Beni Koyup Gitme Ne Olursun...

Başlatan Abdulllah, 03 Ara, 2005, 11:49

0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

Aşağı git

Abdulllah

03 Ara, 2005, 11:49 Son düzenlenme: 29 Mar, 2006, 02:13 »¦«CâNiK»¦«


Düþlerin gerçeðe, gerçeklerinse düþe dönüþtüðü bir yaþam özlüyorum. Yaþamaktan bunalmýyorum, bunalýmý yaþayýp, bunu kendime ait bir yaþam biçimine dönüþtürüyorum.

Sanýrým bütün sorunum özlemekle ilgili. Keþke "yaþlanmaya baþladým, o yüzden geçmiþi özlüyorum" diyebilseydim. Zerre kadar özlemiyorum geçmiþi. Geçmiþe dair ne varsa silindi hafýzamdan. Ben geleceði özlüyorum. Belki de hiç yaþayamayacaðým geleceðime dair özlemlerim. Asýl sorunda burdan baþlýyor zaten. Geleceðin olmayacaðýný biliyorum. Olmayaný, olma ihtimali bulunmayaný özlüyorum. Ýþte bu özlem koyuyor insana...

Beni koyup gitme
Ne olursun
Durduðun yerde dur..
Kendini martýlarla bir tutma
Senin kanatlarýn yok
Düþersin, yorulursun
Beni koyup gitme
Ne olursun...

Duvarda gölgeler ve o görüntülerle çarpýþmak yoruyor. Ýnsanlar gerçek deðil artýk, mekanlar gerçek deðil. Belki de o yüzden sevmiyorum ana caddeleri, ýþýltýlý alýþveriþ merkezlerini, konforlu mini sinama salonlarýný. Flimlerin deðeri düþüyor oralarda, filmler hýrpalanyor. Ruhumuz bütün "sakýncalý" kareleri sansürlüyor, makaslýyor, yalnýzlaþtýrýyor. Sansürlü, makaslý, yalnýz bir yaþam bu benim yaþadýðým ve yalnýzým iþte yine...

Þaþýrmýyorum aslýnda, böyle olacaðýný çok öncesinden biliyordum. "Boþ durmadým, savaþtým. Savaþtým ama yenildim. Yenildim ama ezilmedim" diye kandýrmayacaðým kendimi. Ýþte itiraf ediyorum; ezile ezile, hýrpalana hýrpalana yenildim. Yenildim iþte ötesi yok..

Bir deniz kýyýsýnda otur
Gemiler sensiz gitsin býrak
Herkes gibi yaþasana sen
Ýþine gücüne baksana
Evlenirsin çocuðun olur
Sonun kötüye varacak
Beni koyup koyup gitme
Ne olursun...

Ýþte bu yüzden korkuyorum ana caddelerden. Deniz kenarlarýný seviyorum, salaþ meyhaneleri seviyorum. Issýz ve bana ait olan yerleri seviyorum. Televizyonu deðil ama o televizyonun altýndaki dolapta bulunan anýlarýmý seviyorum. Her açtýðýmda o dolapta bulunan anýlarýmýn anlatacaklarý var bana çünkü. O salaþ dediðim meyhanenin de öyle, kayalara vuran dalgalarýnda ne çok anlatacaðý þey var. Bunlar dýþýnda herþeyin sadece görüntüsü var oysa.

Elimi tutuyorlar ayaðýmý
Yetiþemiyorum ardýndan
Hevesim olsa param olmuyor
Param olsa hevesim...
Yaptýklarýný affettim
Seninle gelemiyeceðim yine de
Beni koyup koyup gitme
Ne olursun...

Bunun için ve sadece kendimi korumak için kaçýyorum herþeyden. Kaçarak yaþýyorum. Ýçime kapanmýyorum, düpedüz içime kapaklanýyorum. Böylece korunuyorum hayattan. Bedenimse ruhumun zýrhý sadece...
SanaL AleM Ýþte DalGasýZ DenÝzE HerkeZ KapTaN ?




Abdulllah

Bir "Can" diye baþladým mektubuma, uzun zamandýr yazmak isteyip de yazamadýðým, anlatmak isteyip de bir türlü doðru kelimeleri seçemeyeceðimin acemiliðiyle vazgeçtiðim mektubuma…

Anlatacaklarýmýn hepsini toparlayabilir miyim bilmiyorum.. Neresinden tutabilir, hangi ucundan yakalayýp anlatabilirim hayatýmý..

"Son günlerimi yaþýyorum....
Artýk oyunlar, sahne hepsi son buluyor….
Hayatýmý verdiðim herþey son buluyor…"

Caným çok sýkkýn kardeþim.. Caným çok acýyor… Çevremdeki insanlar ise kendi derdinde… Karþýsýndaki ne durumda, ne düþünüyor, ne hissediyor umurunda deðil.. Herkesin beklentileri var.. Ben ise çaresiz.. Ben ise YALNIZ.. Herkes istediði olsun istiyor.. Ýstekleri olsun… CAN yapsýn istiyor… CAN ise çaresiz.. CAN ise YALNIZ..

Bir gül soldu tanyerinde
Daha gün aðarmadý
Yaprak yaprak döküldü
Goncaydý açamadý..

Bir kaç damla çið düþtü
Yanmýþ topraða
Solmuþ yapraða
Yüreðimdeydi
Sýrtýma bir ok daha saplandý..

Bir gül soldu tanyerinde
Daha gün aðarmadý
Ben çaresiz
CAN çaresiz
Çarem çaresiz kaldý...

