Beni Koyup Gitme Ne Olursun...

Başlatan Abdulllah, 03 Ara, 2005, 11:49

0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

Aşağı git

Abdulllah



Seni sevmek, baþka hiç kimseyi sevememektir. Seni sevmek, bir sadakati deðil, sadýk bir ihaneti sevmektir. Kaybetmeyi ve her seferinde yeniden baþlamayý sevmektir, seni sevmek. Seni sevmek, ayrýlýðý daha ilk dakikadan kabullenmektir. Ayrýlýk çöplüðünde aþk aramaktýr seni sevmek. Cevapsýz bir soru, sorusuz bir cevaptýr aþkýn. Kaç bilinmeyeni olduðunu bile sayamadýðýn bir denklemi çözmeye çalýþmaktýr, seni sevmek. Seni sevmek, "olmayacak bir nedeni, gelmeyecek bir gideni" beklemektir.

Seni sevmek, kafandaki hayali aþký deðil, hiçbir norma uymayan bir deliliði sevmektir. Seni sevmek, sonsuz bir denize dalmak, çýkýþý olmayan bir tünele isteyerek girmektir. Cehennemde yanmaya koþa koþa gitmektir, seni sevmek. Günahýn çekiciliðine kapýlmak, þeytanýn yap dediðini yapmak ve ateþi güneþ sanmaktýr, seni sevmek. Bitmeyen bir filmi sürekli yeni baþtan seyretmektir seni sevmek. Seni sevmek, rüzgara kapýlmak, havalanmak, uçmak ve her seferinde binlerce metreden yere çakýlmaktýr. Yaralanmýþ yüzünle, kanlarýný temizlerken yine uçmaya çalýþmak da, sadece seni severken yapýlacak bir deliliktir.

Seni sevmek, hiçbir þeye sahip deðilken, dünyalar sana aitmiþ gibi mutlu olmaktýr. Seni sevmek, en basit haliyle yalandýr, her seferinde yeniden kanýlan, bir kez daha kanmak için aylarca beklenen, bir yalandýr. Seni sevmek, herkesin aklýna meydan okumaktýr, tüm doðru þýklarý reddedip, bile bile bir yanlýþý seçmektir, seni sevmek, akýlla kalbin bitmeyen kavgasýný baþlatmaktýr. Seni sevmek, kimselere açýklanamayan, kendine bile anlatýlamayan, lanetli bir hastalýk gibi saklanan, tuhaf bir hikayedir. Seni sevmek, bir hikayede hayat bulmaktýr. Hayatýný bir hikayenin peþinden sürüklemek, bir roman karakteri olmak, romanýn diðer karakterlerince acýnarak bakýlmaktýr. Seni sevmek, kimsenin göze alamayacaðý bir kavgaya girmek ve sonunda kahramanca ölmektir. Seni sevmek, her seferinde yenilmektir, daha güzel yenilmek için yeniden baþlamaktýr.

Seni sevmek, dünyanýn en güzelini sevmektir. Kendi sevgine bile aþýk olmaktýr seni sevmek. Hiç kimsenin baþaramayacaðýný, baþarmaktýr seni sevmek. Dünyada en az bir kez mutlaka yaþanmasý gereken bir duygudur seni sevmek. Aþkýný bu kadar çok olumsuz öðe ile tarif ettikten sonra, yazýnýn sonunda, bir kez daha sana aþýk olmaktýr, seni sevmek....

SanaL AleM Ýþte DalGasýZ DenÝzE HerkeZ KapTaN ?




Abdulllah

sende saðol
SanaL AleM Ýþte DalGasýZ DenÝzE HerkeZ KapTaN ?




Abdulllah




Zaman gelir ve sen gidersin
Bazen uzaklara, bilinmezlere
Aðlarým buralarda renksiz...
Ve haykýrýrým yükseklere sessiz.

