Beni Koyup Gitme Ne Olursun...

Başlatan Abdulllah, 03 Ara, 2005, 11:49

0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

Aşağı git

Abdulllah

Hani birþeyler yaþarsýn, zaman yada mekan önemli deðildir. Çevrende insanlar olur ortalýk ana baba günü; konuþurlar baðýrýrlar sen susarsýn, kimin ne konuþtuðu seni ilgilendirmiyordur, aklýn baþka bir yerdedir yada baþka birinde. Adýný koyamadýðýn gizli bir þeyler, seni sýnýrý olmayan girdabýn içine çeker ama hoþuna gider bu, gözünün gördüðü her þey kayar ve sen olup bitenleri sanki ben hiç orda deðilim 'banane' rahatlýðýnda tepelerden seyretmeye baþlarsýn. Kafanýn içinde öyle fikirler dolaþýr ki bir anda ben nerdeyim sorusunu sorarsýn iþte o zaman korkularýn,içinde yaþattýðýn binlerce ben ayaklarýnýn altýnda kaybolur gider. Ben neden bunlarý anlatýyorum. Bir tahmin et bakalým.
Benim aklým sende gülüm ben yanlýzkende ben insanlar arasýndaykende hayallerim duymam görmem anlamam elimle dokunduðum tat aldýðým her þey sen oluyorsun soluduðum hava bile senin adýný kulaðýma usulca fýsýldýyor ve ben sana þiirler yazmak istiyorum böyle zamanlarda ama aklýma gözlerin gelince þiir de yazmak neymiþ diyorum kendi kendime aþkýn kendisi ruhumun içindeyken onu ben her adým atýþýmda iliklerime kadar hissederken þiir de neymiþ de hadi git. Neyse boþver þimdi yine bana kýzarsýn 'lütfen, caným, kýyamam' dersin bende dayanamayýp oracýkta aðlarým. Týpký senin annenle her kavga ediþinde yaptýðýn gibi.
Hatýrlýyormusun? Yine annenle þiddetli bir kavgaya tutuþmuþtun sonra sahildeki kayalýklarda bulmuþtuk kendimizi. Benim derdim senin puslu gözlerini seyretmekti, seninse denize taþ atmak. Küçük, sözlüðe benzer bir defter çýkarmýþtýn cebinden el yazýsýyla yazýlmýþ bir baþlýk vardý kapaðýnda 'hayata notlar'; hiç üþenmemiþ okuduðun bütün kitaplarda hoþuna giden her kelimeyi o deftere not etmiþtin. Nasýl baþlýyordu o notlar, galiba þöyleydi. "Hayatýn anlamýný anlamak için dahi olmaya gerek yok. Azýcýk merhamet varsa insanýn kalbinde yüreðinin o titrek yanýyla baþ baþa kalabiliyorsan bir an, baktýðýn gördüðün dokunduðun her þeyin bir anlamý olduðunu anlarsýn ve çok geçmeden birþeyleri anladým diye mýrýldanýrsýn. Sonrasýysa en sevdiðin yemek en sevdiðin elbisen en sevdiðin arkadaþýn tamam tamam sadece sevgilin. Bir anda o somurtkan kendini beðenmiþ sen uçup gider ve ortaya yepyeni sevecen ve gülen gözleriyle mutlu bir sen çýkar ortaya.' Ben bu adam iyi bir þey söylüyor ama bir de anlasaydým aptallýðýndayken sen uzaklara dalýyordun yine, eðer hadi þimdi tam zamaný tut þu maymunun elini diye o güzel ellerine hafiften dokunmasam belki daha çok bakardýn uzaklara.. Ama nasýl sinirlenmiþtin,bari bana haber verseydin diyipte,sonra benim domates gibi kýzarmýþ suratýmý görüp, tebessüm ederek; el tutuþmanýn iznimi olur diyip katýla katýla gülmüþtün...Ve benim zayýf aklýmda sýrf o anýnýn hatýrýna her þeyi kelime kelime beynine kazýmýþtý...
Ben biraz kilo aldým. Hani olurya bir gün beni görmek istersen çok þaþýrma diye söylüyorum. Biraz da yakýþýklý olmuþum, ben demiyorum bizim Suna diyor bütün bunlarý. Ara sýra takýlýyorum ona. Bak diyorum yarýn bugün elin kýzý karþýma çýkar senin yakýþýklýný alýr giderse bunun tek sorumlusu ben olmam ve daha lafýmý bitirmeden sende Suna kim diyiveriyorsun, biraz þaþýrmýþ yüz ifadenle ve sonra ben üzgünüm diyorum gülüm ben sen yokken senden habersiz Sunayý tanýdým ve onu sevdim diyorum. Sen umursamýyorsun yada aslýnda her zamanki gibi iki elinle boðazýmý sýkýverip beni oracýkta öldürmek istiyorsun ama sonra yok diyorsun anlamsýzca bakýyorsun denizin o aptalca maviliðine bugün bahar diyorsun þimdi çiçekler açmaz ama tatlý bir esintiyle yaðmur düþtü düþecek. Bense seni seyrediyorum bitmeyen filmin aptalca sahnesinde figüraným. Ellerimin arasýna ezberle diye iki kelime vermiþler; senaryosu sen, baþrolü sen, yönetmeni sen ve tepemize güneþi yakan kocaman bir ýþýk dikiyorlar hiç habersiz baðýrýp çaðýrýyorsun, hiçte sýkýlmadan aklýna ne gelirse sayýyorsun bir bir. Seni duyan ela gözlerinden çekiniyor ve sen dehþetle dur diyorsun. Sonra her þey bitiyor. Karma karýþýk bir rüyanýn ardýnda kalan her ne varsa sabahýn ilk uyanmalarýnda iþte o var beynimde výzýldayýp duran, unut diyorum kafamý gömüyorum yastýða sen yine gülüm olup isimsiz zamansýz karanlýk odamýn soðuk duvarlarýna yansýyorsun ve kocaman bir hüzme olup yüreðimin orta yerinde öyle bir yara açýyorsun ki susuyorum konuþmuyorum ve ikisininde ayný þey olduðunu bile bile anlamsýzca tekrarlýyorum olanlarý. Annem bile gözümden kayýyor otur diyor konuþalým senin bir derdin var hayýr derken bile anneme yalvarýyorum ne olur anne beni kurtar bu illetten ben nereye baksam onu görüyorum ve o senin canýn oðlunun sana dahi söylemeye utandýðý en mahrem sýrlarýný biliyor ve her gün her dakika her saniye ben olup çýkýyor karþýma. Seni özledim. Þimdi yanýbaþýmda olsaydýn, gözlerinin içine bir kez baksam þu an beni yiyip bitiren karabasaný unutur giderdim diye kendimi kandýrýrken, çok sonralarý sana adýnla seslenince denize bakan gözlerini hafif kýsarak ne var der gibi bana bakýyorsun þey diyorum seni kandýrdým Suna diye biri olmadý olmazda. Sen gülüyorsun biraz dalgýn biliyorum diyorsun ve baþýn omzuma yaslanýrken seni þimdikinden daha çok seviyorum. Nerdesin gülüm....
'Eðer bir gün seni sevmek zorunda kalýrsam kendim olmak uðruna kendimden vazgeçmeyi göze almýþ benliðim yenilmiþ demektir' diyen sen gönlümün kýyýsýndan acýyla geçeli tam tamýna altý yýl oldu. Dile kolay, seni düþünmekten öte seni anlamaya seni bilmeye ve seni yaþamaya çalýþmakla geçen koskoca altý yýl. Ne kadarda haklýymýþ babam yere dökülmüþ kirazlarý eliyle iþaret edip 'sen nefes alýp verene kadar küçük bir kiraz artýk olgunlaþýp dalýndan düþüyor oysa onun var olmasýyla yok olup gitmesi arasýnda geçen zaman o kýsacýk anda saklý'. Belkide bu her þeyi anlatýyor.
Neden hatýrlarým bunlarý bilmemki. Adam gibi þöyle güzel bir mektup yazsam sana nasýlsýn desem halini hatýrýný sorsam olmazmýydý.. ama suç benim deðilki eðer seni sonsuzluða býrakan o lanet olasý kaza olmasaydý sen beni býrakýp gitmeseydin..
Seni seviyorum ve hastane koridorunda sen son nefesi verirken ' benliðim yenildi' diyip boynuma sarýlmasaydýn da sonsuzluðu var edenin adýna yeminler olsunki seni yine severdim...
:nazar love
SanaL AleM Ýþte DalGasýZ DenÝzE HerkeZ KapTaN ?




