Cankalp.Com | Aşk Sana Benzer...

? Genel => Öykü (Aþk, Sevgi, Dostluk,Duygusallýk...) => Konuyu başlatan: Abdulllah - 03 Ara, 2005, 11:49

Başlık: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 03 Ara, 2005, 11:49
(http://img141.imageshack.us/img141/5135/stvalentin15zz1yt.gif)


Düþlerin gerçeðe, gerçeklerinse düþe dönüþtüðü bir yaþam özlüyorum. Yaþamaktan bunalmýyorum, bunalýmý yaþayýp, bunu kendime ait bir yaþam biçimine dönüþtürüyorum.

Sanýrým bütün sorunum özlemekle ilgili. Keþke "yaþlanmaya baþladým, o yüzden geçmiþi özlüyorum" diyebilseydim. Zerre kadar özlemiyorum geçmiþi. Geçmiþe dair ne varsa silindi hafýzamdan. Ben geleceði özlüyorum. Belki de hiç yaþayamayacaðým geleceðime dair özlemlerim. Asýl sorunda burdan baþlýyor zaten. Geleceðin olmayacaðýný biliyorum. Olmayaný, olma ihtimali bulunmayaný özlüyorum. Ýþte bu özlem koyuyor insana...

Beni koyup gitme
Ne olursun
Durduðun yerde dur..
Kendini martýlarla bir tutma
Senin kanatlarýn yok
Düþersin, yorulursun
Beni koyup gitme
Ne olursun...

Duvarda gölgeler ve o görüntülerle çarpýþmak yoruyor. Ýnsanlar gerçek deðil artýk, mekanlar gerçek deðil. Belki de o yüzden sevmiyorum ana caddeleri, ýþýltýlý alýþveriþ merkezlerini, konforlu mini sinama salonlarýný. Flimlerin deðeri düþüyor oralarda, filmler hýrpalanyor. Ruhumuz bütün "sakýncalý" kareleri sansürlüyor, makaslýyor, yalnýzlaþtýrýyor. Sansürlü, makaslý, yalnýz bir yaþam bu benim yaþadýðým ve yalnýzým iþte yine...

Þaþýrmýyorum aslýnda, böyle olacaðýný çok öncesinden biliyordum. "Boþ durmadým, savaþtým. Savaþtým ama yenildim. Yenildim ama ezilmedim" diye kandýrmayacaðým kendimi. Ýþte itiraf ediyorum; ezile ezile, hýrpalana hýrpalana yenildim. Yenildim iþte ötesi yok..

Bir deniz kýyýsýnda otur
Gemiler sensiz gitsin býrak
Herkes gibi yaþasana sen
Ýþine gücüne baksana
Evlenirsin çocuðun olur
Sonun kötüye varacak
Beni koyup koyup gitme
Ne olursun...

Ýþte bu yüzden korkuyorum ana caddelerden. Deniz kenarlarýný seviyorum, salaþ meyhaneleri seviyorum. Issýz ve bana ait olan yerleri seviyorum. Televizyonu deðil ama o televizyonun altýndaki dolapta bulunan anýlarýmý seviyorum. Her açtýðýmda o dolapta bulunan anýlarýmýn anlatacaklarý var bana çünkü. O salaþ dediðim meyhanenin de öyle, kayalara vuran dalgalarýnda ne çok anlatacaðý þey var. Bunlar dýþýnda herþeyin sadece görüntüsü var oysa.

Elimi tutuyorlar ayaðýmý
Yetiþemiyorum ardýndan
Hevesim olsa param olmuyor
Param olsa hevesim...
Yaptýklarýný affettim
Seninle gelemiyeceðim yine de
Beni koyup koyup gitme
Ne olursun...

Bunun için ve sadece kendimi korumak için kaçýyorum herþeyden. Kaçarak yaþýyorum. Ýçime kapanmýyorum, düpedüz içime kapaklanýyorum. Böylece korunuyorum hayattan. Bedenimse ruhumun zýrhý sadece...
Başlık: Ynt: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 03 Ara, 2005, 11:52
Bir "Can" diye baþladým mektubuma, uzun zamandýr yazmak isteyip de yazamadýðým, anlatmak isteyip de bir türlü doðru kelimeleri seçemeyeceðimin acemiliðiyle vazgeçtiðim mektubuma…

Anlatacaklarýmýn hepsini toparlayabilir miyim bilmiyorum.. Neresinden tutabilir, hangi ucundan yakalayýp anlatabilirim hayatýmý..

"Son günlerimi yaþýyorum....
Artýk oyunlar, sahne hepsi son buluyor….
Hayatýmý verdiðim herþey son buluyor…"

Caným çok sýkkýn kardeþim.. Caným çok acýyor… Çevremdeki insanlar ise kendi derdinde… Karþýsýndaki ne durumda, ne düþünüyor, ne hissediyor umurunda deðil.. Herkesin beklentileri var.. Ben ise çaresiz.. Ben ise YALNIZ.. Herkes istediði olsun istiyor.. Ýstekleri olsun… CAN yapsýn istiyor… CAN ise çaresiz.. CAN ise YALNIZ..

Bir gül soldu tanyerinde
Daha gün aðarmadý
Yaprak yaprak döküldü
Goncaydý açamadý..

Bir kaç damla çið düþtü
Yanmýþ topraða
Solmuþ yapraða
Yüreðimdeydi
Sýrtýma bir ok daha saplandý..

Bir gül soldu tanyerinde
Daha gün aðarmadý
Ben çaresiz
CAN çaresiz
Çarem çaresiz kaldý...

Seni özlüyorum kardeþim… Caným acýyýnca baþým sýkýþýnca yanýna koþtuðum seni arýyorum..
Başlık: Ynt: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 03 Ara, 2005, 11:52
Okuyormusun. Önce uzunluðuna baktýn dimi yazýnýn. 'Ne anlamlar çýkarmam lazým acaba!' diye düþünürken, þimdi oku baþtasýn.
Çýkarma hiçbir anlam. Olaný, olduðu gibi gör. Görebildiðin kadar çünkü HERÞEY.
Çýkarma hiçbir anlam. Nasýlsa geri dönüþüm kutusuna yollamadýk mý biz tüm anlamlarýmýzý.

Þimdiden yazayým bunlarý. Oku, iþin varsa bile sonra oku. Ki gitmiþ olurum belki, hala olduðumu sandýðýn buralarda…

Ya da okuma bile, istemezsen, bu sen kokan satýrlarý...
Ama benim hala senden baþka, herþeyi paylaþmak istediðim kimseM yok.
.......
Ben artýk gidiyorum….
Gidiyorum. Farkýndasýn deðil mi?
Tamam, 'gitmek' bir þey deðil belki. Sonuçta nedir ki; gidersin ve gelirsin, gidersin ve dönersin... Hep bu tercihler dimi?
Ama benim gidiþimin sonunda tercih yok. Ardýndan adýmlayan umut kelimesi de…
Gidiyorum. Ýkinci bir emre kadar, tek kiþilik olarak kurulmaya mahkum hayallerimle.

Gidiyorum ya, hala yok senden baþka kimseM olmasýný istediðim kimse. Ve biliyorsun ki, çok seviyorum seni. Bilmediðin, nasýl sevdiðimdir, seni.

Benim de bilmediklerim var. Bildiðin gibi.
Mesela neden gittiðin...
Diz çöksem, yalvarmak olurdu adý, yaptýðýmýn, sen giderken ve gittikten sonra.
Herþey olabilir, gitmene sebep. Herþey. Buna raðmen, bunca HERÞEY'e raðmen yaptým o adý, diz çöksem yalvarmak olacak olan herneyseyi. -Sana gelmem için, aslýnda senin bana yapman gereken herneyseyi.- Ama gelmedin. Mesela neden gelmediðini de bilmiyorum. Sevdiðini biliyorum. Nasýl sevdiðini bilmiyorum mesela.

Özlüyorum seni. Çok özlüyorum. Çok özlüyorum. Çok özlüyorum. Ama nasýl diner bu özlem, bunu bilmiyorum mesela.
Zaman?
Geçer mi ki zaman? Mesela bunu da bilmiyorum. Nasýllýðýný düþünmek bile istemiyorum….
..........
Gidiyorum.
Sana yazamadýðým þiirlerin aðýrlýðý var üzerimde.Bana hep yaz derdin ya bak yazýyorum þuan iþte..


Þimdi ben gidiyorum ya; hiçbir þey olmayacak bugünkü gibi. Nasýl ki kalmadýysa eski, olduðu gibi, olduðu haliyle...
Bana en çok dokunan bu. En çok aðýrýma giden bu. Ben gideceðim ve 'bugün' de eskiyecek. Hani 'ayrýyýz' ama seviyoruz ya birbirimizi, hani yol boyu dönemeç olmamasýna raðmen söylüyoruz ya sevgimizi, hani keskin bir koruma güdüsü var ya birbirimizi dünyadaki tüm kötülüklerden, hani söylenmemiþ aitliklerin altýnda büyüttüðümüz bal gibi sahiplenmelerimiz var ya var edilmiþliðimizi...

... hani, hani 'dahil ya ayrýlýk sevdaya'...

Ýþte biz, o dahilliðin en koyu noktasýndayýz. Ayrýyýz.

Bu iþte, aðýrýma giden. Buna göz göre göre izin vermen. Kader deyip, geçilir mi ki?! Çekilip gidilirmi ki!

Yaa iþte sevgili Ayrýlýk mýydý istediðin. Al iþte ayrýlýk sana! Ben istemedim. Ama, al iþte ayrýlýk bana!

Ne çok yalnýzlýk varmýþ meðer, deðil mi? Özlem aðýr bir yükmüþ. Ve birlikteyken seviyor olup, ayrýlýkla, tüm kapýlarý açmak arkana bile bakmadan çekip gitmekmiþ…

Aþýðým sana ben. Senin bana aþkýn kadar. Ama yada 'gibi'si YOK BUNUN….

Gidiyorum ve benle geliyor var edilmiþliðin. Haberin yok. Sen de yoksun. Bedenin sende, geri kalan herþeyin bende. Ýddia edebilir misin yaþadýðýMý?

Düþünceler kopuk kopuk yazýlmaz, diye bir kural yok. Varsa bile ben koymadým o kuralý. Varsa bile bozuyorum. Yine bildiðimi yazýyorum iþte! Yine!
Hani sana 'gel' deyip de, 'seviyorum ama gelmiyorum' cevabýný aldýðým anlar, nasýl bir ruh halini kazýyor bana, bilmezsin. -Bak bilmediðin bir þey daha!-
Hani güçlüyüm ya ben, hani yürekliyim, hani dayanmasýný bilirim ya... Ne güç kalýyor, ne yürek yetiyor, ne dayanacak hal kalýyor. Tüm dünyada bir ben tek'im gibi hissediyorum. Ve savunmasýz. Benim hala senden baþka kimseM yok.
Sarýlmak istediðim sen yoK..

Korkuyorsundur þimdi sen bunlarý okudukça. Ama merak etme. Rahat ol. Gidiyorum. Kal desen, ki demezsin, bu yüzden kurmaktan vazgeçiyorum bu cümleyi.

Þimdi ben gidiyorum, bu, içinde bendeki sen'le anlam bulan sevgiden. Üzdüðün kadar üzüldüm, üzmediðimce üzüldün. Ama artýk üzülme.

Gidiyorum ben. Ve seni hala çok seviyorum. Ve beni hala çok seviyorsun.
Çünkü nasýl ki yoksa benim senden baþka kimseM...
Çünkü yok, senin de benden baþka kimseN.

Ve ne demiþtin bana hatýrlarmýsýn;

Gözlerini gözlerime hapsedip gideceðim!!!!!!!!!

Giden BENÝM BAK ÝÞTE..
Başlık: Ynt: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 03 Ara, 2005, 11:53
Söz vermiþtin bana, yanýmdan hiç ayrýlmamaya..
Dökülen her yaþýmda, her duamda canýmda, yanýmda olmaya, kan kustuðum anlarýmda hiç umudum kalmadýðý zamanlarýmda..
Ardýmda býraktýðým tüm mutsuzluðumda, kara yazgýmýn son duraðýnda, baþ ucumda kalmaya..
Anam, babam, bacým, caným, can yoldaþým olmaya..
Söz vermiþtin bana, yanýmdan hiç ayrýlmamaya..
Biliyorum, af dilemek artýk boþuna, suçluyum, çare deðil aðlasam da göz yaþlarým, boþuna, sen giderken irinlerim boþaldý yaðmurla topraða…
Ýdam ettim, kendi ellerimle bindim ölüm sehpama, geçir boynuma yaðlý ipi sende as ne çýkar, yanýmda sen olmadýkça…
Söz vermiþtin bana, yanýmdan hiç ayrýlmamaya..
Hiç ayrýlýk yok derdin, gülerdin aðlamalarýma, ölüm var vazgeçmek yok derdin usulca sarýlýrdýn boynuma..
Can damarým da bir kesik, kan kaybediyorum sen olmadýkça, gel de kurtar beni, yaþayamam bu sonsuz ýzdýraplarla …
Ölüm bile senin elinden güzel olurdu, sen yanýmda olduðunda..
Söz vermiþtin bana, yanýmdan hiç ayrýlmamaya..
Kendi ellerimle bindim ölüm sehpama..
Allah'a dualarým hep senden yana, son bir þans ver sevgimi artýk sen de anla …
Kendi ellerimle yýktým dünyamý, bir kapris uðruna…
Son arzun ne deseler sorsalar bir gün bana, yine sen olurdun son nefesimde dudaklarýmda…
Söz vermiþtin bana, yanýmdan hiç ayrýlmamaya..
Başlık: Ynt: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 03 Ara, 2005, 11:54
MASALLARIN MASALI

Su baþýnda durmuþuz
çýnarla ben.
Suda suretimiz çýkýyor
çýnarla benim.
Suyun þavký vuruyor bize,
çýnarla bana.

Su baþýnda durmuþuz
çýnarla ben, bir de kedi.
Suda suretimiz çýkýyor
çýnarla benim bir de kedinin.
Suyun þavký vuruyor bize
çýnara, bana, bir de kediye.

Su baþýnda durmuþuz
çýnar, ben, kedi, bir de güneþ.
Suda suretimiz çýkýyor
çýnarýn, benim, kedinin, bir de güneþin.
Suyun þavký vuruyor bize
çýnara, bana, kediye, bir de güneþe.

Su baþýnda durmuþuz
çýnar, ben, kedi, güneþ, bir de ömrümüz.
Suda suretimiz çýkýyor,
çýnarýn, benim, kedinin, güneþin, bir de ömrümüzün.
Suyun þavký vuruyor bize
çýnara, bana, kediye, güneþe, bir de ömrümüze.

Su baþýnda durmuþuz.
Önce kedi gidecek
kaybolacak suda sureti.
Sonra ben gideceðim
kaybolacak suda suretim.
Sonra çýnar gidecek
kaybolacak suda sureti.
Sonra su gidecek
güneþ kalacak,
sonra o da gidecek.

Su baþýnda durmuþuz
çýnar, ben, kedi, güneþ, bir de ömrümüz.
Su serin,
çýnar ulu,
ben þiir yazýyorum,
kedi uyukluyor,
güneþ sýcak,
çok þükür yaþýyoruz.
Suyun þavký vuruyor bize
çýnara, bana, kediye, güneþe, bir de ömrümüze.
Başlık: Ynt: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 03 Ara, 2005, 12:01
Eski gülüþlerim yok artýk ...

Gözlerimdeki mutluluk paslandý. Ne hayata gülümseyebiliyorum nede yaþananlara ... Tek direncim sendin ama sende yoksun ...


Boðuluyor muyum ne buralarda. Nefes almak hiç bu kadar zor gelmemiþti ..


Her çalan hüzünlü þarkýda aðlamak istemesem bile gözlerimden damla damla yaþlar süzülüyor. Evet aðlýyorum... Yapmak istediðim son þey belkide bu. Ama yanlýzým burada. Ne tutunacak dalým var nede omzuna yaslanýp huzur bulabileceðim SEN ...

Sesin hala kulaklarýmda uðuldarken, benden seni unutmamý bekleme sakýn... Yapamam ... Yanýmda olmasan bile içimde yaþattýðým sen'i alamazsýn benden. Ýsteyemezsin bunu ... Gelip can'ýmý alsan bu kadar umursamam.... Acý vermez haykýrýþlarým ...


Sen içimde bir yerlerdesin ...
Onuda kaybetmek istemiyorum ....


(http://www.vazgectimsenden.com/indir.gif)

Buda ÞarkýSI Olsun ... >>>>> (http://www.megaupload.com/tr/?d=TOCPMZ3G)
Başlık: Ynt: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Canik - 03 Ara, 2005, 13:02
gene döktürmüþüzz .yüregine saðlýk arkadaþým.



Beni Koyup Gitme Ne Olursun..._yaþar ,yorumuyla dinlemek. çok beyendiðim severek dinlediðim bir parça
Başlık: Ynt: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 03 Ara, 2005, 22:25
saðolllasýn C@DI
Başlık: Ynt: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 03 Ara, 2005, 22:32
Akmasý gerektiði için akýyor zaman yada adý zaman olduðu için akýyor sadece ve biz kâh zamanlý yaþanmýþlýklarýmýzla kâh zamansýz yalnýzlýklarýn duraðanlýðýyla akýyoruz yaþamak zorunluluðundan hayatýn içine ve hayat akýyor içimize zaman zaman...


Çalan mý çalýnan mý...
Eksilten mi eksilen mi...
Kimim ben ? Sen kimsin ?


Zamanýn anlamsýz bir diliminde kaybolmuþ yaþanmýþlýklar...
Hatýralar... Kýrgýnlýklar... Kýrmalar... Hatalar... Dengeler...Dengesizlikler...
Tekerrür eden bir yaþamýn ortasýnda kalabalýk yalnýzlýklar...


Su gibi akmaktan öte zift gibi yapýþkan zaman, kara...
Akýp gitmesi ve beraberinde her þeyi götürmesi gerektiði halde, üstümüze baþýmýza bulaþmýþ tüm hüzün ve mutluluklar zamanla, yalanla, zararla... Kaçýp gitsen neye yarar , bu siyahlýk bulaþmýþ tenimizin en derinine bile. Oysa hayat pamuk þekeri kývamýnda aðýzda erimeli ve hep pembe olmalýydý... Nerden çýktý bu siyahlýk, bu yapýþkanlýk... Yakamýzý býrakmýyor istemesek de zaman... Günler geçiyor ve unutuluyor her þey aslýnda unutulmuyor da sadece göz yumuluyor...




