Aþk-Sevgi ve Dostluk Üzerine...

Başlatan 3va, 11 Oca, 2006, 01:54

0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

Aşağı git

3va

C@DI cok teþekkür ederim
özellikle de o müthiþ resim için
süpersin sen ya
iyi ki varsýn...

Canik

RÝCA EDERÝM
YAZILARININ DEVAMINI BEKLÝYORUZ ;)

Abdulllah

Editör Güzel Seçmiþ ;D

SanaL AleM Ýþte DalGasýZ DenÝzE HerkeZ KapTaN ?




3va


3va

#19
06 Şub, 2006, 09:22 Son düzenlenme: 06 Şub, 2006, 09:25 verliebt
  HAYDÝ BUL YÜREÐÝNÝ..
   Duymuyor musun sesini? Ssssst..... Sessiz ol biraz. Kulak ver. Hala yok mu? O zaman önce yerini bulmalýsýn. Hayýr,ben yardým edemem, sen bulmalýsýn; ama, tarif edebilirim. Önce tüm düþüncelerinden sýyrýl. Kendini sadece bu iþe odakla. Kapat gözlerini. Bu arayýþta gözlerin yardýmcý olamaz sana.
   Elini göðsünün üzerine koy. Biraz bekle, sakince nefes al, heyecanlanma. Simdi elini yavaþça sol tarafýna götür. Hayýr,aþaðý doðru deðil, daha yukarýda. Sol koluna doðru. Evet, iyi gidiyorsun, parmaklarýnýn altýnda hisset. Bir deðiþiklik var mi? Elinin altýnda bir þeyin attýðýný hissediyor musun? Yanlýþ yerde olmalýsýn o zaman. Çok mu yukarýlara çýktýn yoksa? Biraz aþaðý indir elini. Avucunu tam olarak aç. Ýyice yasla göðsüne. Ya þimdi? Çok hafif biþey hissettin demek. Bu güzel, doðru yolda ilerliyoruz o zaman.
    Kapalý deðil mi hala gözlerin? Simdi parmaklarýn koltuk altýna doðru ilerlesin. Evet, avucunun altýnda duruyor olmalý. Atisini hissediyorsun simdi. "Neden þimdiye kadar bulamadým " diye hayýflanma, geçmiþ geçmiþte kaldý. Sen bundan sonrasýna bak artýk.
    Buldun ya yüreðini, bundan böyle hayattaki en iyi rehberin o  olacak. Sesini dinlersen ve kaybetmezsen onu, sana hep doðru yolu gösterecek. Evet, bazen yanýlýyor, bazen gittiði yolda tökezliyor; ama, olsun. Sen yine de dinle yüreðinin sesini. Bugüne kadar baþka þeyleri dinledin de ne oldu? Hangisi mutlu etti seni? Mutlu etseydi arýyor olur muydun bugün yüreðini?
    Hayat, yürekte baþlýyor ve diðer bütün duygular yürekte can buluyor. Yüreðinle konuþursan eðer, yüreðinle görmeyi, yüreðinle duymayý öðrenirsen senden daha mutlusu olmayacak dünyada. Bir insani sevmenin, aþkla baðlanmanýn hazzýný yaþayacaksýn. Bundan daha müthiþ ne olabilir ki?
    Ýyi bak yüreðine, oraya sadece senin izin verdiklerin girsin. Hoyrattýr bazýlarý, kendi yürekleriyle yapamadýklarýný senin yüreðinle yapmaya kalkarlar. Kullanýrlar. Bu yüzden iyi korumalýsýn. Darbelere karþý güçlendirmelisin onu. Unutma, narindir yürek, çabuk kýrýlýr, Baþkalarýnýn yüreklerinin de çabuk kýrýlacaðýný bilmelisin, kýrmamalýsýn. Ve bir gün, o yüreðin gerçek sahibini bulduðunda ona tertemiz, saf, duru ve sevgi dolu bir yürek sunmalýsýn....

