ANNE ile ilgili hikayeler

Başlatan gevramin, 13 Eyl, 2006, 14:15

0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

Aşağı git

gevramin

                                             ANNE

       Bir zamanlar dünyaya gelmeye hazýrlanan bir bebek varmýþ.Birgün Tanrý ya sormuþ:
    -Tanrým beni yarýn dünyaya göndereceðini söylediler,fakat ben o kadar küçük ve güçsüzüm ki orada nasýl yaþayacaðým?
    -Tüm meleklerin arasýndan senin için bir tanesini seçtim.O seni bekliyor olacak ve seni koruyacak.Meleðin sana hergün þarký söyleyecek ve gülümseyecek böylece sen onun sevgisini hissedecek ve mutlu olacaksýn.
    -Pekiii....Ýnsanlar ben biþey söylediklerinde dillerini bilmeden söylenenleri nasýl anlayacaðým?
    -Meleðin sana dünyede duyabileceðin en güzel ve en tatlý sözcükleri söyleyecek sana konuþmayý dikketle ve sevgiyle öðretecek.
    -Peki Tanrým ben seninle konuþmak istediðimde ne yapacaðým?
    -Meleðin sana ellerini açarak bana dua etmeyide öðretecek.
    -Dünyada kötü adamlar olduðunu duydum,beni kim koruyacak.
    -Meleðin seni kendi hayatý pahasýna dahi olsa daima koruyacak.
    -Fakat ben seni bir daha göremeyeceðim için çok üzgünüm.
    -Meleðin sana sürekli benden söz edecek ve bana gelmenin yollarýný sana öðretecek.
    O sýrada Cennette bir sessizlik olur ve dünyanýn seslere cennete kadar ulaþýr.
      Bebek gitmek üzere olduðunu anlar ve son bir soru sorar:
    -Tanrým eðer þimdi gitmek üzereysem lütfen çabuk söyle,benim meleðimin adý ne?
    -Meleðinin adýnýn önemi yok yavrum,sen onu ANNE diye çaðýracaksýn.....

|Ayþe|

Anneme...

--------------------------------------------------------------------------------

Edebiyat parçalamadým..Þimdi dinlerken Candan'dan anem annem þarkýsýný..Ellerim dolþamaya baþladý..Seni özledim annem...



Yaðmurlar baþladý Ýstanbul'da yine..
Yine baþladý üþümeye ellerim..
Yine sýrýlsýklam olmuþ ruhum..Yine özlemin daðlardan büyük geliyor bedenime…
Üþüyen ellerimi ellerinden çýkan eldivenlerle örtüyorum bu sabah..
Bu sabah üzerime atýyorum kokunu duyduðum þalý yine her zamanki gibi..
Yanýnda ýsýnamayýp kokunla idare ediyorum ya…
Hani göz yaþlarým yaðmura karýþýyor ya her sabah ve her akþam yastýðýmda son buluyor ya ömürleri..
Dayanamýyorum artýk annem..
Yüreðimde özlemin dinmiyor bilemezsin..
Kokunu arýyorum,sarýlmaný özlüyorum..
Kýzým kahvaltý yapýyoruz diyip kaldýrmaný..
Öpmeni ,koklamaný..
Elimde deðil aðlýyorum…

Ýyi olmamý istediðini biliyorum,gülmemi hep ama yapamýyorum..
Bir sabahta Leyla'nýn o þarkýlar söyleyen güzel sesiyle deðil de,senin öpücüklerinle açmak istiyorum gözlerimi..
Bir kez de babamla kavga ederek, kalkmamak için..
Kahvaltýdan sonra ablamý zorla içeri sürüklemek istiyorum mesela,gizli gizli çekmek sigarayý içime…
Burada içesim bile gelmiyor sen yakalamayacaksýn diye inan..
Ýnan çýkasým gelmiyor senden izin almadýkça dýþarý…

Ýçim yanýyor yine annem ve yaðmurlar dindirmiyor yangýnýmý…
Seni özledim elimde deðil..
Gelmek istesem de gelemiyorum , bir türlü her þeyi býrakýp çýk git diyemiyorum beynime..