Seni özlüyorum kardeþim… Caným acýyýnca baþým sýkýþýnca yanýna koþtuðum seni arýyorum..
SanaL AleM Ýþte DalGasýZ DenÝzE HerkeZ KapTaN ?




Abdulllah

Okuyormusun. Önce uzunluðuna baktýn dimi yazýnýn. 'Ne anlamlar çýkarmam lazým acaba!' diye düþünürken, þimdi oku baþtasýn.
Çýkarma hiçbir anlam. Olaný, olduðu gibi gör. Görebildiðin kadar çünkü HERÞEY.
Çýkarma hiçbir anlam. Nasýlsa geri dönüþüm kutusuna yollamadýk mý biz tüm anlamlarýmýzý.

Þimdiden yazayým bunlarý. Oku, iþin varsa bile sonra oku. Ki gitmiþ olurum belki, hala olduðumu sandýðýn buralarda…

Ya da okuma bile, istemezsen, bu sen kokan satýrlarý...
Ama benim hala senden baþka, herþeyi paylaþmak istediðim kimseM yok.
.......
Ben artýk gidiyorum….
Gidiyorum. Farkýndasýn deðil mi?
Tamam, 'gitmek' bir þey deðil belki. Sonuçta nedir ki; gidersin ve gelirsin, gidersin ve dönersin... Hep bu tercihler dimi?
Ama benim gidiþimin sonunda tercih yok. Ardýndan adýmlayan umut kelimesi de…
Gidiyorum. Ýkinci bir emre kadar, tek kiþilik olarak kurulmaya mahkum hayallerimle.

Gidiyorum ya, hala yok senden baþka kimseM olmasýný istediðim kimse. Ve biliyorsun ki, çok seviyorum seni. Bilmediðin, nasýl sevdiðimdir, seni.

Benim de bilmediklerim var. Bildiðin gibi.
Mesela neden gittiðin...
Diz çöksem, yalvarmak olurdu adý, yaptýðýmýn, sen giderken ve gittikten sonra.
Herþey olabilir, gitmene sebep. Herþey. Buna raðmen, bunca HERÞEY'e raðmen yaptým o adý, diz çöksem yalvarmak olacak olan herneyseyi. -Sana gelmem için, aslýnda senin bana yapman gereken herneyseyi.- Ama gelmedin. Mesela neden gelmediðini de bilmiyorum. Sevdiðini biliyorum. Nasýl sevdiðini bilmiyorum mesela.

Özlüyorum seni. Çok özlüyorum. Çok özlüyorum. Çok özlüyorum. Ama nasýl diner bu özlem, bunu bilmiyorum mesela.
Zaman?
Geçer mi ki zaman? Mesela bunu da bilmiyorum. Nasýllýðýný düþünmek bile istemiyorum….
..........
Gidiyorum.
Sana yazamadýðým þiirlerin aðýrlýðý var üzerimde.Bana hep yaz derdin ya bak yazýyorum þuan iþte..


Þimdi ben gidiyorum ya; hiçbir þey olmayacak bugünkü gibi. Nasýl ki kalmadýysa eski, olduðu gibi, olduðu haliyle...
Bana en çok dokunan bu. En çok aðýrýma giden bu. Ben gideceðim ve 'bugün' de eskiyecek. Hani 'ayrýyýz' ama seviyoruz ya birbirimizi, hani yol boyu dönemeç olmamasýna raðmen söylüyoruz ya sevgimizi, hani keskin bir koruma güdüsü var ya birbirimizi dünyadaki tüm kötülüklerden, hani söylenmemiþ aitliklerin altýnda büyüttüðümüz bal gibi sahiplenmelerimiz var ya var edilmiþliðimizi...

... hani, hani 'dahil ya ayrýlýk sevdaya'...

Ýþte biz, o dahilliðin en koyu noktasýndayýz. Ayrýyýz.

Bu iþte, aðýrýma giden. Buna göz göre göre izin vermen. Kader deyip, geçilir mi ki?! Çekilip gidilirmi ki!

Yaa iþte sevgili Ayrýlýk mýydý istediðin. Al iþte ayrýlýk sana! Ben istemedim. Ama, al iþte ayrýlýk bana!

Ne çok yalnýzlýk varmýþ meðer, deðil mi? Özlem aðýr bir yükmüþ. Ve birlikteyken seviyor olup, ayrýlýkla, tüm kapýlarý açmak arkana bile bakmadan çekip gitmekmiþ…

Aþýðým sana ben. Senin bana aþkýn kadar. Ama yada 'gibi'si YOK BUNUN….

Gidiyorum ve benle geliyor var edilmiþliðin. Haberin yok. Sen de yoksun. Bedenin sende, geri kalan herþeyin bende. Ýddia edebilir misin yaþadýðýMý?

Düþünceler kopuk kopuk yazýlmaz, diye bir kural yok. Varsa bile ben koymadým o kuralý. Varsa bile bozuyorum. Yine bildiðimi yazýyorum iþte! Yine!
Hani sana 'gel' deyip de, 'seviyorum ama gelmiyorum' cevabýný aldýðým anlar, nasýl bir ruh halini kazýyor bana, bilmezsin. -Bak bilmediðin bir þey daha!-
Hani güçlüyüm ya ben, hani yürekliyim, hani dayanmasýný bilirim ya... Ne güç kalýyor, ne yürek yetiyor, ne dayanacak hal kalýyor. Tüm dünyada bir ben tek'im gibi hissediyorum. Ve savunmasýz. Benim hala senden baþka kimseM yok.
Sarýlmak istediðim sen yoK..

Korkuyorsundur þimdi sen bunlarý okudukça. Ama merak etme. Rahat ol. Gidiyorum. Kal desen, ki demezsin, bu yüzden kurmaktan vazgeçiyorum bu cümleyi.