Bazen gözyaþým düþer yere
Seni hatýrlatýr her biri
Sonbaharýn sesleri...
Ve düþerim yükseklerden yine sensiz..

Yaðmurlar yaðar ya,
Kimi zaman yükseklere
Ýþte o zaman aðlarým,
Sensiz yaðanlara...acýlara

Zaman gelir, ben giderim uzaklara
Býrakýrým seni, sensiz..
Ve kaybolur umutlar, arkasýna bakmadan...
Ve aðlar gökyüzü...

Ve bazen ölür insan, arkasýna bakarak,
Aðlayarak..
Geri dönüþler yoktur artýk
Bir cýlýz soðuk hissedilir
Kalpten gelen..

Bu senin için..
Bu Unutulanlar için....
Bir de yok olan aþklar için...


SanaL AleM Ýþte DalGasýZ DenÝzE HerkeZ KapTaN ?




Abdulllah

B(ölüm)1:
Kendi kendimin kapýlarýný çarpýp kendimden dýþarý çýkmalýyým!Kendimi satýr'lara vurmalýyým soluksuz kalýrcasýna ve parçalarcasýna yüreðimi.Ardýma bakmaksýzýn vurmalýyým satýr'larý kendime.Kanatmalýyým kendimi ki içimde bu deli kan kudurdukça kuduz it misali,saldýrýp kendime bölük pörçük etmeliyim herþeyimi!Uzun zaman oldu kendimde oturalý...nerden baksan 22 koca yýl!
B(ölüm)2:
Merhaba!
Hayli oldu galiba görüþmeyeli satýrlarda.Dýþarýda çok gezdim.Üþüdüm,üzüldüm,aç kaldým,yersiz yurtsuz kaldým ,kendime yabancýlaþtým kendimden yozlaþtým.Yazamadým.Yoktum evde uzun süredir yoktum kendimde ve ruhumun üstüne çektiðim beyaz örtüler karþýladý beni döndüðümde.Hani toz konmasýn kirlenmesin diye beyaz çarþaflanan koltuk misali çarþaflayýp çýktýðým ruhum karþýladý!Hayatýn yaþadýklarýmdan toplayýp satýrlarýna yazdýðým yemiþleri olmuþtur sandým,durmadým kendimden çýktým;ama geç olmuþtu artýk!O saatte ben yaþýnda bir kýzýn kendi dýþýnda kalmasý tehlikeliydi.Öldüðümü sandým bir ara.Nerdeyse oturup kendi helvamý yiyip kendi ölümü gömecektim.Geciktim çünkü kendime.Geciktirildim belki de!Eve dönüþ yapmam gerekiyordu;döndüm.Ki gördüm,hayat kiþiyi kendindeykende kendinden uzaktaykende kanatýyor,kandýrýyor!
Uzun süredir sana yazmýyordum biliyorum uzun süredir hayatý geyiðe vurmaya çalýþtým kar etmedi!Kendimi daha da üzülmüþ ve üþümüþ buldum.Ve hayatýnda hep baþkalarýný özleyen düþünüp düþleyen ben ilk defa olsun kendisini özledi!Döndüm iþte!Ýkimizde birbirimizi var ediyoruz;ben sana yazarak seni sana beni yazarak beni var ediyorum.Döndüm.Duvara çarpmýþ gibiyim.Öyle bir haldeyim ki hal bile deðil halsizliðim!Biraz uzanýp yüreðimin çimlerine gözlerime,gözlerimdeki sevgiliye bakýp biraz dinleneyim.Neyseki ne seni ne kendimi deðiþmiþ,kirlenmiþ gördüm.Yokluðumda yok olmamýþ birçok þey.Ýyiki geldim,hoþgeldim...
B(ölüm)3:
M.K. ç(alýyor) yine beni kendimden geçiriyor;vazgeçmek deðil bu sefer ya da çekip gitmek deðil kendinden,uçmak gibi alýyor beni yerden ;ayaklarý kesiliyor yüreðimin ve maviye çarpýyor atýþlarýný,özgürlüðün mavisine!M.K. ç(alýyor)kendi dilim kendi köyüm aklýma geliyor,yüreðime kendime getiriyor beni;þu resimleri olan yüzü saçý güneþ sarýsý gözleri gök mavisi,sümüklü,çamurlu çocuklarýn masumiyetini ve hayattan habersizliklerini çarpýyor yüzüme!Utanýyorum biraz kendimden;hayatý bunca görmüþlüðümden,büyümüþlüðümden;ama o yüzleri,o gülüþleri,o masumiyeti sevgiyle öpüyor gururla yüreðimin baþý üzerinde taþýyorum;kirlenmemeleri için hayatta bizim kadar büyümemeleri için...
B(ölüm)4:
Rüzgar olmalý þimdi odamda.Yüzüme çarpmalý,bana geldiði maviliðin masalýný anlatmalý,kuþlarýn kanatlarýný nasýl kullandýðý sýrrýný ki kuþlar bu sýrrý bir rüzgarla paylaþmýþlar.Rüzgar olmalý þimdi bu türkülerin yanýnda.Üþütmez bizleri türküler,tatlý bir yel belki rüzgardan kastým.Tatlý bir yel kokmalý þimdi odamda;dýþarýyý içeriye,yüreðime taþýyacak bir yel olmalý!Bi çocuðun elinde güvende olan uçurtmanýn kuyruðu misali takýlmalýyým peþine türkülerle.Kendime yeniden dönüþümü kutlamak için rüzgar diyorum,rüzgar olmalý ki düþlerimi þerefine kaldýrýp bir dikiþte içebileyim ve ardýndan zilzurna sarhoþ olabileyim.Kalkayým artýk ben.Çaðýrdým gelmedi madem ben gideyim ayaðýna;çýkýp dýþarýya,vurayým kendimi yollara ki rüzgar þimdi yollardadýr,yolculuklardadýr.Ve her kaldýrýmda bir yolcusunu bekliyordur...Gitmeliyim þimdi..Hayýr hayýr kendimden çýkmayacaðým.Sadece beni çaðýran düþe,türkülere,sokaða;hayatýn tam ortasýna çýkacaðým...
SanaL AleM Ýþte DalGasýZ DenÝzE HerkeZ KapTaN ?




