Ona de ki; - Sayfa 4
 

Ona de ki;

Başlatan |Ayþe|, 21 Haz, 2006, 08:58

0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

Aşağı git

sebnemsever_42

içim kanýyor, yüreðim kanýyor, aþkým aðlýyor...
gittin sonsuz bir yolculaða son kez ve de ilk kez tutmak isterdim ellerini...özlüyorum seni delicesine, çýkarsýzca, tüm yüreðimle...

papatyalar koydum topraðýna hadi gülerek git sonsuzluða...son veda son veda .....



hepsi tek kelime ile mükemmel o güzel yüreðine saðlýk saðolasýn caným
Sözüm ki tek sana geçmez celladýmsýn ey zaman..![/b]

|Ayþe|

gercek ama bunlar arkadaþým  hepsi gercek..
teþekkürler...

|Ayþe|

Bardaktan boþalýrcasýna yaðmur yaðarken...
Kendimi sokaða atýp yaðmur damlalarýna gözyaþýmý gizlediðimi Kimse bilmesin diye
Ýçimdeki özlem yangýnýný, hasret sancýsýyla çarpýþýp çýkardýðý sesleri... Kimse duymasýn diye Gök gürültüsüne kaçtýðýmý.
Yaðmura karýþan gözyaþlarýmýn, Topraða süzülüp gülümün yanaðýna bir öpücük gibi konduðunu... Hasretimin gürültüsü gökyüzünde umarsýzca dolaþýrken, TESADÜF' ya gülümün gözlerine deðmesini.
Kimse bilmesin, kimse duymasýn diye Gökten damla damla yaðan kar tanelerinin, "YÝTÝRDÝÐÝMÝZ MELEKLER'MÝÞ" rivayetine inanýp... Ben beni sokaða atýp üzerine basarken kanadýðým Saçlarýma, paltoma, atkýma toplansýn diye kar tanecikleri Dona dona saatlerce üzerimde taþýdýðým kar taneleriyle yandým. Üzerime toplanan kartaneciklerinin içlerinde belki sende varsýn diye umutlanýp...
Seni eve erimeden yetiþtirebilmek için, bir hýrsýzmýþ gibi sokaðýmdan eve kaçtýðýmý Ama her defasýnda,kar tanelerinin gözlerimin önünde su damlasý olup erittiði hayallerimi, Kimse bilmesin diye, kimse duymasýn diye ÝÇÝME KANADIM Ve son umudum olan güneþi bekledim.
Bütün perdeleri, bütün pencereleri
Belki güneþle geleceksin diye sonuna kadar açtým.
NE GÜNEÞ, NE SEN Hiçbiriniz...
Damlamadý güneþ ýþýðý penceremden içeri, ve karanlýk olunca herþey Umut güneþi hayallerimi eriterek indi gökyüzünden. Ellerimde bana kalan, kiminin küçük bir mum ýþýðýnda aydýnlattýðý, Benimse onca ýþýk demetine raðmen bir türlü aydýnlatamadýðým
Hep siyah kalan ACI YÜKLÜ geceler. Kimse bilmesin, kimse duymasýn diye, Belki aydýnlatabilir umuduyla ateþ-böcekleri aradým geceme O kadar karanlýktý ki, okadar görünmezdiki herþey, Göremedim ateþ-böceklerinin ýþýklarýný... Kimse bilmesin, kimse duymasýn diye TÜKENEN HAYALLERÝMÝ... Rüyalarýma taþýdým seni Kimse bilmesin, kimse duymasýn diye
Bu hayatta olmayýþýný, rüyalarýma sakladým seni.
Yitirdiðim sesini duyacaðým diye, kaybettiðim gözlerini bulacaðým diye, Topraða saklamadýðým günkü gibi kalacaksýn diye. Ýçimde sen olan rüyalarýmda nefes alýp, uyandýðýmda nefesimi tutarak yaþadýðým hayata meydan okudum. Kimse bilmesin, kimse duymasýn diye
Tekrar rüyalarýmda, BABAM olduðunu
Uyuduðumu kimselere anlatmadým.
Sana benzettiðim insanlara sarýlýp öpmek için kendimi zor tuttuðumu Adýnýn harflerini kalbime gözyaþlarýmla ince ince kazýdýðýmý Kimse bilmesin diye, Kalbi kapalý gezdim.
Kimse duymasýn diye duygusallýðýmý Hiçbir gözyaþýmý, boþuna harcamadým. Dahasý BÝRTANEM Senin yaþamaktan korkup kaçtýðýn "ÖLÜM ACISINI" Sen bilmeyesin diye, sen duymayasýn diye Ben hep içime kanayarak yaþadým. ÖLÜMÜ ÞÝMDÝKÝ GÝBÝ TANISAYDIM, SENÝ TOPRAÐA GÖMMELERÝNE ASLA ÝZÝN VERMEZDÝM


HýrçýnGüzel

teþekkürlerrrrr
Boþ yere çýrpýndý yüreðim.
Yok yere tuttu nefesini.
Benim susmayan kalemim seninse boþ konuþan dilin en mutsuzundan bir son yazmýþ bile bizim için...
Þimdi nokta koymak düþer bize...
HADÝ!! ÝNDÝM BEN SAHNEDEN.ÇEKTÝM ELÝMÝ AYAÐIMI.NOKTAYI SEN KOY,PERDEYÝ SEN ÇEKDE YÝNE ALKIÞLASINLAR SENÝ...

|Ayþe|

sagol arkadaþým teþekkürler...

Yukarı git