Abdulllah

teþekkürler arkadaþlým
SanaL AleM Ýþte DalGasýZ DenÝzE HerkeZ KapTaN ?




3va

ben teþekkür ederim KalbimSende..

Canik


  HAYDÝ BUL YÜREÐÝNÝ..
   Duymuyor musun sesini? Ssssst..... Sessiz ol biraz. Kulak ver. Hala yok mu? O zaman önce yerini bulmalýsýn. Hayýr,ben yardým edemem, sen bulmalýsýn; ama, tarif edebilirim. Önce tüm düþüncelerinden sýyrýl. Kendini sadece bu iþe odakla. Kapat gözlerini. Bu arayýþta gözlerin yardýmcý olamaz sana.
   Elini göðsünün üzerine koy. Biraz bekle, sakince nefes al, heyecanlanma. Simdi elini yavaþça sol tarafýna götür. Hayýr,aþaðý doðru deðil, daha yukarýda. Sol koluna doðru. Evet, iyi gidiyorsun, parmaklarýnýn altýnda hisset. Bir deðiþiklik var mi? Elinin altýnda bir þeyin attýðýný hissediyor musun? Yanlýþ yerde olmalýsýn o zaman. Çok mu yukarýlara çýktýn yoksa? Biraz aþaðý indir elini. Avucunu tam olarak aç. Ýyice yasla göðsüne. Ya þimdi? Çok hafif biþey hissettin demek. Bu güzel, doðru yolda ilerliyoruz o zaman.
    Kapalý deðil mi hala gözlerin? Simdi parmaklarýn koltuk altýna doðru ilerlesin. Evet, avucunun altýnda duruyor olmalý. Atisini hissediyorsun simdi. "Neden þimdiye kadar bulamadým " diye hayýflanma, geçmiþ geçmiþte kaldý. Sen bundan sonrasýna bak artýk.
    Buldun ya yüreðini, bundan böyle hayattaki en iyi rehberin o  olacak. Sesini dinlersen ve kaybetmezsen onu, sana hep doðru yolu gösterecek. Evet, bazen yanýlýyor, bazen gittiði yolda tökezliyor; ama, olsun. Sen yine de dinle yüreðinin sesini. Bugüne kadar baþka þeyleri dinledin de ne oldu? Hangisi mutlu etti seni? Mutlu etseydi arýyor olur muydun bugün yüreðini?
    Hayat, yürekte baþlýyor ve diðer bütün duygular yürekte can buluyor. Yüreðinle konuþursan eðer, yüreðinle görmeyi, yüreðinle duymayý öðrenirsen senden daha mutlusu olmayacak dünyada. Bir insani sevmenin, aþkla baðlanmanýn hazzýný yaþayacaksýn. Bundan daha müthiþ ne olabilir ki?
    Ýyi bak yüreðine, oraya sadece senin izin verdiklerin girsin. Hoyrattýr bazýlarý, kendi yürekleriyle yapamadýklarýný senin yüreðinle yapmaya kalkarlar. Kullanýrlar. Bu yüzden iyi korumalýsýn. Darbelere karþý güçlendirmelisin onu. Unutma, narindir yürek, çabuk kýrýlýr, Baþkalarýnýn yüreklerinin de çabuk kýrýlacaðýný bilmelisin, kýrmamalýsýn. Ve bir gün, o yüreðin gerçek sahibini bulduðunda ona tertemiz, saf, duru ve sevgi dolu bir yürek sunmalýsýn....



Mehmet Çoþkundeniz/ haydi bul yüreðini
mühteþem satýrlar emeðine saðlýk ;)

3va

sende saol C@DI ;)
Mehmet Coþkundeniz'e de saygýlar :)

3va

GERÇEKTEN DOÐRUYA,
DENÝZ KABUKLARININ YOLCULUÐU...