Seni yaþadým...
Masal gibiydin...
Oysa sürekli bir yalnýzlýk halinin siyah yakýcýlýðýnýn bir yapayalnýzlýk uzantýsýnda...
Yaðmur yaðýyor lakin arýnamýyoruz bile bu karanlýkta...




Uzun zaman oldu...


Neydim ne oldum..Aslýnda asýl düþündüðüm neydik ne olduk... Ve neler olamadýk, neleri kaçýrdýk, tatsýzlaþtýk... Oysa tek sorunum zamandý... ben çok zamansýzdým ve zamansýz geldi tüm beklenilenler... Çekiliyorum yavaþ yavaþ bilmediðim bir yerlere bilinmezler üstüme geldikçe...

Zaman... Deðiyor bir yerden yaralarýma, açýlarým daralýyor, yer yer bunalýyorum ve her bunaltan havanýn bir muson yaðmuru var tropikal iklimimde... Karmaþýk her þey. Hangi dakika ne olacaðýný bilmeden... Kompleks ritim...

Bazen sadece boþluða boþluk ekleyerek yaþýyoruz yaþama zorunluluðundan, deðersizleþiyor her þey , tüm anlamlar kayboluyor, uzaklýk... yakýnlýk... her þey yok oluyor, hisler bile donuyor, birbirimize teðet bile geçemiyoruz... Düþey asimptot...

Ayný yine günler... Suskun...Sakin... Yorgun... Ama sanýrým mutsuz deðil... Yetiyorum kendime zaman zaman ve bazen her þey çok yetersiz anlatmaya kendimi, bilinmezlerimi, içime sinmeyenleri, içime sinip silinmeyenleri, sinmesini istemeyip de zorla içime iþleyenleri... Çok zor oyunlarla oynatýlmak... Dar geliyor her þey, sýkýyor, geriyor, bunaltýyor, yetmiyor... Standart sapma...

Yüzeysel her þey ve çok içerde gizli aslýnda bütün gerçekler ben iniyorum ama kimsenin peþimden gelmesine izin vermiyorum, saklýyorum, saklanýyorum. Kör bir kuyu gibi benliðim... Derin...Bazen gücüm yetmiyor... Güçsüzlüðüme raðmen yine de hala aynaya bakabilmenin haklý gururu yüzümde...


Uzun zaman oldu.. Konuþamýyorum... Eziliyor kelimelerim haksýzlýklarýn haksýz galibiyetiyle.
Başlık: Ynt: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 03 Ara, 2005, 22:33
Olur ya gelirsen, kapým kilitli deðil ama açabilir misin bilmem... Ben bana yettim sen bana artýk yetebilir misin bilmem...
.
.
.
.
Ýstemsiz yaþanmýþlýklarýmýn içinde istemesem bile olmam gereken yerdeyim, biliyorum... Her tercih bir terk ediþ ve bir yaklaþýþtýr, ve her tercihte bir kaybediþ ve bir kazanýþ... Her hatada bir öðreniþ, bir eksiliþ ve her hata bir gözden düþüþ ve bir menzilden çýkýþ...
.
.
.
.
Zamanýn bir saniyesini bile geri çevirmeye gücün yetmezken sen kendini hala güçlü mü sanýyorsun ? Güçlü deðilsin... Ve en önemlisi benden daha fazla deðilsin. Dedin ya sen bu kadarmýþsýn diye, ne yazýk sen bu kadar bile deðilmiþsin. Ben bu kadarým ama tekrar ve tekrar yinelenen bir yansýma aynamda: "Görüntümde kendi gözlerimin içine bakabilmenin haklý gururu var yüzümdeki tebessümümde."

Sahi aynaya bakabiliyor musun ?

Sen bakabiliyorsan bile bence aynalar sana çoktan küs...
.
.
.
.
Yaþamak zaten zor neden bu daha da zorlamak bazý þeyleri ? Neden ayný hatalarýn tekerrürü? Neden bazý þeyleri düzeltmeme çabasý inatla ?Yalanlar görüyorum çevremde ki yazýk aþklar bile yalan... Midem bulanýyor... Yalan söylemiyor deðilim bazen benimde dilimi dolanýr hayali hikayeler ama hiçbirini yansýtmam gerçeðe... Neden bu dil ucuyla söylenen sevgi sözleri...
.
.
.
.
Erteledim bazý þeyleri, ve bazen mecburi hatýrlatýþlarým var kendime gerçekleri. Gün geçtikçe kendime daha çok benziyorum, artýk bazý þeyleri baþkalarýna göre yapmak zorunda olmadýðýmý anladým, artýk gözlerim daha bir ben bakýyor, artýk saçlarým daha bir ben dalgalanýyor, artýk cümlelerim daha bir ben kokuyor...

Mutluluk sadece kendim olmayý baþarabilmekmiþ sanýrým... Yalansýz dolansýz...
Başlık: Ynt: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 03 Ara, 2005, 22:35
Bir gün herþeyin olucaðýný bilirdimde böyle olucaðýný bilmezdim.Seni nasýl býrakabilirim,nasýl yaprým bunu bilmiyorum...

Yüregim acý içinde,kelimelerim kefaretsiz,kalemim tutuk,dilim suskun,konuþamýyorum.Sözlerime nereden baþlayacaðýma bilemiyorum.Herþey bu kadar nasýl biranda bitirebilirdim ki..yapamýyorum...yapamýyorum ama buna mecburumda.Düþüncelerim beynimi kemiriyor,kelimeler beyinimde adeta çarpýþýyor.Yüraðim ýzdýrap,harap olmuþ,parçalara bölünmüþ adeta...


Bildiðim tek þey
Seni Seviyorum,
Bunu söylemeye ne dil yeter,
Ne de kelimeler..


Ama o içimdeki azrail seni benden uzaklaþtýrýyor.Konuþtuðum kelimeler kefaretsiz,kifayetsiz,anlamasýz geliyor.Nasýl olurda seni benden alýrlar.SEni benden alan o azrail anlamaz mý?bilmez mi?Seni ne çok sevdiðimi...


Bu ayrýlýga
Yüreðim dayanýr mý?
Hasretinle yanarken,
Nasýl olurda o azraile
Sözü geçiremiyorum...


Azrail seni benden alabilir ama yüreðimden asla ve asla çalamaz..DÖkülen her gözyaþýmda,harap olmuþ kalbimden seni asla alamaz.Bilesin ki gözü yaþlý bir þekilde seni ben bekleyecegim...


Belli mi olur,
Belki bir gün demli
Ve sýcak çayýn buðusuyla
SANA GELÝRÝM..
Kollarýnda gözlerimi kaparým...
Başlık: Ynt: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 03 Ara, 2005, 22:38
Yeter ki Sen Yüreksiz Kalma Sevdiðim!...

Hiç tahmin etmezdim bu kadar acý çekeceðimi beni býrakýp gittiðini.Hep kaçmýþtým çünkü, çünkü hep sensizdi gelecek planlarým.Kýrýlmaktan korktuðum için katmýyordum seni geleceðimin hiçbir yerine..
.
Yada...Yada sadece kendimi kandýrýyordum, yada sadece yüreðimi avutuyordum.

Yada aslýnda tüm hayallerimde sen vardýn,her gece geliyordun rüyalarýma ve en güzel anlarý yaþýyorduk seninle o rüyalarda...Senin haberin olmuyordu ama ben günden güne baðlanýyordum sana...Ama ben günden güne baðlanýyordum ruhuna...

Korkuyordum...Korkuyordum ve rüyalarýmý bir türlü gerçekleþtiremiyordum.

Mesela çok istesem de sýký sýký sarýlamýyordum sana...Belki de bu yüzden hep Galata'da buluþmak istiyordum seninle... Hep belki tutarda atacaðým dersin diyordum ve ben bu sayede sýký sýký sarýlýrým boynuna..Belki sarýlýp kokunu çekerim ruhuma...

Sen farkýnda deðildin ama yavaþ yavaþ serum gibi giriyordun kanýma...Ve her damla da can veriyordun bana, her iþleyiþinde kanýma bir gülüþ býrakýyordun suratýmda...

Zamanýnda oluþan kýrgýnlýklarýmý unuttum yanýnda,elini tuttuðumda, aslýnda aþk buymuþ diyordum da, heyecanýmý anlamandan korkuyordum sebepsiz...Hep korktum,bilmeden nedeni korktum çaresiz...

En zor anýmda ,hiç tahmin etmediðim bir anda çýktýðýnda karþýma ve o köprüden zorla geçirdiðinde beni; ilk kez korkumla karþýya karþýya gelmiþ ve ilk kez cesareti bulmuþtum yaný baþýmda... Hatta cesareti abartmýþ, oturup sigara yakmýþtým,sen karþýmda...Kendimi güvende hissetmiþtim,ilk kez senin yanýnda bir korkumu yenmiþtim...

Ve umut baðlamýþtým aniden; sana ait hayallerimin, davetsiz misafirleri korkularýmý da yok edeceðime dair. Sevinmiþtim karabasanlarýmýn da karþýmýzda eriyip gideceðine düþündükçe sevdiðim...

...............
...................
.........................

Hiçbir zaman sevgimi ifade edemedim... Hiçbir zaman yazdýklarýmý söyleyemedi dilim ; ama konuþamasam da hiçbir þeyi sevmemiþti senin kadar kalbim...Ve hiçbir þey bu kadar ben olmamýþtý senden önce sevdiðim...

Sen sevdiðimdin... Ondan da öte yüreðim...Sen yüreðimdin benim...

"Ýnsan yüreksiz yaþayabilir mi?" Diye sormuþtum dostuma...
"Hayýr" demiþti de bana, ben kendimi göstererek,
"Yaþar.." Demiþtim gözümde bir damla yaþla...
Evet insan yüreksiz de yaþardý sevdiðim... Týpký gidiþinin ardýndan bedenimin yaþadýðý gibi.. Týpký gidiþinin ardýndan bedenimin nefes almasý gibi...


Sigara gibiydin benim için yüreðim..Bir fark vardý aranýzda ...Sen hiç zarar vermedin bana...Ve ben sigara gibi baðýmlýydým sana...

Bilirsin sigarayý ne çok içerim yüreðim..Gidiþinin ardýndan daha bir baðlandým sebepsiz ona... Senin gibi býrakýp gitmesinden korktum...Ýyice tek kalmaktan...Yüreðimin ardýndan...Bilmiyorum iþte gitmesinden... Korktum....Her þeyden olduðu gibi onun da gitmesinden korktum...

............
...............
.....................

Neden gittin demiyorum sana...Asla hakkým olmadýðýný biliyorum buna...
Ama giderken yüreðimi neden býrakmadýn bana?
Yüreksiz insan yaþar mýydý?
Evet yaþardý...
Ama bu gerçekten yaþamak mýydý?

Neden benim kadar sevmedin de diyemem asla, zorla sevgi dilenecek kadar onursuzlaþmadým daha... Belki þu an bu yazý bile öyle gelebilir sen dahil bir çoklarýna ama; ONURSUZLUK sevgiyi dile getirmekse eðer razýyým tüm onursuzluklara...

Neden diye sormuyorum sana biliyorum hiç hakkým olmadý buna... Asla soru sormaya hakkým olmadýðý gibi...Yada asla kýskanmaya...Yada kýzmaya...Özlemeye....
Bir sevmeye hakkým var sanýyordum ama ona da hakkým yokmuþ anladým sonunda...

..........
...............
..................

Sen benim sigaram gibiydin hayatýmda... Tek farkýn vardý ondan, sen asla zarar vermedin bana...

Kötü konuþamam ardýndan, kötü konuþulacak biri olmadýn asla... Tam tersi hayatýn karþýma çýkardýðý ilk iyi þeydin yaþamýmda...

Bir vurgunun ardýndan, aslýnda asýl sevdiklerimizin karþýmýza çýktýðýnýn en büyük kanýtýydýn artýk yanýmda olmasan da...

Kötü konuþamam ardýndan asla, sen hayatýmda tanýdýðým en iyi adamdýn... Tüm kýrgýnlýklara raðmen hala ayný iyi adamsýn...

.............
....................
........................

Hiçbir insaný öldürdün mü sen yüreðim?
Kalbinin tam orta yerine batýrýp býçaðý, seyrettin mi gözlerinin önünde kaybolmasýný?
Ya en sevdiðini öldürdün mü istemeden?
Sýrf o istiyor diye vazgeçtin mi onu sevmekten yüreðim?
Kalbindeki sevgini boþaltýp gittin mi yaralý?
Tüm acýlarý býrakýp olduðu yere, bir onun acýsýný alýp içine ilerledin mi yaðmurda bir baþýna? Ve o yaðmurla yýkanýp silmek istedin mi her þeyi?Silmek istedin mi tüm kýrgýnlýklarý kalbinden?

Geceleri karanlýk çöktüðünde odana ve sessizliðin sesi çýldýrttýðýnda seni, kendini suçladýn mý tüm olanlardan?

Dil yarasýnýn izlerini kapatabildin mi kalbinden peki yüreðim?

Tüm yaþananlara raðmen tek kötü söz kondurmayýp sevdiðine, bütün kötü sözleri yüklendin mi üzerine?

Sen benim sigaram gibiydin hayatýmda...Tek farkýn vardý ondan, sen asla zarar vermedin bana.. Ve ben hiç kötü konuþmadým hakkýnda...

Sahi sen hiçbir insaný öldürdün mü yüreðim?
Ya yüreksiz yaþamaya çalýþtýn mý hiç?
Sigarayý býrakmayý denedin mi peki?

Ben hepsini yaþadým , bilemezsin acýsýný sevdiðim...Hiç bilmede dileðim...Ben yüreksiz yaþarým , varsýn kalsýn yüreðim ellerinde, yeter ki sen yüreksiz yaþama sevdiðim...
Başlık: Ynt: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 04 Ara, 2005, 12:36
(http://img371.imageshack.us/img371/9113/loneliness7xo.gif)

Kimsenin olmadýðý düþlediðim,herþeyi baþtan keþfedeceðim, hayata yeniden baþlayacaðým, düþlerini kurduðum o mavi adadayým. Yaðmura hasret,verimsiz çorak topraklar gibi olan dünyam;masmavi, pýrýl pýrýl gökyüzü gibi berrak, delicesine coþkun akan bir nehir gibi olsun bu ada da.

Bir mavi ada ki; okyanus ortasýnda.Ýþte aþk!
Benliðimi býrakýrým kumsallarýn büyüsüne. Bilmem niçin gelemedim senin için evvelce. Kýrýlgan bir melodiye baðýþlarým ðiþmanlýðýmý. Mavi derinliklerin kollarýnda, hayatýmýn yeni sayfasýndayým.

Yüreðimin ýrmaklarý; coþkularýmý, ümitlerimi ayaða kaldýrýyor. Susarak anlatýyorum belki anlatýlmasý gerekenleri.

Bu suskunluðu denizin mavisindeki þehvetli dalgalar bozar. Mavi bir umudun armonisi sanki. Kanlýðý itiyorum gözlerimle, yüreðim fýrlamýþ yerinden.Iþýk saçýyor yoluma, yüreðimin yolundan gidiyorum. Ne güzel yüreðin açtýðý yolda yürümek.

Aþk ve þevkle sesimi duyurup,sesime ses verecek yeni ses arýyorum. Dört bir yana muþtular uçurp gönül kervanýma coþkun duygularýný serpecek bir ses...

Mavi renkli ada, okyanusta nazlý bir bahçe...

Hafif bir rüzgar esse gecenin karanlýðýnda. Yýllara meydan okusam denizin kýyýsýnda, kimse için ifade etmeyen kelimeleri yazsam kumsallara. Sonra dalgalar gelip silse yazdýklarýmý ve tekrar kimse için ifade etmeyen kelimeri yazsam.Yüreðim boy atsa rüyalarýn acziyetinde.

Mavilerin cümbüþünde yakamozlarýyla parýldayan okyanusun derinliðinde bir geceyarýsý sessizliðinde, az kalsa dolunaya, sahilde ateþ yaksam atsam tüm dertlerimi küllerine. Hiç sabah olmayacak gibi beklesem geceyi, okyanusta uzaklaþan gemileri saysam. Düþse ayýn gölgesi okyanusa,dolunay hiç bitmese. Bir ney çalýyorum derinden. Nedir ney'i yanýk yanýk söyleten nedir? Yoksa ozanýn gönlüne dökülen notalar, senden mi dökülür ey ney!

Gözlerimin kanatlanan tuhaf gölgesi durmadan yükseliyor. Seyirde bekleyen , gözleri kamaþtýran sihirli bir tablo görünümünde,iþte bu eþsiz doðanýn sevdaya düþtüðü yürekleri sahibine götüren bir ada....


(http://img467.imageshack.us/img467/1103/capepointaerialbluehue2vg.jpg)

Bir mavi ada ki okyanus ortasýnda...  
Başlık: Ynt: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 04 Ara, 2005, 12:47
Bir gün herþeyin olucaðýný bilirdimde böyle olucaðýný bilmezdim.Seni nasýl býrakabilirim,nasýl yaprým bunu bilmiyorum...

Yüregim acý içinde,kelimelerim kefaretsiz,kalemim tutuk,dilim suskun,konuþamýyorum.Sözlerime nereden baþlayacaðýma bilemiyorum.Herþey bu kadar nasýl biranda bitirebilirdim ki..yapamýyorum...yapamýyorum ama buna mecburumda.Düþüncelerim beynimi kemiriyor,kelimeler beyinimde adeta çarpýþýyor.Yüraðim ýzdýrap,harap olmuþ,parçalara bölünmüþ adeta...


Bildiðim tek þey
Seni Seviyorum,
Bunu söylemeye ne dil yeter,
Ne de kelimeler..


Ama o içimdeki azrail seni benden uzaklaþtýrýyor.Konuþtuðum kelimeler kefaretsiz,kifayetsiz,anlamasýz geliyor.Nasýl olurda seni benden alýrlar.SEni benden alan o azrail anlamaz mý?bilmez mi?Seni ne çok sevdiðimi...


Bu ayrýlýga
Yüreðim dayanýr mý?
Hasretinle yanarken,
Nasýl olurda o azraile
Sözü geçiremiyorum...


Azrail seni benden alabilir ama yüreðimden asla ve asla çalamaz..DÖkülen her gözyaþýmda,harap olmuþ kalbimden seni asla alamaz.Bilesin ki gözü yaþlý bir þekilde seni ben bekleyecegim...