Abdulllah




Rengarenk bir yalnýzlýðým var þimdi.
Her giden, kendi rengiyle beraber yalnýzlýðýný býraktý bana..
En renkli, en çeþitli, ebrüli yalnýzlýklarým boynumda...
Bütün kaybediþlerimi, bütün yanlýþ tercihlerimi atýp yalnýzlýðýmýn içine, yeniden yeniden deniyorum.
Yalnýzlýðým bir atkýdýr boynumda daha kaç çilesi vardýr örülmesi gereken bilirim.
Yalnýzlýðým, her rengini bilirim ben senin, ayrýlýklarýmýn her rengini önceden tahmin edebildiðim gibi.


Her oyunda küçük görülenim, her kavgada dövülenim, hiç sözü dinlenmeyenim yalnýzlýðým benim.
Hep kaçan, hiç kovalanmayaným, hep saklanan ama hiç gizlenemeyenim, hep susup, hep suçlu bulunaným, yalnýzlýðým benim.
Dikkate alýnmayan, hesaba katýlmayaným, hiç çaðrýlmayaným, hep son anda unutulaným yalnýzlýðým.
Ýntikamý hiç sevmeyen ama baþka çaresi de olmayan suskun yalnýzlýðým.
Yalnýzlýðým benim, söylemesi zor olsa da, insanýn içine otursa da yani bizati kendim....
SanaL AleM Ýþte DalGasýZ DenÝzE HerkeZ KapTaN ?




Abdulllah

Git...

Uzundur yolun geç kalma sakýn. Bekleyenin vardýr belki. Üzülmesin, aðlamasýnlar sakýn...


Sahipsiz sanmasýnlar sen olmayýnca. Saçlarýnýn bir teline bile zarar gelmedin. Ben kendi baþýmýn çaresine bakarým merak etme. Daha güçyülüm, daha olgun ....

Yanlýz kalabilirim. Aðlamam..

Gece karanlýktanda korkmam. Helede yaðmurlu gecelerde þimþekler çaktýðý zaman hiç ama hiç umursamam. Yerimden bir milim dahi olsa kýpýrdamam.