Uzun uzun yýllar evveldi....
Uzak sahillerin, nemi yapraðý üzerinde, yemyeþil ormanlarýnda
güzeller güzeli bir kýz yaþarmýþ.......
Adý yokmuþ..
Bir isme de, ihtiyacý yokmuþ zaten.
Duyamaz ve konuþamazmýþ, O......
Tüm gün topladýðý deniz kabuklarýyla uðraþýrmýþ sadece.....
Her sabah uyandýðýnda,
"acaba bugün, hangi deniz kabuklarý bulma þansýna sahibim" diye merak duyarmýþ.....
Kime sorsanýz, tüm deniz kabuklarýnýn birbirine benzediði o uzun sahillerde,
o aylardýr yýllardýr hep mutlu ve
her günü ayrý bir umut ve güzellik içinde, heyecanla yaþamaktaymýþ.....
Çünkü O zamanýn, sevenler için sonsuz olduðuna inanýrmýþ......
Çünkü O,zamanýn, sevinenler için kýsa
üzülenler için çok uzun,
korkanlar için çok hýzlý ,
bekleyenler içinse çok yavaþ olduðunu, bilirmiþ......
O, sonsuzu seçen, seven , ama çok seven bir yüreðe sahipmiþ......
Topladýðý ve dokunduðu her deniz kabuðu ile, yüreðine bir parça daha sevgi biriktirmekteymiþ......
O, deniz kabuklarýnda, kulaklarýyla duyamadýðý, bilinmez nice sesleri dinlemekteymiþ aslýnda......
Yüreðinin kumsallarý ve sularý, ona hiç gitmediði, hiç görmediði kýyýlarýn,
nice hikayelerini anlatýr durularmýþ......
Dünya, onun yüreðinde atarmýþ...
Dünya, onun yüreðinde ses verirmiþ evrene......
O, dünyayý yüreðinden iþitir, bilir ve yaþarmýþ......
_______________________________________
Bazen iþittiklerimiz, yeter sanýrýz...bildiklerimiz gerçek sanýrýz.......
Ve bunlar mutlu etmez bizi.....
Çünkü mutluluk;
duyamadýklarýmýzda, gidemediklerimizde,
fark edemediklerimizdedir....
Oysa, görebildiklerimizden, daha fazlasýdýr gerçekler........
Günlük döngüler içinde,
Sevdiklerimizle ve kendimizle paylaþabileceðimiz þeylerden uzak kalarak
yaþýyoruz hayatlarýmýzý maalesef.....
Hayat bu olmamalý.. Iþler hiç bir zaman durulmayacaktýr ki,
hep yoðun, hep çok olacaktýr......
Ama sular bile durulur.
Durulur ve durulanýr o zaman su;
sedeflenir, sakinliðin, dinginliðin tatlý huzuru , derinliði aks olur kumsallarda.....
Bu hayattýr iþte.. Hayat oradadýr...
Dinlerken, beklerken, izlerken, durulanýrken..
Hayat orada yaþanýr gerçek anlamda..
Oysa bizler mekanik ve elektronik bir dünyaya hapis vaziyette þuursuz yaþýyoruz, "hayat, bu" diye.....
Yaþamýmýzý, hayata ve kendimize endeksleyebilmeliyiz...
Gerçekle, doðru arasýndaki farký görebilmeliyiz......
Hepimiz ....
Gerçekten mutlu olmak,
sadece yüreðin iþidir...
Yüreklerimize fýrsat vermeliyiz.....
Her yeni güne baþlarken,
hangi deniz kabuðuna dokunarak,
bilinmedik hangi yaþama katýlacaðýmýz þansýna gülümseyerek,
umutla uyanmalýyýz......
Var olmanýn güzelliði bu olsa gerek...
Acaba, bugüne kadar,
yüreðinizde kaç deniz kabuðu biriktirmiþsinizdir ?
Sen...!
bugün hangi deniz kabuðunu dinledin,
ve bugün kaç deniz kabuðu topladýn?
Insanýn yüreði, belki de, deniz kabuklarýndan örülü olmalý.
Her yürek, bir kumsal olmalý belki de......
Kumsal gibi sonsuz olmalý.....
Kum tanelerinin kristallerinde, nice deniz çiçekleri, sedefleri açtýrmalý her gün için..
Ve, her mevsimde ebruli olmalý o kumsal,
her koþulda kumsalda olmalý varlýðýmýz.
Mesela, yazý, kumsal mevsimi biliriz sadece. Fakat, kýþýn da, oradayýzdýr.. Insanlar nedense, kumsallarý, sadece yazýn fark ederler......
Ne talihsizlik.!
Týpký, yüreklerimizi de, ayný talihsizliklerle fark edemediðimiz gibi
Belki de, maviyi görmek deðildir önemli olan..
Belki, bakýþlarýmýz gökyüzüne yöneldiðinde,
Önce, uçurtmayý görebilmeli gözlerimiz..
Önce uçurtmayý görebilirsek, mavileri de yakalarýz zaten......
Uçurtma, mavidedir nihayetinde....
Eðer her gün, yeni bir var olma çiçeði açýyorsa gözlerimizde ve
Yüreðimizin ebruli kumsallarýndan, yepyeni deniz kabuklarý, sedefler toplayabiliyorsak,
Yokluk yok demektir, deðil mi?