Mtemizce

abi süpersin ya kalbimsende manyak bi arþiv yapmýþsýn adeta süpersin ya bravo yüreðine ve ellerine saðlýk alkýþ abi be alkýþ +5 isterim senin için ;)

Karanlýk Çökünce Sokaðýnýza
Köþede Ben Varým Unutamazsýn
O Mutlu Günler Gelir Aklýna
Sen Beni Ömrünce Unutamazsýn

Ah Edip Adýný Her Anýþýmda
Bir Kerem Misali Her Yanýþýmda
Bir Hayal Olurum Yaný Baþýnda
Sen Beni Ömrünce UNUTAMAZSIN

Abdulllah

týkla tebrik ten 1 puan
SanaL AleM Ýþte DalGasýZ DenÝzE HerkeZ KapTaN ?




Abdulllah

Hani bir yaðmur yaðar ya bazen... (Birden uzun zamandýr haber alamadýðýnýz ve ne yaptýðýný bilmediðiniz eski sevgiliniz gelir aklýnýza.)
Hani gök gürler ya arkasýndan... (Arayýp aramamayý düþünürsünüz önce. Ýçinizden bir ses "ara" demektedir ve o sesi dinlersiniz. Telefon ellerinizdedir, numaralarsa aklýnýzda. Dokunursunuz tuþlara.)
Hani þimþekler çakar peþinden... (O da çok sevinmiþtir sesinizi duyduðuna. "Nasýlsýn?" diye sorarsýnýz ama aslýnda merak ettiðiniz þey "Bensiz nasýlsýn?" dýr.)
Ýþte öyle birþey...