Güçlüyüm dedim ya. Anla ...


Bak ilk önce gözlerime. Sonra git ....



SanaL AleM Ýþte DalGasýZ DenÝzE HerkeZ KapTaN ?




Abdulllah

#18
05 Ara, 2005, 10:41 Son düzenlenme: 05 Ara, 2005, 10:43 Aragorn


Sevme beni istemiyorum ne seni ne senden gelen güzel sözleri.Ne kadar zaman oldu ihanetin o soðuk yüzüyle karþýlaþmam ne kadar, dün gibi geliyor bana .Þimdi gelmiþ unut diyorsun son bir kez þans ver bana.Sular tersine akmaz diyorum kopan ipler baðlanmaz baðlansa da bir düðüm gelir hep eline ve canýný acýtýr anlamýyorsun.Senden sonra yüreðim baþka sevdalara kanat çýrptý belki yoruldu belki kanadý kýrýldý ama piþman olmadý bilmiyorsun Hadi git sen artýk burada istenmiyorsun….


Sende sevme beni arkadaþ.Yüreðim öylesi dolu ki yalnýzlýðýmla sana da yer yok orada anla .Senin için liman olamam ben ,kýyýma yanaþan gemileri bir bir batýrýyorum batarsýn uzak dur.Sen yine eskisi gibi güzel hayaller kur ama içinde ben olmayayým benim hayallerim baþkasýnda kaldý býrak beni ben o hayallerle avunayým. Benim aþkým alaturka , tat vermez sana,Benim aþkým hicaz okur , ve aðlatýr yokluðumda .Benim aþkým tek kiþilik ve zaten rezerve sen yol yakýnken vazgeç git baþka yüreklere





beni sevme

sen bilmezsin benim yalnýzlýðýmý
yaþayamazsýn sokaklarýnda
umutsuzluðumun
için üþür
kýþ akþamlarý indiðinde üzerine
yalnýzlýðýmda batýrýrsýn
kaðýttan gemilerini
dudaklarýndan kan sýzar çatlak çatlak
kaybolursun bir kadýnýn
peþinden koþarken
burnuna çalar kokusu
tenindeki yaðmurun
hep geceyi görür gözlerin
bir rüzgar eser denizimin üzerinden
yapraklar çýldýrýr ayaklarýnýn altýnda
saçlarýný daðýtýr ,
umutsuzluðumun fýrtýnasý
yüreðinle solursun yalnýzlýk tozunu
kaybolursun
düþüncemden büyük bir parça alýp
hayalini alýp yokluklarda
durmaksýzýn gidersin sonsuzluðuma
hiç bitmez yolculuðun.

sen bilmezsin benim yalnýzlýðýmý
yaþayamazsýn sokaklarýnda
umutsuzluðumun
þehrimin içerisinden doðar karanlýk
beni sevme
bu zamansýzlýk boþluðunda
nefesin týkanýr yollarýmýn yarýsýnda
düþüp kalýr avucuna yüreðin
alev alev
gözlerin kayar
kýrmýzý yýldýzlarýma
ölü denizimden çýðlýklar sarar etrafýný
gölgeler üþüþür baþýna
kuraklýðýnda çöllerimin
-beni sevme-
zamansýzlýk dört bir tarafým
pusulasýz bir gemi atýþlarý yüreðimin
kaybolmuþ bir hikaye
sonunu bilmediðim
-beni sevme-
belki bir dakika sonra (belki þimdi)
kendi þehrimin içerisinden gideceðim

-beni sevme-
yorulursun
belki bir dakika sonra (belki þimdi)
öleceðim...


SanaL AleM Ýþte DalGasýZ DenÝzE HerkeZ KapTaN ?




Abdulllah

Uyandýðýn ilk sabahý hatýrlýyor musun? Mis gibi sabun kokan çarþaflar arasýnda, küçük nazik bir dokunuþ vardý yanaðýnda. Yanaðýnýn ýlýklýðýnda hava bir de, odanýn içinde. Düþlere gereksinim olmadýðý günlerdi o günler, düþ yaþamýn kendisiydi.

Düþler nelerden yapýlýr dostum?

Bu satýrlarý yazdýðým kaðýdýn üzerinde bir cümle var. "Yaþam cevaplara gereksinim duyar" diyor. Defterin her sayfasýnda ayný ezici cümle. Gözüm takýlýyor, içim daralýyor. Ýtiraz etmekten kendimi alamýyorum. Önce sorularý bir sor da… Sorularýn ve cevaplarýn sahnesidir düþler dostum. Ham maddesi kelimeler olan tek kiþilik evrenler belki de..
Ben masallarla büyüdüm. Ak kýzlarý, kör kuyularý, demir çarýk ve demir asalarý, güvenilmez köse adamlarý týka basa doldurdum düþlerime. Yýldýz tozlarý serpiþtirdim üstlerine. Bilseydim bir yaþam peþime takýlacaklarýný býrakýrdým belki onlarý çocukluðun sisli hatýralarýna. Ama olmadý, yaþam düþe, düþ yaþama aktý.
Gökten üç elma düþtü.
Ben hiçbirini yakalayamadým.

Düþler nelerden yapýlýr?