Þimdi ben gidiyorum, bu, içinde bendeki sen'le anlam bulan sevgiden. Üzdüðün kadar üzüldüm, üzmediðimce üzüldün. Ama artýk üzülme.

Gidiyorum ben. Ve seni hala çok seviyorum. Ve beni hala çok seviyorsun.
Çünkü nasýl ki yoksa benim senden baþka kimseM...
Çünkü yok, senin de benden baþka kimseN.

Ve ne demiþtin bana hatýrlarmýsýn;

Gözlerini gözlerime hapsedip gideceðim!!!!!!!!!

Giden BENÝM BAK ÝÞTE..
SanaL AleM Ýþte DalGasýZ DenÝzE HerkeZ KapTaN ?




Abdulllah

#3
03 Ara, 2005, 11:53 Son düzenlenme: 03 Ara, 2005, 12:01 Aragorn
Söz vermiþtin bana, yanýmdan hiç ayrýlmamaya..
Dökülen her yaþýmda, her duamda canýmda, yanýmda olmaya, kan kustuðum anlarýmda hiç umudum kalmadýðý zamanlarýmda..
Ardýmda býraktýðým tüm mutsuzluðumda, kara yazgýmýn son duraðýnda, baþ ucumda kalmaya..
Anam, babam, bacým, caným, can yoldaþým olmaya..
Söz vermiþtin bana, yanýmdan hiç ayrýlmamaya..
Biliyorum, af dilemek artýk boþuna, suçluyum, çare deðil aðlasam da göz yaþlarým, boþuna, sen giderken irinlerim boþaldý yaðmurla topraða…
Ýdam ettim, kendi ellerimle bindim ölüm sehpama, geçir boynuma yaðlý ipi sende as ne çýkar, yanýmda sen olmadýkça…
Söz vermiþtin bana, yanýmdan hiç ayrýlmamaya..
Hiç ayrýlýk yok derdin, gülerdin aðlamalarýma, ölüm var vazgeçmek yok derdin usulca sarýlýrdýn boynuma..
Can damarým da bir kesik, kan kaybediyorum sen olmadýkça, gel de kurtar beni, yaþayamam bu sonsuz ýzdýraplarla …
Ölüm bile senin elinden güzel olurdu, sen yanýmda olduðunda..
Söz vermiþtin bana, yanýmdan hiç ayrýlmamaya..
Kendi ellerimle bindim ölüm sehpama..
Allah'a dualarým hep senden yana, son bir þans ver sevgimi artýk sen de anla …
Kendi ellerimle yýktým dünyamý, bir kapris uðruna…
Son arzun ne deseler sorsalar bir gün bana, yine sen olurdun son nefesimde dudaklarýmda…
Söz vermiþtin bana, yanýmdan hiç ayrýlmamaya..
SanaL AleM Ýþte DalGasýZ DenÝzE HerkeZ KapTaN ?




Abdulllah

MASALLARIN MASALI

Su baþýnda durmuþuz
çýnarla ben.
Suda suretimiz çýkýyor
çýnarla benim.
Suyun þavký vuruyor bize,
çýnarla bana.

Su baþýnda durmuþuz
çýnarla ben, bir de kedi.
Suda suretimiz çýkýyor
çýnarla benim bir de kedinin.
Suyun þavký vuruyor bize
çýnara, bana, bir de kediye.

Su baþýnda durmuþuz
çýnar, ben, kedi, bir de güneþ.
Suda suretimiz çýkýyor
çýnarýn, benim, kedinin, bir de güneþin.
Suyun þavký vuruyor bize
çýnara, bana, kediye, bir de güneþe.

Su baþýnda durmuþuz
çýnar, ben, kedi, güneþ, bir de ömrümüz.
Suda suretimiz çýkýyor,
çýnarýn, benim, kedinin, güneþin, bir de ömrümüzün.
Suyun þavký vuruyor bize
çýnara, bana, kediye, güneþe, bir de ömrümüze.

Su baþýnda durmuþuz.
Önce kedi gidecek
kaybolacak suda sureti.
Sonra ben gideceðim
kaybolacak suda suretim.
Sonra çýnar gidecek
kaybolacak suda sureti.
Sonra su gidecek
güneþ kalacak,
sonra o da gidecek.

Su baþýnda durmuþuz
çýnar, ben, kedi, güneþ, bir de ömrümüz.
Su serin,
çýnar ulu,
ben þiir yazýyorum,
kedi uyukluyor,
güneþ sýcak,
çok þükür yaþýyoruz.
Suyun þavký vuruyor bize
çýnara, bana, kediye, güneþe, bir de ömrümüze.
SanaL AleM Ýþte DalGasýZ DenÝzE HerkeZ KapTaN ?




Abdulllah

Eski gülüþlerim yok artýk ...

Gözlerimdeki mutluluk paslandý. Ne hayata gülümseyebiliyorum nede yaþananlara ... Tek direncim sendin ama sende yoksun ...


Boðuluyor muyum ne buralarda. Nefes almak hiç bu kadar zor gelmemiþti ..


Her çalan hüzünlü þarkýda aðlamak istemesem bile gözlerimden damla damla yaþlar süzülüyor. Evet aðlýyorum... Yapmak istediðim son þey belkide bu. Ama yanlýzým burada. Ne tutunacak dalým var nede omzuna yaslanýp huzur bulabileceðim SEN ...