Seni düþündüm dün akþam yine
Sonsuz bir umut doldu içime
Bir de kendimi düþündüm sonra
Bir garip duygu çöktü omzuma

Hani ýssýz bir yoldan geçerken... (Duyduðunuz ses öyle tanýdýktýr ki, güven ve huzur verir size. Birlikte yaþadýðýnýz anlar birer birer aklýnýza gelir, yaþadýðýnýz anýlar gözünüzün önünden teker teker geçer.)
Hani bir korku duyar da insan... (Ses tonundan birþeyler anlamaya çalýþýrsýnýz. En ufak bir titremeyi, en ufak bir heyecan kýrýntýsýný kendinize yorarsýnýz. "Demek o da etkileniyor" dersiniz. Ya da tam tersi... Sesindeki soðukluk ile karþýlaþmaktan korkarsýnýz. O soðukluk, içinde size dair hiçbir þey kalmadýðýný gösterecektir ve bununla yüzleþmeye henüz hazýr deðilsinizdir.)
Hani bir þarký söyler içinden... (Söylemek istediðiniz öyle çok þey vardýr ki. Örneðin "Özledim…" demek istersiniz ama dudaklarýnýzdan bir türlü dökülmez bu kelime. Ayný þekilde düþünmediðini görme ihtimali tedirgin eder sizi.)
Ýþte öyle birþey...

Hani eski bir resme bakarken... (Sahi neden ayrýlmýþtýnýz? Neydi bu aþký bitiren þey? O an çok da anlamsýz gelir aklýnýza gelen nedenler. Belki basit bir kavga, belki bir kýskançlýk. Belki de bir ihanet. Ama hiçbir þeyin önemi yoktur artýk. O telefonun diðer ucundadýr ve aklýnýzda sadece onunla mutlu olduðunuz anlar vardýr.)
Hani yýllarý sayar da insan... (Ayrýlma aný ve sonrasý gelir aklýnýza. Umudunuzun yok olduðu ve geceler boyu aðladýðýnýz günler. Hani zaman geçmek bilmezdi ve hani siz umutsuzca ölmeyi beklerdiniz ya.)
Hani gözleri dolar ya birden... (Gözyaþlarýnýz, göz pýnarlarýnýza akýn eder. Aðlamamak için zor tutarsýnýz kendinizi. "Neden?" demek istersiniz. "Neden bitti?" ... Yutkunursunuz, tek kelime edemezsiniz. Dudaklarýnýzý ýsýrýr, içinize akýtýrsýnýz göz yaþlarýnýzý çaresiz. O an içinde bulunduðunuz zor durumu anlamasýný istemezsiniz.)
Ýþte öyle birþey...

Seni düþündüm dün akþam yine
Sonsuz bir huzur doldu kalbime
Bir de kendimi düþündüm sonra
Bir garip duygu çöktü omzuma

Hani yýldýzlar yanýp sönerken... (Gökyüzü ýþýl ýþýldý aþýk olduðunuz geceler ve sizin gökyüzündeki tek yýldýzýnýzdý o bir zamanlar. Her parlayan yýldýza onun adýný verirmiþtiniz.)
Hani bir yýldýz kayar da insan... (Her kayan yýldýzda ona dair dilekler tuttuðunuz gelir aklýnýza. Baþýnýzý kaldýrýr gök yüzüne bakarsýnýz; tek bir yýldýz dahi yoktur. Ve artýk sonsuza kadar o yýldýzsýz gecelerde yaþamaya mahkumsunuzdur.)
Hani bir telaþ duyar ya birden… ("Ne yapýyorum ben?" diye kýzarsýnýz kendinize. "Kendine iyi bak" deyip kapatýrsýnýz telefonu ve yine yalnýz kalýrsýnýz. Bir garip duygu çöker omuzlarýnýza... Gözleriniz geceye yenik düþer ve kapanýr.)
Ýþte öyle birþey...

