SENÝ ANLATAMADIGIM ANLAR.

Başlatan |Ayþe|, 20 Haz, 2006, 15:27

0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

Aşağı git

|Ayþe|

Bu gün belki 50.kez yýrttým attým.Seni anlatmak istediðim kaðýdý; bir þeyler vardý Ýçimde tarif edemediðim bir þey ,sanki bazý þeyler silinmiþti. Ve bir þeyler filizleniyordu çok küçük bir fidan; bu fidan sanki kýrýlacak gibi duruyordu dokunmaya korkuyorum .


Kaç zaman oldu acaba bu perdeleri aralamayý odama hava girmeyeli kaç gün, dýþarý çýkmayalý kaç zaman oldu ? bir dost'a merhaba demeyeli ben meðerse ne kadar öldürmüþüm bu yüreði dört duvara hapsetmiþim daraltmýþým dünyamý .


Onun güneþ gibi sýcaklýðýný hissettiðimde her þey daha baþka görünmeye baþladý gözümde, bu ev bu kadar güzelmiydi,ya çiçeklerim krizantamler, gül,papatya ,sardunya ve kolanya çiçeði sizin güzelliðinizi unutmuþum o hapsolduðum dört duvar arasýnda, kötü bir susen yüzünden .


Açýyorum dolabýmý sürekli üzerimden çýkmayan siyahlar siz söyle durun artýk,Gelin benim penbelerim,mavilerim,yeþillerim,kýrmýzý elbisem ..Ýçim içime sýðmýyor yüreðim taþýyor yeþil yapraklarýn tazeliðinde bir aþk bendeki .


Yüzündeki huzurla son buluyor dertler, acýlar ve düþünceler .Gözümde çelimsiz bir insan görüntüsü deðil , bütün hayatýnýn yüz hatlarýnda ifade ediliþ sureti sendeki... benim vurulmuþluðum o hep sendeki .
alýntý

sebnemsever_42

Açýyorum dolabýmý sürekli üzerimden çýkmayan siyahlar siz söyle durun artýk,Gelin benim penbelerim,mavilerim,yeþillerim,kýrmýzý elbisem ..Ýçim içime sýðmýyor yüreðim taþýyor yeþil yapraklarýn tazeliðinde bir aþk bendeki .


çok güzel saðolasýn...
Sözüm ki tek sana geçmez celladýmsýn ey zaman..![/b]

|Ayþe|



çok  teþekkür ederim  sagolun...

3va

teþekkürler AYÞE21 paylaþýmýn için ;)

Ancak bu tarz yazýlarý ayrý ayrý deðil de tek bir baþlýk altýnda toplamaný rica ediyorum ;)

|Ayþe|

OO  ÇOK  TEÞEKKÜR EDERÝM ACEMÝLÝÐÝME  VERÝN  ÇOK SAGOLUN....

Abdulllah

saðollasýn
SanaL AleM Ýþte DalGasýZ DenÝzE HerkeZ KapTaN ?




|Ayþe|


|Ayþe|

Ne oldu bana böyle. Neden direniyorum. Neden beni istemeyen senin karþýsýnda aman dileniyorum. Neden baþka elleri tutmuyorum. Göz yaþlarýmý neden kurutamýyorum. Her gece yataða yattýðýmda neden ýslanýyor yastýðým. Neden çýkmýyorsun aklýmdan. Neden uyuyamýyorum geceleri. Þarkýlarý dinlemek neden yakýyor yüreðimi. Herkes gülerken ben neden aðlýyorum.

Küçücük bir yanýlgýya düþüp sevgimin mantýðýmýn önüne geçmesine izin versem belki de ölüm avuçlarýnýn içine alacak beni. Ve aþkýmýn deðil ölümün esiri olacaðým. Neden bu hasret böylesine acýmasýzca yakýyor canýmý. Neden susturamýyorum içimdeki çýðlýklarý. Neden kalbim, beynime hükmetmeye çalýþýyor. Neden ben mantýðýmla kalbim arasýnda savaþ veriyorum.

Ve ben böylesine yýkým yýkým yýkýlýrken sen neden bir kez olsun görmüyorsun beni. Neden gitmeme izin veriyorsun hayatýndan. Yada neden gönderiyorsun göz göre göre. Sözlerin yetmediði yerde suskunluða bürünüyorum. Suskunluðum yüreðimde çýðlýklar atarken ben yinede aþka direniyorum.