Belli mi olur,
Belki bir gün demli
Ve sýcak çayýn buðusuyla
SANA GELÝRÝM..
Kollarýnda gözlerimi kaparým...
love
Başlık: Ynt: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 04 Ara, 2005, 12:48
-Sevmek inanmaktýr.
-Sevmek yaþamaktýr.
-Sevdiðini kendisi gibi, kendisinden de çok duyumsamaktýr.
-Sevmek sevdiði olmaktýr.
-Sevmekte ikilikler kalkar, bir olmalara gidilir. Ýki ten, iki kalp, iki gönül yoktur sevgide. Tek bir kalp olunur, tek bir yürek olunur.
-Sevmek paylaþmaktýr . Sevdiðiyle sevdiðini paylaþmaktýr. Sevdiðiyle kalbini bölüþmektir sevmek. Ki tek kalp olunsun.
-Sevgide son yoktur. Sevgiler hiçbir zaman son bulmazlar. Biten sevgiler yoktur, bitmiþ gibi görünen sevgiler vardýr. Vazgeçiþ de yoktur sevgide. Yaþandýkça yaþatýlýr sevilen. Ama kimi zaman sevgili için kimi zamansa sevginin bir gereði olarak saklanýr bu aþklar. Vazgeçiþ yoktur, vazgeçmiþ gibi görünmek vardýr o yüzden.
-Sevmekte istemek yoktur. Sevgilinin olduðu yerde son bulur istekler. Bir þey varsa istediðin bu senin için deðil, sevgili için istediðindir. Ondan O'nun adýna istersin. O'nu daha sonsuz sevebilmek için istersin. Sevme özgürlüðünü istersin, kabul edilmesini istersin. Ýstersin ama bir gün gelir bu istekler de son bulur. Kendinden istersin artýk. Sevgiliyi daha çok sevmek istersin kendinden. Sonsuz kýlmak istersin. Bu yolda sevgili olur mu, olmaz mý bunu sevgilinin isteði belirler.
-Sevmek sevgiliyi istememeyi öðrenmektir. -Sevmek sevgiliyi sevgili olmadan sevmektir.

-Sevmek; sevmek istemektir.
-Sevmek, beklememektir. Beklentilerin son bulduðu bir duraktýr o. Öyle ki tüm gerçekler, tüm dünya silinir gider. Ne O'ndan anlaþýlmayý beklersin, ne onu anlamayý. Ne onun gelmesini beklersin, ne onun Leyla, Mecnun olmasýný. Beklediðin bir þey yoktur sevmeyi becermek dýþýnda.
-Sevmek, gücenmemektir.
-Sevmek sevgililerin hiçbir sözüne üzülmemeyi öðrenmek demektir.
Sevgilinin ölüm hançerine bile hayýr dememektir sevmek. Onun vuruþuna, onun tokadýna alýnmamaktýr, sevgiliden gelen her hareketi ve her sözü kabullenmektir. Ýhanetlere, hainliklere bile üzülmemektir. Sevgiliden gelen öl emrine bile ölürüm diyebilmektir. Kendi elleriyle kalbini bir býçak ucuna koymaktýr sevmek.
-Sevmek ölmektir.

-Sevmek, ölmesini bilmektir.
Sevgili için yaþamaktýr. Onun eli, kolu, gözü, kalbi olmaktýr. Ama artýk onun bir þeyi olunmadýðý bir zaman ölmesini bilmektir! -Sevmek, vermektir. Sevmek sevdiði için almasýný bilmektir. Almamaya yemin ederek vermektir. Ama almalarda kurtaracaksa sevgiliyi almasýný bilmektir sevmek!
-Sevmek, tükenmektir. Sevmekten ölürken tekrar varolmaktýr o sevgiden.
-Sevmek sevgilinin gel deyiþine hayýr demektir. Sevgilinin aþkýyla boðuþurken, yüzerken o aþk denizinde sevgilinin uzanan eline hayýr demektir.

Sevgilinin bakan gözüne bakmamaktýr sevmek. Aðlayan gözlere þefkat ve tebessümle yanýt verebilmektir.
-Sevmek, sevgili olmaktýr. Sevgilinin yüzündeki gülücük olmaktýr. Onu yaþama döndürecek bir damla su olmaktýr. Sevmek sevgilinin limaný olmaktýr. Sevmek sevdiðinin caný olmaktýr. Onun ölümü isteyebileceði caný olmaktýr. Sevmek yangýn olmaktýr. Yanmaktýr, kor olmaktýr. Dað olmaktýr, evren olmaktýr. Her þey olmaktýr, hiç olmaktýr. Alev olup girmektir gönüllere.
-Sevmek yürümektir gönüllerde.
-Sevmek güvenmektir.
-Sevmek onaylanmaktýr.

-Sevmek sevgiliye bir nefes gibi, bir ses gibi yakýn olmaktýr. Sevmek çok ötelerde olsa bile yaþamak ve yakýn olmaktýr sevgiliye. Yakýnlýlýktýr, doðallýktýr, özdenliktir sevmek.
Yalansýzlýk, içtenlilik, ölümsüzlülüktür sevmek. Ýlk insanýn, Havva'nýn Adem'in saflýðýný ve temizliðini, çocuk masumluðunu taþýmaktýr sevmek.
Gözyaþý olmaktýr, yaðan yaðmur olmaktýr. Bir sonbahar mevsiminin sarý yapraðý gibi yalnýz olmaktýr sevmek.
Sevgilisizken sevgiliyi sevmektir.
-Sevmek üþümektir. Sevgilinin yokluðuna üþümektir.

-Sevgiliyle her þeyi göze almaktýr sevmek. Ki -sevgilinin olduðu cehenneme yürümektir. -Sevgilinin olmadýðý Cennete de gitmemektir sevmek.
-Sevmek, sevgiliyi cennet etmektir.
-Sevmek bir olmaktýr.
-Sevmek yaþamaktýr.
-Ve sevmek inanmaktýr.
-Sevmek bir baþkasýnýn hayatýný yaþamaktýr.
-Sevmek sevmesini haketmektir.
-Sevmek sevgilinin baktýðý yerde, sustuðu yerde olmaktýr.
-Sevmek sevgilisiz geçen gecelerin sabahýna varmaktýr.
-Sevmek saz benizli sabahlarda yaþamaktýr sevgiliyi.
-Sevmek sevmesini bilmektir.

-Sevmek ölmesini bilmektir.
-Sevmek SEVMEK olmaktýr.
AÞK olmaktýr.
Aþk bir kere sevmektir.
-Sevmek aþkýn kendisi olmaktýr.
Ölümü Özlemeyen Aþký Anlayamaz...  
Başlık: Ynt: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 04 Ara, 2005, 13:03
Hani birþeyler yaþarsýn, zaman yada mekan önemli deðildir. Çevrende insanlar olur ortalýk ana baba günü; konuþurlar baðýrýrlar sen susarsýn, kimin ne konuþtuðu seni ilgilendirmiyordur, aklýn baþka bir yerdedir yada baþka birinde. Adýný koyamadýðýn gizli bir þeyler, seni sýnýrý olmayan girdabýn içine çeker ama hoþuna gider bu, gözünün gördüðü her þey kayar ve sen olup bitenleri sanki ben hiç orda deðilim 'banane' rahatlýðýnda tepelerden seyretmeye baþlarsýn. Kafanýn içinde öyle fikirler dolaþýr ki bir anda ben nerdeyim sorusunu sorarsýn iþte o zaman korkularýn,içinde yaþattýðýn binlerce ben ayaklarýnýn altýnda kaybolur gider. Ben neden bunlarý anlatýyorum. Bir tahmin et bakalým.
Benim aklým sende gülüm ben yanlýzkende ben insanlar arasýndaykende hayallerim duymam görmem anlamam elimle dokunduðum tat aldýðým her þey sen oluyorsun soluduðum hava bile senin adýný kulaðýma usulca fýsýldýyor ve ben sana þiirler yazmak istiyorum böyle zamanlarda ama aklýma gözlerin gelince þiir de yazmak neymiþ diyorum kendi kendime aþkýn kendisi ruhumun içindeyken onu ben her adým atýþýmda iliklerime kadar hissederken þiir de neymiþ de hadi git. Neyse boþver þimdi yine bana kýzarsýn 'lütfen, caným, kýyamam' dersin bende dayanamayýp oracýkta aðlarým. Týpký senin annenle her kavga ediþinde yaptýðýn gibi.
Hatýrlýyormusun? Yine annenle þiddetli bir kavgaya tutuþmuþtun sonra sahildeki kayalýklarda bulmuþtuk kendimizi. Benim derdim senin puslu gözlerini seyretmekti, seninse denize taþ atmak. Küçük, sözlüðe benzer bir defter çýkarmýþtýn cebinden el yazýsýyla yazýlmýþ bir baþlýk vardý kapaðýnda 'hayata notlar'; hiç üþenmemiþ okuduðun bütün kitaplarda hoþuna giden her kelimeyi o deftere not etmiþtin. Nasýl baþlýyordu o notlar, galiba þöyleydi. "Hayatýn anlamýný anlamak için dahi olmaya gerek yok. Azýcýk merhamet varsa insanýn kalbinde yüreðinin o titrek yanýyla baþ baþa kalabiliyorsan bir an, baktýðýn gördüðün dokunduðun her þeyin bir anlamý olduðunu anlarsýn ve çok geçmeden birþeyleri anladým diye mýrýldanýrsýn. Sonrasýysa en sevdiðin yemek en sevdiðin elbisen en sevdiðin arkadaþýn tamam tamam sadece sevgilin. Bir anda o somurtkan kendini beðenmiþ sen uçup gider ve ortaya yepyeni sevecen ve gülen gözleriyle mutlu bir sen çýkar ortaya.' Ben bu adam iyi bir þey söylüyor ama bir de anlasaydým aptallýðýndayken sen uzaklara dalýyordun yine, eðer hadi þimdi tam zamaný tut þu maymunun elini diye o güzel ellerine hafiften dokunmasam belki daha çok bakardýn uzaklara.. Ama nasýl sinirlenmiþtin,bari bana haber verseydin diyipte,sonra benim domates gibi kýzarmýþ suratýmý görüp, tebessüm ederek; el tutuþmanýn iznimi olur diyip katýla katýla gülmüþtün...Ve benim zayýf aklýmda sýrf o anýnýn hatýrýna her þeyi kelime kelime beynine kazýmýþtý...
Ben biraz kilo aldým. Hani olurya bir gün beni görmek istersen çok þaþýrma diye söylüyorum. Biraz da yakýþýklý olmuþum, ben demiyorum bizim Suna diyor bütün bunlarý. Ara sýra takýlýyorum ona. Bak diyorum yarýn bugün elin kýzý karþýma çýkar senin yakýþýklýný alýr giderse bunun tek sorumlusu ben olmam ve daha lafýmý bitirmeden sende Suna kim diyiveriyorsun, biraz þaþýrmýþ yüz ifadenle ve sonra ben üzgünüm diyorum gülüm ben sen yokken senden habersiz Sunayý tanýdým ve onu sevdim diyorum. Sen umursamýyorsun yada aslýnda her zamanki gibi iki elinle boðazýmý sýkýverip beni oracýkta öldürmek istiyorsun ama sonra yok diyorsun anlamsýzca bakýyorsun denizin o aptalca maviliðine bugün bahar diyorsun þimdi çiçekler açmaz ama tatlý bir esintiyle yaðmur düþtü düþecek. Bense seni seyrediyorum bitmeyen filmin aptalca sahnesinde figüraným. Ellerimin arasýna ezberle diye iki kelime vermiþler; senaryosu sen, baþrolü sen, yönetmeni sen ve tepemize güneþi yakan kocaman bir ýþýk dikiyorlar hiç habersiz baðýrýp çaðýrýyorsun, hiçte sýkýlmadan aklýna ne gelirse sayýyorsun bir bir. Seni duyan ela gözlerinden çekiniyor ve sen dehþetle dur diyorsun. Sonra her þey bitiyor. Karma karýþýk bir rüyanýn ardýnda kalan her ne varsa sabahýn ilk uyanmalarýnda iþte o var beynimde výzýldayýp duran, unut diyorum kafamý gömüyorum yastýða sen yine gülüm olup isimsiz zamansýz karanlýk odamýn soðuk duvarlarýna yansýyorsun ve kocaman bir hüzme olup yüreðimin orta yerinde öyle bir yara açýyorsun ki susuyorum konuþmuyorum ve ikisininde ayný þey olduðunu bile bile anlamsýzca tekrarlýyorum olanlarý. Annem bile gözümden kayýyor otur diyor konuþalým senin bir derdin var hayýr derken bile anneme yalvarýyorum ne olur anne beni kurtar bu illetten ben nereye baksam onu görüyorum ve o senin canýn oðlunun sana dahi söylemeye utandýðý en mahrem sýrlarýný biliyor ve her gün her dakika her saniye ben olup çýkýyor karþýma. Seni özledim. Þimdi yanýbaþýmda olsaydýn, gözlerinin içine bir kez baksam þu an beni yiyip bitiren karabasaný unutur giderdim diye kendimi kandýrýrken, çok sonralarý sana adýnla seslenince denize bakan gözlerini hafif kýsarak ne var der gibi bana bakýyorsun þey diyorum seni kandýrdým Suna diye biri olmadý olmazda. Sen gülüyorsun biraz dalgýn biliyorum diyorsun ve baþýn omzuma yaslanýrken seni þimdikinden daha çok seviyorum. Nerdesin gülüm....
'Eðer bir gün seni sevmek zorunda kalýrsam kendim olmak uðruna kendimden vazgeçmeyi göze almýþ benliðim yenilmiþ demektir' diyen sen gönlümün kýyýsýndan acýyla geçeli tam tamýna altý yýl oldu. Dile kolay, seni düþünmekten öte seni anlamaya seni bilmeye ve seni yaþamaya çalýþmakla geçen koskoca altý yýl. Ne kadarda haklýymýþ babam yere dökülmüþ kirazlarý eliyle iþaret edip 'sen nefes alýp verene kadar küçük bir kiraz artýk olgunlaþýp dalýndan düþüyor oysa onun var olmasýyla yok olup gitmesi arasýnda geçen zaman o kýsacýk anda saklý'. Belkide bu her þeyi anlatýyor.
Neden hatýrlarým bunlarý bilmemki. Adam gibi þöyle güzel bir mektup yazsam sana nasýlsýn desem halini hatýrýný sorsam olmazmýydý.. ama suç benim deðilki eðer seni sonsuzluða býrakan o lanet olasý kaza olmasaydý sen beni býrakýp gitmeseydin..
Seni seviyorum ve hastane koridorunda sen son nefesi verirken ' benliðim yenildi' diyip boynuma sarýlmasaydýn da sonsuzluðu var edenin adýna yeminler olsunki seni yine severdim...
:nazar love
Başlık: Ynt: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 04 Ara, 2005, 13:25
(http://img359.imageshack.us/img359/8351/ben3nw.gif)


Rengarenk bir yalnýzlýðým var þimdi.
Her giden, kendi rengiyle beraber yalnýzlýðýný býraktý bana..
En renkli, en çeþitli, ebrüli yalnýzlýklarým boynumda...
Bütün kaybediþlerimi, bütün yanlýþ tercihlerimi atýp yalnýzlýðýmýn içine, yeniden yeniden deniyorum.
Yalnýzlýðým bir atkýdýr boynumda daha kaç çilesi vardýr örülmesi gereken bilirim.
Yalnýzlýðým, her rengini bilirim ben senin, ayrýlýklarýmýn her rengini önceden tahmin edebildiðim gibi.


Her oyunda küçük görülenim, her kavgada dövülenim, hiç sözü dinlenmeyenim yalnýzlýðým benim.
Hep kaçan, hiç kovalanmayaným, hep saklanan ama hiç gizlenemeyenim, hep susup, hep suçlu bulunaným, yalnýzlýðým benim.
Dikkate alýnmayan, hesaba katýlmayaným, hiç çaðrýlmayaným, hep son anda unutulaným yalnýzlýðým.
Ýntikamý hiç sevmeyen ama baþka çaresi de olmayan suskun yalnýzlýðým.
Yalnýzlýðým benim, söylemesi zor olsa da, insanýn içine otursa da yani bizati kendim....
Başlık: Ynt: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 05 Ara, 2005, 10:40
Git...

Uzundur yolun geç kalma sakýn. Bekleyenin vardýr belki. Üzülmesin, aðlamasýnlar sakýn...


Sahipsiz sanmasýnlar sen olmayýnca. Saçlarýnýn bir teline bile zarar gelmedin. Ben kendi baþýmýn çaresine bakarým merak etme. Daha güçyülüm, daha olgun ....

Yanlýz kalabilirim. Aðlamam..

Gece karanlýktanda korkmam. Helede yaðmurlu gecelerde þimþekler çaktýðý zaman hiç ama hiç umursamam. Yerimden bir milim dahi olsa kýpýrdamam.

Güçlüyüm dedim ya. Anla ...


Bak ilk önce gözlerime. Sonra git ....



Başlık: Ynt: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 05 Ara, 2005, 10:41
(http://img371.imageshack.us/img371/6615/teoman19ax.jpg)

Sevme beni istemiyorum ne seni ne senden gelen güzel sözleri.Ne kadar zaman oldu ihanetin o soðuk yüzüyle karþýlaþmam ne kadar, dün gibi geliyor bana .Þimdi gelmiþ unut diyorsun son bir kez þans ver bana.Sular tersine akmaz diyorum kopan ipler baðlanmaz baðlansa da bir düðüm gelir hep eline ve canýný acýtýr anlamýyorsun.Senden sonra yüreðim baþka sevdalara kanat çýrptý belki yoruldu belki kanadý kýrýldý ama piþman olmadý bilmiyorsun Hadi git sen artýk burada istenmiyorsun….