Sabah uyanýrsýnýz ve sorarsýnýz kendinize "Neydi bu?" ... Cevabý yoktur. Çünkü "Ýþte öyle bir þey" dir bu yaþadýðýnýz... Sadece bir kaç dakikalýk bir süre içinde yaþadýðýnýz ve belki de bir daha asla yaþayamayacaðýnýz bir þey...
SanaL AleM Ýþte DalGasýZ DenÝzE HerkeZ KapTaN ?




Abdulllah

#67
07 Şub, 2006, 13:01 Son düzenlenme: 07 Şub, 2006, 13:04 KalbimSende
Aylardan Mayis... Baharin kapimizi çaldigi, kisin kasvetinin aydinliga, siyahin beyaza dönüsmeye basladigi, yüreklerin yeniden heyecanlandigi bir mevsim. Bahar, ilkbahar mevsimi... Yani tabiatin yasama yeniden merhaba dedigi, gökyüzünün parladigi, günesin içimizi isitmaya basladigi bir mevsim. Çiçeklerin ve doganin yeryüzünü rengarenk donattigi bir mevsim... Insanlarin gözlerindeki umut isiklarinin yogun olarak parladigi bir mevsim.. Ilkbahar mevsimi.. Yani gönlümün sevda yagmurlariyla sulanarak ruhumun ve yüregimin yeniden "merhaba" dedigi bir mevsim... Yani ask tomurcuklarinin filizlenmeye basladigi, benligimi sardigi bir mevsim. Yani birtanem senin heyecanini yasamaya basladigim bir mevsim... Yeniden varolusun mevsimi...

Duygularimizin baharinda filizlenen sevdamizi doyasiya yasamak, yasadikça güçlenmesini izlemek ve hissetmek... Herseye ve herkese ragmen bu aski ebediyyen, can bedeni terk edene kadar yasamak iyi ve kötü günde el ele ve omuz omuza, yasarken diger yasayanlara örnek olmak, dilden dile diyardan diyara bu askin anlatilmasini görmek... Duygularimizin ve yasadigimiz anlarin bize verdigi yegane amaç buydu... An gelir sesini duyamamanin, an gelir kokunu ve sicakligini hissedememenin yakici atesini yüregimin en derinliklerinden vücüdumu sarmaya basladigini gördüm. Mutluydum herseye ragmen sevdanla ve hasretinle.. Mutluydum, bize zarar verebilecek bir güç yok yeryüzünde diye düsünüyordum. Mutluydum; seninle yasadigim her saniyenin verdigi huzuru tatmanin onuruyla... Yasamistik alinabilecek tüm zevkleri, arzularin doruk noktasina kadar... Mutluydum, çünkü tek beden olmustuk...Dünyanin tüm pislikleri bize uzakti birlikteyken... Varligin güç veriyordu varligima... Sana her dokundugumda ilk heyecani yasiyordum yeniden... O çocuksu hareketlerin renk katiyordu iliskimize. Evet canim mutluydum. Hem de çook...

Aramizdaki kilometrelerce mesafe sevgimi daha da güçlendiriyordu nasil ki "uzak mesafeler küçük sevgileri öldürür, büyük asklari güçlenririr tipki rüzgarin mumu söndürüp atesi daha körükledigi gibi"... Artik haftada bir görmek yeterli degildi, kilometreler ayirmamasi gerekiyordu bizi... Ulasmaliydim sevdamin kaynagina tüm arzularimizi yasayabilmek için doyasiya... Ulastim sonunda.. Herseyimi feda ederek kollarimi açarak kostum can kusuma. Ayni mekani paylasabilmek, ayni havayi teneffüs edebilmek için bir ömür onunla ebediyyen... Iyi ve kötü günümüzde...

