Ömrüm'e...

Başlatan 3va, 10 Haz, 2006, 19:42

0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

Aşağı git

JmB CooL

Beyaz gülümmmmmmm...!!!

3va

Hani laf cambazýydým ya ben;

Kelimelerimi yitirdim..

Seni seyrederken
...

3va

Bir þiir yazmak lazým sana;
seni, sana "benzeyenlerden" ayýrmak için...


Hayatýmýzda hep var olan, ama hayatýmýzýn parçasý olmaktan uzak,
varlýðýyla yokluðu arasýnda bir gýdým fark eden,
artýsýyla eksisini topladýðýmýzda geriye kalan "alýþkanlýk" olanlarla
aranýzdaki farký koymak lazým ortaya; anlamak için senin degerini....

Sen ki;
yokluðunu göze almasý en zor olansýn...
Sen ki;
varlýðýn sanki hayatýn anlamýsýn.....

Sana yönelen her cümlemde bir ruh,
sana uzanan elimde bir þifa umudu var gibi bunalmýþ ruhuma...
Hani ilaçtýr ya bazen bir dokunuþ, bir sýcak bakýþ, nefes almanýn bile anlamsýz geldigi anlarda;
Ýþte öylesin bu günlerde bana...

Bir þiir yazmak lazým sana;
seni, sana "benzemeyenlerden" ayýrmak için...


Hayatýmýzda yer vermediðimiz, ama hayatýmýzda eksikliðini de hissetmediðimiz,
varlýðýyla çok þey kazanacaðýmýzý düþünmediðimiz, elden geldiðince uzak durmaya çalýþtýðýmýz,
önyargýlý olmadýgýmýz ama sempati de duymadýklarýmýzla arandaki fark;
hissettirdiðin "hayal kýrýklýðý ve kaybetme korkusu" olmalý belki de....

Bir þiir yazmak lazým sana;
seni ne kadar istediðimi anlatmak için....


Ama büyük bir risk, sana beðeni ve sevgi ifade eden her cümle
"Seni kazanmadan kaybetmekten korkan" bu yürek için...

Ne saðýn belli, ne de solun...
O kadar zor ki; sana "Sana ihtiyacým var" demek...
Ne sana benzeyenlere karþý var olan bir korku bu, ne de benzemeyenlere...

O kadar sýradan ve o kadar rutin geliyor ki içinde bulunduðum ortamlar ve muhataplarým;
sanki, seni çýkartsam belleðimden, geriye koca bir boþluk kalacak....
Bu olsa gerek aþk dedikleri..

Herþey ve herkes bir tarafa "SEN" bir tarafa...

Oysa ki senden önce de akýyordu hayat, senden sonrada akacak..
Biliyorum...
Ama ne garip ki,
sanki sensiz herþey hayal, bir tek SEN gerçek....

Bir þiir yazmak lazým sana;
Sana asla ulaþamayacak olmanýn acýsýný anlatan...


Herþeyin temeline seni koymuþken,
her mutluluðun ve keyfin hamurunda senden birþeyler buluyor ve arýyorken,
" seninle ama sensiz" yaþamanýn tatsýzlýðýný
nasýl ifade edeceðini bilememek ne kadar acizleþtiriyor beni bir bilsen...

Bir þiir yazmak sana;
asla sana yazýldýgýný anlamayacagýn,
sordugunda "öylesine yazýldý" demek zorunda kalacagým...

Sadece ve sadece rahatlamak adýna yazýlmalý bu þiir...
Ne bir mesaj olmalý sana, ne de beklenen bir umudun ifadesi...
Öylesine yakýn, ama öylesine de uzaðýz ki seninle,
ne sensizlik mümkün, ne de seninle bir hayat...

Kalmalý bu þiir, okuyanlarýn hafýzasýnda "farazi bir þiir" olarak...

Hani belki ayný dertten muzdarip baþka yüreklere su serper bir nebze....

Hani belki bir gün "geriye ne býraktýn bu alemden göçmeden" diye sordugunda bir dostum,
" O'na, O'nu anlatan bir þiir yazdým, onun bile farkýnda olup üstüne almadýðý" diyebilmeliyim...
"Neden" diye sorduðunda ise, tek bir cümle dökülmeli dilimden seni hatýrlayarak;



"Asla sahip olamayacaðýmý bildiðim birini tamamen kaybetmektense,
O'nu O'nsuz yaþamanýn acýsýna razý oldum, o kadar..."

