Bir Ayrýlýþ Hikayesi... - Sayfa 2
 

Bir Ayrýlýþ Hikayesi...

Başlatan 3va, 11 Mar, 2006, 00:48

0 Üye ve 1 Ziyaretçi konuyu incelemekte.

Aşağı git

ayþem

verliebt çok saol caným çok güsel bi paylaþým gerçekten :) en güsel paylaþýmý hep sen yapýosun :)
____####_____???____#####__ ?
___######____ ? ____######__ ?
__######################__ ?
_#######################__ ?
_#######################__ ? Karanlik cökünce, sokagimiza,
_#######################__ ? Kösede ben varim, Unutamazsin,
__#####################__ ? O Mutlu Günler, hep gelir aklina,
___####################__ ? Sen beni ömrünce, UNUTAMAZSIN.!!!!
____##################__ ?
______###############__ ? Mektuplari yirtip, attin diyelim,
________############__ ? Resimleri yirtip, yaktin diyelim,
__________#########__ ? Bir mazi var olup, nasil silelim,
____________#######__ ? Sen beni ömrünce, UNUTAMAZSIN.!!!!!
______________#####__ ?
________________####__ ? Ah edip adini, her anisimda,
__________________###__ ? Bir asik misali, hep yanisim da,
____________________##__ ? Bir hayal olurum, yanibasinda,
______________________#__ ? Sen beni ömrünce UNUTAMAZSINNN.!!!!!!

BEN ÖMRÜMDE EN ÇOK SENÝ SEVDÝM BEBEM (:) (:)

http://img418.imageshack.us/img418/9315/jhgfluz9gy9lx.jpg

JmB CooL

Öyledir benim gülüm yapar :)

sebnemsever_42

teþekkürler arkadaþým bu güzel paylaþlarýn için yüreðine saðlýk..
Sözüm ki tek sana geçmez celladýmsýn ey zaman..![/b]

3va

teþekkür ederimmm ;)
bu arada aþkým :) muck

3va

Sustular öylece, çaylarýný yudumladýlar. O aný iþaretledi kadýn, o anda var olan bütün duygularý. "Þimdi" dedi ne önem taþýyor içimizde? Sustular yine, susadýlar birbirlerine. Adam da kadýnda tenlerinde baþlayan titremeyi yüreklerine taþýdýlar. Kabardý yürekleri, kabardý istekleri. Tükendi bütün umutlarý. Anladýlar o vakit vaktin çok geç olduðunu, utandýlar birbirlerinden, usandýlar yarýnlarýndan. Kadýn dudaklarýndaki ruju sildi, hayatýnýn þimdiki izlerini sildi. Anlarýný, anýlarýný sildi. Yakýn geçmiþin tüm izlerini sildi.

Bir þeylerden kaçmaya baþladý kadýn. Görünme tanýnma korkusuyla telaþlanmaya baþladý. Kelimeler çabuk çabuk çýkýyor aðzýndan, gözleri sürekli adamdan uzakta etrafý kolluyordu. Kalkabiliriz dedi adam. Kadýn yere düþmüþ kâðýdý alýrken öylece susakaldý. Konuþacaktý sustu. Aðzýndan kelimeler fýþkýracaktý sustu. Aðlayacaktý sustu. Sustukça sustu kadýn, içine çekildi. Heyecan ve korku dolu içine çekildi. Aðzýný açtý sustu. Bu susuþ yüzyýllarca sürdü kadýnda. "Kalkabiliriz istersen.." dedi adam. "Hayýr" dedi kadýn sözlerinin nereye gideceðini bilmeyen bir ses tonuyla, utangaç bir sesle. Korkak, cesur, onurlu bir insan sesiyle. "Hayýr, þimdi deðil" dedi kadýn. Adam karar yetkisinin onda olduðunu bütün yetkiyi bir anda ona verdiðini, doðru zamanýn onun tarafýndan belirleneceðini anladý. Maratonu zar zor bitirmiþ bir atlet gibi soluksuz kaldý, yorgun düþtü. Baþýný onaylar anlamýnda salladý.