Hint safraný, horoz ibiði, kakule, deniz minaresi. Hiç çýkýlmamýþ yolculuklarýn eskimiþ, sararmýþ biletleri. Oysa o gemi düþ rýhtýmýnda her gece umutla beklemektedir, ezeli ve tek yolcusunu. Akþam yemeðinde kaptanýn sunduðu kadehte kendini göreceðinden korktuðu için midir nedir, bir türlü binemez gemiye o yolcu.

Düþler nelerden yapýlýr sevgilim?

En çok aþk deðil midir düþlere rengini veren? Ve yine en çok istenilen deðil midir usulca süzülmek sevilenin düþüne. Tüm söylenmemiþ sözlerin, görülmemiþ hesaplarýn, içten özürlerin, geç kalmýþ öpüþlerin, iade edilmemiþ fotoðraflarýn hüzünlerinin evidir düþler. Söyle, sen benim düþümün neresindesin?

Okuma yazma öðrenirken kýrpýlanlardan arta kalmýþ fiþ cümleleridir düþler.
"Ali topu tut",
"Yaþam acýtýr",
"Gitmeyi öðrendim",
"Seni çok sevmiþtim"…

Düþler nelerden yapýlýr?

Yaþam düþün, düþ yaþamýn aynasý mýdýr?

Ve son noktada ölüm seçimini hangisinden yana kullanýr?


SanaL AleM Ýþte DalGasýZ DenÝzE HerkeZ KapTaN ?




Abdulllah



Yer yok,
Mekan önemsiz,
Zaman sýfýr...

Bana þah damarýmdan daha yakýn olana sýðýnarak
Hala acýnýn acemisiyim ve hala sensizliðe bakamaz gözlerim.

Kaybolmuyorsun,
Bitmiyorsun,
Çoðalmýyorsun,
Eksilmiyorsun.

Çýkmaz bir vuslata sürüklenen yüreðimde sen yanýyorsun!

Bu gün kelimelerin tutsaklýðýna yer yok yüreðimde;ister anla, ister es geç ve vur sensizliði yalnýzlýðýma. Çiðne kalabalýðýmý, týkansýn yürüyüþlerimi ve duyma ayak seslerimi gidiþinin ardýndan.

Gittin, durdum.
Duydum, sustum.
Konuþtun, kýrýldým.
geldin, yýkýldým.

susturduðum sabýr taþý bu gün dillendi.
Ah, zaman!...
Nereden sürgülendiðini bir bilsem.Derdim ne seninle, ne de sensizliðe...Sürülsem kendimden ve benliðim el seluleti gibi yansýsa aynalardan.Ve hýrçýn bir fýrtýna sonunda durulsa içim.

Seni düþünmedeim,
Yalan!
Seni beklemedim,
Yalan!
Seni hiç önemsemedim,
Koca bir yalan!...

Böyle düþünmemiþtim hiç.Ne seni, ne kendimi ve ne de bu vakitsizliði.Akrep sancýlanmayacaktý zamanda ve akrep umursamaz dönecekti kolumda.

Denizine açtým gözlerimi.
Varlýðýn ne zaman süzüldü içime
Zamansýzlýðýndaki çokluðun ve yalnýzlýðýmdaki azlýðýn...
Neden bu kadar zorsun

Uzaklarda dolanýþým varlýðýna duyumsadýðým ihtiyaçtan ve senden bana arta kalan, durgun anlarýmýn yalnýzlýðýna...

Söylemediðim
Ve
Söyleyemeyeceðim
Sadece iki kelimeyle...
SanaL AleM Ýþte DalGasýZ DenÝzE HerkeZ KapTaN ?




Abdulllah

Oysa geceye beþ kala çaðýrýþlarýný duymuþtum. Belki sensindir diye bir umut kapladý içimi.

Nafile, sana uzanan bütün yollar kapalý...öðrendim, evet geç de olsa
öðrendim bunu. Çok geç olsa da...

Uzaklardan bir ses olmak istedi bir dostum, uzaklardan bir el...

Üþüme diye. Olamadý, olamazdý, yokluðun her þeyden daha soðuktu.

Yokluðun soðuk, yokluðun buz gibi...

Hani; öyle üþürsün ki, artýk hiç bir þey hissetmez uzuvlarýn, uyuþur kalýr da manâsýz bir donukluðun çizgileri oluþur, ardýndan
bir kabuk içindeki parçalanmayý döker, ezip de geçer tüm bedenini,
acýsý en derinden gelir de yakar her yerini...

Ýþte ben de öyle üþüdüm gece yarýsýný beþ geçe...

Manâsýz buluyorum sanki artýk her þeyi...

Sevgi deseler sadece bir iç çekebilirim, sonra gülüp geçerim gibi geliyor...


Aþký sorsalar, ayný dili mi konuþuyoruz diye anlamsýzca bakabilirim gözlerine...

Anlatýn derim durmayýn, býrakýn tüm þiirleri, þarkýlarý, masallarý...


Dokunabilir miyim aþka, dokunabilir miyim ellerimle diye sorarým,
geçer mi üþümesi yüreðimin, geçer mi üþümesi içimin...

Aþk dediðiniz þey gelince ansýzýn, anlar mý beni aþkla gelen, beni ben oldugum için mi, kendi var ettigi için mi ister...

Varolanlara, benden kalanlara hoþ geldin mi der, yoksa bir iki zaman sonra herkes gibi o da mý çekip gider...