JmB CooL

Burdayým uzat elini....!

3va

Uzattým Ellerimi Sana...

Senin baharlarýn vardý kýþlarda
Yangýnlarýn vardý karlarda
Umutlarýn vardý savaþlarda
Tam seninle korkusuzca
Sen olmuþken
Sessizce büyüttüðüm
Sensizliðin çýktý karþýma
Kýþlarda baharlarý
Karlarda yangýnlarý aradým
Savaþlarda umutlarý...
Zordu alýþmak
Sadece ben olmaya
Eksik yaþamak zordu
Yine de uzattým ellerimi
Görebilsen
Dokunabilsen
Okyanuslar var avuçlarýmda
Sonsuzluk kadar güzel bir
Sevda var avuçlarýmda
Sadece sana..
Öyle bir sen var ki yüreðimde
Gitmen imkansýz
Bitmen imkansýz
Yine de uzattým ellerimi
Yýlmadan
Seni özlemek de güzel
Seni beklemek de
Bakacaksýn ki yaðmurlar yaðacak
Günlerce
Gecelerce
Göz yaþlarýmla ýslanacaksýn
O her damla bir ben
O her damla bir haykýrýþ yaðacak

Yine de uzattým ellerimi
Her þeyim olan sana
Gururumu
Çaresizliðimi
Tükenmiþliðimi kenetlediðim sana..
Yorgunum
Kýrgýným artýk
Çok aðýr sadece ben olmak
Yine de uzattým ellerimi
Görebilsen
Dokunabilsen..

|Ayþe|

Bilemezsin ne kadar mutsuzum buralarda.
Ve ne kadar yalnýzým bu karanlýkta.
Hep ayný karanlýk uzaklara dalýyor gözlerim,
Sonra isyanla titreyen dudaklarýn geliyor aklýma.
Ve o kahverengi, ýslak, acý çeken gözlerin...
Ýþte o zaman senin için, senin acýlarýný yansýtan,
Çýðlýklar atýyorum önümde uzanan mavi karanlýða.
Gecenin hüznü çökmüþ yaðmur bulutlarýna.
Býrak gökyüzü aðlasýn senin yerine bir de ben,
Sen acýlara inat,
Kurut gözlerinde biriken yaþlarý.
Ýçini kavuran o acý intikam uðruna,
Yalnýz ama yalnýz sende varolduðuna inandýðým,
O güzel deðerleri yitirme ne olur.
Caným benim,
Bana haber yolla masal kuþlarýyla,
Tutunup kanatlarýna uçarak geleyim.
Yine eskisi gibi koy baþýný omzuma,
Günler, geceler boyu öylece dertleþelim.
Ta ki, bir þafak vakti yeniden doðmuþçasýna,
Tüm acýlarýndan arýnana dek, yanýnda kalayým.
Birlikte kýralým zincirlerini tutsak yüreðinin,
Ve "Artýk Mutluyum" dediðinde,
Ben de sessizce evime döneyim...
alýntý

3va

Ve "Artýk Mutluyum" dediðinde,
Ben de sessizce evime döneyim...


;)

3va

Ýnsan bir þeye ne kadar çok sahip olursa
onu kaybetme endiþesi de o kadar fazla olurmuþ meðer...
Sen, bana tatmadýðým bir sevgi tattýrmýþtýn.
Ve beni öylesine sevmiþtin ki,
tasavvurumun ufuklarýna bile sýðmayacak olan bu sevgi
elbette ki baþýmý döndürecek, gözlerimi karartacaktý.

Saf bir çocuðu, bu kadar fazla sev diye kim söyledi sana?...

3va


3va

[font=monotype corsiva]Bir orman bir gece kar altýndayken,
çocuksu uçarý koþmak seninle...
Elini avucumda bulup yitirmek,
sýðýnmak ellerine bir gece vakti...
[/font]
[/b]

3va

Uzaktasýn ama deðilsin aslýnda.
Yüreðimden kalkan kelebeklerin saçlarýna konduðu an,
bizi zaman ve uzaklýðýn asla ayrý koyamayacaðýný anlamýþtýk ikimizde...
Ýki beden iki farklý yerde olsa bile,
ruhlarýn buluþmasýný ne engelleyebilir?
Özgür býrak ruhunu.
Gecenin karanlýðýný delen beyaz bulutlara binip gelsin ve buluþsun benimle.