VE, her sabah ya da akþam üstleri,
Sulanmalý mutlak o var oluþ çiçeklerimiz.......
Güne ya da akþama baþlarken
Yürek su ister......Çiy ister... Þebnem ister......
Insanýn en yalnýz olduðu zaman dilimlerdir, sabahýn eri ve akþamüstleri.......
Insanýn en çok kendi olduðu, kendinde ve kendiyle olduðu vakitlerdir onlar.
Doðrularýmýzdan, gerçeðe yönelik yolculuðun baþladýðý vakitlerdir.
Sonsuza uzanan, uzanmasý gereken yürekler yollarýný çiçeklendirme
ve deniz kabuklarýný sevgilendirme vakitleridir.
Doðrularýnýza sahip çýkýn. Kendinizi yakalayýn.
Sonsuzluðu, kendinizden esirgemeyin.
Bakýn, dinleyin, dokunun, deniz kabuklarýnýn size söyleyecekleri var..
Yüreðinizin, ebruli kumsalýndan ayrýlmayýn...

3va

ARKADAÞLIK!!!!

Kötü karakterli bir genç varmýþ.
Bir gün babasý ona
Çivilerle dolu bir torba vermiþ.
Arkadaþlarýn ile tartýþýp kavga ettiðin zaman her sefer
bu tahta perdeye bir çivi çak" demiþ.
Genç, birinci gün tahta perdeye 37 çivi çakmýþ.
Sonraki haftalarda kendi kendine kontrol etmeye çalýþmýþ
ve geçen her günde daha az çivi çakmýþ.
Nihayet bir gün gelmiþ ki hiç çivi çakmamýþ.
Babasýna gidip söylemiþ.
Babasý onu yeniden tahta perdenin önüne götürmüþ.
Gence "Bugünden baþlayarak tartýþmayýp, kavga etmediðin her gün
için tahta perdeden bir çivi çýkart, sök" demiþ.
Günler geçmiþ.
Bir gün gelmiþ ki her çivi çýkarýlmýþ.
Babasý ona "Aferin iyi davrandýn ama
Bu tahta perdeye dikkatli bak. Artýk çok delik var.
Artýk geçmiþteki gibi güzel olmayacak" demiþ.
Arkadaþlarla tartýþýp kavga edildiði zaman
Kötü kelimeler söylenilir.
Her kötü kelime bir yara (delik)  býrakýr.
Arkadaþýna bin defa kendisini affettiðini söyleyebilirsin
ama bu delik aynen kalacak (kapanmayacak).
Bir arkadaþ ender bir mücevher gibidir.
Seni güldürür, yüreklendirir.
Sen ihtiyaç duyduðunda yardýmcý olur.
Seni dinler sana yüreðini açar" demiþ.