Bakýþlarým dondu sanki, yüreðim donunca. Nasýl da manasýz bakýyorum etrafa. Görmesin istiyorum hiç kimse gözlerimi, görmesin hiç kimse hüzün tanelerimi...

Susuyorum artýk derin derin. Nasýl da konuþmak istiyorum oysa.

Saatlerce susmadan konuþmak istiyorum. Tüm biriktirdiklerimi en baþýndan baþlayýp sonuna kadar anlatmak istiyorum.

Anlatmak yetmez biliyorum, anlaþýlmak da istiyorum...

Bir el istiyorum baþýmda... Saçlarýma dokunsun istiyorum, tüm bedenimden söküp alsýn yalnýzlýðýmý týlsýmýyla... Bir el istiyorum dokunsun saçlarýma yumuþacýk ve alsýn tüm donukluklarý usulca.

Bir göz istiyorum gözlerimde... Anlamsýz bakan gözlerimin içini görsün, hâlâ arkalarda kalmýþ ýþýk huzmelerinin içine dalsýn, çýkarsýn tüm umutlarýmý eski sandýðýn içinden, açsýn da ýþýðý ile umut olsun yollarýma, yolum olsun yordamým olsun istiyorum...

Bir omuz istiyorum... Baþýmý yaslayýp uzun uzun aðlayabileceðim. Yýllardýr biriktirdiðim hüzün tanelerini tek tek dökebileceðim bir omuz istiyorum.

Ona yaslanýnca her þeyi unutmak istiyorum, sýcacýk olmak...

Ýçimi huzur kaplasýn istiyorum, hiç konuþmadan saatlerce orada kalmak, hiç konuþmadan anlaþýlabilmek istiyorum...

Biliyorum, ne de çok sey istiyorum...

Bunlarýn sadece puslu bir hayal olduðunu da biliyorum.


Seni bende var ediþimi, aslýnda sadece bende olduðunu, aslýnda sadece bir hayal olduðunu çok iyi biliyorum.


Ama yine de seni çok özlüyorum, yine de çok üþüyorum, ve yine de seni istiyorum...

Ben, hüzünlerime geri dönüyorum...
SanaL AleM Ýþte DalGasýZ DenÝzE HerkeZ KapTaN ?




Abdulllah

Kimileri için hayatýn ortasýna konulmuþ içinden çýkýlmasý imkansýz dipsiz bir kuyu gibidir o, kimine göre sessizlikle birlikte gelen ürkütücü ve korkutucu bir karanlýk, kimileri için acý vericidir. Ancak kimilerine göre de özgürlük, geçici bir mutluluk, kendine güvendir, kendine yeter olmaktýr, her þeye raðmen hayatla baþ edebilme yetisidir. Bazýlarý için de bilakis yaþam tarzýdýr.
Etrafýmýzdaki onca kalabalýða raðmen neden yalnýz kalmak isteriz? Evde veya herhangi bir mekanda tek baþýmýza, onun verdiði rahatlýkla kendimizi en özgür kiþi zannederiz geçici olduðunu bile bile. O aný doya doya yaþamak isteriz. Kýsa bir sürede olsa hayatýmýzdaki bütün sorumluluklar, emir vakiler bir süreliðine de olsa terk etmiþlerdir yaþadýðýmýz ortamý. Yalnýzlýðý severiz, çünkü bize geçici bir mutluluk vaat eder; insanýn kendiyle baþ baþa almasý/hesaplaþmasýdýr bir bakýma. Kendinle baþ baþa kalmak, bir an hayatýn bütün olumsuzluklardan sýyrýlýp, kuytu bir köþede, hani bazýlarýnýn deyimiyle, ?kendine vakit ayýrmak bu olsa gerek. Ama bütün bunlar olurken aklýmýzýn bir köþesinde daima vakit ayýrabileceðimiz arkadaþ ve dostlarýmýz daima vardýr. Þairler ve yazarlar, kýsaca sanatla iç içe olanlar onu daha derinden yaþar ve bizlere yansýtýrlar þarkýlarý ve dizleri aracýlýðýyla. "Yalnýzlýk paylaþýlamaz, paylaþýlýrsa yalnýzlýk olmaz" der Özdemir Asaf, þair ve yazar Attila Ýlhan 'Tek baþýna özgürlük ne iþe yarar, suç ortaðý bir sevgiliyle paylaþýlmadýktan sonra' diyerek yalnýzlýðýna isyan eder adeta, Aþýk Veysel "Dost, dost diye nicesine sarýldým, benim sadýk yarim kara topraktýr" diyerek dem vurur dostlarýndan. MFÖ "Hep yalnýzlýk var sonunda... yalnýzlýk ömür boyu" diye haykýrýr þarkýlarýnýn arasýndan müziðin eþsiz ritmiyle beraber, yalnýzlýðýn sonsuzluðunu belirtircesine. Orhan Veli yalnýzlýðýna küsmüþtür sanki: "Bilmezler yalnýz yaþamayanlar/Sessizlik nasýl korku verir insana/Ýnsan nasýl konuþur kendisiyle/Nasýl koþar aynalara/Bir cana hasret/bilmezler."
Zaman deðiþiyor, deðerler deðiþiyor, geliþen teknoloji ile birlikte insanlar arasý iletiþim kolaylaþýyor. Ama o hep ayný, dimdik duruyor karþýmýzda bir duvar gibi. Neden bütün bu þatafatýn ortasýnda yalnýzlýðýmýzý paylaþacak birileri varken sadece kendimizle paylaþýyoruz onu, neden? Her ne kadar bizler "Yalnýzlýk Allah'a mahsustur" diyerek farkýnda olmadan onu reddetsek de, aslýnda her insan kendi içinde yalnýzdýr.
SanaL AleM Ýþte DalGasýZ DenÝzE HerkeZ KapTaN ?