Dýþarýda yaðmur baþlamýþ, insanlar korunacak saçak arýyordu. Adam karþýsýnda oturan çiftin neden olduðunu çözmeye çalýþtýðý kavgalarýný izliyordu, anlayamýyordu. O noktada tuttu düþüncelerini, þehrin iki kilometre uzaðýnda bekleyen sevgilisini düþünmeksizin "Seni Seviyorum" dedi. Sigara yaktý. Kadýn þaþýrdý derin bir nefes aldý sigarasýndan, elini nereye koyacaðýný þaþýrdý. "Çok cesursun" dedi. Yaðmur iyice bastýrmýþtý, adamýn iki kilometrelik yolu vardý, altý saat geçmiþti, "Yürüyelim mi?" dedi kadýn. Adam isteksizce itiraz etti. Boynundan baþlayýp ayakucuna giden bir ürpermeyle doldu bedeni, korktu. Dýþarýya baktý. Adam, "Dýþarýsý, yani yürümek iyi bir fikir deðil" dedi. Telefonu çaldý, kapattý telefonunu. Gözlerini kadýna çevirdi. "Görüyorsun ya hayat gerçekten çok tuhaf.." dedi. Kadýnýn telefonu çaldý, izin istedi, açtý telefonu konuþmak için dýþarý fýrladý. Dýþarýsý kalabalýktý, kalabalýk yaðmurdan kaçýyordu, yaðmur hýzýný azaltýyordu. Kadýn süratle konuþuyordu, zaman hýzla akýyordu yetiþemiyordu adam, yoruluyordu. Bekliyordu yýllardýr, yüzyýllardýr, bin yýllardýr bekliyordu. Altý saattir merakla yolunu gözlüyordu adamdan iki kilometre uzakta þehrin anlamsýz kalabalýðýnda. Adam kadýna bakýyordu, kadýn gülümsüyordu, az kaldý iþareti veriyordu gözleriyle. Adam kapattýðý telefonu açtý, çaldý telefon kapadý yine, korktu. Kadýn "Pardon" diyerek oturdu sandalyesine, "Konuþmak zorundaydým, günün bu en konuþulur vaktinde. Niþanlýmdý" dedi kadýn gözlerini kaçýrarak.

Kadýn eskiye dalmýþtý, ellerinin terlediði ilk günü anlatmýþtý. Adamýn zaten bildiði bir günü adama anlatmýþtý. Adam "Gittin ama" dedi. Kadýn "Aldattýn ama" dedi. Aldatmamýþtý adam, aldatamazdý. Bilmiyordu kadýn adamýn içindeki o anlatýlmaz baðlýlýðý. "Aldatmadým" dedi adam "Aldatamazdým.." Ýnanmýyordu kadýn, inanmak için artýk çok geç diyordu. Çýkýlan yollar, ezberlenen hüzünler, þehirler, þiirler, insanlar, duygular girdi diyordu hayatýmýza. Baþka baþka þehirlerde baþka baþka hayatlar sürdük sinsice, sessizce. Unuttuk geçmiþin ayrýntýlarýný, aldattýk yarýnlarý, hastalandýk. Gündelik hayatýn günlük sýkýntýlarýnda boðulduk.

Ayrýldýk anlamadan ve belki istemeden. "Seni Seviyorum" dedi adam. Kadýn aðlamaya baþladý. Kadýnýn gözlerinden bir dünya geçti, yýllar geçti. Okunulan kitaplar, geziler, sýcak saatler geçti. Kadýn heyecanlandý, adamýn elini tuttu. Elini çekmedi adam, uzattý daha rahat tutsun diye. "Sakýn Dönme" çaldý o anda radyoda, kadýn aðladýkça aðladý þarkýda. Kalktý sarýlmak için adama, yerine oturdu yeniden. Buz kesilmiþ sandalyesine, soðumuþ çayýndan bir yudum aldý. Adama baktý, gözlerine düþen saçýný geriye savurdu, ela gözlerini çýkardý, nemli, ýslak, uzun kirpikli gözlerini. Büyülendi adam. Büyüdü içindeki duygularý. Büyüdükçe boðuldu. "Seni Seviyorum" dedi. "Ne kadar cesursun" dedi kadýn. Utanmadý adam. Ellerine baktý, beyaz ellerine, uzatýlmýþ, ojeli týrnaklarýna baktý. Tuttu kendini adam, tutmamak için kadýnýn ellerini, anladý kadýn. "Yapmalýsýn tutmalýsýn ellerimi" dedi. Adam cama vuran yaðmura çevirdi yüzünü. Sustu...