Senin arkadaþlýðýn için çok teþekkür ediyorum.
Senin tahta perdene koyduðum çivi için
Beni affet...

3va

Dostluk agacý

Bir varmýþ bir yokmuþ. Belki dedemin, belki dedemin dedesinin zamanýnda efsaneler çokmuþ… Anlatacaðým hikaye Munzur daðýnýn eteklerinde yüksek vadilerin ve çaðlayanlarýn arasýnda Erzincan'ýn Caferli köyünde geçtiði býlýnýr ve öyle anlatýlýr...

Kimseye ait olmayan bir arazide kocaman mý? kocaman bir aðaç varmýþ… Çocuklar o aðacýn adýný Özgürlük aðacý; koymuþlar. Dostluk ve sevgi yemiþi verirmiþ her yýl bu ulu aðaç. Her bahar bembeyaz çiçeklerle süslenen dallarýný, renk renk barýþ kuþlarý doldururmuþ…

Her yýl sevgi ve mutlulukla beslenirmiþ bu özgürlük aðacý. Sevgi, dostluk ve mutluluktan saðlarmýþ gereksinimini. Bu aðacýn sevgiden oluþan sevgi meyvesi, diðer tüm aðaçlardan ayrý bir özellik katarmýþ ona. Yapraklarý daha canlý, gölgesi daha serin, gövdesi daha güçlüymüþ. Ona "Dostluk ve Sevgi Aðacý" denilmesinin nedeni tüm canlýlarý barýndýrýrmýþ dallarýnýn altýnda ve üstünde. Soðuktan yaðmurdan kardan tutunda tüm kötülüklerden korur ve meyvesiyle beslermiþ onlarý. Gölgesinde barýnan hayvanlarýn sevgisi, dallarýnda ötüþen kuþlarýn neþesi, altýnda serinlenen yaþlýlarýn, çocuklarýný emziren annelerin mutluluðu özgürlük aðacýný sevindirirmiþ. Tüm varlýklar bu aðacýn önünde saygýyla eðilir rüzgar bile selam dururmuþ. Özgürlük aðacý her gün biraz daha yöredeki canlý cansýz varlýklara sevgisini paylaþýrken tüm hayvanlarý ve insanlarý da yemiþiyle doyururmuþ.

Yýllar yýlý hayvanlar ve bu yöre halký barýþ, dostluk, mutluluk ve güzellik içinde yaþayýp gitmiþler. Çalýþkan baþarýlý, sevecen,dürüst insanlarmýþ bunlar. Özgürlük aðacýnýn bereketli yemiþi o yöredeki bütün kuþlara, hayvanlara, insanlara ve çocuklara yeter de artarmýþ, bütün canlýlar faydalanýrmýþ yemiþinden. Her yaz sanki bereketlenir bitmek nedir bilmezmiþ, artan yemiþler de saklanýr bütün kýþ mevsimi yenirmiþ. Köyde istemeyerek iki kiþi arasýnda bir anlaþmazlýk çýksa. Köyün Cafer Aðasý hemen devreye girer, bu iki dargýn insana dostluk ve sevgi yemiþi sunarak barýþ þerbetinden içirip olay hemen tatlýya baðlarmýþ.