Sende sevme beni arkadaþ.Yüreðim öylesi dolu ki yalnýzlýðýmla sana da yer yok orada anla .Senin için liman olamam ben ,kýyýma yanaþan gemileri bir bir batýrýyorum batarsýn uzak dur.Sen yine eskisi gibi güzel hayaller kur ama içinde ben olmayayým benim hayallerim baþkasýnda kaldý býrak beni ben o hayallerle avunayým. Benim aþkým alaturka , tat vermez sana,Benim aþkým hicaz okur , ve aðlatýr yokluðumda .Benim aþkým tek kiþilik ve zaten rezerve sen yol yakýnken vazgeç git baþka yüreklere





beni sevme

sen bilmezsin benim yalnýzlýðýmý
yaþayamazsýn sokaklarýnda
umutsuzluðumun
için üþür
kýþ akþamlarý indiðinde üzerine
yalnýzlýðýmda batýrýrsýn
kaðýttan gemilerini
dudaklarýndan kan sýzar çatlak çatlak
kaybolursun bir kadýnýn
peþinden koþarken
burnuna çalar kokusu
tenindeki yaðmurun
hep geceyi görür gözlerin
bir rüzgar eser denizimin üzerinden
yapraklar çýldýrýr ayaklarýnýn altýnda
saçlarýný daðýtýr ,
umutsuzluðumun fýrtýnasý
yüreðinle solursun yalnýzlýk tozunu
kaybolursun
düþüncemden büyük bir parça alýp
hayalini alýp yokluklarda
durmaksýzýn gidersin sonsuzluðuma
hiç bitmez yolculuðun.

sen bilmezsin benim yalnýzlýðýmý
yaþayamazsýn sokaklarýnda
umutsuzluðumun
þehrimin içerisinden doðar karanlýk
beni sevme
bu zamansýzlýk boþluðunda
nefesin týkanýr yollarýmýn yarýsýnda
düþüp kalýr avucuna yüreðin
alev alev
gözlerin kayar
kýrmýzý yýldýzlarýma
ölü denizimden çýðlýklar sarar etrafýný
gölgeler üþüþür baþýna
kuraklýðýnda çöllerimin
-beni sevme-
zamansýzlýk dört bir tarafým
pusulasýz bir gemi atýþlarý yüreðimin
kaybolmuþ bir hikaye
sonunu bilmediðim
-beni sevme-
belki bir dakika sonra (belki þimdi)
kendi þehrimin içerisinden gideceðim

-beni sevme-
yorulursun
belki bir dakika sonra (belki þimdi)
öleceðim...


Başlık: Ynt: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 05 Ara, 2005, 13:05
Uyandýðýn ilk sabahý hatýrlýyor musun? Mis gibi sabun kokan çarþaflar arasýnda, küçük nazik bir dokunuþ vardý yanaðýnda. Yanaðýnýn ýlýklýðýnda hava bir de, odanýn içinde. Düþlere gereksinim olmadýðý günlerdi o günler, düþ yaþamýn kendisiydi.

Düþler nelerden yapýlýr dostum?

Bu satýrlarý yazdýðým kaðýdýn üzerinde bir cümle var. "Yaþam cevaplara gereksinim duyar" diyor. Defterin her sayfasýnda ayný ezici cümle. Gözüm takýlýyor, içim daralýyor. Ýtiraz etmekten kendimi alamýyorum. Önce sorularý bir sor da… Sorularýn ve cevaplarýn sahnesidir düþler dostum. Ham maddesi kelimeler olan tek kiþilik evrenler belki de..
Ben masallarla büyüdüm. Ak kýzlarý, kör kuyularý, demir çarýk ve demir asalarý, güvenilmez köse adamlarý týka basa doldurdum düþlerime. Yýldýz tozlarý serpiþtirdim üstlerine. Bilseydim bir yaþam peþime takýlacaklarýný býrakýrdým belki onlarý çocukluðun sisli hatýralarýna. Ama olmadý, yaþam düþe, düþ yaþama aktý.
Gökten üç elma düþtü.
Ben hiçbirini yakalayamadým.

Düþler nelerden yapýlýr?

Hint safraný, horoz ibiði, kakule, deniz minaresi. Hiç çýkýlmamýþ yolculuklarýn eskimiþ, sararmýþ biletleri. Oysa o gemi düþ rýhtýmýnda her gece umutla beklemektedir, ezeli ve tek yolcusunu. Akþam yemeðinde kaptanýn sunduðu kadehte kendini göreceðinden korktuðu için midir nedir, bir türlü binemez gemiye o yolcu.

Düþler nelerden yapýlýr sevgilim?

En çok aþk deðil midir düþlere rengini veren? Ve yine en çok istenilen deðil midir usulca süzülmek sevilenin düþüne. Tüm söylenmemiþ sözlerin, görülmemiþ hesaplarýn, içten özürlerin, geç kalmýþ öpüþlerin, iade edilmemiþ fotoðraflarýn hüzünlerinin evidir düþler. Söyle, sen benim düþümün neresindesin?

Okuma yazma öðrenirken kýrpýlanlardan arta kalmýþ fiþ cümleleridir düþler.
"Ali topu tut",
"Yaþam acýtýr",
"Gitmeyi öðrendim",
"Seni çok sevmiþtim"…

Düþler nelerden yapýlýr?

Yaþam düþün, düþ yaþamýn aynasý mýdýr?

Ve son noktada ölüm seçimini hangisinden yana kullanýr?


Başlık: Ynt: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 06 Ara, 2005, 14:17
(http://img210.imageshack.us/img210/3386/11292847718ri.gif)

Yer yok,
Mekan önemsiz,
Zaman sýfýr...

Bana þah damarýmdan daha yakýn olana sýðýnarak
Hala acýnýn acemisiyim ve hala sensizliðe bakamaz gözlerim.

Kaybolmuyorsun,
Bitmiyorsun,
Çoðalmýyorsun,
Eksilmiyorsun.

Çýkmaz bir vuslata sürüklenen yüreðimde sen yanýyorsun!

Bu gün kelimelerin tutsaklýðýna yer yok yüreðimde;ister anla, ister es geç ve vur sensizliði yalnýzlýðýma. Çiðne kalabalýðýmý, týkansýn yürüyüþlerimi ve duyma ayak seslerimi gidiþinin ardýndan.

Gittin, durdum.
Duydum, sustum.
Konuþtun, kýrýldým.
geldin, yýkýldým.

susturduðum sabýr taþý bu gün dillendi.
Ah, zaman!...
Nereden sürgülendiðini bir bilsem.Derdim ne seninle, ne de sensizliðe...Sürülsem kendimden ve benliðim el seluleti gibi yansýsa aynalardan.Ve hýrçýn bir fýrtýna sonunda durulsa içim.

Seni düþünmedeim,
Yalan!
Seni beklemedim,
Yalan!
Seni hiç önemsemedim,
Koca bir yalan!...

Böyle düþünmemiþtim hiç.Ne seni, ne kendimi ve ne de bu vakitsizliði.Akrep sancýlanmayacaktý zamanda ve akrep umursamaz dönecekti kolumda.

Denizine açtým gözlerimi.
Varlýðýn ne zaman süzüldü içime
Zamansýzlýðýndaki çokluðun ve yalnýzlýðýmdaki azlýðýn...
Neden bu kadar zorsun

Uzaklarda dolanýþým varlýðýna duyumsadýðým ihtiyaçtan ve senden bana arta kalan, durgun anlarýmýn yalnýzlýðýna...

Söylemediðim
Ve
Söyleyemeyeceðim
Sadece iki kelimeyle...
Başlık: Ynt: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 06 Ara, 2005, 14:24
Oysa geceye beþ kala çaðýrýþlarýný duymuþtum. Belki sensindir diye bir umut kapladý içimi.

Nafile, sana uzanan bütün yollar kapalý...öðrendim, evet geç de olsa
öðrendim bunu. Çok geç olsa da...

Uzaklardan bir ses olmak istedi bir dostum, uzaklardan bir el...

Üþüme diye. Olamadý, olamazdý, yokluðun her þeyden daha soðuktu.

Yokluðun soðuk, yokluðun buz gibi...

Hani; öyle üþürsün ki, artýk hiç bir þey hissetmez uzuvlarýn, uyuþur kalýr da manâsýz bir donukluðun çizgileri oluþur, ardýndan
bir kabuk içindeki parçalanmayý döker, ezip de geçer tüm bedenini,
acýsý en derinden gelir de yakar her yerini...

Ýþte ben de öyle üþüdüm gece yarýsýný beþ geçe...

Manâsýz buluyorum sanki artýk her þeyi...

Sevgi deseler sadece bir iç çekebilirim, sonra gülüp geçerim gibi geliyor...


Aþký sorsalar, ayný dili mi konuþuyoruz diye anlamsýzca bakabilirim gözlerine...

Anlatýn derim durmayýn, býrakýn tüm þiirleri, þarkýlarý, masallarý...


Dokunabilir miyim aþka, dokunabilir miyim ellerimle diye sorarým,
geçer mi üþümesi yüreðimin, geçer mi üþümesi içimin...

Aþk dediðiniz þey gelince ansýzýn, anlar mý beni aþkla gelen, beni ben oldugum için mi, kendi var ettigi için mi ister...

Varolanlara, benden kalanlara hoþ geldin mi der, yoksa bir iki zaman sonra herkes gibi o da mý çekip gider...

Bakýþlarým dondu sanki, yüreðim donunca. Nasýl da manasýz bakýyorum etrafa. Görmesin istiyorum hiç kimse gözlerimi, görmesin hiç kimse hüzün tanelerimi...

Susuyorum artýk derin derin. Nasýl da konuþmak istiyorum oysa.

Saatlerce susmadan konuþmak istiyorum. Tüm biriktirdiklerimi en baþýndan baþlayýp sonuna kadar anlatmak istiyorum.

Anlatmak yetmez biliyorum, anlaþýlmak da istiyorum...

Bir el istiyorum baþýmda... Saçlarýma dokunsun istiyorum, tüm bedenimden söküp alsýn yalnýzlýðýmý týlsýmýyla... Bir el istiyorum dokunsun saçlarýma yumuþacýk ve alsýn tüm donukluklarý usulca.

Bir göz istiyorum gözlerimde... Anlamsýz bakan gözlerimin içini görsün, hâlâ arkalarda kalmýþ ýþýk huzmelerinin içine dalsýn, çýkarsýn tüm umutlarýmý eski sandýðýn içinden, açsýn da ýþýðý ile umut olsun yollarýma, yolum olsun yordamým olsun istiyorum...

Bir omuz istiyorum... Baþýmý yaslayýp uzun uzun aðlayabileceðim. Yýllardýr biriktirdiðim hüzün tanelerini tek tek dökebileceðim bir omuz istiyorum.

Ona yaslanýnca her þeyi unutmak istiyorum, sýcacýk olmak...

Ýçimi huzur kaplasýn istiyorum, hiç konuþmadan saatlerce orada kalmak, hiç konuþmadan anlaþýlabilmek istiyorum...

Biliyorum, ne de çok sey istiyorum...

Bunlarýn sadece puslu bir hayal olduðunu da biliyorum.


Seni bende var ediþimi, aslýnda sadece bende olduðunu, aslýnda sadece bir hayal olduðunu çok iyi biliyorum.


Ama yine de seni çok özlüyorum, yine de çok üþüyorum, ve yine de seni istiyorum...

Ben, hüzünlerime geri dönüyorum...
Başlık: Ynt: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 06 Ara, 2005, 14:30
Kimileri için hayatýn ortasýna konulmuþ içinden çýkýlmasý imkansýz dipsiz bir kuyu gibidir o, kimine göre sessizlikle birlikte gelen ürkütücü ve korkutucu bir karanlýk, kimileri için acý vericidir. Ancak kimilerine göre de özgürlük, geçici bir mutluluk, kendine güvendir, kendine yeter olmaktýr, her þeye raðmen hayatla baþ edebilme yetisidir. Bazýlarý için de bilakis yaþam tarzýdýr.
Etrafýmýzdaki onca kalabalýða raðmen neden yalnýz kalmak isteriz? Evde veya herhangi bir mekanda tek baþýmýza, onun verdiði rahatlýkla kendimizi en özgür kiþi zannederiz geçici olduðunu bile bile. O aný doya doya yaþamak isteriz. Kýsa bir sürede olsa hayatýmýzdaki bütün sorumluluklar, emir vakiler bir süreliðine de olsa terk etmiþlerdir yaþadýðýmýz ortamý. Yalnýzlýðý severiz, çünkü bize geçici bir mutluluk vaat eder; insanýn kendiyle baþ baþa almasý/hesaplaþmasýdýr bir bakýma. Kendinle baþ baþa kalmak, bir an hayatýn bütün olumsuzluklardan sýyrýlýp, kuytu bir köþede, hani bazýlarýnýn deyimiyle, ?kendine vakit ayýrmak bu olsa gerek. Ama bütün bunlar olurken aklýmýzýn bir köþesinde daima vakit ayýrabileceðimiz arkadaþ ve dostlarýmýz daima vardýr. Þairler ve yazarlar, kýsaca sanatla iç içe olanlar onu daha derinden yaþar ve bizlere yansýtýrlar þarkýlarý ve dizleri aracýlýðýyla. "Yalnýzlýk paylaþýlamaz, paylaþýlýrsa yalnýzlýk olmaz" der Özdemir Asaf, þair ve yazar Attila Ýlhan 'Tek baþýna özgürlük ne iþe yarar, suç ortaðý bir sevgiliyle paylaþýlmadýktan sonra' diyerek yalnýzlýðýna isyan eder adeta, Aþýk Veysel "Dost, dost diye nicesine sarýldým, benim sadýk yarim kara topraktýr" diyerek dem vurur dostlarýndan. MFÖ "Hep yalnýzlýk var sonunda... yalnýzlýk ömür boyu" diye haykýrýr þarkýlarýnýn arasýndan müziðin eþsiz ritmiyle beraber, yalnýzlýðýn sonsuzluðunu belirtircesine. Orhan Veli yalnýzlýðýna küsmüþtür sanki: "Bilmezler yalnýz yaþamayanlar/Sessizlik nasýl korku verir insana/Ýnsan nasýl konuþur kendisiyle/Nasýl koþar aynalara/Bir cana hasret/bilmezler."
Zaman deðiþiyor, deðerler deðiþiyor, geliþen teknoloji ile birlikte insanlar arasý iletiþim kolaylaþýyor. Ama o hep ayný, dimdik duruyor karþýmýzda bir duvar gibi. Neden bütün bu þatafatýn ortasýnda yalnýzlýðýmýzý paylaþacak birileri varken sadece kendimizle paylaþýyoruz onu, neden? Her ne kadar bizler "Yalnýzlýk Allah'a mahsustur" diyerek farkýnda olmadan onu reddetsek de, aslýnda her insan kendi içinde yalnýzdýr.
Başlık: Ynt: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 06 Ara, 2005, 14:34
Yaðmur yaðýyor her damlada siliniyor ellerimdeki kara lekeler
Her yaðmur tanesi süzülüyor uzun saçlarýndan bedenine
Eksik býraktýðým her þeyi tamamlarcasýna
Söyleyemediðim, gizlediðim ne varsa
Akýp gidiyor saçlarýndan yüreðine…

Sözlerimi topladýðým bir yaðmur sonrasýnda arda kalanlarla
Sahip olamadýklarýmla veya andýklarýmla
Duyduklarýmý ve söylediklerimi alýp çýkýyorum…
Yine kayýplardayým yine uzakta, uzatýlmasý güç olan yýllarda…
Yýllarýmý gömdüðüm gizli bahçemde
Ellerimi uzatmýþ avuçluyorum ektiðim çiçekleri
Dokunduðun her yer býraktýðýn ufak derinlikler gibi
Bastýðýn topraktaki ayak izin gibi
Koparmaya çalýþtýðým her çiçek bizim gibi

Anýmsýyorum seni,
Uzun ve neþeli bir günü terk eder gibi
Hatýrlýyorum seni,
Ellerimin arasýndan kayýp giden uzun saçlarýn gibi
love (:)
Başlık: Ynt: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 07 Ara, 2005, 16:16
'Duvar kaðýtlarým ve ben ölümle düello yapýyoruz. Birimizden biri yolcu'
Oscar Wilde

Ölüm,ölüm nedir ki?
Bir hýrsýndan,biri aþkýndan,diðeri ise hasedinde öldüde
bu dünya kimlere kaldý
Kazýðý en derine kim çaktý?


Sona yaklaþtým
En iyisi ýþýklarý söndürüp
Oyunu bitirelim
Son görevimizi yerine getirdik
Hadi Azrail kafalarý çekmeye Rýfký amcaya gidelim...


Ölüm kokusu sardýmý etrafý
Hadi gidelim diye tutturdumu azrail
Korkular dizginlenirde þaha kalkar
Kalp atýþlarýnýn hýzý artar
Yaptýðýn hatalar aklýna geldiðinde
Af dileyeceðine kalkta son küfrünü et hayata
Bir daha yapamayacaksýn nasýl olsa
Başlık: Ynt: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 07 Ara, 2005, 16:24
Yüreðimi sorgulamalarým bitti. Bu bitiþin sonunda birazda olsun sende eksildin benden. Gönlümü ziyarete gelir gibi yaþadýn beni oysaki ben bir ömürlük gel istedim. Olmadý belki yapamadým, baþaramadým, yenik düþtüm sevda dediðim karanlýk yalana.. yaþadýðým birçok anýyý seninle beraber karaladým. Seninle baþlayýp seninle biten birçok rüya yazdým okudum yýrttým vede attým. Gözlerim ve yüreðim kirlendi sevdamý elime yüzüme her yanýma bulaþtýrdým. Zaman zaman dönebilmek istedim hiçbiþey yokmuþ gibi yapamadým, savaþamadým içimdeki inat yanýmla.. Seninle inatlaþtým, kendimle inatlaþtým sevgimle inatlaþtým hepsini kaybettim bende dahil.... Artýk inatlaþacaðým kimsede kalmadý.. .
Ziyarete gelmelerin artýk canýmý yakýyor parçalanýyorum. Parça parça býrakýyorum gezdiðimiz sokaklara kalbimi... hesaplaþmalarýmýn içinden çýkan sonuçlar beni suçluyor her defasýnda ...
Yürekli olmanýn neresi kötü ???

Dönme ! geri gelme, ümitlerimi boþa çýkar sonkez. Bu seferki yaþadýðým en son acý olsun duygularýmýn bir önemi yok... Nasýl olsa ölecekler... beni öldürmenin zevkini yaþa. Üzülmeyeceðim, aðlamayacaðým nede içimden seni seviyorum diyeceðim. Sadece gözlerimi kapatýp arkamý döneceðim kalbim dediðim sana
hatta küseceðim tüm seninle baðlantýlý duygulara.... yaþanýrmý ????