Aylardan Eylül... Haziran, temmuz, agustos derken eylül.. Mazide kalmisti, anilarimiz essiz güzellikleriyle süslemisti sevdamizi... Günes ilkbaharla dünyamizi isitmaya baslamis, yazla yakmis ve artik o yakiciligini kaybetmeye baslamisti... Uzaklasiyordu dünyamizdan. Ama uzaklasirken baharda yeseren tüm güzellikleri ve yesillikleri de beraberinde götürüyordu bir sonraki ilkbahara kadar... Güzellikler yok olmaya yüz tutmus ve yesiller sararmaya baslamisti, agaçlar da yaprak dökümüne.. Yani yasama veda etmeye baslamislardi... Yani sonbahardi kapimiza dayanan, bu sefer de. Evrenin kanunu geregi... Olmasi gerektigi gibi... Oysa olmamasi gereken tek sey vardi, oysa mevsimlerle hiç ilgisi olmadigi halde sevdamiz da yaprak dökümüne baslamisti... Yani sevgimizin de sonbahari gelmisti. Herseye ve herkese ragmen, ebediyyen can bedeni terkedene kadar dedigimiz o yüce sevgimizin... Susuzluktan sararip solan, boynunu büken tabiat gibi; sevgisizlikten ben de boynumu bükmüs ve ölüme terkedilmistim... Ugruna herseyimi feda ettigim, hayat arkadasim dedigim sevgilim artik bir yudum sevda damlaciklarina talim ettiriyordu kahredercesine beni... Uzaklasmaya baslamisti sebebini bilmedigim bir sekilde. Sevgisini gizlemeye ve bastirmaya çalismisti, her ne kadar becerememis olsa da. Yani sonun baslangicindaydik... Yani ölüme terk edilmistim bir sonraki bahara kadar... Ama tabiatin kanununda oldugu gibi birsüre sonra gelmeyecekti ilk bahar...

Oysa çok sey istememistim asla hayattan. Pembe panjurlu evim olsun istememistim. Onunla her yer ask yuvamizdi benim için. Çesit çesit yemekler istememistim, bir simit, bir bardak çay ya da sogan ekmek bile kebap gibiydi onunla. Askimizin verdigi güçle; sirtim pek karnim toktu zaten. Oysa çok sey istememistim asla hayattan. Bir yudum sevda istemistim, ayakta kalabilmek ve yasayabilmek, tüm engellere gögüs gerebilmek için can bedeni terkedinceye kadar... Sadece bir yudum sevda istemistim... Çok sey mi istemistim acaba.? Sonsuza uzanan sevdamizin ve gücüyle yildizlara kadar ulasnan büyüklügü gölgelenmeye çalisilmisti.. Birileri çekememisti bu yüce sevdayi ya da uygun görmemislerdi. Damlaya damlaya göl olan ve yasam kaynagimiz olan sevdamizi kurutmuslardi ebediyyen. Yok olmaya terk etmislerdi... Çabaladim yitirmemek için onu... Çünkü hala içimdeki sevgi çok büyüktü... Yeniden yücelmek için geç degil demistim hiçbir sey için, geç degil bir sevda için hiçbir sey demistim. Nafile...

Bir sevda vardi yüregimde tüm benligimi saran ama yasanmasi yasak olan ya da yasaklanan bir sevda... Asla ebedi mutluluga ermeyecek, yasama izni verilmeyecek bir sevda...
[/b]
SanaL AleM Ýþte DalGasýZ DenÝzE HerkeZ KapTaN ?




3va

okumadan geciyim diyorum burayý
çünkü..
her okuyuþumda sol yaným yine sýzlamaya baþlýyor
derin bi nefes cekiyorum hayattan...
söz yok ki söylenecek
bu sýzý bile güzelleþtiriyor insaný
duygularýný yüceleþtiriyor
tþkr ler KalbimSende saolasýn ya
bu sýzýyý bu duygularý yaþattýgýn için...
o güzel yüregine saðlýk...

Abdulllah

verliebt saðollasýn arkadaþým okumana ve beðenmen hoþuma gittii
SanaL AleM Ýþte DalGasýZ DenÝzE HerkeZ KapTaN ?