Aydýnlýðým, adamlýðým nerdesin diye sayýklandý durdu adam. Hep bir karanlýðýn içindeymiþ gibi elleriyle yokladý yaþamýný. "Kalkalým" dedi kadýn, adam þaþýrdý, bir anda ne diyeceðini nasýl diyeceðini bilemedi. Baþýyla onayladý sadece, "duralým biraz daha" demesini bekliyordu kadýn, biraz daha en azýndan beþ dakika daha oturalým demesini bekledi kadýn adam hiç aðzýný açmadý çünkü kadýndaydý tüm yetki çok deðil bir saat önce vermiþti yetkiyi nasýl isterse öyle olacaktý. Kadýn adamýn elini tuttu, dudaklarýný dudaklarýna deðdirmek istedi, ateþli bir istekle öpmek için çýldýrdý kadýn. Öpemedi. Ürktü. Adam tüm bunlardan uzaktaydý kadýnýn yanýndaydý, geçmiþin gölgelerindeydi. Sokaðýn baþýndan çok basamaklý merdivenleri týrmanmaya baþladýlar. Þehir çok soðumuþtu. Kadýn daha da bir üþüdü.

Birazdan yine ayrýlacaklardý, birazdan birbirlerinden olanca uzakta yaþamaya devam edeceklerdi. Ýçi titredi kadýnýn, adamýn elini tuttu basamaklarý yavaþça çýkarken, adam kadýnýn týrnaklarýna dokundu. "Eski alýþkanlýk iþte" dedi kadýn vazgeçememiþsin...   "Vazgeçemedim" dedi adam. Merdivenlerin baþýnda bir dilenci sadaka için dua ediyordu "Allah sizi ayýrmasýn yavrum, ne olur bir ekmek parasý" Allah böyle iki sevgiliyi ayýrmazdý kuþkusuz ama belli de olmazdý hani. Belki onlarý lanetlemiþti. Uzun zaman önce ayrýlmýþlardý iþte, hem de yakýn bir zamanda ve bu ayrýlýktan sonra ikisi de baþka baþka insanlarýn tanýmadýklarý yüzlerinde huzur aramýþlardý. Belki bulmuþlardý ama geçici bir heves gibiydi bu istekler. Fakat iþte sonuçta baþka insanlar vardý hayatlarýnda ve onlarla geçecekti hayatlarý.

Yolun sonu þimdi sen gideceksin sadece sen mi ben de bu soðuk þehirde seni býrakýp gitmek hem de ne zaman göreceðimi bilmeden yaþamak bundan sonrasýnda
Sýrt sýrta verdiler ve yollarýna devam ettiler. Artýk iki ayrý yolda ilerleyen ayrýlmýþ sevgiliydiler. Ne aðlamanýn ne de yalvarmanýn sýrasýydý. Ama ikisi de deliler gibi aðlýyordu iþte sokak ortasýnda utanmadan sýkýlmadan. Kadýn adamýn arkasýndan baktý. Köþede arkasý dönük aðlarken gördü. Ona doðru yürümeye baþladý vazgeçti. Seslenecekti vazgeçti. Aðladý aðladý aðladý. Adam yoluna devam etti arkasýna bile bakmadan. Ýçerledi kadýn. "Sevdim ne yapayým" dedi. Ne hayatý vardý gözlerinde, ne þimdi birlikte olduðu adam. Ama adam çok deðil üç beþ gün sonra evlenecekti. Kadýn bilmiyordu. Adam yanýna giderken alyansýný çýkarmýþ yerine baþka bir yüzük takmýþtý. Kadýn sonradan duydu adamýn evleneceðini ve son kez de olsa konuþmak istedi. Uzaklardan da olsa. Mutluluklar dilemek istedi biraz arabesk bir edayla...