Sesin hala kulaklarýmda uðuldarken, benden seni unutmamý bekleme sakýn... Yapamam ... Yanýmda olmasan bile içimde yaþattýðým sen'i alamazsýn benden. Ýsteyemezsin bunu ... Gelip can'ýmý alsan bu kadar umursamam.... Acý vermez haykýrýþlarým ...


Sen içimde bir yerlerdesin ...
Onuda kaybetmek istemiyorum ....




Buda ÞarkýSI Olsun ... >>>>>
SanaL AleM Ýþte DalGasýZ DenÝzE HerkeZ KapTaN ?




Canik

gene döktürmüþüzz .yüregine saðlýk arkadaþým.



Beni Koyup Gitme Ne Olursun..._yaþar ,yorumuyla dinlemek. çok beyendiðim severek dinlediðim bir parça

Abdulllah

saðolllasýn C@DI
SanaL AleM Ýþte DalGasýZ DenÝzE HerkeZ KapTaN ?




Abdulllah

Akmasý gerektiði için akýyor zaman yada adý zaman olduðu için akýyor sadece ve biz kâh zamanlý yaþanmýþlýklarýmýzla kâh zamansýz yalnýzlýklarýn duraðanlýðýyla akýyoruz yaþamak zorunluluðundan hayatýn içine ve hayat akýyor içimize zaman zaman...


Çalan mý çalýnan mý...
Eksilten mi eksilen mi...
Kimim ben ? Sen kimsin ?


Zamanýn anlamsýz bir diliminde kaybolmuþ yaþanmýþlýklar...
Hatýralar... Kýrgýnlýklar... Kýrmalar... Hatalar... Dengeler...Dengesizlikler...
Tekerrür eden bir yaþamýn ortasýnda kalabalýk yalnýzlýklar...


Su gibi akmaktan öte zift gibi yapýþkan zaman, kara...
Akýp gitmesi ve beraberinde her þeyi götürmesi gerektiði halde, üstümüze baþýmýza bulaþmýþ tüm hüzün ve mutluluklar zamanla, yalanla, zararla... Kaçýp gitsen neye yarar , bu siyahlýk bulaþmýþ tenimizin en derinine bile. Oysa hayat pamuk þekeri kývamýnda aðýzda erimeli ve hep pembe olmalýydý... Nerden çýktý bu siyahlýk, bu yapýþkanlýk... Yakamýzý býrakmýyor istemesek de zaman... Günler geçiyor ve unutuluyor her þey aslýnda unutulmuyor da sadece göz yumuluyor...




Seni yaþadým...
Masal gibiydin...
Oysa sürekli bir yalnýzlýk halinin siyah yakýcýlýðýnýn bir yapayalnýzlýk uzantýsýnda...
Yaðmur yaðýyor lakin arýnamýyoruz bile bu karanlýkta...




Uzun zaman oldu...


Neydim ne oldum..Aslýnda asýl düþündüðüm neydik ne olduk... Ve neler olamadýk, neleri kaçýrdýk, tatsýzlaþtýk... Oysa tek sorunum zamandý... ben çok zamansýzdým ve zamansýz geldi tüm beklenilenler... Çekiliyorum yavaþ yavaþ bilmediðim bir yerlere bilinmezler üstüme geldikçe...

Zaman... Deðiyor bir yerden yaralarýma, açýlarým daralýyor, yer yer bunalýyorum ve her bunaltan havanýn bir muson yaðmuru var tropikal iklimimde... Karmaþýk her þey. Hangi dakika ne olacaðýný bilmeden... Kompleks ritim...

Bazen sadece boþluða boþluk ekleyerek yaþýyoruz yaþama zorunluluðundan, deðersizleþiyor her þey , tüm anlamlar kayboluyor, uzaklýk... yakýnlýk... her þey yok oluyor, hisler bile donuyor, birbirimize teðet bile geçemiyoruz... Düþey asimptot...

Ayný yine günler... Suskun...Sakin... Yorgun... Ama sanýrým mutsuz deðil... Yetiyorum kendime zaman zaman ve bazen her þey çok yetersiz anlatmaya kendimi, bilinmezlerimi, içime sinmeyenleri, içime sinip silinmeyenleri, sinmesini istemeyip de zorla içime iþleyenleri... Çok zor oyunlarla oynatýlmak... Dar geliyor her þey, sýkýyor, geriyor, bunaltýyor, yetmiyor... Standart sapma...

Yüzeysel her þey ve çok içerde gizli aslýnda bütün gerçekler ben iniyorum ama kimsenin peþimden gelmesine izin vermiyorum, saklýyorum, saklanýyorum. Kör bir kuyu gibi benliðim... Derin...Bazen gücüm yetmiyor... Güçsüzlüðüme raðmen yine de hala aynaya bakabilmenin haklý gururu yüzümde...


Uzun zaman oldu.. Konuþamýyorum... Eziliyor kelimelerim haksýzlýklarýn haksýz galibiyetiyle.
SanaL AleM Ýþte DalGasýZ DenÝzE HerkeZ KapTaN ?




Abdulllah

Olur ya gelirsen, kapým kilitli deðil ama açabilir misin bilmem... Ben bana yettim sen bana artýk yetebilir misin bilmem...
.
.
.
.
Ýstemsiz yaþanmýþlýklarýmýn içinde istemesem bile olmam gereken yerdeyim, biliyorum... Her tercih bir terk ediþ ve bir yaklaþýþtýr, ve her tercihte bir kaybediþ ve bir kazanýþ... Her hatada bir öðreniþ, bir eksiliþ ve her hata bir gözden düþüþ ve bir menzilden çýkýþ...
.
.
.
.
Zamanýn bir saniyesini bile geri çevirmeye gücün yetmezken sen kendini hala güçlü mü sanýyorsun ? Güçlü deðilsin... Ve en önemlisi benden daha fazla deðilsin. Dedin ya sen bu kadarmýþsýn diye, ne yazýk sen bu kadar bile deðilmiþsin. Ben bu kadarým ama tekrar ve tekrar yinelenen bir yansýma aynamda: "Görüntümde kendi gözlerimin içine bakabilmenin haklý gururu var yüzümdeki tebessümümde."