Canik

Seni sevmek, hiçbir þeye sahip deðilken, dünyalar sana aitmiþ gibi mutlu olmaktýr ;)

yüreðine gönlüne emeðine saðlýk :(

tebrikledim ;)

Abdulllah

saðollasýn Burçin
SanaL AleM Ýþte DalGasýZ DenÝzE HerkeZ KapTaN ?




Abdulllah

Dün gece þehri seyrettim tepeden... Karlar altýnda belli olan sadece ýþýklardý ve belli belirsiz görünen karlar vardý. Nasýl oldu bilmiyorum ama birden hayal kurmaya baþladým. Hayalden sonra kendime gelice irkildim. Bir gün bu þehre ve sevdiklerime veda edecektim. Bu düþünce öldürecekti beni. Küçük bir pencereden bakmýþtým oysa. bir de kalbimin penceresinde baksam ne olacaktý. Uzun zamandýr kapalý kalbimin penceresi. Ben o pecereden en son bir meleðe bakmýþtým. Kara bir pencereden bakan iblistim onun için. Zaten bu denli kötü bir yürekten ancak bir iblis bakardý, melek deðil. Lakin þimdi kapalý o pencere. Ve ortada melek mi, þeytan mý belli olmayan ben var... Bir gün bahar gelir mi diye düþünüyorum kalbime. Sen benim meleðimdin. Nasýl oldu bilmiyorum ama gözüme artýk eskisi gibi güzel gelmiyorsun. Her ne kadar aþkýn hatýrý olsa da seven bir kalbi þeytan yapmaya hakkýn yoktu senin. Beni üzmeye de hakkýn yoktu. Oldu artýk bir kere. Sana elveda demeye geliyorum... Sana yazdýðým þiirleri de yaktým... Ama ýsýtmadýlar nedense. Bana o denli soðuksun ki ateþ olsan bile yakamazsýn beni. Seni mahkum etmiþler mutsuzluk çölüne. O çöl ki ucu belli olmayan bir sahradýr. Bir de susuz býrakmýþlar seni... Sana kristal bardakta sunduðum suyu döktün. Ben daha ne yapabilirim ki... Her gördüðünün serap olduðunu düþünüyorsun iþte. Ben ise umutsuz kucaklarda aþk aramaya devam ediyorum.


Bekle beni Ýstanbul, geri döeceðim.
Daha bitmedi yaþayacaklarým,
Yenilmedim sana yenilmeyeceðim.
Hayat bu...
Her zaman sevinemez ki insan.
Hep mutlu olamaz ki her anýnda

Bugün seni gördüm sokakta
yýkýlmadýðýmý gördüm ayný zamanda
Sana besllediðim duygular,
Senin için büyütttüðüm çocuk ölmemiþ
Ýlk anýn heyecanýný yaþadým yeniden
Yine korkularýmý yenemedim
Yanýna gelip iki laf edemedim

Þimdi gidiyorum Ýstanbul dan
Bu maceraya biraz ara veriyorum.
Sanma ki unuturum seni
Geldiðim ilk gün hayalin karþýlayacak beni.
Aslýnda seni unutmak için gitmiyorum
Hayallerim için gitmem
Ýçimde ki çocuðu büyütmek,
Onu olgunlaþtýrmak için...

Sana veda etmeyeceðim.
sustum sen konuþ diyene kadar.
Belki de konuþmadan öleceðim.
Bilmiyorum hayat bize ne verir...
Bildiðim, bir gün gelecek
Ben sessiz öleceðim.
SanaL AleM Ýþte DalGasýZ DenÝzE HerkeZ KapTaN ?




Abdulllah

Aþk gözlerde baþlar kalpde büyürmüþ…

Gözlerine baktýðýmdan beri yüreðimde bir titreme var. Ýçimi aydýnlatan biþey var. Adýný daha koyamadýðým bir duygu bu. Ölmekle ölmemek arasý ,Sevmekle sevecek olmak arasý bir þey.