Tüm gücünü ve hakseverliðini özgürlük aðacýndan alan Cafer aða "dur" dedi mi sular dururmuþ, 'yürü" dedimi daðlar yürürmüþ o zamanlar. O nedenle köyde kimse dargýn, kýrgýn durmazmýþ, sevgi ve dostluk içinde yaþayýp gitmiþler yýllar yýlý. Kimse kimsenin malýna göz dikmez, kimse, kimsenin hakkýný yemez, her tarafta barýþ, dostluk, sevgi, dürüstlük ve kardeþlik hüküm sürermiþ…

Bu toplumu kýskanýp çekemeyen komþu köylerin aðalarý ise bu köyün huzur ve mutluluðunu bozmak için çeþitli planlar yapýp, tuzaklar kurar dururlarmýþ. Amaçlarý ise bu köyün birlik ve düzenini bozup göz diktikleri verimli arazilerini ve dostluk aðacýný ellerinden alýp iþgal etmekmiþ. Hemen iþe koyulmuþlar tabi. Araya casuslar koyup Cafer aðanýn sýrrýný anlamaya çalýþmýþlar ve avuçlar dolusu altýn vaat etmiþler bu sýrrý çözeceklere. Bu köydeki hikmetin o özgürlük aðacý olduðunu ögrenen çevre köylerin aðalarý bir plan hazýrlayayarak bir gece gizlice gelip bütün dallarýný kesip götürmüþler özgürlük aðacýnýn…

Artýk meyve vermez, kuþlara, çocuklara gülmez olmuþ özgürlük aðacý, altýnda çocuklar oynamayan, kuþlar konmayan özgürlük aðacý üzülmüþ, üzütüsünden hastalanmýþ aðlamaya baþlamýþ kökleri. "Özledim" demiþ onlarý, "dallarýma konan rengarenk kuþlarý özledim, altýmda oynarken çocuklar cývýl cývýldýlar neþe bulurdum onlarla, dallarýmý kestiklerinden bu yana gölgeme yaþlý nineler, dedeler de gelmez oldu. Anneler o güzelim çoçuklarýný emzirmez oldu dallarýmýn altýnda" deyip derinden derine iç geçirirmiþ… Derken köylüler bir bakmýþki, özgürlük aðacý kurumuþ, cansýz, bir odun parçasýndan farký kalmamýþ…

Köylüler toplanýp aðlamýþ, adaklar adamýþ, aðýtlar yakmýþlar, dualar etmiþler ama fayda etmemiþ, özgürlük aðacý yeþermemiþ bir daha. Bir daha dostluk ve sevgi yemiþi yenmemiþ o köyde, barýþ þerbeti içilmemiþ. Kýsa bir zaman sonra bu mutlu toplulukta isyanlar ve kavgalar baþlamýþ. Bunu fýrsat bilen diðer köyün aðalarý ise hemen savaþ açmýþlar. Kendi iç kargaþalarý yetmezmiþ gibi bir de diðer köylülerle yýllarca savaþýp iyice yýlan bu insanlar, deðiþik kentlere göç etmeye karar vermiþler...

O günden sonra herkes biribiriyle küs ve kavgalý olmuþ, o gün bu gündür ne barýþ, ne huzur, ne de bereket kalmýþ o köyde … Mutluluk ve huzur da orda yaþayan insanlar gibi terkedip gitmiþ buralarý…

Ve diðer kýskanç çevre köylerin de o yýl bütün ekinleri, aðaçlarý kurumuþ onlarýnda çoðunluðu göçüp gitmiþ uzaklara...