Seni özledim annem,
Ben gelemiyorum..
Sen gel..
Sen gel de al beni…

|Ayþe|


|Ayþe|

ANNECÝÐÝM

Ak saçlý baþýný alýp eline,
Kara hülyalara dal anneciðim!
O titrek kalbini bahtýn yeline,
Bir ince tüy gibi sal anneciðim!

Sanma bir gün geçer bu karanlýklar,
Gecenin ardýnda yine gece var;
Çocuklar hýçkýrýr, anneler aðlar,
Yaþlý gözlerinle kal anneciðim!

Gözlerinde aksi bir derin hiçin,
Kanadýn yayýlmýþ, çýrpýnmak için;
Bu kýþ yolculuk var, diyorsa için,
Beni de beraber al anneciðim!...
NECÝP FAZIL KISAKÜREK

HýrçýnGüzel

paylaþýmlarýnýz için teþekkür ederim
Boþ yere çýrpýndý yüreðim.
Yok yere tuttu nefesini.
Benim susmayan kalemim seninse boþ konuþan dilin en mutsuzundan bir son yazmýþ bile bizim için...
Þimdi nokta koymak düþer bize...
HADÝ!! ÝNDÝM BEN SAHNEDEN.ÇEKTÝM ELÝMÝ AYAÐIMI.NOKTAYI SEN KOY,PERDEYÝ SEN ÇEKDE YÝNE ALKIÞLASINLAR SENÝ...

|Ayþe|

Yeni Bir Dünya

Anne rahmine düþen ikiz kardeþler önceleri her þeyden habersizmiþ. Haftalar birbirini izledikçe onlar da geliþmiþler. Elleri, ayaklarý, iç organlarý oluþmaya baþlamýþ. Bu arada, etraflarýnda olup biteni fark etmeye baþlamýþlar. Bulunduklarý rahat, güvenli yeri tanýdýkça mutluluklarý artmýþ. Birbirlerine hep ayný þeyi söylüyorlarmýþ:

'Anne rahmine düþmemiz, burada yaþamamýz ne harika deðil mi? Hayat ne güzel þey be kardeþim!'

Büyüdükçe, içinde yaþadýklarý dünyayý keþfe koyulmuþlar. Öyle ya, hayatýn kaynaðý neymiþ? Ýþte bunu araþtýrýrken, karþýlarýna anneleriyle onlarý birbirine baðlayan kordon çýkmýþ. Bu kordon sayesinde, hiçbir zahmet çekmeden, güven içinde beslenip büyütüldüklerini tesbit etmiþler. 'Annemizin þefkati ne kadar büyük! Bize bu kordonla ihtiyacýmýz olan her þeyi gönderiyor.'

Artýk aylar birbiri ardýnca geçiyor, ikizler hýzla büyüyor, diðer bir deyiþle 'yolun sonu'na yaklaþýyorlarmýþ. Bu deðiþiklikleri hayretle gözlemlerken, bir gün gelip bu güzelim dünyayý terk edeceklerinin iþaretlerini almaya baþlamýþlar.

Dokuzuncu aya yaklaþtýklarýnda, bu iþaretleri daha kuvvetli hissetmeye baþlamýþlar. Durumdan telaþlanan ikizlerden birisi diðerine sormuþ:

'Neler oluyor? Bütün bunlarýn anlamý nedir'

Öteki daha sakin ve aklý baþýndaymýþ. Üstelik, bulunduklarý bu dünya çoðu zaman ona yetmiyor; duygularý daha geniþ bir âlemi arzuluyormuþ. O cevap vermiþ:

'Bütün bunlar, bu dünyada daha fazla kalamayacaðýz anl***** geliyor.' Ve eklemiþ: 'Buradaki hayatýmýzýn sonuna yaklaþýyoruz.'

'Ama ben gitmek istemiyorum' diye haykýrmýþ kardeþi. 'Hep burada kalmak istiyorum.'

'Elimizden gelen bir þey yok. Hem, belki doðumdan sonra hayat vardýr.'

'Bize hayat saðlayan kordon kesildikten sonra bu nasýl mümkün olabilir ki?' diye cevaplamýþ öteki. 'Bize hayat veren kordon kesilirse nasýl hayatta kalabiliriz, söyler misin bana? Hem, bak bizden önce baþkalarý da buraya gelmiþ ve sonra da gitmiþler. Hiçbirisi geri gelmemiþ ki bize doðumdan sonra hayat olduðunu söylesin. Hayýr, bu her þeyin sonu olacak.'