Abdulllah

Yaðmur yaðýyor her damlada siliniyor ellerimdeki kara lekeler
Her yaðmur tanesi süzülüyor uzun saçlarýndan bedenine
Eksik býraktýðým her þeyi tamamlarcasýna
Söyleyemediðim, gizlediðim ne varsa
Akýp gidiyor saçlarýndan yüreðine…

Sözlerimi topladýðým bir yaðmur sonrasýnda arda kalanlarla
Sahip olamadýklarýmla veya andýklarýmla
Duyduklarýmý ve söylediklerimi alýp çýkýyorum…
Yine kayýplardayým yine uzakta, uzatýlmasý güç olan yýllarda…
Yýllarýmý gömdüðüm gizli bahçemde
Ellerimi uzatmýþ avuçluyorum ektiðim çiçekleri
Dokunduðun her yer býraktýðýn ufak derinlikler gibi
Bastýðýn topraktaki ayak izin gibi
Koparmaya çalýþtýðým her çiçek bizim gibi

Anýmsýyorum seni,
Uzun ve neþeli bir günü terk eder gibi
Hatýrlýyorum seni,
Ellerimin arasýndan kayýp giden uzun saçlarýn gibi
love (:)
SanaL AleM Ýþte DalGasýZ DenÝzE HerkeZ KapTaN ?




Abdulllah

'Duvar kaðýtlarým ve ben ölümle düello yapýyoruz. Birimizden biri yolcu'
Oscar Wilde

Ölüm,ölüm nedir ki?
Bir hýrsýndan,biri aþkýndan,diðeri ise hasedinde öldüde
bu dünya kimlere kaldý
Kazýðý en derine kim çaktý?


Sona yaklaþtým
En iyisi ýþýklarý söndürüp
Oyunu bitirelim
Son görevimizi yerine getirdik
Hadi Azrail kafalarý çekmeye Rýfký amcaya gidelim...


Ölüm kokusu sardýmý etrafý
Hadi gidelim diye tutturdumu azrail
Korkular dizginlenirde þaha kalkar
Kalp atýþlarýnýn hýzý artar
Yaptýðýn hatalar aklýna geldiðinde
Af dileyeceðine kalkta son küfrünü et hayata
Bir daha yapamayacaksýn nasýl olsa
SanaL AleM Ýþte DalGasýZ DenÝzE HerkeZ KapTaN ?




Abdulllah

Yüreðimi sorgulamalarým bitti. Bu bitiþin sonunda birazda olsun sende eksildin benden. Gönlümü ziyarete gelir gibi yaþadýn beni oysaki ben bir ömürlük gel istedim. Olmadý belki yapamadým, baþaramadým, yenik düþtüm sevda dediðim karanlýk yalana.. yaþadýðým birçok anýyý seninle beraber karaladým. Seninle baþlayýp seninle biten birçok rüya yazdým okudum yýrttým vede attým. Gözlerim ve yüreðim kirlendi sevdamý elime yüzüme her yanýma bulaþtýrdým. Zaman zaman dönebilmek istedim hiçbiþey yokmuþ gibi yapamadým, savaþamadým içimdeki inat yanýmla.. Seninle inatlaþtým, kendimle inatlaþtým sevgimle inatlaþtým hepsini kaybettim bende dahil.... Artýk inatlaþacaðým kimsede kalmadý.. .
Ziyarete gelmelerin artýk canýmý yakýyor parçalanýyorum. Parça parça býrakýyorum gezdiðimiz sokaklara kalbimi... hesaplaþmalarýmýn içinden çýkan sonuçlar beni suçluyor her defasýnda ...
Yürekli olmanýn neresi kötü ???

Dönme ! geri gelme, ümitlerimi boþa çýkar sonkez. Bu seferki yaþadýðým en son acý olsun duygularýmýn bir önemi yok... Nasýl olsa ölecekler... beni öldürmenin zevkini yaþa. Üzülmeyeceðim, aðlamayacaðým nede içimden seni seviyorum diyeceðim. Sadece gözlerimi kapatýp arkamý döneceðim kalbim dediðim sana
hatta küseceðim tüm seninle baðlantýlý duygulara.... yaþanýrmý ????

Yaþanýr .
yaþýyorum zaten
Umrunda olup olmadýðý umrumda deðil
Sevmekse seninki istemiyorum
Ben acý kalbimde! seni deðil
sevgiyi yaþýyorum..
SanaL AleM Ýþte DalGasýZ DenÝzE HerkeZ KapTaN ?