Yaþanýr .
yaþýyorum zaten
Umrunda olup olmadýðý umrumda deðil
Sevmekse seninki istemiyorum
Ben acý kalbimde! seni deðil
sevgiyi yaþýyorum..
Başlık: Ynt: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 16 Ara, 2005, 14:42
 Bir sitem yola çýkar; yüreði kanatýlmýþlarýn dudaðýndan… Ve peþine takýlýr insan o sitemin… Aciz gözyaþlarýmýz; sadece her þeyin sahibinin görebileceði yerlerde akarken; avuçlarýmýza doldurup damlalarý, uðurlarýz sýðdýrabildiðimiz en yürekten dualarla… Dualar umut olur döner bize… Elimizin tersiyle gözlerimizi kurulayýp; bir çocuk kadar masum gülümseyerek yaradana… erteleriz umutlarý sonraki sabahlara… Islanmýþ yastýðýmýzda rüyalara kapatýrýz gözlerimizi… Yapýlacak her þey yapýlmýþtýr… Kendi adýmýzý mazlum koyup… iyileþtir artýk yaralarýmý deyip aðlarýz yaradana…

Beklediðimiz ýþýklar bir türlü yanmýyorsa; köþe baþlarý karanlýk ve de ezberletilmiþ karamsarlýkla saðlamlaþtýrýlmýþsa kararsýzlýk… Daha kaybedecek çok vaktimiz var demektir… Çekik gözlerden siyah bakýþlar çevrilmiþse üzerimize… Nereye baksak karþýmýza dikiliyorsa bu caydýran bakýþlar… Adýmlarýmýzýn izi daha çok çýkacak demektir; durduðumuz yere…

Çakýlý bir beden; soyut çivileri ise yüreklerimiz… Anahtarlarý baþka yüreklerde ararken kaybettiðimiz zamanlar… Demek ki daha harcayacak çok vaktimiz var…

Anlara yükleyip hayalleri, yýllara yaslanýyoruz… aldýðýmýz nefesi vermeye garantimiz olmayan þu dünyada… Zaman ise tekerlekli sandalyede… Adýmlarýmýza muhtaç zamana; gittiði yerden istediklerimizi ezberletiyoruz… Yaralara sarýlýp zamaný kanatýyoruz… Bu keder denen kanla beslenir… Biz zamanýn kanlarýyla kederler yetiþtiriyoruz.. 
Başlık: Ynt: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 16 Ara, 2005, 14:44
Aþk'tým
Aþýk'tým
(vaz) gecebilirdim
Geçtim.

Gitmelere dönüyordum
Nice seller götürüyordu
Yaþanmýþlýklarýmý beraberinde.
Bir ana sýðdýrdýðým
Bin ömür hayatým.
Vazgeçmek aþkýn kendisiydi
Ben seni deðil
Aþký sevmiþ
Vazgeçmeyi kabullenmiþtim...
Þimdi güncemde bana kalan
Sensiz yokluk
Ýçimde eriyen
Ýçimde eriten
Ýçimi sarsan,senden bana kalan bir ömürlük alýntýlar...

Ben seni, kimseler olmadýðý için deðil, kimse olamadýðýn için sevdim.Aþký en masum yerimde yoklayýp, sana yürümeyi yeni öðrenen bebekler gibi düþe kalka geldim.
Ellerimden tutmaya bilirdin.Beni sevmeye bilirdin.Ýçinde bana akan teninin adýný "aþk" koymaya bilirdin ki sen yine bilirdin herþeyi bildiðin gibi...
Sen beni gizli seviyordun, bense en aþikarlýðýndaydým sevdamýn.Vazgeçmelerin bana düþeceðini nerden bileblirdim? ..
Bu senden kaçmak deðil, bu içimde yitirdiðim kendimdendir.Çünkü ben sana, gelmekle tüm bildiðim, öðrendiðim beni ben eden herþeyden vazgecerek geldim.Ben sana gelirken kendimden geçtim.
Aþk için þimdi senden geçiyorum.Bir ömrü bir ana sýðdýrarak kendimi, senli düþlerin en törpüsüz yerine itiyorum.Her uykuya dalýþýmda törpülenmeyen yanlarýnýn yüreðime, tenime takýlýp acýtsýn diye...

Sen adýný bana acý ile öðreten..
Adýný biliyorum
Adýný öðrendim
Adýn Aþk...

Suretinse bir yokluk.
Suretinse unutulmaya mahkum
Suretinse hiç yaþamamýþlýðým
Aynalarýn aksinde...

Yoklukla barýþmayan ruhum, varlýðýna inandýðý günlerde seni tanýdý.Sen ne cennet olabiliyordun ne de cehennem. Sendeliyordum seninle. Ne dokunabiliyorduk ne de yanabiliyorduk ellerimiz de...
Rüyalarýmda gördüklerim, aynadaki ters iz düþümleri gibiydi. Seni tanýmýyordum Aþk'ý görüyordum. Yaklaþtýkça sana...Sana yaklaþtýkça biraz daha yabancý oluyordum.
Gecenin en son noktasýnda, kendimden yitiyor, sana doðamýyorken senin aþk'ýnda kayboluyordum...

Bizimkisi suretsiz bir Aþk'tý.
Sen beni, bende seni tanýmýyorduk.
Tanýdýðýmda ise Aþk'ýn vazgeçmek olduðunu hatýrlamak bana düþtü...

Sen kendini karanlýklar olarak nitelerdin.Ben se aydýlýðýnda, yürüyordum senin.Aramýzda ki yabancýlýk böyle baþladý.
Sen ben de seni, ben de sen de beni görüyorduk.
Aynalar yalancý, Aþk ise gerçekti bize...

Susmalarýnýn ardýnda saklanan sen aslýnda seni yansýtmýyordu.Ben sen de Aþk'ý görüyordum..Bunu farkettiðim de ise bana Aþk'ýn vazgeçilmezi olan (vaz)geçmeyi kabullenmek kaldý...


Þimdi biz; bir birini tanýdýðý kadar birbirine yabancý, Ýki insan iki Adý konulmamýþ bir duyguyuz.

Aþk'tým
Aþýk'tým
(Vaz) gecebilirdim
Geçtim...

Başlık: Ynt: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 16 Ara, 2005, 14:45
Bakýþlarým öyle boþ ki, artýk hissetmiyorum hiçbir þeyi...

Sanki tüm duygularým, gözlerimdeki tüm ýþýk yok olmuþ ve bir daha hiç çýkarýlamayacak kadar derinlere gömülmüþ gibi. Nerede hata yaptým bilmiyorum. Zaten kurumuþ olan hangi dala nasýl da bastým?

Daha önce beni mutlu ettiðini düþündüðüm her þey yok oldu sanki. Neydiler ya da kimdiler bilmiyorum ama artýk yoklar...

Ümitlenme her telefon çalýþýnda
Koþma kapýlara her adým sesinde
Senin sandýðýn yýldýz artýk yok yerinde
Kabul et kalbim, kabul et kalbim
Ah kalbim biz ayrýldýk

"Aþk"... Tarifini bile yapamazken öyle olabildiðimizi ya da olabileceðimizi iddia ediyoruz, ne garip deðil mi? Kocaman bir soru iþaretinden ibaret olan hayatýmýzý bu ne idüðü belirsiz þeyin ardýndan koþmakla geçiriyoruz hep. Yakalayýnca ne oluyor peki? Bir anlýk bir huzura kavuþuyoruz ve yine bir anda o huzuru kaybediyoruz...

Kovalamaca; o basit ve bizi hayatýn ne kadar kötü yaný olursa olsun yinede yaþamaya deðer olduðunu düþündüren yakalamaca oyunu en baþtan ve yine yeniden baþlýyor...

Ýçimde bir þeyler kopuyor, paramparça oluyorum. Ayný parçalar yeniden kopup bir daha parçalanýyor, sonu yokmuþ gibi, garip bir yap-boz oyunu bu...

Gitti giden dönmeyecek,
Kabul et kalbim
Asla seni sevmeyecek,
Hayat ne zalim...

Baðýrmak istiyorum, haykýrmak istiyorum ama kelimeler boðazýma düðümleniyor ve susuyorum... Susup sabrediyorum ve üstelik korkum daha da büyüyor... Aslýnda ummadýðým bir yerde, ummadýðým bir anda patlamaktan korkuyorum... Düþünüyorum da; sayýlarýný hatýrlamadýðým kadar çok olan "keþke"lerime bir yenisini daha eklemekten ve geri dönüþü olmayan bir yola girmekten korkuyorum aslýnda...

O yanmadý senin kadar
Feryat etsen neye yarar
Ya sen dur sonsuza kadar ya kabul et...
Kabul et kalbim, kabul et kalbim...
Ah kalbim biz ayrýldýk...

Diðer yandan da; hayat kýsa, baðýr çaðýr, boþalt içini diyorum kendi kendime. Sonra da bu kýsacýk hayatý daha da çekilmez hale getirebileceðimi düþünüyorum. Çeliþkiye düþüp yine susuyorum. Kendi içime haykýrmaya devam ediyorum kimsenin duymadýðýndan emin bir halde.

Gözyaþlarýmý içime akýtýyorum ve biliyorum ki kimse görmüyor, göremiyor... Ve "Sessiz Çýðlýðýma" ses vereceðin "o" günü bekliyorum...
Başlık: Ynt: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 16 Ara, 2005, 14:45
Bu uzaklýk korkutmaz beni....
Sabah atlar gelirim o kente....


Ancak,

O kentteki senin bana uzaklýðýný kabullenemem………
Bu zor gelir….Ýkna edemem kendimi..dayanamam buna.. ve koyar yol km ler bana sonra…..

Buna izin vermezsin deðil mi?
Sen bir serçe kuþu öldüremezsin..
Düþünsene lütfen.. kanadýndan yaralý bir serçe ve ellerine , avuçlarýna hapis.. Sen onun kanatlarýný kýramazsýn…..

Yaþadýðýn yerdeki tel örgülerine sevdalý bir kuþ yapamazsýn ?


Elindeki balta ile nasýlda kesiyorsun þu an sendeki beni.. Akýl almaz bir kolaylýk bu.nasýl cesaret edebiliyorsun. þaþýrýyorum.üzülüyorum.
bir ses...
sesime...
sen katan.....


Düþ Bitmeden Sen Bitme Lütfen
Sana Koþuyorum Bu Kadar Km Lere Ýnat.
Savruluyorum Yolda.
Bari Sen Sana Gelirken Örseleme Lütfen
Lütfen Bari Sen Örseleme..


Býrakýrsan Senin Yüreðinden Düþerim Ben…


Bir Gün Buluþacak Olursak Eðer,
(Ki Buna Benim Hiç Umudum Yok)

Sadece gözlerine bakmak isterim… Usuk usul .. Derin mavileri izler gibi.. Kaybolmak sonra. Seni yaþamak………
Başlık: Ynt: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 16 Ara, 2005, 14:46
(http://img209.imageshack.us/img209/5544/zezedagarcik10111isim4ka.jpg)

Deniz hýrçýndý, dalgalar ise; asi...

Ansýzýn yakaladýlar küçük kayýðý...

Sinsice yaklaþtýlar ve bir anda saldýrdýlar...

Acýmasýzdýlar.

Ne istiyor olabilirlerdi ki küçük kayýktan?

Oysa; küçük kayýk için ne güzel bir sabahtý...
Günün ýþýklarla dansý henüz baþlamýþken, onun da
denizle dansý baþlamýþtý. Saatlerce, hiç durmadan dans ettiler.

Ama ne olduysa, bir anda hýrçýnlaþtý deniz,
belki de rüzgârlý havanýn, yaðmurun etkisiyle...
Asi dalgalar hýrpalamaya baþladý...

Þimdi küçük kayýðýn aklýnda tek þey vardý.
O da bir an önce dalgakýranýna sýðýnabilmek.
Bir ulaþabilseydi, ah bir baþarsaydý, dalgakýraný korurdu onu.
Kimse bir þey yapamazdý küçük kayýða orda.
Ne deniz, ne dalgalar...

Bunlarý düþünürken biraz daha hýzlandý ve ufukta kayboldu...




Siz, en son ne zaman
bir dalgakýrana sýðýnmak istediniz?

Siz, en son ne zaman
bir dalgakýrana ulaþmak umuduyla çýrpýndýnýz hýrçýn denizde?

Siz en son ne zaman
bir dost elinin size uzanmasýný istediniz ya da
elinizi uzattýnýz bir dostunuza?

Dostlarýmýz...

Fýrtýnalarýmýzdaki dalgakýranlarýmýz...

Hýrçýn denizden, asi dalgalardan kaçarken gözümüz
hep uzaktaki bir dalgakýraný aramaz mý?
Koþulsuzca, sorgusuzca, sýnýrsýzca sýðýnabileceðimiz,
bizi koruyacak biri mutlaka vardýr, dalgakýran misali...

Ulaþabilmiþsek oraya, bir de atabilmiþsek halatlarýmýzý limana,
korkmayýz artýk fýrtýnalardan...

Dýþarýdaki korkunç fýrtýnanýn gölgesi bile giremez içeri...

Herkesin bir dalgakýraný olmalý fýrtýnalý günlerde sýðýnabileceði ve
herkes bir dalgakýran olmalý koþulsuzca, sorgusuzca, sýnýrsýzca...

Dostluklarýn ve sevginin bile yozlaþtýrýlmaya çalýþýldýðý günümüzde,
ne mutlu bir dalgakýraný olanlara,
ne mutlu bir dalgakýran olmayý baþarabilenlere...


(http://img209.imageshack.us/img209/9241/zezeell5jo.jpg)
Başlık: Ynt: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 16 Ara, 2005, 14:47
 Kim Gölgesinden Kaçabilir Ki ?


Geçtiðimiz yollarda kaybettiklerimizin bize en büyük kötülüðü kendilerini tekrar, tekrar hatýrlatmalarýdýr.

Bir kere kaybetmekle kurtulamadýðýmýz þeylerdir.

Yokluklarý hayatýmýzdaki varlýklarý haline gelir.

Hep ama hep hatýrlarýz.

Ne biçim kaybetmektir bu?

Kim gölgesinden kaçabilir ki?

Bazen duygularýmýz bizden erken yaþlanýr ve bizden hayatýn geri kalanýný alýr.

Hayatýn, kendini anlayanlarý cezalandýrmasýdýr bu...

Durup, durup ardýna bakan kadýnlar vardýr.

Geçmiþi düþünmekten þimdiyi yaþayamazlar.

Her þeyi didikleyip duran mazisinin gölgesinden,

anýlarýnýn yükünden bir türlü kurtulamayan gözleri ufuk yorgunu kadýnlar.

Güçlü, köklü bir biçimde yeni arkadaþ edinecek yaþlarý geride býraktýysan eðer,

hasar görmüþ eski arkadaþlýklarý onaracak çaðý da geride býrakmýþ oluyorsun.

Zaman ilerledikçe birçok þey, daha zor olmaya baslar. Beklentisi yüksek olan kadýnlarýn yalnýzlýðý daha koyu oluyor. Büyük laflarýn gölgesinde geçen hayatlar,

bir daha iflah olmuyor, geçip gittiðiyle kalýyor.

Zaman, aþk...... her þey!

Ayrýlýklarý ayrýntýlar acýtýr..

Başlık: Ynt: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 16 Ara, 2005, 14:47
Sessizliðin hüküm sürdüðü anlarda yaþýyorum.

Ben, sisli bulutlu.
Ben, gamlý dumanlý..
Bu kadar dert çok bana.
Ben bunlarý çekemem.

Hele de sessiz sessiz!
Hele de Sensiz!

Dile gelmemiþ þeyler beni asýl üzen. Söyleyemeden düþtüm sessizliðe.. Baþkasý ne isim koyarsa koysun, sözlüklerde hangi karþýlýðý olursa olsun, adlandýramam baþka þeyle... Sessizlik yeter bana.... Hatta fazla bile!

Odamdaydým uyandýðýmda... Sessizdim... Ve Sensizlik vardý üstüne üstlük!

Her zamanki þeylerdi yaþadýklarým diyemem. Her zamankileri yaþamak sessizliktekilerin yaptýklarýndan deðildir bilirim!

Ne yüzümü yýkadýðým musluk uyandýrýr beni, ne dinlediðim müzik sessizlikten... Sensizlikten...

...

Coþkulu anlarýmý bile yaþamak istemiyorum. Hayýr hayata küsmüþ deðilim... Coþkunluklarý ya erteliyorum ya biriktiriyorum. Kendimden ve, ve birinden kýskanýyorum. Böyle, bir es verir geçer gibi geçmemeli, yaþanmalý... Ama, ama, deðil öyle sessizce.
Sessizlik dedim de.. Aklýma sessizlik geldi! Gene düþtüm düþlere, o birlikte gülüþlere...
Düþlerden çabuk sýyrýlma refleksini faydalý buluyorum. Sessizliðin hakimiyeti, anýlarla da olsa bozulursa.. bir deðeri kalmayacak gibi bazý þeylerin..

Anlatamadým. Ama üzgün deðilim.
Çünkü anlatma derdinde deðilim.
Çünkü sessizlikte sessizce yaþamaktansa... Hayallerimin sýnýrlarýna
girmeyenleri bile yaþamalýyým... Ama sessizce deðil.

Cümlelerim hep yarým! Ýmlalarý farkettin mi... Bir þey eksik ve biri!
Diyemedim ki sessizce.
Hep dayandým.
Hep aðzýmý kapadým. Ama gözlerime izin verdim çaðladý!
Hep sessizlik dedim.
Sensizlik diyemedim!...
Başlık: Ynt: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 16 Ara, 2005, 14:48
 Yar
Ellerin nerde
Ya beni de götür ya da gitme
Bilirsin sensiz ben hiç yaþayamam ki
Ölürüm hasretinle...

Gittiðin günden beri hep seni düþlüyorum hissediyor musun. Geceler artýk bana dost gündüzler düþmaným oldu. Seninle hep geceleri yaþardýk ya belki de ondan gündüzleri sevmeyiþim. Gündüzlerdi seni benden ayýran. Ýþ güç bahaneydi ya gündüzdü iþte…
Geceler uykusuz geçer oldu ömrümde..

Anýlar birer birer batýrýr hançeri kalbime
Kaderimde bu da mý vardý
Sevdiðimi baþkalarýyla göreceksem eðer,
Kör olsun bu gözler görmeyeyim bir daha...

Ama olmadý ne deli mavi geceler nede ben engelleye bildim gitmeni engelleyemezdim de gidecektin biliyordum ve en kötüsü bunu bilerek seni seviyordum.

Gördün mü bak bizden ötesi de varmýþ
Yaþananlarýn hepsi meðer birer yalanmýþ
Kaderimde bu da mý vardý
Sevdiðimi baþkalarýyla göreceksem eðer,
Kör olsun bu gözler görmeyeyim bir daha...

Yasadýklarýmýz geliyor aklýma saclarýma dokunuþun gözlerimin içine bakýþlarýn geliyor aklýma. Bittiðim an olurdu o saniyeler hele hele bir sarýlýþýn vardý ki sýmsýký… sanki hiç gitmeyecekmiþsin gibi sanki hep yanýmda kalacakmýþsýn gibi güvende hissettirirdi bana kendimi. Garip bir huzur kaplardý benliðimi. farklýydýn týpký olmak istediðin gibiydin yani, sýradanlýðý sevmiyordun. ben o deli dolu yerinde duramayan ben sessizce duruyordum yanýnda kendimi bile tanýyamýyordum. Kimsenin uslandýramadýðý bu deli yüreði sessiz çýðlýklar kaplar olmuþtu artýk.