Ve sen git diyorsun. Küçücük bir umut bile vermiyorsun bana. Ve ben gidemiyorum. Neden beni istemeyen sana hayýr bile diyemiyorum.



Adýný koyamýyorum bu sevginin. Belki hiç sevmedin beni. Belki senin için geçici bir hevestim. Belki de benim yerimi dolduracak baþka bir aþk çýktý karþýna. Oysa ben, senin benden bu denli uzaklaþmaný saðlayacak hiçbir þey yapmadým. Vaktim bile olmadý seni kendimden uzaklaþtýrmaya.

Sen, veda etmeye bile zaman býrakmadan giderken þimdi böylece sessizden yine bana bakmalar kaldý ardýn sýra. Adýný koyamadým ama çok sonra anladým ki gidiþin, bitiþimmiþ...

|Ayþe|

Issýz Sevdam...

Yýldýzlarý süpürürsün, farkýnda olmadan
Güneþ kucaðýndadýr, bilemezsin
Bir çocuk gözlerine bakar, arkan dönüktür.
Ciðerine kuruludur orkestra, duymazsýn
Koca bir sevdadýr yaþamakta olduðun, anlamazsýn...

Bazen seven gözlerdeki pýrýltýyý göremez, arkamýzý döneriz. Yanýbaþýmýzdaki mutluluðu çok uzaklarda ararýz.Tuðlalarla engeller öreriz sevgimizin önüne...Ya sonra ?...Keþkeler çýðlýk atmaya baþlar...

Bir camýn iki yüzü gibi yakýn, iki mevsim kadar uzaktýk birbirimize...Baharda yüreðime düþen son cemreydin içimi ýsýtan...Gözyaþlarýn sanki damla damla yüreðime yaðýyor, gözlerimize ektiðimiz fidan yüreðimize kök salýyordu her geçen gün...Ayný anda hüznü ve mutluluðu yaþar mý insan? Ben yaþýyorum...Bir gün ilkbahar oluyorum yürekleri yeþerten, bir gün sonbahar oluyorum yürekleri karartan...Bazen tomurcuk bir gül gibi açmayý beklerken, bazen de usul usul yapraklarýmý döküyorum herkesten habersiz...

Sen karlý daðlarýmýn mevsimsiz açan kardeleni... Gülümsemektesin bana görkeminle ama ulaþamýyorum sana...Gücüm yetmiyor!... Zirveye çýkmak için var gücümle savaþýyorum ama karlar ve soðuk yolumu kesiyor...Bir soluk kadar yakýn, yýldýzlar kadar uzak derler sevgi için, uzanýrsýn yetiþemezsin, yetiþirsin dokunamazsýn, dokunursun vazgeçemezsin, vazgeçersin belki( mi acaba) ama unutamazsýn...

Balýklarýn sevgisini biliyorsun deðil mi? Birbirlerine hiç dokunamazlar ama sevgilerini hep yüreklerinde hissederler.Týpký? ... Ben sadece yüreðine sahip olmak istiyorum....Ben bir ýþýk olup yüreðine akmak istiyorum. Ben gözlerinde tanýþtýðým cenneti yüreðinde yaþamak istiyorum....Bu ýssýz ada benim yaþamama uygun mu acaba? ...Gözlerimdeki ýþýltý , ay ýþýðýnda denize düþen yakamoz gibi yüreðini aydýnlatsýn ister misin? ...


Bu ýssýz adada sen, ben ve sevgimiz olsun...Ay, güneþ þahidimiz olsun, yýldýzlar dans etsin etrafýmýzda mutluluktan...Herkesten, herþeyden uzak küçücük bir dünyamýz olsun....

3va

"Sen, veda etmeye bile zaman býrakmadan giderken þimdi böylece sessizden
yine bana bakmalar kaldý ardýn sýra..."


tekrar teþekkürler...

|Ayþe|


"Sen, veda etmeye bile zaman býrakmadan giderken þimdi böylece sessizden
yine bana bakmalar kaldý ardýn sýra..."


tekrar teþekkürler...



ben  teþekkür  ederim  sizlere.

D??i?