RoSeLiFe

 :'(  :'(  :'(  :'(  :-\

çok güseldi saol  ;)  :(

3va

Sen de saol bitanem ;)

3va

Þizofren aþka mektup.

Rüyalarýmýn gül kokusu...
Sonra bir gün aþka açýldý yüreðinin sürgüleri. Sonra bir gün, þiirlerin baþka bir aþkýn kokusuna büründü. Yýkýldý tabularýn. Kýrýldý zincirlerin. Uzaðýma düþtün. Bu defa farklýydý ,hissetmiþtim. Sonra sevmek yavaþ yavaþ kayýþýný izlemek oldu avuçlarýmdan... Seni sevmek, sen sabaha karsý uyuduðumu sanarak yanýmdan kalkýp, bir baþka yürekle telefonda özlem giderirken, içimde kopan fýrtýnalarý susturmaya çalýþmak oldu sessizce. Sabahýn erken saatlerinde uzaklardan gelecek sevgilin için, her zamankinden bir kaç saat önce kalkýp, evini terk etmek zorunda kalmak oldu. Habersizce kapýný çaldýðým o gün, kapýnda kalýp, içeri girememek oldu.
O güne kadar hiç olmazsa bana karþý dürüst olmanla, yaþadýklarýný benden gizlememenle, yalan söylememenle avunuyordum. Ama bir baþkasýný incitmemek, üzmemek için ondan gerçekleri gizlediðini, yalanlarla da olsa onu koruduðunu fark edince bu avuntu da terk etti beni. Yalanlarýný bile kýskanýr oldum... Neden dürüst olmak için beni seçmiþtin sanki? Gerçeðin acýmasýz zindanlarýnda neden beni kilitli býrakmýþtýn? Ne çok düþündüm bu sorularýn cevaplarýný? Ne çok sorguladým kendimi, nerede hata yaptýðýmý, neyi eksik býraktýðýmý... Seçtiðin yaþam biçiminden koparmak, seni soluksuz býrakmak demekti benim için. Hatam seni bir mülk gibi sahiplenmemek miydi? Acaba istediðin bu muydu? Seni yanlýþ mý tanýmýþtým? Bana hep ne kadar asil bir yüreðim olduðunu söyler dururdun. Ýsyaným, kalbimin ezilmiþ parçalarýnýn üstünü örtüp, sessizce çekip kapýný çýkmak olurdu en fazla. Yalnýz kalmak istediðini daha sen söylemeden yüzündeki bulutlarda hisseder, çýkýp giderdim. Özür diler gibi bir sesle bana O'nun geleceðini söylediðinde, sessizce çýkýp giderdim. Hep giderdim. Bu onurlu tavrýmdý belki de ezen yüreðini. Vazgeçemediðin tek yanýn buydu belki... Sonra sevmek, yüreðimi baþka yüreklerle avutma yanýlgýsýna kapýlmak oldu. Buna hakkým olduðunu söyleyip dursan da, biliyorum, aslýnda içten içe hiç affetmedin beni. Sen çoktan parçalanmýþtýn zaten. Benim de yüreðimi böldüðümü düþünmek sana bile aðýr geldi... Oysa ben, seni deðil, kendimi cezalandýrýyordum baþka yüreklerde. Ruhumu kemiren bu deli aþký cezalandýrýyordum. Bunu anlamadýn mý? Sevmek seni deðil çocukluðumu, düþlerimi, kendimi aldatmak olmuþtu artýk... Bana baðlanan masum aþklarý seninle aldatmak olmuþtu. Kimseye veremedim yüreðimi. Ne zaman baksalar içime yüreðimin kýrýk aynasýnda kendilerinin deðil senin yüzünün aksini gördüler hep. Sessizce çekip gittiler. Fark etmedim bile gittiklerini...

Yukarı git