Bütün bunlarý söyledikten sonra eklemiþ:

'Hem, belki de anne diye birþey de yok!'

'Olmak zorunda' diye itiraz etmiþ kardeþi. 'Buraya baþka türlü nasýl gelmiþ olabiliriz, nasýl hayatta kalabiliriz ki?'

'Sen hiç anneni gördün mü?' diye üstelemiþ öteki. 'O belki de sadece zihinlerimizde var. Bir annemiz olduðu düþüncesi bizi rahatlattýðý için onu belki de biz uydurduk.'

Böylece, anne rahmindeki son günleri derin sorgulamalar ve tartýþmalarla geçmiþ.

Sonunda doðum aný gelmiþ çatmýþ. Ýkizler dünyalarýný terk ettiklerinde gözlerini baþka bir dünyaya açmýþlar ve sevinçten aðlamaya baþlamýþlar.

Çünkü gördükleri manzara hayallerinin bile ötesindeymiþ.


|Ayþe|

ÞEHÝRLERÝ TERKEDÝYORUM / ANNE

Þehirler daralýyor
Ve ben
Þehirleri terkediyorum / Anne

Gökyüzü bile dar
Gökyüzü bile gökyüzü gibi deðil artýk
Þehirlerde

Kývrýldýðým bir köþe baþýnda
Ense köküme inen bir darbeyle uyanýyor
Ve þehri terkediyorum / Anne

Kavgalarýn ve kaygýlarýn hüküm sürdüðü
Sevgilerin ve sevdalarýn
Candan ayrý düþtüðü bu þehirde
Sýðýnacak bir tek kucak bulamýyorum

Ve þehri
Ve karanlýðý
Ve hýrçýnlýðý
Ve kahpeliði
Ve kirliliði
Ve hissizliði
Ve
Terkediyorum þehirle birlikte
Þehirdekileri de

Duyuyor musun Anne?
Anne duyuyor musun?
Yorgun bedenimden çýkan
Bu yorgun sesi...

Tanýyor musun anne?
Anne tanýyor musun?
Beni
Ve bendekileri harabeye çeviren
Bu sesi

Bu sesi
Ve yorgunluðumun kaynaðý olan bu þehri
Terkediyorum / Anne

Ve birlikte götürüyorum
Bu þehri terketmesi gereken her þeyi

Dostluðu
Komþuluðu
Kardeþliði
Arkadaþlýðý

Ve sýrdaþlýðý
Ve yoldaþlýðý
Hasýlý
Sevgiyi ve insanlýðý

Ellerimde sevda kýrýntýlarý,
Bir mahþer yerinden geçiyorum
Daðýtacak tek insan bile bulamýyor
Bulutsu sevdalara vurgun gözlerim

Þehrin unutturduklarýný
Yalnýzlýk hatýrlatýyor bana
Ve hatýrladýklarýmý tekrar unutmamak için
Yalnýzlýðý seçiyor
Þehri terkediyorum / Anne

Feryadý mý duyuyor musun?
Duyuyor musun ahýmý / Anne
Çökük omuzlarým
Yýkýk kalbimle
Kaybedilmiþ kavgalarýn sýzýsýyla dolu yüreðimle
Þehri terkediyorum

Sana yöneliþimi
Sana yalvarýþýmý
Duyuyor musun ? / Anne


Arkama bakmadan terkettiklerimden
Aklýmda bir þey kalmasýn diye
Hýzla terkediyorum þehri
Ve onun altedici gürültüsünü

Ve yankýsý yüreðine çarpsýn diye
Bir sayhayla baðýrýyorum:
Anne
Anne
Anne
"No`` lur bana sessizlik al! "

HýrçýnGüzel

harikasýn yaaaa teþekkür ederim
Boþ yere çýrpýndý yüreðim.
Yok yere tuttu nefesini.
Benim susmayan kalemim seninse boþ konuþan dilin en mutsuzundan bir son yazmýþ bile bizim için...
Þimdi nokta koymak düþer bize...
HADÝ!! ÝNDÝM BEN SAHNEDEN.ÇEKTÝM ELÝMÝ AYAÐIMI.NOKTAYI SEN KOY,PERDEYÝ SEN ÇEKDE YÝNE ALKIÞLASINLAR SENÝ...

gevramin

ayþe21 katýlýmlarýn için teþekkürler çok güzel yaaa.

|Ayþe|


ayþe21 katýlýmlarýn için teþekkürler çok güzel yaaa.


ben  teþekkür  ederim...