Telefonu canýmm diye açýsýn yok muydu ne söyleyeceðimi unutturdu bana. Tutulurdum bir kaç saniye sonra söyleyeceðimden farklý bir þey söyler yada beklide saçmalardým.

Yar
Ellerin nerde
Ya beni de götür ya da gitme
Bilirsin sensiz ben hiç yaþayamam ki
Ölürüm hasretinle...

Oysa biliyordum gidecektin. Gitmeler zamanýnda bana gelmiþtin. Aslýnda beklide hiç gelmemiþtin. Çalýntý zamanlarý yaþadýk biz seninle gizli gizli herkesten saklý, kimseyle paylaþmadan.
Sense hiç sevemedin beni.. bana verecek bir yer yoktu sanýrým yüreðinde.. hep muammalar yaþattýn bana..

Susmayý öðrendi yüreðim sayende sevgisini içine gömmeyi.. yaþarken ölmeyi öðrendim..

Hep sonralara erteledin konuþmalarýný.. ve ben ertelediðin bu konuþmalarýn gerçekleþmeyeceðini bilsemde bekledim, bekliyorum…

Konuþmazdýn pek.. susmayý severdin.. seni tanýyanlara inat susmayý..

Herseye inat hatta ve hatta sana inat SeNi SeViYoRuM
SeNi SeViYoRuM N@Z@R BoNcUðUm 
Başlık: Ynt: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 16 Ara, 2005, 14:49
Galiba Aþk…

Kaç yýl önce olduðunu bile anýmsayamadýðým,
Uzun bir zaman yolculuðunun en son köþesindeydi,
Aþk denen duygu ateþinin yüreðime ilk düþtüðü vakitti,
Bir yaz haytalýðýnda süregiderken mavi gözlerindeki yolculuðum.
Aþk denilen kelimenin sözlüðe, anlamý yeni yazýlmak üzereydi.
Her aþk yüklenmiþ kýrmýzý gülü sana getirmek isterken.
Karþýna gelince, sadece al yanaklarýnýn sýcaklýðýnda gönlümü ýsýtabilmekti galiba aþk.
Hiç utanmadan dokunabildiðim pamuk ellerini,
Ve duyduðum tüm aþk þarkýlarýnda, þiirlerinde bir seni bir beni canlandýrýrken,
Ve tüm acýklý ayrýlýk þarkýlarýný, sanki en büyük korkularýmla yüzleþmiþçesine,
Dinlemekten çekinmekti galiba aþk.
Sonbahar gelmesin diye geceleri boðan uykusuzluklarda,
Hep seni aðlamaktý galiba aþk, hep seni sayýklamak, seni aramaktý.
Yaz bitmesin diye Allah Babaya haykýrýþlar,
yaðan her yaðmurda,
Yavaþça tükenen umutlardý galiba aþk.
Yanýna gelmeden önce hasret yüklü bir ton sözü sýrtlanýp,
Ama seni görünce hepsini unutup, gözlerinde kaybolmaktý galiba aþk.
Tüm boþ bulmaca karelerini isminle doldurup,
O bulmacalarýn bir köþesine sýkýþmayý istemekti galiba.
Akþamlarý saklambaç oynamak yerine, çýplak ayakla,
Bir sahil kenarýnda seni düþünerek sana yürümekti belki de..
O herkesin tehlikeli dediði kuyuda boðulurken,
Seni düþünüp mutlu olabilmekti galiba aþk.
Sonbaharýn gelecek olmasý ihtimalini,
Korkudan düþünememekti belki de,
Süt mýsýrý tazeliðindeki sapsarý saçlarýna,
Bir daha hiç dokunamamak ihtimaline karþý,
En kral isyanlarla cephe almaktý belki de aþk.
Rüzgardan senin sýrtýna doðru esmesini istemek.
Seni az da olsa bana yakýnlaþtýrmasý için yalvarmaktý.
Hatta o güzel yüzünü aydýnlattýðý için güneþe,
Akþamlarý sahilde yürürken yolumuza mehtap tutan ay dedeye,
Teþekkür etmek, minettar olmaktý…
Çaresizce ayrýlýk sýrasýný beklerken bir mevsimin kanatlarýnda,
Kimsesiz köþelerde korkudan hýçkýra hýçkýra aðlamaktý galiba,
Sorugusuz sualsiz, sýðýnmak istemek bir baba þefkatine,
Biraz korku, biraz gariplik, biraz isyan kundaklamaktý galiba aþk.
Cesurca aþaðý bakmaktý gözlerinin uçurumunda,
Ve düþmekten deðil bakýþlarýndan uzak kalmaktan korkmaktý aþk.
Uykularýndan kýskanmaktý, rüyalarýna sýzmak için bahaneler aramaktý.
Ve kutlamak istemekti ellerini ilk dokunuþ gününü,
Kýrk gün, kýrk gece…
Dudaklarýnýn sarhoþluðu tadýnda yok olmak istemekti bir aþk sözlüðünde,
Bir rüya nasýl bir ömre yayýlýr diye mucitçe düþünceler her eridiðinde,
Yavrusunu yitirmiþ bir kartal gibi, son sürat uçup,
Bir daða çakýlmak istemekti galiba aþk.
Ve ayrýlýk günü gelip çattýðýnda,
Konuþmaya bile mecali olmadan,
Bir þehit edasýyla, ismini taþlara yazdýrmaktý aþk.
Kimsesiz bir sokak karanlýðý da olsa ayrýlýk,
Aðlamak ile gülmek arasýnda sýkýþmýþ bir vapur gibi
Bir o yana bir bu yana, savrulmaktý galiba aþk.
O an bir þimþek çaksa, dünya ortadan ikiye yarýlsa,
Ya bu ayrýlýk olmasa,
Ya da herkes ölse, dünya kararsa diye haykýrmaktý galiba aþk.
Arasýndan çok yýllar geçse de, þöyle bir düþünebilmek,
Unutamamak, yarý güler, yarý aðlar bir kalemle
Uðruna bir þiir yazmaya çalýþmaktý galiba aþk…
Başlık: Ynt: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 16 Ara, 2005, 14:49
Sevmek.... Sevdiðin nefes alýyorsa nefes alabilmektir.

Sevmek.... sevdiðinden ayrý geçirdiðin her anýn sana, vücudunun her yerine ayný anda iðne batýrýlýyormuþçasýna ýzdýrap olarak geri dönmesi ve senin bunu ne ruh ne de beden olarak taþýyamamandýr

Sevmek... aptalca olduðunu bildiðin halde, ince bir dal kadar bile olmayan umudunun arkasýndan koþmak, kendini, hayatýný, geleceðini, her þeyini o umuda endekslemektir.

Sevmek... Seviyorum dediðin andan itibaren sözünün arkasýnda sonuna kadar durabilmektir.

Sevmek... Sevdiðinden baþkasýný gözünün görmemesi, kalbinin senin sesini dinlememesidir.

Sevmek... Sevdiðin kalbine her hançer sapladýðýnda, o hançeri çýkartýp ona geri verebilmektir ki sana tekrar saplayabilsin. Yüreðin delik deþik olduðu zaman bile durduðun noktadan bir adým geriye atmamak ve her þeye raðmen önce can dememektir.

Sevmek... Sahip olduðunu zannettiðin bütün deðerlerin senin üzerine þimdiye kadar yapýþan iðreti öðretiler olduðunu fark etmendir.

Sevmek... Sevdiðinde kendini kaybetmektir.

Sevmek... Sevdiðinde kendini sýfýrlamaktýr.

Hani diyorsun ya.....Ben sen olabilsem... Sen ben olduðunda seve-bilecek sin!
Başlık: Ynt: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 16 Ara, 2005, 14:49
Hep yalan mý söylemiþtin.senin için sadece ßir oyun muydu ßu?ama ßen çok derindeyim.ßiliyorsun sana deli olduðumu.ßeni parmaðýnýn ucuna ßaðlamýþsýn..can çekiþmeme izin vermek zorunda mýsýn?dünyanýn senden ißaret olduðunu düþünüyordum..hiçßirþey yanlýþ qidemez sanýyordum.
ama yanýlmýþým
yanýlmýþým...

qitmek istiyorsun öyle mi?ellerin ellerimde ne yeminler etmiþtik seninle?hani ayrýlmak yokdu..hani sen Hep ßenimdin.ne oldu ey sevqili çok mu aðýr qeldi sevdam sana...

sanma ki ßensiz mutlu olucaksýn..sende Her qece ßaþýný yastýða koyduðunda aðlýyacaksýn..qözüyaþlý ßýrakdýðýn ßeni Her qece rüyalarýnda qöreceksin..qeri dönmek isteyeceksin ama ßen eski ßen deðilim artýk...

Þimdi tek tesellim düþlerim...

yolun açýk olsun…
Başlık: Ynt: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 16 Ara, 2005, 14:50
Yüreðimi sorgulamalarým bitti. Bu bitiþin sonunda birazda olsun sende eksildin benden. Gönlümü ziyarete gelir gibi yaþadýn beni oysaki ben bir ömürlük gel istedim. Olmadý belki yapamadým, baþaramadým, yenik düþtüm sevda dediðim karanlýk yalana.. yaþadýðým birçok anýyý seninle beraber karaladým. Seninle baþlayýp seninle biten birçok rüya yazdým okudum yýrttým vede attým. Gözlerim ve yüreðim kirlendi sevdamý elime yüzüme her yanýma bulaþtýrdým. Zaman zaman dönebilmek istedim hiçbiþey yokmuþ gibi yapamadým, savaþamadým içimdeki inat yanýmla.. Seninle inatlaþtým, kendimle inatlaþtým sevgimle inatlaþtým hepsini kaybettim bende dahil.... Artýk inatlaþacaðým kimsede kalmadý.. .
Ziyarete gelmelerin artýk canýmý yakýyor parçalanýyorum. Parça parça býrakýyorum gezdiðimiz sokaklara kalbimi... hesaplaþmalarýmýn içinden çýkan sonuçlar beni suçluyor her defasýnda ...
Yürekli olmanýn neresi kötü ???

Dönme ! geri gelme, ümitlerimi boþa çýkar sonkez. Bu seferki yaþadýðým en son acý olsun duygularýmýn bir önemi yok... Nasýl olsa ölecekler... beni öldürmenin zevkini yaþa. Üzülmeyeceðim, aðlamayacaðým nede içimden seni seviyorum diyeceðim. Sadece gözlerimi kapatýp arkamý döneceðim kalbim dediðim sana
hatta küseceðim tüm seninle baðlantýlý duygulara.... yaþanýrmý ????

Yaþanýr .
yaþýyorum zaten
Umrunda olup olmadýðý umrumda deðil
Sevmekse seninki istemiyorum
Ben acý kalbimde! seni deðil
sevgiyi yaþýyorum..
Başlık: Ynt: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 16 Ara, 2005, 14:50
Kal Benimle

yaþayalým bu hayatý sil baþtan beraberce
yok sayalým ayrýlýðý
hesaba katmayalým hasretleri
silelim defterimizden özlem kelimesini
uzayan mesafeleri

kal benimle
sevgiye doyalým beraberce
yaþayamadýðýmýz çocukluklarýmýzý
hakkýný veremediðimiz geçliðimizi
hayata inat sil baþtan yaþayalým

özlem olmasýn hasretleri uzaklaþtýralým
bizi ayýran bu yollara inat sen kal benimle

gidiþin koparamayacak seni benden
alamayacaksýn umutlarýmý elimden
her doðan yeni güne seninle uyanacaðým
yüreðimsin yüreðimdesin

aynaya baktýðýmda sen cýkacaksýn karþýma
öyle içimdesin,
içime öyle iþlemiþsin ki
gitsende sen kalacaksýn içimde
sen olacaksýn yanýmda yürüyen
kimseler olmasa bile
bu kadar kalabalýða
ve kalabalýk içindeki yalnýzlýðýma inat sen kal benimle

ayrýlýklar bile seninle güzel
yollar sende biterse gidilir
hasretler sana adanýyorsa anlamlý
özlemler sanaysa isyansýz
yüreðimde sen varsan anlamlý atýyor

bu kadar senli dünyamý görebilmek için
gösterebilmem için kal benimle
Başlık: Ynt: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 16 Ara, 2005, 14:50
Aynaya her baktýðýnda kendini deðil.. Seni düþünmekten sen olmuþ beni görmeni istiyorum..


Sen hiç sevdin mi? Bir gün olurda seversen anlarsýn benim duygularýmý, hissettiklerimi, benim ne çektiðimi ..Hele de benim gibi sevilmeden seversen.. Ararsýn beni, arasýn da bulamazsýn.. Tüm çabam senin hayatýnda biraz daha varolabilmek içindi aslýnda.. Aslýnda hiçbir zaman varolamadýðým o hayatýnda… Sana niye anlatýyorsam benim sevgim bitmiþ mi, bitmemiþ mi.. Senin için ne deðiþecek? Hayatýnda biri var veya yok hem de senin için anlam ifade etmeyen biri..
Sen hala eski sen, ben ise artýk eski ben deðilim..

Başlık: Ynt: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 16 Ara, 2005, 14:50
Bir maviye sevdalandým... vazgeçemiyorum...

Öyle bir mavi ki, renkten renge giriyor, bütün tonlarýný tüm haþmetiyle önüme seriyor da asla maviliðinden vazgeçmiyor... ayný benim ondan vaz geçemediðim gibi....

Bazen gök mavi oluyor; hayat dolu, sýmsýcak... sarýp sarmalýyor beni yeni umutlara, yeni ufuklara... içimi içimde sýðdýrmýyor, beni denizlere atýyor ve öyle kolay oluyor ki atlamak... atla diyor bana... düþünme ve atla... riske girmezsen yaþamanýn ne anlamý var...

Bazen saf mavi oluyor; durgun bir deniz gibi... masum bir çocuk gibi... iþte o anlarýnda saplýyor ya hançerini kalbime. Saflýðý, masumiyeti aldatýyor ya beni. Yakýcýlýðýný, kavuruculuðunu unutturuyor. Nasýl da beceriyor alt etmeyi beni.. nasýl da kanýyorum her defasýnda onun o masumiyetine... sevgilinin masumiyetinin içinde kaybolmak hazzýný nasýl da tattýrýyor bana...

Bazen gri mavi oluyor; bulutlu.. yaklaþma bana diyor.. uzak dur benden... rengim budur benim... kendim bile katlanamam kendime... iþine gelirse kal, kalýrsanda bana iliþme.. hatta bana bildirme bile burda olduðunu... ben kendimleyim diyor... itekliyor ...

Bazen lacivert oluyor; lacivertliðinde kayboluyorum... öyle çok hissediyorum ki rengini, kendimle çatýþýyorum böyle zamanlar da. Bu lacivertliði nasýl görmem, diðer tonlarýna nasýl da aldanýrým. Beni benden çok sevdiðini görürüm de utanýrým kendimden... kendi sevgimin azlýðýndan...

Maviye sevdalanmak denize sevdalanmak gibi... med cezir gibi... yüreðin sabit olacak, zeminin kaya ve taþlardan oluþacak ki her med cezir de sivri uçlarýn biraz daha törpülensin... sendeki topraklarý, çakýl taþlarýný yükselen dalgalarýyla içine alýp yutsun da yine de yüreðin onun gidiþlerini kaldýrsýn, kaldýrabilsin...

Maviye sevdalanmak, topraðýn suya sevdalanmasý gibi... her daim varlýðýna muhtaç, her daim yokluðunda aciz....

Bir deli maviye sevdalandým ki.... vazgeçemiyorum...
Başlık: Ynt: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 16 Ara, 2005, 14:50

--------------------------------------------------------------------------------

  Gercek aski bulamayanlara ve bir cok kez hayal kirikligina ugrayanlara... mutlaka okuyun!

Her gidisine ayri bir anlam yüklüyorum, yapma tanri askina! Ya hep kal benimle söz etme gidislerden, ya da silinsin ismin de cismin de... Oynama benimle, dengemi bozuyorsun. Aski yasayacak yürek birakmiyorsun insanda, böyle degildin sen...

Bittiyse heyecanin bileyim ben de. "Seni cok seviyorum" diye baslayan ve "Ama..." ile devam eden cümleleri duymaktan biktim. Seviyorsan seviyorsundur, amasi olmaz bu isin. Üstelik bir cümlede "Ama" varsa bir önceki yarginin hic bir hükmü yoktur artik. "Seni cok seviyorum; ama, birlikte olmamiz imkansiz..." Imkansiz diyebiliyorsan eger sevmiyorsun demektir. Bahanelerin arkasina siginma.

Insanlarin hayatina sorgusuz sualsiz girip, darmadagin eden, sonra da hicbir sey söylemeden gitmeye calisanlardan nefret ediyorum. Böyle misin sende? Gercekten gitmek mi istiyorsun? Yürekli ol biraz, haydi konus! Söyle gitmek istedigini! Iki cift sözü hak etmedi mi bu ask?? Yasanilan bunca seye hic mi saygin yok??

Ah ben niye yaniliyorum hep?? Niye tam "Iste bu" dediklerim sömürüyor askimi?? Biraz daha mi kati olmaliyim? Biraz daha mi kapali tutmaliyim kapilarimi? Bazen bu dünyadan olmadigimi düsünüyorum. Bu devrin adami degilim. Oyun ceviremiyorum, hesap yapamiyorum. Bana ait olmayan kisiliklere bürünüp bir plan dahilinde hareket edemiyorum. Insaniz biliyorum, hepimizin zaaflari var, hepimiz egolarimiza boyun egebiliyoruz. Iyi de hep beni mi bulacak bunlar?

Hicbir kaygiya yer vermeden, hicbir hesabi düsünmeden acsaydin bana yüregini iste o zaman görürdün bir askin nasil efsaneye dönüsebilecegini. Sen gözlerini kapiyorsun, bir sen varsin, baska hic kimseye bakmiyorsun. Hersey senin cevrende sekillenmeli, her sey sana göre düzenlenmeli. Beceremiyorum, kusura bakma!

Ask, tam teslimiyet ister. Kendini askin kollarina ya birakirsin ya da birakmazsin. "Bir yanim disarida kalsin" dedigin noktada aski bogarsin. Yok edersin o güzelim duyguyu. Bu yüzden hep cesurlarin isidir ask. Kacislari, yalanlari, aptalca oyunlari kabul etmez. Ask; saf, duru insanlari sever. Kafasinda binbir tilki dönenler aski yasayamaz. Isteselerde yasayamaz. Arinmalisin. En saf, en duru haline dönmelisin ki yasayabilesin aski.