Sahi aynaya bakabiliyor musun ?

Sen bakabiliyorsan bile bence aynalar sana çoktan küs...
.
.
.
.
Yaþamak zaten zor neden bu daha da zorlamak bazý þeyleri ? Neden ayný hatalarýn tekerrürü? Neden bazý þeyleri düzeltmeme çabasý inatla ?Yalanlar görüyorum çevremde ki yazýk aþklar bile yalan... Midem bulanýyor... Yalan söylemiyor deðilim bazen benimde dilimi dolanýr hayali hikayeler ama hiçbirini yansýtmam gerçeðe... Neden bu dil ucuyla söylenen sevgi sözleri...
.
.
.
.
Erteledim bazý þeyleri, ve bazen mecburi hatýrlatýþlarým var kendime gerçekleri. Gün geçtikçe kendime daha çok benziyorum, artýk bazý þeyleri baþkalarýna göre yapmak zorunda olmadýðýmý anladým, artýk gözlerim daha bir ben bakýyor, artýk saçlarým daha bir ben dalgalanýyor, artýk cümlelerim daha bir ben kokuyor...

Mutluluk sadece kendim olmayý baþarabilmekmiþ sanýrým... Yalansýz dolansýz...
SanaL AleM Ýþte DalGasýZ DenÝzE HerkeZ KapTaN ?




Abdulllah

Bir gün herþeyin olucaðýný bilirdimde böyle olucaðýný bilmezdim.Seni nasýl býrakabilirim,nasýl yaprým bunu bilmiyorum...

Yüregim acý içinde,kelimelerim kefaretsiz,kalemim tutuk,dilim suskun,konuþamýyorum.Sözlerime nereden baþlayacaðýma bilemiyorum.Herþey bu kadar nasýl biranda bitirebilirdim ki..yapamýyorum...yapamýyorum ama buna mecburumda.Düþüncelerim beynimi kemiriyor,kelimeler beyinimde adeta çarpýþýyor.Yüraðim ýzdýrap,harap olmuþ,parçalara bölünmüþ adeta...


Bildiðim tek þey
Seni Seviyorum,
Bunu söylemeye ne dil yeter,
Ne de kelimeler..


Ama o içimdeki azrail seni benden uzaklaþtýrýyor.Konuþtuðum kelimeler kefaretsiz,kifayetsiz,anlamasýz geliyor.Nasýl olurda seni benden alýrlar.SEni benden alan o azrail anlamaz mý?bilmez mi?Seni ne çok sevdiðimi...


Bu ayrýlýga
Yüreðim dayanýr mý?
Hasretinle yanarken,
Nasýl olurda o azraile
Sözü geçiremiyorum...


Azrail seni benden alabilir ama yüreðimden asla ve asla çalamaz..DÖkülen her gözyaþýmda,harap olmuþ kalbimden seni asla alamaz.Bilesin ki gözü yaþlý bir þekilde seni ben bekleyecegim...


Belli mi olur,
Belki bir gün demli
Ve sýcak çayýn buðusuyla
SANA GELÝRÝM..
Kollarýnda gözlerimi kaparým...
SanaL AleM Ýþte DalGasýZ DenÝzE HerkeZ KapTaN ?




Abdulllah

Yeter ki Sen Yüreksiz Kalma Sevdiðim!...

Hiç tahmin etmezdim bu kadar acý çekeceðimi beni býrakýp gittiðini.Hep kaçmýþtým çünkü, çünkü hep sensizdi gelecek planlarým.Kýrýlmaktan korktuðum için katmýyordum seni geleceðimin hiçbir yerine..
.
Yada...Yada sadece kendimi kandýrýyordum, yada sadece yüreðimi avutuyordum.

Yada aslýnda tüm hayallerimde sen vardýn,her gece geliyordun rüyalarýma ve en güzel anlarý yaþýyorduk seninle o rüyalarda...Senin haberin olmuyordu ama ben günden güne baðlanýyordum sana...Ama ben günden güne baðlanýyordum ruhuna...

Korkuyordum...Korkuyordum ve rüyalarýmý bir türlü gerçekleþtiremiyordum.

Mesela çok istesem de sýký sýký sarýlamýyordum sana...Belki de bu yüzden hep Galata'da buluþmak istiyordum seninle... Hep belki tutarda atacaðým dersin diyordum ve ben bu sayede sýký sýký sarýlýrým boynuna..Belki sarýlýp kokunu çekerim ruhuma...

Sen farkýnda deðildin ama yavaþ yavaþ serum gibi giriyordun kanýma...Ve her damla da can veriyordun bana, her iþleyiþinde kanýma bir gülüþ býrakýyordun suratýmda...

Zamanýnda oluþan kýrgýnlýklarýmý unuttum yanýnda,elini tuttuðumda, aslýnda aþk buymuþ diyordum da, heyecanýmý anlamandan korkuyordum sebepsiz...Hep korktum,bilmeden nedeni korktum çaresiz...

En zor anýmda ,hiç tahmin etmediðim bir anda çýktýðýnda karþýma ve o köprüden zorla geçirdiðinde beni; ilk kez korkumla karþýya karþýya gelmiþ ve ilk kez cesareti bulmuþtum yaný baþýmda... Hatta cesareti abartmýþ, oturup sigara yakmýþtým,sen karþýmda...Kendimi güvende hissetmiþtim,ilk kez senin yanýnda bir korkumu yenmiþtim...