Ben senden hiç ayrý kalmamýþtým uzun zamandýr. Ne þarkýlar dindiriyor içimdeki sýzýyý nede senle geçirdiðimiz günlerin hayali… Hayallerde bir yerde toz bulutu olup kayboluyor gözümün önünden. Elimdeki resminin her karesini ezberledim. Kaç kývrým, kaç çizgi varsa yüzünde hepsi beynimin tam ortasýnda. Yarýn diyorum… yarýn belki her þey deðiþir….


Uzakta olmak içindeki sevgiyi daha çok tetikliyormuþ. Daha bi dolu yaþatýyormuþ kalbimde seni..


Bir asýrdýr ayrý gibiyiz sanki. Yollar uzaklaþtýkça özlemim bir o kadar artýyor sana. Teselli edecek hiçbir þeyin olmadýðýný anlýyorum "senden baþka" … çok þey istemiyorum ki hayattan. Bana çýkmazlarýn içinde olduðum zamanda verdiði mucizeyi þimdi yanýmda istiyorum…. Hayatýmdaki en güzel varlýðý " sen'i " …

Seviyorum seni .. hemde her zamankinden daha çok …..
Özlüyorum seni … kimsenin kimseyi özlemediði kadar …
Bekliyorum … geri dönüp koþacaksýn kollarýma diye …



Yaðmur,
Denize düþtüðünde deniz,
Yeþile düþtüðünde yeþil,
Topraða düþtüðünde toprak kokar...
Yaðmur,
Saçýna düþtüðünde sevgi,
Eline düþtüðünde özlem,
Göðsüne düþtüðünde aþk kokar..
Hiç yaðmuru,
Göðsüne düþürdün mü?

Ben düþürdüm … þimdi de beni hayata baðlayan yaðmur damlamý bekliyorum …..

SanaL AleM Ýþte DalGasýZ DenÝzE HerkeZ KapTaN ?




Abdulllah

Yorgunum Be Aþkým


Öylesine yorgunum ki aþkým,

Yýllarýn yükü var üzerimde, birikmiþ
Kalkmýyor omuzlarým, çökmüþ aðýrlýðýndan
Alamýyorum artýk, düþüncelerimi kendimden
Çýkamýyorum, gömüldüðüm çamurlu çukurdan…

Öylesine yorgunum ki aþkým,

Uyku bile haram oldu aylardýr
Hani hep derdim ya, geceler için
Benim sessiz arkadaþýmdýr diye, yýllardýr
Þimdi sesli dertleþiyoruz, karþýlýklý
Alenen, ýþýkta, alabildiðince, kafa kafaya…

Öylesine yorgunum ki aþkým,

Öylesine yorgunum iþte, anlatýlamaz
Tarifini becerebileceðimi sanmýyorum
Kelimelere de sýðdýramýyorum, almýyor
Yukarýdan aþaðýya uyuþmuþum, külliyen
Çimdiklesem bile, hissetmiyor artýk tenim
Gecelerin gizemi de, kar etmiyor dermana…

Öylesine yorgunum ki aþkým,

Bu nasýl bir duygu, bilemiyorum gayri
Kimseler de gülmüyor ki, etrafýmda
Sözleþmiþler sanki, karamsarlýðýmla
Ayna gibiler hüznüme, içimin acýsýna
Baktýkça onlara çaðlýyor, doluyor gözlerim
Boþalýyor yaþlar yanaðýmdan, akýyor, akýyor
Ýþte böylesine bir haldeyim, yanýyor yüreðim…

Öylesine bitkinim ki,
-Derdim beni aþmýþ...
---Yorgunum be aþkým,
----Hem de...
-----Çok yorgun…
SanaL AleM Ýþte DalGasýZ DenÝzE HerkeZ KapTaN ?




Yukarı git