Sen aslýnda "ben" sin.
Þimdi ne düþünüyorsam aynýný düþünüyorsun biliyorum.
Sabah uyandýðýmda yanýmda olmayýþýnýn
acýsýný daha geceden hissediyorum, uykularým kaçýyor.
Gözlerinde hüznü, gözlerinde sevinci,
gözlerinde en yaramaz çocuðu gördüðüm anlar geliyor aklýma.
Sen de bak gözlerime.
Orada yýllara meydan okuyan solmamýþ ve asla solmayacak bir aþk var.
Senin aþkýn..
Görmez misin?

Sesleri ayýrt edemiyorum bu gece, ne garip...
Aklýmda sadece senin söylediðin þarkýlar var.
Ondan belki de ! Seni dinliyorum.
Bir þarkýda ben söylemek istiyorum seninle.
Sesimizin duyulmadýðý yer kalmasýn istiyorum.
Avazýmýz çýktýðý kadar baðýra baðýra söyleyelim.
Þarkýmýz bütün aþklara marþ olsun..
Söylemez misin?

Yine bir sabaha karþý sen uyumak isteyip de uyuyamadýðýnda,
uykulara hasretken çalacaðým kapýný. Tüm ýþýklar sönecek,
saatlerce el ele oturup tek kelime etmeden bakýþacaðýz.
Yok edeceðim korkularýný. Bunca gün nasýl sevmiþsem seni
öyle seveceðim bundan sonra da..

Ya sen beni..
Sevmez misin?

JmB CooL

Seni Seviyorum :)

3va



Yokluðun içimde ateþten bir gömlek.

Her gün yenisiyle deðiþtiriyorum.

Her gün bir öncekinden daha çok yanýyor caným.

her gün bir öncekinden daha çok ölüyor ruhum.

Senin sevginle hayat bulurken

diðer yandan yokluðunla biraz daha yok oluyorum.




Yokluðun içimde fýrtýna önceki bir sessizlik.
Her zamankinden daha çok durgunum, her zamankinden daha çok yaralý.
Rüzgarda yolunu þaþýrmýþ bir kelebek misali salýnýyor cansýz bedenim sensizliðin girdabýnda..

Sana deli gibi aþýkken kollarýmýn hep boþluðu sarmasý acý veriyor.
Sözler dokunuþlarýn yerini almýyor.
Bu yüzden ne söylesem hep yarým ne yazsam hep eksik kalýyor.

Seni sensiz yaþamaya alýþtým demiþtim ya.. Yalan söyledim sana.
Kendimle birlikte kandýrdým seni de.. Bir avuntuydu imkansýzlýðýna karþý.. Bir teselliydi çaresizliðimize nispet..
Hani sensiz yaþayamam ben ölürüm demiþtim ya sevgili.. Þimdilerde nefessiz kalýþým bu yüzden..
Ben sensizim yokluðunda.. Ben nefes alamýyorum..
Ben ölüyorum sevgili.. Ben ölüyorum..
Yokluðun ölümün diðer adý..

Bugünlerde garip bir hal var üzerimde.. Alýþtým sandýðým yokluðun yüreðimi eziyor.
Þarkýmýzý dinleyemiyorum artýk.. Ýmkansýzlýðýn ruhumu yakýyor.
Þarkýmýzdan akan her ezgiyle, gözümden akamayan kristal gözyaþlarým kalbimi acýtýyor..
Ben güçlü deðilim.
Kalbim kalbine emanet yar..

Hani derler ya, "gitmek mi zor kalmak mý"...
Ben bu sorunun cevabýný veriyorum þimdilerde gece gözlüm.
Benim için en zoruydu aþkýný sensiz yaþamak, seninle sensizliðinde kalmak.
Herþeyi ardýnda býrakýp da gitmek..
Ruhunu emanet aldýðýn yere teslim etmek..


Adýný kurutulmuþ bir gül gibi yüreðimde saklýyorum
Bu sevgiyi senden uzakta sensiz yaþýyorum

Ne sesin var ne kokun...

Hangi günahýn bedeli senin yokluðun!

Canik

yüreðine saglýk ;)

3va

teþekkür ederim..

Yukarı git