Ve umut baðlamýþtým aniden; sana ait hayallerimin, davetsiz misafirleri korkularýmý da yok edeceðime dair. Sevinmiþtim karabasanlarýmýn da karþýmýzda eriyip gideceðine düþündükçe sevdiðim...

...............
...................
.........................

Hiçbir zaman sevgimi ifade edemedim... Hiçbir zaman yazdýklarýmý söyleyemedi dilim ; ama konuþamasam da hiçbir þeyi sevmemiþti senin kadar kalbim...Ve hiçbir þey bu kadar ben olmamýþtý senden önce sevdiðim...

Sen sevdiðimdin... Ondan da öte yüreðim...Sen yüreðimdin benim...

"Ýnsan yüreksiz yaþayabilir mi?" Diye sormuþtum dostuma...
"Hayýr" demiþti de bana, ben kendimi göstererek,
"Yaþar.." Demiþtim gözümde bir damla yaþla...
Evet insan yüreksiz de yaþardý sevdiðim... Týpký gidiþinin ardýndan bedenimin yaþadýðý gibi.. Týpký gidiþinin ardýndan bedenimin nefes almasý gibi...


Sigara gibiydin benim için yüreðim..Bir fark vardý aranýzda ...Sen hiç zarar vermedin bana...Ve ben sigara gibi baðýmlýydým sana...

Bilirsin sigarayý ne çok içerim yüreðim..Gidiþinin ardýndan daha bir baðlandým sebepsiz ona... Senin gibi býrakýp gitmesinden korktum...Ýyice tek kalmaktan...Yüreðimin ardýndan...Bilmiyorum iþte gitmesinden... Korktum....Her þeyden olduðu gibi onun da gitmesinden korktum...

............
...............
.....................

Neden gittin demiyorum sana...Asla hakkým olmadýðýný biliyorum buna...
Ama giderken yüreðimi neden býrakmadýn bana?
Yüreksiz insan yaþar mýydý?
Evet yaþardý...
Ama bu gerçekten yaþamak mýydý?

Neden benim kadar sevmedin de diyemem asla, zorla sevgi dilenecek kadar onursuzlaþmadým daha... Belki þu an bu yazý bile öyle gelebilir sen dahil bir çoklarýna ama; ONURSUZLUK sevgiyi dile getirmekse eðer razýyým tüm onursuzluklara...

Neden diye sormuyorum sana biliyorum hiç hakkým olmadý buna... Asla soru sormaya hakkým olmadýðý gibi...Yada asla kýskanmaya...Yada kýzmaya...Özlemeye....
Bir sevmeye hakkým var sanýyordum ama ona da hakkým yokmuþ anladým sonunda...

..........
...............
..................

Sen benim sigaram gibiydin hayatýmda... Tek farkýn vardý ondan, sen asla zarar vermedin bana...

Kötü konuþamam ardýndan, kötü konuþulacak biri olmadýn asla... Tam tersi hayatýn karþýma çýkardýðý ilk iyi þeydin yaþamýmda...

Bir vurgunun ardýndan, aslýnda asýl sevdiklerimizin karþýmýza çýktýðýnýn en büyük kanýtýydýn artýk yanýmda olmasan da...

Kötü konuþamam ardýndan asla, sen hayatýmda tanýdýðým en iyi adamdýn... Tüm kýrgýnlýklara raðmen hala ayný iyi adamsýn...

.............
....................
........................

Hiçbir insaný öldürdün mü sen yüreðim?
Kalbinin tam orta yerine batýrýp býçaðý, seyrettin mi gözlerinin önünde kaybolmasýný?
Ya en sevdiðini öldürdün mü istemeden?
Sýrf o istiyor diye vazgeçtin mi onu sevmekten yüreðim?
Kalbindeki sevgini boþaltýp gittin mi yaralý?
Tüm acýlarý býrakýp olduðu yere, bir onun acýsýný alýp içine ilerledin mi yaðmurda bir baþýna? Ve o yaðmurla yýkanýp silmek istedin mi her þeyi?Silmek istedin mi tüm kýrgýnlýklarý kalbinden?

Geceleri karanlýk çöktüðünde odana ve sessizliðin sesi çýldýrttýðýnda seni, kendini suçladýn mý tüm olanlardan?

Dil yarasýnýn izlerini kapatabildin mi kalbinden peki yüreðim?

Tüm yaþananlara raðmen tek kötü söz kondurmayýp sevdiðine, bütün kötü sözleri yüklendin mi üzerine?

Sen benim sigaram gibiydin hayatýmda...Tek farkýn vardý ondan, sen asla zarar vermedin bana.. Ve ben hiç kötü konuþmadým hakkýnda...

Sahi sen hiçbir insaný öldürdün mü yüreðim?
Ya yüreksiz yaþamaya çalýþtýn mý hiç?
Sigarayý býrakmayý denedin mi peki?

Ben hepsini yaþadým , bilemezsin acýsýný sevdiðim...Hiç bilmede dileðim...Ben yüreksiz yaþarým , varsýn kalsýn yüreðim ellerinde, yeter ki sen yüreksiz yaþama sevdiðim...
SanaL AleM Ýþte DalGasýZ DenÝzE HerkeZ KapTaN ?




Abdulllah



Kimsenin olmadýðý düþlediðim,herþeyi baþtan keþfedeceðim, hayata yeniden baþlayacaðým, düþlerini kurduðum o mavi adadayým. Yaðmura hasret,verimsiz çorak topraklar gibi olan dünyam;masmavi, pýrýl pýrýl gökyüzü gibi berrak, delicesine coþkun akan bir nehir gibi olsun bu ada da.