3va

SEVGi...
Bazen bir sarkiya dalar hüzünleniriz...
Bazen eski bir aniya...
Bazen tatli bir gülümseme gelir aklimiza,bazen tatli bir buse...
Hepsinde sevginin izleri vardir,gecmiste kalan ama hala yasanan...
Simdi herseyi bir kenara birakin! Ve gecmiste kalan tatli bir aninizi düsünün.
Düsünün hadi...
Tamam...
Simdi o aniniza geri dönün ve yine ayni seyleri yasamaya calisin...
Mutlu oluyorsunuz,degil mi?
Ýste bunun sebebi, icinizdeki o sevgi pinaridir.
Bazen gecmiste yasanan aci olaylar gelir aklimiza.
Düsünürüz!
Aci ile dolar yüregimiz. Ama yine de mutlu olmaya calisiriz... Cünkü yüregimizde hala sevgi kipirtilari  vardir.
Ýste, bu sevgi yener gecmiste yasadigimiz aci izleri...
Cogu zaman haksizliklarla karsilasiriz, kötülüklerle, yalanlarla, acilarla...
Ve bir an icimizdeki o sevgi bile zaptedemez bizi.
Karsilik vermek isteriz yapilan haksizliga, kötülüge.
Bu dünyada, arkamizdan övgüyle söz edilecek bir olay varsa, o da sevgi adina yaptigimiz bir olay olacaktir. Cünkü hersey bu dünyada kalir. Hic kimse cok sevdigi bir seyi beraberinde götüremez. Ancak, yaptigi ve yapacagi kalici seyler ona cok sey kazandirir.
Sevgi adina yapilan kalici seyler ne olabilir?
Bu soruya aslinda bir cok cevap verilebilir. insanlari sevmek, onlarla iyi gecinmek, sevgiyi inanarak yasamak bile sevgi adina yapilmis kalici seylerdir.
Tabi sevgiyi, sadece hissetmek yerine, bunu uygulamaya gecirmek daha kalici olur. Sevgiyi uygulamaya gecirmek, sevgiyi hissederek yasamaktir.
Sevgi bir umuttur,sevgi mutluluktur...
Sevgide ayip olmaz. Birakin ciksin icinizdeki duygular. Göstersin kendini insanlara. Onlar da mutlu olsun. Sizin mutlu oldugunuz gibi.
Bazen bir cocuk görürüz...
Yapayalniz,sogukta,ac ve caresiz...
Hüzünleniriz, gitmek isteriz yanina, kucaklamak, oksamak gelir icimizden cocugu. Yardim etmek isteriz ona. Kimsesizdir, sevgiye muhtac diye. Ama cogu zaman gidemeyiz yanina. Birsey engeller bizi.
"Mutlaka baska biri yardim eder" düsüncesine kapiliriz. Ama düsünemeyiz, o "Baska biri" nin biz olmamiz gerektigini.
"Baska biri" ni beklemeyin...
Sevgiyi göstermek icin gec kalmayin...
Cünkü "Baska biri" de,"Bir baska biri" ni bekleyecektir...
Unutmayin!
Sevgi ögrenilmez...!
Sevgi ögretilmez...!
Sevginizi paylasin...
Herkes ortak olsun sevginize...
Sevgi paylasilinca kutsallasir...

3va

Zamana Karþý....

Ellerimizin arasýndan kayýp gider zaman. Oysa ona yetiþmeye onla yol almaya ne çok uðraþýrýz... Yüreðimizde nice kaygýlar barýndýrýr ama yine de yol almaktan vazgeçemeyiz. Bir çoðu bizim gibidir, biliriz; bilsek de zaman zaman yalnýz hissederiz. Bizim gibi acý çeken, üzülen, yaþama yetiþemeyenler oldukça daha da emin adýmlar atarýz. Sanki bizim gibi acý çekenlerin varlýðýný hissettikçe azalýr acýlarýmýz. Kimbilir belki bu yüzdendir sevinçlerden çok acýlarý paylaþmamýz. Yaþamý sindirmeye çalýþýrken hýrslarýmýzýn esiri olduðumuz amaçlar ediniriz. Öyle ki bizi bizden eder amaçlarýmýz. Etrafýmýzda kendi sesimizi bastýracak çok gürültü türetiriz. Kendi sesimizi duymak korkutur. Asýl korkutan, kýsýtlý olan zamanýmýzdýr. Sonra zamana sýðmayan herþeyin peþinden koþulur. Durmak, kendimizle kalmak korkunçtur. Çünkü kendimizle kalýrsak ne çok seyi ýskaladýðýmýzý, ne çok þeye yetemediðimizi fark edeceðiz. Boþ sayfalara dolu sözler yazarak bir ömür kazanmak telaþýnda savrulur herþey.
Geriye dönüp bakýnca, bir tek tebessüm etmek yeter bana, diyerek yola çýkýp son durakta, inmek istiyorum, demeye çalýþýlýr. Kocaman bir ömür, kocaman bir insan yaratmýþ olmalýdýr. Hýrslardan yana baskýn mutluluk tarifleriyle, seçimler üzerine oturttuðumuz yaþamýn seçilemeyen sonunda olmak telaþlandýrýr. Kimbilir sýrada seçilemeyen daha neler vardýr? Geride býraktýklarýmýzýn uðultusu kulaklarda... Belki de bu yüzden gidenlerin türküsüyle gelenleri karþýlýyoruz. Belki de bu yüzden ne kadar dolu yaþýyor olsak da, hep birþeyleri yarým býrakýyoruz...