Abdulllah

 Bir sitem yola çýkar; yüreði kanatýlmýþlarýn dudaðýndan… Ve peþine takýlýr insan o sitemin… Aciz gözyaþlarýmýz; sadece her þeyin sahibinin görebileceði yerlerde akarken; avuçlarýmýza doldurup damlalarý, uðurlarýz sýðdýrabildiðimiz en yürekten dualarla… Dualar umut olur döner bize… Elimizin tersiyle gözlerimizi kurulayýp; bir çocuk kadar masum gülümseyerek yaradana… erteleriz umutlarý sonraki sabahlara… Islanmýþ yastýðýmýzda rüyalara kapatýrýz gözlerimizi… Yapýlacak her þey yapýlmýþtýr… Kendi adýmýzý mazlum koyup… iyileþtir artýk yaralarýmý deyip aðlarýz yaradana…

Beklediðimiz ýþýklar bir türlü yanmýyorsa; köþe baþlarý karanlýk ve de ezberletilmiþ karamsarlýkla saðlamlaþtýrýlmýþsa kararsýzlýk… Daha kaybedecek çok vaktimiz var demektir… Çekik gözlerden siyah bakýþlar çevrilmiþse üzerimize… Nereye baksak karþýmýza dikiliyorsa bu caydýran bakýþlar… Adýmlarýmýzýn izi daha çok çýkacak demektir; durduðumuz yere…

Çakýlý bir beden; soyut çivileri ise yüreklerimiz… Anahtarlarý baþka yüreklerde ararken kaybettiðimiz zamanlar… Demek ki daha harcayacak çok vaktimiz var…

Anlara yükleyip hayalleri, yýllara yaslanýyoruz… aldýðýmýz nefesi vermeye garantimiz olmayan þu dünyada… Zaman ise tekerlekli sandalyede… Adýmlarýmýza muhtaç zamana; gittiði yerden istediklerimizi ezberletiyoruz… Yaralara sarýlýp zamaný kanatýyoruz… Bu keder denen kanla beslenir… Biz zamanýn kanlarýyla kederler yetiþtiriyoruz.. 
SanaL AleM Ýþte DalGasýZ DenÝzE HerkeZ KapTaN ?




Abdulllah

Aþk'tým
Aþýk'tým
(vaz) gecebilirdim
Geçtim.

Gitmelere dönüyordum
Nice seller götürüyordu
Yaþanmýþlýklarýmý beraberinde.
Bir ana sýðdýrdýðým
Bin ömür hayatým.
Vazgeçmek aþkýn kendisiydi
Ben seni deðil
Aþký sevmiþ
Vazgeçmeyi kabullenmiþtim...
Þimdi güncemde bana kalan
Sensiz yokluk
Ýçimde eriyen
Ýçimde eriten
Ýçimi sarsan,senden bana kalan bir ömürlük alýntýlar...

Ben seni, kimseler olmadýðý için deðil, kimse olamadýðýn için sevdim.Aþký en masum yerimde yoklayýp, sana yürümeyi yeni öðrenen bebekler gibi düþe kalka geldim.
Ellerimden tutmaya bilirdin.Beni sevmeye bilirdin.Ýçinde bana akan teninin adýný "aþk" koymaya bilirdin ki sen yine bilirdin herþeyi bildiðin gibi...
Sen beni gizli seviyordun, bense en aþikarlýðýndaydým sevdamýn.Vazgeçmelerin bana düþeceðini nerden bileblirdim? ..
Bu senden kaçmak deðil, bu içimde yitirdiðim kendimdendir.Çünkü ben sana, gelmekle tüm bildiðim, öðrendiðim beni ben eden herþeyden vazgecerek geldim.Ben sana gelirken kendimden geçtim.
Aþk için þimdi senden geçiyorum.Bir ömrü bir ana sýðdýrarak kendimi, senli düþlerin en törpüsüz yerine itiyorum.Her uykuya dalýþýmda törpülenmeyen yanlarýnýn yüreðime, tenime takýlýp acýtsýn diye...

Sen adýný bana acý ile öðreten..
Adýný biliyorum
Adýný öðrendim
Adýn Aþk...

Suretinse bir yokluk.
Suretinse unutulmaya mahkum
Suretinse hiç yaþamamýþlýðým
Aynalarýn aksinde...

Yoklukla barýþmayan ruhum, varlýðýna inandýðý günlerde seni tanýdý.Sen ne cennet olabiliyordun ne de cehennem. Sendeliyordum seninle. Ne dokunabiliyorduk ne de yanabiliyorduk ellerimiz de...
Rüyalarýmda gördüklerim, aynadaki ters iz düþümleri gibiydi. Seni tanýmýyordum Aþk'ý görüyordum. Yaklaþtýkça sana...Sana yaklaþtýkça biraz daha yabancý oluyordum.
Gecenin en son noktasýnda, kendimden yitiyor, sana doðamýyorken senin aþk'ýnda kayboluyordum...

Bizimkisi suretsiz bir Aþk'tý.
Sen beni, bende seni tanýmýyorduk.
Tanýdýðýmda ise Aþk'ýn vazgeçmek olduðunu hatýrlamak bana düþtü...

Sen kendini karanlýklar olarak nitelerdin.Ben se aydýlýðýnda, yürüyordum senin.Aramýzda ki yabancýlýk böyle baþladý.
Sen ben de seni, ben de sen de beni görüyorduk.
Aynalar yalancý, Aþk ise gerçekti bize...

Susmalarýnýn ardýnda saklanan sen aslýnda seni yansýtmýyordu.Ben sen de Aþk'ý görüyordum..Bunu farkettiðim de ise bana Aþk'ýn vazgeçilmezi olan (vaz)geçmeyi kabullenmek kaldý...