Bir mavi ada ki; okyanus ortasýnda.Ýþte aþk!
Benliðimi býrakýrým kumsallarýn büyüsüne. Bilmem niçin gelemedim senin için evvelce. Kýrýlgan bir melodiye baðýþlarým ðiþmanlýðýmý. Mavi derinliklerin kollarýnda, hayatýmýn yeni sayfasýndayým.

Yüreðimin ýrmaklarý; coþkularýmý, ümitlerimi ayaða kaldýrýyor. Susarak anlatýyorum belki anlatýlmasý gerekenleri.

Bu suskunluðu denizin mavisindeki þehvetli dalgalar bozar. Mavi bir umudun armonisi sanki. Kanlýðý itiyorum gözlerimle, yüreðim fýrlamýþ yerinden.Iþýk saçýyor yoluma, yüreðimin yolundan gidiyorum. Ne güzel yüreðin açtýðý yolda yürümek.

Aþk ve þevkle sesimi duyurup,sesime ses verecek yeni ses arýyorum. Dört bir yana muþtular uçurp gönül kervanýma coþkun duygularýný serpecek bir ses...

Mavi renkli ada, okyanusta nazlý bir bahçe...

Hafif bir rüzgar esse gecenin karanlýðýnda. Yýllara meydan okusam denizin kýyýsýnda, kimse için ifade etmeyen kelimeleri yazsam kumsallara. Sonra dalgalar gelip silse yazdýklarýmý ve tekrar kimse için ifade etmeyen kelimeri yazsam.Yüreðim boy atsa rüyalarýn acziyetinde.

Mavilerin cümbüþünde yakamozlarýyla parýldayan okyanusun derinliðinde bir geceyarýsý sessizliðinde, az kalsa dolunaya, sahilde ateþ yaksam atsam tüm dertlerimi küllerine. Hiç sabah olmayacak gibi beklesem geceyi, okyanusta uzaklaþan gemileri saysam. Düþse ayýn gölgesi okyanusa,dolunay hiç bitmese. Bir ney çalýyorum derinden. Nedir ney'i yanýk yanýk söyleten nedir? Yoksa ozanýn gönlüne dökülen notalar, senden mi dökülür ey ney!

Gözlerimin kanatlanan tuhaf gölgesi durmadan yükseliyor. Seyirde bekleyen , gözleri kamaþtýran sihirli bir tablo görünümünde,iþte bu eþsiz doðanýn sevdaya düþtüðü yürekleri sahibine götüren bir ada....




Bir mavi ada ki okyanus ortasýnda...
SanaL AleM Ýþte DalGasýZ DenÝzE HerkeZ KapTaN ?




Abdulllah

Bir gün herþeyin olucaðýný bilirdimde böyle olucaðýný bilmezdim.Seni nasýl býrakabilirim,nasýl yaprým bunu bilmiyorum...

Yüregim acý içinde,kelimelerim kefaretsiz,kalemim tutuk,dilim suskun,konuþamýyorum.Sözlerime nereden baþlayacaðýma bilemiyorum.Herþey bu kadar nasýl biranda bitirebilirdim ki..yapamýyorum...yapamýyorum ama buna mecburumda.Düþüncelerim beynimi kemiriyor,kelimeler beyinimde adeta çarpýþýyor.Yüraðim ýzdýrap,harap olmuþ,parçalara bölünmüþ adeta...


Bildiðim tek þey
Seni Seviyorum,
Bunu söylemeye ne dil yeter,
Ne de kelimeler..


Ama o içimdeki azrail seni benden uzaklaþtýrýyor.Konuþtuðum kelimeler kefaretsiz,kifayetsiz,anlamasýz geliyor.Nasýl olurda seni benden alýrlar.SEni benden alan o azrail anlamaz mý?bilmez mi?Seni ne çok sevdiðimi...


Bu ayrýlýga
Yüreðim dayanýr mý?
Hasretinle yanarken,
Nasýl olurda o azraile
Sözü geçiremiyorum...


Azrail seni benden alabilir ama yüreðimden asla ve asla çalamaz..DÖkülen her gözyaþýmda,harap olmuþ kalbimden seni asla alamaz.Bilesin ki gözü yaþlý bir þekilde seni ben bekleyecegim...


Belli mi olur,
Belki bir gün demli
Ve sýcak çayýn buðusuyla
SANA GELÝRÝM..
Kollarýnda gözlerimi kaparým...
love
SanaL AleM Ýþte DalGasýZ DenÝzE HerkeZ KapTaN ?