Þeker Turþusu

yurekLerinize sagLik cok tesekkurLer payLasimLariniz icinn
??h??? ??????? üþü??ü?

Atar mi bu kalp, sen olmasan? Feryad eder mi,sen duymasan? Ne olur Sevgilim,kacma benden!Yasar mi bu Can, sen olmasan?
Güler mi Yüzüm, sen olmasan?Biter mi hüzün,sen kalmasan? ne olur sevgilim kacma benden! Yasar mi bu can sen olmasan?
Hangi Can, benim cektigim aciyi cekti? Hangi Kalp,seni benimki kadar sevdi?Hangi Yürek, ugruna ölmek istedi?Ne olur Sevgilim artik tut ellimi!

Canik

GÜZEL PAYLA?IM SA?OL  :ok

sebnemsever_42

yüreðinize saðlýk arkadaþklar hepsi çok güzel teþekkürler...
Sözüm ki tek sana geçmez celladýmsýn ey zaman..![/b]

|Ayþe|

Ýçim yanýyor yine annem ve yaðmurlar dindirmiyor yangýnýmý…
Seni özledim elimde deðil..
Gelmek istesem de gelemiyorum , bir türlü her þeyi býrakýp çýk git diyemiyorum beynime..

Seni özledim annem,
Ben gelemiyorum..
Sen gel..
Sen gel de al beni…

coffiner

Paylasýmlarýnýz için saðolun arkadaslarrr. Elinize, yureðinize saðlýk...   :ok   :)


Anneye dua

Sevgili Tanrým,
Artýk genç deðilim ve arkadaþlarýmýn anneleri tek tek ölmeye baþladý.
Arkadaþlarým annelerinin deðerini anladýklarýnda,
bunu onlara söyleyemeyecek kadar geç kaldýklarýný dile getiriyorlar.

Benim hala hayatta olan kusursuz bir annem var.
Onun deðerini her geçen gün daha iyi anlýyorum.
Annem deðil, ben deðiþiyorum. Yaþým ilerledikçe,
onun ne kadar olaðanüstü bir insan olduðunu daha iyi anlýyorum.
Bu sözleri annemin kendisine söyleyemiyorum ne yazýk,
oysa duygularýmý kaleme almak ne kolay.

Bir evlat kendisine yaþam veren annesine nasýl teþekkür edebilir?
Bir çocuk büyütürken gösterdiði sevgiye, sabýra ve onca çabaya?
Bebekken arkasýndan koþtuðu, asabi bir ergeni anladýðý,
her þeyi bildiðine inanan üniversite öðrencisini hoþgördüðü için
þükranlarýný nasýl dile getirebilir?

Kýzýnýn, annesinin ne kadar akýllý bir insan olduðunu anladýðý günü
sabýrla beklediði için nasýl minnet duyabilir?

Anne olmuþ bir evlat,
hala kendisine annelik yapan bir insana nasýl teþekkür edebilir?

Her zaman öðüt vermeye hazýr olduðu halde,
istendiðinde ya da gerektiðinde sessiz kalmayý baþardýðý için.
Binlerce kez söyleyebileceði durumlarla karþýlaþmasýna karþýn;
"Ben sana dememiþ miydim?" demediði için.
Kendisi olduðu için.
Sevgi dolu, düþünceli, sabýrlý ve
baðýþlamayý bilen kendisi olduðu için,
nasýl teþekkür edebilir?

Tanrým, senden onu hakettiðince kutsamaný istemekten
baþka bir þey gelmiyor elimden.

…ve onun bana örnek olmasýnda,
bana yardýmcý olmana þükretmekten baþka.

Kendi çocuklarýmýn gözünde,
annemin benim gözümde olduðu kadar iyi bir anne olabilmek için
sana dua ediyorum, Tanrým.

Bir kýz evlat





Yukarı git