Kisacasi sevgilim.... sana göre degil bu is. Senin yolun acik olsun, birak ask bana kalsin...


Başlık: Ynt: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 16 Ara, 2005, 14:52
Geceleri üþürdüm ama soðuktan deðil...
Tutamamaktan sýcaðý, tutunamamaktan sýcaklýða...

Geceler sensiz..
Geceler soðuk..
Sabahlara kadar ayaz geceler..

Gülümseyerek bakýyorum geçmiþe. Yaþadýðýmýz o güzel günlerin ardýndan sadece bunu yapabiliyorum. Gülerken aðlýyorum.... Nasýl diye sakýn sorma; resimlerimize bakýyorum önce... Yaþadýðýmýz güzel anlar geliyor aklýma gülüyorum. Ama sonra, evet sonra, þimdiki halimize dönüyorum ve gözlerimden yaþlar akýyor... Ýçimdeki sevgin canlanýyor....

Ne yaptýysam yok edemedim bu sevgiyi... Kurtulamýyorum bir türlü. Gün geceye dönüyor bense resimlerimize bakýp, o anlarý tekrar yaþýyorum... Acý çekiyor ama kurtulamýyorum iþte.. Vazgeçemiyorum Senden Birtanem...

Oysa ne çok demiþtim kapýlmayacaðým, her þeye hazýrlýklý olacaðým diye. Meðer benimki sadece kendimi kandýrmakmýþ. Ben kendimi sana ilk anda teslim etmiþim meðerse. Þimdi ne yapacaksýn diye sorma bana sakýn, inan bende bilmiyorum çünkü. Yüreðimde sen varken baþkasýyla olamam. Baþkalarýnda seni arayýp onlarý mutsuz edemem.

Ve Senden Son Ýsteðim...

Unut beni... Yeniden doð bensiz.. Sakýn kaybetme yaþama sevincini... Yaptýklarýmýn acýsýný belleðinden silerek büyü. Yaralý kalbini sar yarýnlarla, yeni umutlarla, yeni sevinçlerle. ilerde seni bekleyen mutluluða koþ, sana hiçbir zaman vermeyi baþaramadýðým mutluluða koþ.. Yoktur seni benim kadar seven ve sevecek olan, bir o kadarda sana layýk olamayan, seni anlayamayan... Ben yaþarým acýný, gözlerini hayal eder, biraz daha içer vururum kendimi kelimelere.. Dudaklarýna dokunup seni sevdiðimi söylemeyi özlerim ama yaþarým, yaþarým farkýnda olmadan... Mutlu ol, eksik olmasýn yüzünden gülücükler, acýlar bulmasýn seni. Mutsuzluðumla, bu hayat üzerinde bundan sonra hiç olamayacak olmamla, sensizliðimle yargýlayýp affet beni. Cezamý çekiyorum ben.

Her þeyden vazgeçerken tek vazgeçemediðim sana bir çift sözüm var. Seni Hala Seviyorum, Seni Seviyorum...

Mutlu ol.. Mutlu ol... Benim içinde mutlu ol Sevdiðim...


Onur METE - Yaðmurum ÝNDÝR >>>> (http://rapidshare.de/files/8165326/onur.zip.html)
Başlık: Ynt: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 16 Ara, 2005, 14:53
þehirden bir çocuk sevdin yine
Yine masum hýrslarýný sevdanýn ateþinde yaktýn
þehirden bir çocuk sevdin yine
Ah! seni ona taþýyan çocuk ayaklarýn
iþte geliyorsun,
haylaz, vefalý ellerin þehrin dalgalarýný okþuyor
Ah! seni ona taþýyan gözlerindeki susuzluk
þehirden bir çocuk sevdin yine...

Omuzuna astýðýn çantaný görüyorum buradan
Havai, komik anhtarlýklarýn, yarým rujun, yoksul
fihristinde her harften iki-üç isim, uçurumda sahipsiz
birkaç tokan, gözyaþlarýnda parçalanmýþ mendillerin...

Yaktýn masum hýrslarýný, geliyorsun
Oysa bir bilsen, seni ona taþýyan þehir
saçýný baðladýðýn iple bile alay ediyor
Ah! bir bilsen herkes tetikte
sense böyle hesapsýz, böyle sevinçle...
Ah! bir bilsen
sadece güzelliðin tutuyor acýmasýzlýðýn kapýlarýný
Yaktýn masum hýrslarýný geliyorsun,
þehirden bir çocuk sevdin yine
Başlık: Ynt: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Canik - 16 Ara, 2005, 15:36
PRAVOO TEBRÝK EDÝYORUM GÖNLÜNE SAÐLIK ARKADAÞIM. ;)

ÝÞTEE PUANN ;)
Başlık: Ynt: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 16 Ara, 2005, 20:29
saðollasýn C@DI ;)
Başlık: Ynt: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 22 Ara, 2005, 18:57
Artýk sana ne yazmalýyým bilmiyorum gitgide kelimeler azalýyor..Hayat bitiyor sen yoksun...
Bugüne kadar hep yazdým ama sen hiç bilmedin...Duygularýmýn altýnda sen vardýn...
Seni anlatan ne kadar harf ne kadar kelime ne kadar cümle varsa yazmýþým...Yazýlarda avutmuyor artýk..Düþündüm de bundan sonra seni çizmeli miyim?
Mesela gülüþünü dudaklarýný...Gül dudaklarýný!!
En çok onlarý severdim öpüþünü..Sýmsýcaktýn..Gülerken dudaklarýn ne güzel hal alýrdý..
Gülerek laf anlatmak en çok sana yakýþýrdý..
"Gülmek sana yakýþýyor aþkým" dediðimde kabullenemezdin...
"Sen gülünce gerisi yalan aþkým" diye cevap verirdin...
Sonra saatlerce gülüþürdük...Ben seni izlerdim sende beni...

O sevdiðin gülüþten eser yok þimdi...Gülen gözlerimi yaþlara teslim ettim...Gözlerimden akan her bir damlada sen varsýn þimdi..Aðlamakta gülmek kadar yakýþýrmý bana bilmem?Sen olsan söylerdin...Sen olsan aðlamazdý ki bu gözler...Sen nasýlsýn þimdi merak ediyorum...
O dudaklar baþka yüzemi gülüyor?Yoo ben aðlarken sen gülemezsin ki öyle demiþtin...
Aðlama sakýn gül yüzlüm hem erkekler aðlamaz bilirsin...

Seni çok özledim biliyor musun?Ama ben hep savaþtým hep seni bekledim...Ama hep yenildim...
Yenildim, yenildim ve tekrar yenildim ama hiç býkmadým uslanmadý bu yürek býkmadý bu gözler aðlamktan...Hep sana aðladýlar...hep sana hep sana............
Ne zaman biter bu özlem ne zaman biter içimdeki hasret....Fýrtýnalar esiyor bugünde yüreðimde
sensiz her geçen gün biraz daha ölüyorum....

Dön hadi dön seni çok özlüyorummmmmmmmmmm!!!
Başlık: Ynt: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 22 Ara, 2005, 18:57
Caným, bir tanem, meleðim, her þeyim.. Gittin de niye gölgeni götürmedin beraberinde. Niye sen giderken gölgeni býraktýn yanýmda? Uçaða almadýlar mý onu, konsolosluklar vize vermediler mi gölgene? Niye onu býrakýp da gittin oralara?

Peki niye ben sürekli gölgenle yaþýyorum. Çantamýn içinden gölgen çýkýyor, bilgisayarýmý gölgenle ortak kullanýyoruz, ne zaman mutfaða gitsem gölgeni buzdolabýný karýþtýrýrken yakalýyorum. Caddelerde gölgenle beraber dolaþýyoruz. Dolmuþta iki kiþilik yer parasý veriyorum, biri sevgili gölgen için biri benim için. Sinemada yanýmda koltukta hep gölgen oturuyor. Bira bardaðýnýn içinde gölgeni görüyorum, geceleri yorgan kavgasý yapýyoruz gölgenle. Bazen seni tartýþýyoruz gölgenle, beni yakaladýðýný iddia ediyor ve sonuçta tabii ki de hep gölgen haklý çýkýyor "ayný senin gibi"... Bunu söylememiþtin ama, giderken gölgeni buradada býrakacaðýný ve onun benim hep yanýmda olacaðýný söylememiþtin bana... Niye giderken gölgeni benim yanýmda býraktýn? Niye...

Biliyor musun "Su" da seninle ayný kokuyu kullanýyor, o da senin gibi kokuyor her zaman. Bu arada Su senin gölgenin adý. Bir isim de verdim ona artýk. Önceleri kýzmýþtým Su'ya. Niye seni de götürmedi diye. Sonra kapý önüne býrakýlan çocuk gibi baktý gözlerime. Çok Türk film oldu bu hikaye deyip sarýldým ona. Artýk beraber yaþýyoruz, Bazen aileni görmeye gidiyor ama senin gibi deðil, haftada birkaç saat gidiyor, sonra geliyor yanýma. O da senin gibi senin gibi biraz deli.. Beraber koþuyoruz yeri geliyor boðuþuyoruz... O da ayný þeylere gülüyor. Bazen dakikalarca susmuyor gülmeye baþlayýnca. Sonra sarýldý mý sýmsýký sarýlýyor, dakikalarca sürüyor senin gibi...

Baþkalarýna bakamýyorum o varken yanýmda. Sen yokmuþsun gibi davranamýyorum.. Benim aklýmdan neler geçerse geçsin, Su hep tutuyor beni kolumdan, getiriyor bilgisayarýmýn baþýna beni, kendisini yazmam, seni yazmam için....Ve hep Su kazanýyor, anlamsýz kavgalarýmýzý……
Başlık: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 26 Ara, 2005, 22:55
Masallar Hep Mavidir...  


Bir gün sen geçmiþ zamandýn
Bense yanýmda anlamlarým
Gezinirken uzaklarda, akþamlarým
Her þey geçer demiþtin
Geçmeyen þeyler var þarkýlarýmda

Günlerce bekledim üzerimde býraktýðýn etki geçsin diye... Olmazdý, olmadý da zaten... Ben aþktan korkardým... Korkulan baþa gelirmiþ, korktum ve geldi baþýma... Seni o ilk gördüðüm anda hissettiðim þeyle baþa çýkamadým... Geçsin diye bekledim. Geçmezdi bilirdim, geçmedi de zaten...

Aklýmda kalan bir anlýk bir bakýþtý sadece... Ve ben, bir sonraki bakýþýn için hayaller kurarken yakaladým kendimi günlerce... Günlerce gözlerimi kapadýðýmda o bakýþ geldi gözlerimin önüne... Yok saymak istedim olmadý, yapamadým... Geçmeyen þeyler vardý... Sen vardýn... Artýk masmavi bir masal vardý...

Bir durak var yüreðimde
Beklerken hep geciktiðim
Sürüklerken beni sana mevsimlerim
Her kaçýþ kendini yakalar
Kaçamadýðým þeyler var þarkýlarýmda;

Kaçtýkça senden, sana yakalandým. Aþktýn sen. Kaçtýkça aþktan, mavisi yüreðime bulaþtý... Olmazdý artýk, yapamazdým... Olmadý, yapamadým, kaçamadým… Bu masalý yazmalýydým... Mutlu aþklar da yazýlmalýydý. Baþladým yazmaya...

"Her aþk bir mavi masal, anlatýlmayan"

Demiþ þarkýda.. Þimdi mavi bir masalý yaþýyorken seninle... Tek bir cümle dökülüyor dudaklarýmdan... "Ýyi ki sen mavisin. Ýyi ki bu bir masal" Ne olur izin verme, bitmesin bu mavi masal…
Başlık: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 26 Ara, 2005, 22:57
(http://img383.imageshack.us/img383/753/post129113043446601jn2mv.jpg)


Zaman gelir ve sen gidersin
Bazen uzaklara, bilinmezlere
Aðlarým buralarda renksiz...
Ve haykýrýrým yükseklere sessiz.

Bazen gözyaþým düþer yere
Seni hatýrlatýr her biri
Sonbaharýn sesleri...
Ve düþerim yükseklerden yine sensiz..

Yaðmurlar yaðar ya,
Kimi zaman yükseklere
Ýþte o zaman aðlarým,
Sensiz yaðanlara...acýlara

Zaman gelir, ben giderim uzaklara
Býrakýrým seni, sensiz..
Ve kaybolur umutlar, arkasýna bakmadan...
Ve aðlar gökyüzü...

Ve bazen ölür insan, arkasýna bakarak,
Aðlayarak..
Geri dönüþler yoktur artýk
Bir cýlýz soðuk hissedilir
Kalpten gelen..

Bu senin için..
Bu Unutulanlar için....
Bir de yok olan aþklar için...


(http://www.vazgectimsenden.com/indir.gif)

Unutulanlar Ýçin ÝNDÝR >>>>> (http://rapidshare.de/files/9572504/CeMRe_-Duydumki_unutmu_sun.zip.html)
Başlık: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 27 Ara, 2005, 14:38
Ýnsanlar hep doðru insan nerde ne zaman karþýma çýkacak diye düþünür.. Onu bulunca güneþler açacak, hayat çok güzel olacak, bütün kapýlar açýlacak sanýr.. Halbuki onu bulunca daha büyük zorluklar çýkar insanýn karþýsýna.. Bugüne kadar ben iken þimdi biz olmuþsunuzdur.. En baþta ona karþý sorumluluklarýnýz vardýr.. Onun yanýnda olmak, onu rahat ettirmek dahasý onu mutlu etmek gibi.. En önemlisi de o sevgiyi taþýyabilmek... Bugüne kadar yalan yanlýþ aþklar yaþayan sizin gerçek sevgide eliniz ayaðýnýza dolaþýr.. En baþa çýkýlmaz duygu sarar tüm benliðinizi.. Ya onu kaybedersem? Ya onu mutlu edemezsem? Ya bir aksilik çýkarsa.. Bunlardan kaybetme korkusu baþlý baþýna bir iþkencedir zaten… Onsuz olabilirim diye kendinize bir þeyleri ispatlamaya çalýþmalar.. Ondan uzaklaþmak için yaptýðýnýz saçma sapan davranýþlar.. Bazen tüm bunlardan kurtulur mutlu olursunuz bazen de tüm bunlara yenilir hayata savrulur gidersiniz..

Ve aklýnýzda durmadan ayný söz..

"O bensiz daha mutlu.."

Belki kendinizi avutmak için belki de gerçek.. Ama ne olursa olsun bunu düþününce insanýn acýsý biraz olsun diniyor…

Bu da yazýmýzýn þarkýsý…


(http://www.vazgectimsenden.com/indir.gif)

http://rapidshare.de/files/8754444/CAN_Yarim.zip.html
Başlık: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 27 Ara, 2005, 14:39
 loveSokaðýn baþýna geldiðimde, beton yolu ve iki tarafa yapýlmýþ yüksek apartmanlarý, düþüncelerimde eski haline dönüþtürdüm. Özlemleri yaþamak adýna, kendimce yaþadýðým bir oyundu. Mutluluðun ve üzüntülerin bir arada geçtiði yüreðimin duygularýný tekrar hatýrlamaktý...

Apartmanýn önünde durdum. Burayý, eski üç katlý taþ eve dönüþtürdüm. Gülümsedim, çocukluðumun en güzel anýlarýnýn saklý olduðu, doðduðum evdi yine. Beþ basamaðý koþar adýmlarla çýktým, demir halkayý kapýya vurdum. Sevgili kapým sessizce açýldý...

Ýçeriðe girdiðimde taþ yapýnýn ahþapla bu kadar güzel, uyum içinde olmasýna, hayranlýkla baktým. Rahmetli dedeciðim bu evi bir Rum aileden satýn almýþtý. Geniþ ayný zamanda uzun bir koridor, sol tarafýnda çift kapýsý ile büyük salon. Gülümsedim, misafir geldikçe girebildiðimiz bizim için evin en soðuk odasý...
Koridorun sað tarafý ise biz torunlarýn en eðlendiði yer, ahþap merdivenler... Evin içindeki doðal kaydýrak. Yukarýdan inerken, kaymalýyým...(...)

Koridorun sonuna geldiðimde, baþka bir dünyanýn içine girerdim. Üç tane taþ basamakla inersiniz ve o zarif ahþap kapýya dokunursunuz. Ailemizin en sevgi dolu, sýcak akþamlarýnýn geçtiði taþ salon. Sedirler, yer minderleri,sallanan koltuk, yemek masasý,duvardaki aile resimleri karmaþa içindeki renklerin,uyum içindeki düzeni.

Evet, öyle bir uyum içindeki evdeki eþyalar inanamazdým.Sihirli bir el, sihirli bir yürek vardý, evimizde. Tabii ki rahmetli babaannem...

Mucize gibi bir kadýn. Bembeyaz saçlarý, beyaz teni, yüzünden eksiltmediði gülümsemesiyle, ufak tefek meleðim benim,can gülüm... Hiç duymadým nazlandýðý, of dediðini. Gülümserken, gözümden dökülen iki damla yaþ, her neyse. Hayatýma güzel renkler katan,yüreðime sevgiler eken, eþsiz insandan söz ederim, baþka bir düþlerimin özlemlerinde...

Ben taþ salonumuza döneyim.Odanýn bir köþesinde, mutfaða açýlan bir kapý. Günümüzdeki farklý bir mutfak. Hiç unutmadýðým, saatlerce nasýl yandýðýný izlediðim, kocaman iki tane kuzini. Ve leziz yemekler, elde açýlmýþ börekler. Beþ dakika içinde mutfaða girip harikalar yaratan, tabi ki can gülüm...

Evin banyosu da bu taþ salona açýlýrdý.Ýki tane çok özel mermerden kurnasý vardý. Yýkanmak güzel bir oyundu, taþ banyoda...

Ve bahçe. Oyunlar oynadýðýmýz, dedemin çardaða kurduðu salýncakta sallandýðýmýz, babaannemin kokulu karanfiller diktiði,harika bahçemiz...

Özlemleri düþlerde yaþatmak,bazen en iyi dinlenme geliyor.Geleceðimize, her adým attýðýmýzda bize yardýmcý olacak bir öðüdün saklý olduðu, yaþanmýþ deðerlerin olmasý ne güzel...

Dediðim gibi burasý üç katlý bir taþ ev.Ýlk merdivenleri çýktýðýnýza küçük bir hol var. Bu holde renkli camlarla süslü bir kapý var, terasa açýlýyor. Terasýn en güzel yaný,sürekli güvercinlerin olmasý.Genelde sessizce seyrederdik ama çocuktuk nede olsa. Beklerdik, sayýlarý çok olduðunda, yalnýzca hep birlikte gökyüzüne uçuþlarýný görmek adýna,kapýyý hýzlý açardýk. Belki de düþlediðimiz bizi de tutup uçurmalarýydý. Yüreðim bunlarý düþündükçe tatlý bir neþeyle doldu. Ah! Bu evimiz ne güzeldi...