Yüzündeki huzurla son buluyor dertler, acýlar ve düþünceler .Gözümde çelimsiz bir insan görüntüsü deðil , bütün hayatýnýn yüz hatlarýnda ifade ediliþ sureti sendeki... benim vurulmuþluðum o hep sendeki .

emeðine saðlýk :alkis

Sen canýmsýn canýmsýn, damarýmda kanýmsýn,damarýmda kanýmsýn.Sen canýmsýn canýmsýn, damarýmda kanýmsýn,damarýmda kanýmsýn.
Ben sende tattým aþký sevdayý, sende anladým bir tek kalmayý,birini sevip onun olmayý.Ben sende tattým aþký sevdayý, sende anladým bir tek kalmayý,birini sevip onun olmayý.

|Ayþe|

UNUTULMUYOR!

Her gece olduðundan biraz daha muhtacým sana
Kýrgýným aslýnda, kýzgýným…
Hayýr sana deðil; Seni kýrýp üzen þu aptallýðýma…
Ne olursa olsun
Zamaným da mekaným da deðiþmiyor
Hep her zaman ayný yere çýkýyor bütün yollar; Sana!..

Uzun zaman oldu içimdeki maviler donalý. Kendim seçtim sevdayý tek baþýma
yaþamayý. Yalnýzlýðýmýn sorumluluðunu taþýyacak kadar da yürekli olduðumu
düþünür ve söylerdim herkese gururla. Geceler sancý olur iþlerdi içime ama
yüreðimde yaþattýðým sevdamý düþündükçe, içime yayýlan sýcaklýk alýp
götürürdü tüm sancýlarýmý...

Ne kadar zamandýr böyleyim, ne kadar zamandýr en yakýn dostum özlem,
hatýrlamýyorum. Sanki zaman durdu. Evet özlüyorum ve özlemeyi de seviyorum.
Çünkü özlemin içinde aþkým, mutluluðum, umutlarým var. Gidenlerin ardýndan
aðýt yakmamayý öðreneli çok uzun zaman oldu ama sen bambaþkaydýn. Kimseyi
senin kadar sevmemiþtim ki. Seni birine anlatmaya kalksam sözcükler
yetmiyor, kelimeler acizleþiyor. Neye benzetsem, hep bir yanýn eksik
kalýyor...

Gülemiyorum artýk. En iyi yapabildiðim þeyi kaybettim. Aslýnda önce seni ve
senle birlikte herþeyimi kaybettim. Yanýmda yoksun. Olsan sarýlýrdým sana
sýký sýký. Býrakmazdým, sýkýlýr, baðýrýr çaðýrýrdýn ama ben biraz daha fazla
sarýlýrdým sana. Biliyorum benden baðýmsýzdýn, hiç sahip olamadým sana.
Olmakta istemedim aslýnda, çünkü hep yanýmda olacaktýn... Ya da ben öyle
sandým...

Dinlediðim her þarkýda, her yaðmurda ýslanýþýmda, dalgalarýn kayalara
çarpýþýnda, her nisanda ve her eylülde, sen yeniden gidiyorsun benden. Ben
bu ayrýlýþlarýn acýsýný yaþarken, birgün gidebileceklerini düþünerek,
kimsenin gelmesine izin vermiyorum…

Sana ilk satýrlarýmý yazdýðýmda, yine mum ýþýðý vardý odamda. Soðuk, beyaz
bir defterin her þeyi hayale dönüþtüren sayfalarýnda, ilk kez seni
yaþamýþtým. Þimdi uzun yaðmurlarýn ardýndan yine mum ýþýðýyla dolu odamda,
yine ve hala sana yazýyorum. Çünkü ben her hayal kýrýklýðým, her duvara
çarpýþýmdan sonra hala sana dönüyorum.

Ortasýndan kopartýldýðý için hiçbir zaman sonu gelmeyecek günlerimize dönüp,
hala seni arýyorum... Çünkü hala seni seviyorum.........


(ALINTI)

|Ayþe|


Yüzündeki huzurla son buluyor dertler, acýlar ve düþünceler .Gözümde çelimsiz bir insan görüntüsü deðil , bütün hayatýnýn yüz hatlarýnda ifade ediliþ sureti sendeki... benim vurulmuþluðum o hep sendeki .

emeðine saðlýk :alkis


teþekkürler  caným...

tatlýmm

paylaþýmýn için tþk :)

Yukarı git