Kaybolan yanlarýmýz var, acýmasýz hayata adadýðýmýz
Hergün kanayan ama, acýsýna alýþtýðýmýz yaralarýmýz
Biz hüzünleri hayatýn bir yaný diye yaþarýz
Sevinçlere ise alýþmamaya çalýþýrýz.



3va

Binde bir karþýmýza çýkan dostluk, arkadaþlýk, sevgililik fýrsatlarýný ne yapýyoruz?

Akþam üstünün bir saatinde yorgun gövdemizi yaslayýp mýrýl mýrýl konuþabileceðimiz, omzumuza dolanan bir kolun, baþýmýzý yaslayabileceðimiz bir omzun, belimizi kavrayan bir elin, uzun yollara dayanýklý ayaklarýn sahibi karþýmýza çýktýðýnda tanýyabiliyor muyuz onu, deðerini biliyor, biricikliðini, benzersizliðini anlayabiliyor muyuz? ...

Yoksa hayatý sonsuz, fýrsatlarý sayýsýz sanýp kendimizi hep ilerde bir gün karþýlaþacaðýmýzý sandýðýmýz bir baþkasýna, bir yenisine ertelerken hayat yanýmýzdan geçip gidiyor mu? Karþýmýza erken çýkmýþ insanlarý yolumuzun dýþýna sürüklerken bir gün geri dönüp onu deliler gibi arayacaðýmýzý hiç hesaba katýyor muyuz?

Hayat her zaman cömert davranmaz bize, tersine çoðu kez zalimdir, her zaman ayný fýrsatlarý sunmaz, toyluk zamanlarýný ödetir. Hoyratça kullandýðýmýz arkadaþlýklarýn, eskitmeden yýprattýðýmýz dostluklarýn savurganca harcadýðýmýz aþklarýn hazin hatýrasýyla yapayalnýz kalýrýz bir gün...

Bir akþamüstü yanýmýzda kimse olmaz  ya da  olanlar olmasý gerekenler deðildir. Yýldýzlarýn bizim için parladýðýný göremeyen gözlerimiz, gün gelir kayan yýldýzlarýn gömüldüðü maziye kilitlenir...

Kendi hayatýmýzdaki olaðanüstü anlarý ve olaðanüstü kiþileri yakalamak....

Bazýlarýnýn gelecekte sandýklarý 'bir gün' geçmiþte kalmýþtýr oysa; hani þu karþýdan karþýya geçerken, trafik ýþýklarýnda rastladýðýnýz, omzunun üzerinden þöyle bir baktýðýnýz sonra da boþverip 'Nasýl olsa ilerde bir gün tekrar karþýma çýkar.' dediðinizdir.

Oysa tam da o gün bu zalim þehri terk etmiþtir O...
Boþ yere bu sokaklarda aranýrsýnýz...

Yukarı git