Abdulllah

-Sevmek inanmaktýr.
-Sevmek yaþamaktýr.
-Sevdiðini kendisi gibi, kendisinden de çok duyumsamaktýr.
-Sevmek sevdiði olmaktýr.
-Sevmekte ikilikler kalkar, bir olmalara gidilir. Ýki ten, iki kalp, iki gönül yoktur sevgide. Tek bir kalp olunur, tek bir yürek olunur.
-Sevmek paylaþmaktýr . Sevdiðiyle sevdiðini paylaþmaktýr. Sevdiðiyle kalbini bölüþmektir sevmek. Ki tek kalp olunsun.
-Sevgide son yoktur. Sevgiler hiçbir zaman son bulmazlar. Biten sevgiler yoktur, bitmiþ gibi görünen sevgiler vardýr. Vazgeçiþ de yoktur sevgide. Yaþandýkça yaþatýlýr sevilen. Ama kimi zaman sevgili için kimi zamansa sevginin bir gereði olarak saklanýr bu aþklar. Vazgeçiþ yoktur, vazgeçmiþ gibi görünmek vardýr o yüzden.
-Sevmekte istemek yoktur. Sevgilinin olduðu yerde son bulur istekler. Bir þey varsa istediðin bu senin için deðil, sevgili için istediðindir. Ondan O'nun adýna istersin. O'nu daha sonsuz sevebilmek için istersin. Sevme özgürlüðünü istersin, kabul edilmesini istersin. Ýstersin ama bir gün gelir bu istekler de son bulur. Kendinden istersin artýk. Sevgiliyi daha çok sevmek istersin kendinden. Sonsuz kýlmak istersin. Bu yolda sevgili olur mu, olmaz mý bunu sevgilinin isteði belirler.
-Sevmek sevgiliyi istememeyi öðrenmektir. -Sevmek sevgiliyi sevgili olmadan sevmektir.

-Sevmek; sevmek istemektir.
-Sevmek, beklememektir. Beklentilerin son bulduðu bir duraktýr o. Öyle ki tüm gerçekler, tüm dünya silinir gider. Ne O'ndan anlaþýlmayý beklersin, ne onu anlamayý. Ne onun gelmesini beklersin, ne onun Leyla, Mecnun olmasýný. Beklediðin bir þey yoktur sevmeyi becermek dýþýnda.
-Sevmek, gücenmemektir.
-Sevmek sevgililerin hiçbir sözüne üzülmemeyi öðrenmek demektir.
Sevgilinin ölüm hançerine bile hayýr dememektir sevmek. Onun vuruþuna, onun tokadýna alýnmamaktýr, sevgiliden gelen her hareketi ve her sözü kabullenmektir. Ýhanetlere, hainliklere bile üzülmemektir. Sevgiliden gelen öl emrine bile ölürüm diyebilmektir. Kendi elleriyle kalbini bir býçak ucuna koymaktýr sevmek.
-Sevmek ölmektir.

-Sevmek, ölmesini bilmektir.
Sevgili için yaþamaktýr. Onun eli, kolu, gözü, kalbi olmaktýr. Ama artýk onun bir þeyi olunmadýðý bir zaman ölmesini bilmektir! -Sevmek, vermektir. Sevmek sevdiði için almasýný bilmektir. Almamaya yemin ederek vermektir. Ama almalarda kurtaracaksa sevgiliyi almasýný bilmektir sevmek!
-Sevmek, tükenmektir. Sevmekten ölürken tekrar varolmaktýr o sevgiden.
-Sevmek sevgilinin gel deyiþine hayýr demektir. Sevgilinin aþkýyla boðuþurken, yüzerken o aþk denizinde sevgilinin uzanan eline hayýr demektir.

Sevgilinin bakan gözüne bakmamaktýr sevmek. Aðlayan gözlere þefkat ve tebessümle yanýt verebilmektir.
-Sevmek, sevgili olmaktýr. Sevgilinin yüzündeki gülücük olmaktýr. Onu yaþama döndürecek bir damla su olmaktýr. Sevmek sevgilinin limaný olmaktýr. Sevmek sevdiðinin caný olmaktýr. Onun ölümü isteyebileceði caný olmaktýr. Sevmek yangýn olmaktýr. Yanmaktýr, kor olmaktýr. Dað olmaktýr, evren olmaktýr. Her þey olmaktýr, hiç olmaktýr. Alev olup girmektir gönüllere.
-Sevmek yürümektir gönüllerde.
-Sevmek güvenmektir.
-Sevmek onaylanmaktýr.

-Sevmek sevgiliye bir nefes gibi, bir ses gibi yakýn olmaktýr. Sevmek çok ötelerde olsa bile yaþamak ve yakýn olmaktýr sevgiliye. Yakýnlýlýktýr, doðallýktýr, özdenliktir sevmek.
Yalansýzlýk, içtenlilik, ölümsüzlülüktür sevmek. Ýlk insanýn, Havva'nýn Adem'in saflýðýný ve temizliðini, çocuk masumluðunu taþýmaktýr sevmek.
Gözyaþý olmaktýr, yaðan yaðmur olmaktýr. Bir sonbahar mevsiminin sarý yapraðý gibi yalnýz olmaktýr sevmek.
Sevgilisizken sevgiliyi sevmektir.
-Sevmek üþümektir. Sevgilinin yokluðuna üþümektir.

-Sevgiliyle her þeyi göze almaktýr sevmek. Ki -sevgilinin olduðu cehenneme yürümektir. -Sevgilinin olmadýðý Cennete de gitmemektir sevmek.
-Sevmek, sevgiliyi cennet etmektir.
-Sevmek bir olmaktýr.
-Sevmek yaþamaktýr.
-Ve sevmek inanmaktýr.
-Sevmek bir baþkasýnýn hayatýný yaþamaktýr.
-Sevmek sevmesini haketmektir.
-Sevmek sevgilinin baktýðý yerde, sustuðu yerde olmaktýr.
-Sevmek sevgilisiz geçen gecelerin sabahýna varmaktýr.
-Sevmek saz benizli sabahlarda yaþamaktýr sevgiliyi.
-Sevmek sevmesini bilmektir.

-Sevmek ölmesini bilmektir.
-Sevmek SEVMEK olmaktýr.
AÞK olmaktýr.
Aþk bir kere sevmektir.
-Sevmek aþkýn kendisi olmaktýr.
Ölümü Özlemeyen Aþký Anlayamaz...
SanaL AleM Ýþte DalGasýZ DenÝzE HerkeZ KapTaN ?




Yukarı git