Þimdi biz; bir birini tanýdýðý kadar birbirine yabancý, Ýki insan iki Adý konulmamýþ bir duyguyuz.

Aþk'tým
Aþýk'tým
(Vaz) gecebilirdim
Geçtim...

SanaL AleM Ýþte DalGasýZ DenÝzE HerkeZ KapTaN ?




Abdulllah

Bakýþlarým öyle boþ ki, artýk hissetmiyorum hiçbir þeyi...

Sanki tüm duygularým, gözlerimdeki tüm ýþýk yok olmuþ ve bir daha hiç çýkarýlamayacak kadar derinlere gömülmüþ gibi. Nerede hata yaptým bilmiyorum. Zaten kurumuþ olan hangi dala nasýl da bastým?

Daha önce beni mutlu ettiðini düþündüðüm her þey yok oldu sanki. Neydiler ya da kimdiler bilmiyorum ama artýk yoklar...

Ümitlenme her telefon çalýþýnda
Koþma kapýlara her adým sesinde
Senin sandýðýn yýldýz artýk yok yerinde
Kabul et kalbim, kabul et kalbim
Ah kalbim biz ayrýldýk

"Aþk"... Tarifini bile yapamazken öyle olabildiðimizi ya da olabileceðimizi iddia ediyoruz, ne garip deðil mi? Kocaman bir soru iþaretinden ibaret olan hayatýmýzý bu ne idüðü belirsiz þeyin ardýndan koþmakla geçiriyoruz hep. Yakalayýnca ne oluyor peki? Bir anlýk bir huzura kavuþuyoruz ve yine bir anda o huzuru kaybediyoruz...

Kovalamaca; o basit ve bizi hayatýn ne kadar kötü yaný olursa olsun yinede yaþamaya deðer olduðunu düþündüren yakalamaca oyunu en baþtan ve yine yeniden baþlýyor...

Ýçimde bir þeyler kopuyor, paramparça oluyorum. Ayný parçalar yeniden kopup bir daha parçalanýyor, sonu yokmuþ gibi, garip bir yap-boz oyunu bu...

Gitti giden dönmeyecek,
Kabul et kalbim
Asla seni sevmeyecek,
Hayat ne zalim...

Baðýrmak istiyorum, haykýrmak istiyorum ama kelimeler boðazýma düðümleniyor ve susuyorum... Susup sabrediyorum ve üstelik korkum daha da büyüyor... Aslýnda ummadýðým bir yerde, ummadýðým bir anda patlamaktan korkuyorum... Düþünüyorum da; sayýlarýný hatýrlamadýðým kadar çok olan "keþke"lerime bir yenisini daha eklemekten ve geri dönüþü olmayan bir yola girmekten korkuyorum aslýnda...

O yanmadý senin kadar
Feryat etsen neye yarar
Ya sen dur sonsuza kadar ya kabul et...
Kabul et kalbim, kabul et kalbim...
Ah kalbim biz ayrýldýk...

Diðer yandan da; hayat kýsa, baðýr çaðýr, boþalt içini diyorum kendi kendime. Sonra da bu kýsacýk hayatý daha da çekilmez hale getirebileceðimi düþünüyorum. Çeliþkiye düþüp yine susuyorum. Kendi içime haykýrmaya devam ediyorum kimsenin duymadýðýndan emin bir halde.

Gözyaþlarýmý içime akýtýyorum ve biliyorum ki kimse görmüyor, göremiyor... Ve "Sessiz Çýðlýðýma" ses vereceðin "o" günü bekliyorum...
SanaL AleM Ýþte DalGasýZ DenÝzE HerkeZ KapTaN ?




Abdulllah

Bu uzaklýk korkutmaz beni....
Sabah atlar gelirim o kente....


Ancak,

O kentteki senin bana uzaklýðýný kabullenemem………
Bu zor gelir….Ýkna edemem kendimi..dayanamam buna.. ve koyar yol km ler bana sonra…..

Buna izin vermezsin deðil mi?
Sen bir serçe kuþu öldüremezsin..
Düþünsene lütfen.. kanadýndan yaralý bir serçe ve ellerine , avuçlarýna hapis.. Sen onun kanatlarýný kýramazsýn…..

Yaþadýðýn yerdeki tel örgülerine sevdalý bir kuþ yapamazsýn ?


Elindeki balta ile nasýlda kesiyorsun þu an sendeki beni.. Akýl almaz bir kolaylýk bu.nasýl cesaret edebiliyorsun. þaþýrýyorum.üzülüyorum.
bir ses...
sesime...
sen katan.....


Düþ Bitmeden Sen Bitme Lütfen
Sana Koþuyorum Bu Kadar Km Lere Ýnat.
Savruluyorum Yolda.
Bari Sen Sana Gelirken Örseleme Lütfen
Lütfen Bari Sen Örseleme..


Býrakýrsan Senin Yüreðinden Düþerim Ben…


Bir Gün Buluþacak Olursak Eðer,
(Ki Buna Benim Hiç Umudum Yok)

Sadece gözlerine bakmak isterim… Usuk usul .. Derin mavileri izler gibi.. Kaybolmak sonra. Seni yaþamak………
SanaL AleM Ýþte DalGasýZ DenÝzE HerkeZ KapTaN ?




Yukarı git