Ýkinci ve üçüncü katlarda yatak odalarý vardý. Herkesin kendi odasýnýn bir öyküsü, her odada yaþadýðýmýz mutlu saatler, hüzünlü dakikalar hep vardý, düþündüðümüzde de olacaktý...

Birden kýzýmýn sesiyle, düþlerimi aklýmýn, yüreðimin bir köþesine sakladým.Sevgiyle gülümseyerek kýzýma döndüm. Elini tuttum. Sokaðýn sonuna yürümeye baþladýk.

Unutmadan bir kere daha arkama dönüp, apartmaný taþ evimiz yapýp, ikinci kattan birinci kata merdiven týrabzanýndan kayarak indiðimi düþledim Kýzýmýn eline daha sýkýca tuttum. Yaþamýn güzelliðini görmek ne kadar güzeldi. Hayatýmýzdaki küçük mutluluklar hep vardý, hep var olacak. Önemli olan anlamak, deðerini bilmek...
love
Başlık: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 28 Ara, 2005, 11:43
Bir Meleðin Kanatlarý Arasýndan Sýyrýldým Bu Gece

--------------------------------------------------------------------------------

Bir meleðin kanatlarý arasýndan sýyrýldým bu gece
Düþlerimden uyandýrýldým, göðün yedinci katýndan azad edildim bu gece… Boþlukta ilerledim korkuyla, yýldýzlar tarafýndan kucaklandým. Ýncinmiþliðimin farkýna varamayýp daha çok incineceðim sandým; beni azad eden meleðimin kanatlarý arasýna sýðýnmaya çalýþtým…
Çok geç idi… Anlayamadým…
Güneþ'i, Ay'ý ve Yýldýzlarý gördüm. Düþüþlere son verip tutunmak istedim her birine sýkýca. Hiçbirinin kanatlarý yoktu. Tutunamadým.
Çarptým. Düþtüm. Yaralar aldým.

Sonsuzdu boþluk. Hiç bitmeyecek sandým.
Düþledim; kalbimden uzanan ince zincirle meleðimin kanatlarýna mühürlendim. Acýmasýzdý melek; gözpýnarlarýysa çoktan kurumuþtu. Bir damla bile yaþ akmadan yüzünden kopardý zinciri…
Hayallerimle yarattýðým melek, göðün yedinci katýndan düþürdü beni bu gece…
Kanatlarýný aþkýmla iþlediðim melek, düþlerine feda etti beni bu gece…
Meleðim tarafýndan azad edildiðimden beri bir melek gibi hissetmiyordum kendimi; bir kanat çýrpýþýyla son veremedim düþüþlere. Gözlerimi söküp bir çift yýldýza yer verdiðimden beri eski meskenlerinde; kör oldum, fark edemedim bir soluk alýmý ötemden geçenleri…
Derken bir melek dokundu gözpýnarlarýmý týkayan pýhtý kana. Iþýyarak gördüm; farklý bir suretim vardý karþýmda.
Sýcaktý dokunuþlarý.
Kadife yumuþaklýðýndaydý ciðerlerimi saran kokusu.
Iþýyordu gözleri.
Tereddüt etmedim; býraktým bedenimi kanatlarý arasýna…
Bir melek geçti hem düþümden hem hayatýmdan bu gece. Bir melek kondu yüreðime…
Bir meleðin kanatlarý arasýnda ölüme bile razý oldum bu gece…
Başlık: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 04 Oca, 2006, 18:30
Evet yine sensiz bir gece
Ve yine beynimde binbir bilmece
Berbat bir gecenin ardýndan bana kalanlar
Yine dibe vurmusluðum ve yine sensizliðe lanetimm dilimde

Sen gittiðinden beri kaç gün geçti saymadým
Bildiðim tek sey artýk
Sokaklardan uzaklaþtýðým
O deli dolu beni bulamadýðým

Beraber yürüdüðümüz yollardan geçtim bu gece
Ve her adýma bir damla gözyaþým aktý
Kalbimin derinliklerinden küçük bir kan damlasý
Her damlada biraz daha bitirmek gerekirken seni
Niye çoðalýyorsun bilemediðim derinlerde

Sensizliðe alýþmaya çalýþan ben
Sensiz sessizliðinle gömülüyorum derinlere
Bir kez daha anladým bu gece
Gidiþinin bitiþim olduðunu

Bir Kez Daha Anladým Nefesim Olduðunu
Ve Sensiz Nefessiz Olduðumu

Bin bir zahmetle beni dýþarý çýkaranlar
Þimdi halimi görünce bin piþmanlar
Yüreðimde saklamaya çalýþsamda akan damlayý
Yaðmur yaðmadý gizleyemedim gözyaþýmý
Başlık: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: yalovalý - 06 Oca, 2006, 17:20
GERCEKTEN MUKKEMMEL OLMUS ABDULLAH HARIKASIN
Başlık: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 06 Oca, 2006, 18:58
saðollaýsn yalovalý beðendiðie sevindim
Başlık: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: 3va - 14 Oca, 2006, 15:45
Sanýrým bütün sorunum özlemekle ilgili. Keþke "yaþlanmaya baþladým, o yüzden geçmiþi özlüyorum" diyebilseydim. Zerre kadar özlemiyorum geçmiþi. Geçmiþe dair ne varsa silindi hafýzamdan. Ben geleceði özlüyorum. Belki de hiç yaþayamayacaðým geleceðime dair özlemlerim. Asýl sorunda burdan baþlýyor zaten. Geleceðin olmayacaðýný biliyorum. Olmayaný, olma ihtimali bulunmayaný özlüyorum. Ýþte bu özlem koyuyor insana...


iyi ki varsýn kalbimsende...
Başlık: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 14 Oca, 2006, 16:14
verliebt saðollasýn ;)
Başlık: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 14 Oca, 2006, 16:25
Özlediðin Gidip Göremediðindir


Özlediðin, gidip göremediðindir;
ama, gidip görmek istediðin

Özlem, gidip görememendir; ama
gidip görmek istemen

Özlediðin, gidip görmek istediðin-
ama gidip göremediðin

Özlem, gidip görmek istemen-
ama, gidememen, görememen;
gene de, istemen
Başlık: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: 3va - 14 Oca, 2006, 16:33
Özlem, gidip görmek istemen
ama, gidememen, görememen;
gene de, istemen..

gidemiyorum göremiyorum
bi kez olsun yüreðine dokunamýyorum
diil elini tutmak gözlerine bile bakamýyorum
ben burdayým diyemiyorum
ama gene de istiyorum ya gene de istiyorum :(

saðolasýn...
Başlık: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 14 Oca, 2006, 16:33
(http://img257.echo.cx/img257/782/sevenler7bd.jpg)

Seni sevmek, baþka hiç kimseyi sevememektir. Seni sevmek, bir sadakati deðil, sadýk bir ihaneti sevmektir. Kaybetmeyi ve her seferinde yeniden baþlamayý sevmektir, seni sevmek. Seni sevmek, ayrýlýðý daha ilk dakikadan kabullenmektir. Ayrýlýk çöplüðünde aþk aramaktýr seni sevmek. Cevapsýz bir soru, sorusuz bir cevaptýr aþkýn. Kaç bilinmeyeni olduðunu bile sayamadýðýn bir denklemi çözmeye çalýþmaktýr, seni sevmek. Seni sevmek, "olmayacak bir nedeni, gelmeyecek bir gideni" beklemektir.

Seni sevmek, kafandaki hayali aþký deðil, hiçbir norma uymayan bir deliliði sevmektir. Seni sevmek, sonsuz bir denize dalmak, çýkýþý olmayan bir tünele isteyerek girmektir. Cehennemde yanmaya koþa koþa gitmektir, seni sevmek. Günahýn çekiciliðine kapýlmak, þeytanýn yap dediðini yapmak ve ateþi güneþ sanmaktýr, seni sevmek. Bitmeyen bir filmi sürekli yeni baþtan seyretmektir seni sevmek. Seni sevmek, rüzgara kapýlmak, havalanmak, uçmak ve her seferinde binlerce metreden yere çakýlmaktýr. Yaralanmýþ yüzünle, kanlarýný temizlerken yine uçmaya çalýþmak da, sadece seni severken yapýlacak bir deliliktir.

Seni sevmek, hiçbir þeye sahip deðilken, dünyalar sana aitmiþ gibi mutlu olmaktýr. Seni sevmek, en basit haliyle yalandýr, her seferinde yeniden kanýlan, bir kez daha kanmak için aylarca beklenen, bir yalandýr. Seni sevmek, herkesin aklýna meydan okumaktýr, tüm doðru þýklarý reddedip, bile bile bir yanlýþý seçmektir, seni sevmek, akýlla kalbin bitmeyen kavgasýný baþlatmaktýr. Seni sevmek, kimselere açýklanamayan, kendine bile anlatýlamayan, lanetli bir hastalýk gibi saklanan, tuhaf bir hikayedir. Seni sevmek, bir hikayede hayat bulmaktýr. Hayatýný bir hikayenin peþinden sürüklemek, bir roman karakteri olmak, romanýn diðer karakterlerince acýnarak bakýlmaktýr. Seni sevmek, kimsenin göze alamayacaðý bir kavgaya girmek ve sonunda kahramanca ölmektir. Seni sevmek, her seferinde yenilmektir, daha güzel yenilmek için yeniden baþlamaktýr.

Seni sevmek, dünyanýn en güzelini sevmektir. Kendi sevgine bile aþýk olmaktýr seni sevmek. Hiç kimsenin baþaramayacaðýný, baþarmaktýr seni sevmek. Dünyada en az bir kez mutlaka yaþanmasý gereken bir duygudur seni sevmek. Aþkýný bu kadar çok olumsuz öðe ile tarif ettikten sonra, yazýnýn sonunda, bir kez daha sana aþýk olmaktýr, seni sevmek....  
Başlık: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 14 Oca, 2006, 16:35
sende saðol
Başlık: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 14 Oca, 2006, 16:37
(http://img383.imageshack.us/img383/753/post129113043446601jn2mv.jpg)


Zaman gelir ve sen gidersin
Bazen uzaklara, bilinmezlere
Aðlarým buralarda renksiz...
Ve haykýrýrým yükseklere sessiz.

Bazen gözyaþým düþer yere
Seni hatýrlatýr her biri
Sonbaharýn sesleri...
Ve düþerim yükseklerden yine sensiz..

Yaðmurlar yaðar ya,
Kimi zaman yükseklere
Ýþte o zaman aðlarým,
Sensiz yaðanlara...acýlara

Zaman gelir, ben giderim uzaklara
Býrakýrým seni, sensiz..
Ve kaybolur umutlar, arkasýna bakmadan...
Ve aðlar gökyüzü...

Ve bazen ölür insan, arkasýna bakarak,
Aðlayarak..
Geri dönüþler yoktur artýk
Bir cýlýz soðuk hissedilir
Kalpten gelen..

Bu senin için..
Bu Unutulanlar için....
Bir de yok olan aþklar için...


Başlık: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 14 Oca, 2006, 16:44
B(ölüm)1:
Kendi kendimin kapýlarýný çarpýp kendimden dýþarý çýkmalýyým!Kendimi satýr'lara vurmalýyým soluksuz kalýrcasýna ve parçalarcasýna yüreðimi.Ardýma bakmaksýzýn vurmalýyým satýr'larý kendime.Kanatmalýyým kendimi ki içimde bu deli kan kudurdukça kuduz it misali,saldýrýp kendime bölük pörçük etmeliyim herþeyimi!Uzun zaman oldu kendimde oturalý...nerden baksan 22 koca yýl!
B(ölüm)2:
Merhaba!
Hayli oldu galiba görüþmeyeli satýrlarda.Dýþarýda çok gezdim.Üþüdüm,üzüldüm,aç kaldým,yersiz yurtsuz kaldým ,kendime yabancýlaþtým kendimden yozlaþtým.Yazamadým.Yoktum evde uzun süredir yoktum kendimde ve ruhumun üstüne çektiðim beyaz örtüler karþýladý beni döndüðümde.Hani toz konmasýn kirlenmesin diye beyaz çarþaflanan koltuk misali çarþaflayýp çýktýðým ruhum karþýladý!Hayatýn yaþadýklarýmdan toplayýp satýrlarýna yazdýðým yemiþleri olmuþtur sandým,durmadým kendimden çýktým;ama geç olmuþtu artýk!O saatte ben yaþýnda bir kýzýn kendi dýþýnda kalmasý tehlikeliydi.Öldüðümü sandým bir ara.Nerdeyse oturup kendi helvamý yiyip kendi ölümü gömecektim.Geciktim çünkü kendime.Geciktirildim belki de!Eve dönüþ yapmam gerekiyordu;döndüm.Ki gördüm,hayat kiþiyi kendindeykende kendinden uzaktaykende kanatýyor,kandýrýyor!
Uzun süredir sana yazmýyordum biliyorum uzun süredir hayatý geyiðe vurmaya çalýþtým kar etmedi!Kendimi daha da üzülmüþ ve üþümüþ buldum.Ve hayatýnda hep baþkalarýný özleyen düþünüp düþleyen ben ilk defa olsun kendisini özledi!Döndüm iþte!Ýkimizde birbirimizi var ediyoruz;ben sana yazarak seni sana beni yazarak beni var ediyorum.Döndüm.Duvara çarpmýþ gibiyim.Öyle bir haldeyim ki hal bile deðil halsizliðim!Biraz uzanýp yüreðimin çimlerine gözlerime,gözlerimdeki sevgiliye bakýp biraz dinleneyim.Neyseki ne seni ne kendimi deðiþmiþ,kirlenmiþ gördüm.Yokluðumda yok olmamýþ birçok þey.Ýyiki geldim,hoþgeldim...
B(ölüm)3:
M.K. ç(alýyor) yine beni kendimden geçiriyor;vazgeçmek deðil bu sefer ya da çekip gitmek deðil kendinden,uçmak gibi alýyor beni yerden ;ayaklarý kesiliyor yüreðimin ve maviye çarpýyor atýþlarýný,özgürlüðün mavisine!M.K. ç(alýyor)kendi dilim kendi köyüm aklýma geliyor,yüreðime kendime getiriyor beni;þu resimleri olan yüzü saçý güneþ sarýsý gözleri gök mavisi,sümüklü,çamurlu çocuklarýn masumiyetini ve hayattan habersizliklerini çarpýyor yüzüme!Utanýyorum biraz kendimden;hayatý bunca görmüþlüðümden,büyümüþlüðümden;ama o yüzleri,o gülüþleri,o masumiyeti sevgiyle öpüyor gururla yüreðimin baþý üzerinde taþýyorum;kirlenmemeleri için hayatta bizim kadar büyümemeleri için...
B(ölüm)4:
Rüzgar olmalý þimdi odamda.Yüzüme çarpmalý,bana geldiði maviliðin masalýný anlatmalý,kuþlarýn kanatlarýný nasýl kullandýðý sýrrýný ki kuþlar bu sýrrý bir rüzgarla paylaþmýþlar.Rüzgar olmalý þimdi bu türkülerin yanýnda.Üþütmez bizleri türküler,tatlý bir yel belki rüzgardan kastým.Tatlý bir yel kokmalý þimdi odamda;dýþarýyý içeriye,yüreðime taþýyacak bir yel olmalý!Bi çocuðun elinde güvende olan uçurtmanýn kuyruðu misali takýlmalýyým peþine türkülerle.Kendime yeniden dönüþümü kutlamak için rüzgar diyorum,rüzgar olmalý ki düþlerimi þerefine kaldýrýp bir dikiþte içebileyim ve ardýndan zilzurna sarhoþ olabileyim.Kalkayým artýk ben.Çaðýrdým gelmedi madem ben gideyim ayaðýna;çýkýp dýþarýya,vurayým kendimi yollara ki rüzgar þimdi yollardadýr,yolculuklardadýr.Ve her kaldýrýmda bir yolcusunu bekliyordur...Gitmeliyim þimdi..Hayýr hayýr kendimden çýkmayacaðým.Sadece beni çaðýran düþe,türkülere,sokaða;hayatýn tam ortasýna çýkacaðým...
Başlık: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Mtemizce - 16 Oca, 2006, 03:40
abi süpersin ya kalbimsende manyak bi arþiv yapmýþsýn adeta süpersin ya bravo yüreðine ve ellerine saðlýk alkýþ abi be alkýþ +5 isterim senin için ;)
Başlık: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 17 Oca, 2006, 13:18
týkla tebrik ten 1 puan
Başlık: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 19 Oca, 2006, 14:45
Hani bir yaðmur yaðar ya bazen... (Birden uzun zamandýr haber alamadýðýnýz ve ne yaptýðýný bilmediðiniz eski sevgiliniz gelir aklýnýza.)
Hani gök gürler ya arkasýndan... (Arayýp aramamayý düþünürsünüz önce. Ýçinizden bir ses "ara" demektedir ve o sesi dinlersiniz. Telefon ellerinizdedir, numaralarsa aklýnýzda. Dokunursunuz tuþlara.)
Hani þimþekler çakar peþinden... (O da çok sevinmiþtir sesinizi duyduðuna. "Nasýlsýn?" diye sorarsýnýz ama aslýnda merak ettiðiniz þey "Bensiz nasýlsýn?" dýr.)
Ýþte öyle birþey...

Seni düþündüm dün akþam yine
Sonsuz bir umut doldu içime
Bir de kendimi düþündüm sonra
Bir garip duygu çöktü omzuma

Hani ýssýz bir yoldan geçerken... (Duyduðunuz ses öyle tanýdýktýr ki, güven ve huzur verir size. Birlikte yaþadýðýnýz anlar birer birer aklýnýza gelir, yaþadýðýnýz anýlar gözünüzün önünden teker teker geçer.)
Hani bir korku duyar da insan... (Ses tonundan birþeyler anlamaya çalýþýrsýnýz. En ufak bir titremeyi, en ufak bir heyecan kýrýntýsýný kendinize yorarsýnýz. "Demek o da etkileniyor" dersiniz. Ya da tam tersi... Sesindeki soðukluk ile karþýlaþmaktan korkarsýnýz. O soðukluk, içinde size dair hiçbir þey kalmadýðýný gösterecektir ve bununla yüzleþmeye henüz hazýr deðilsinizdir.)
Hani bir þarký söyler içinden... (Söylemek istediðiniz öyle çok þey vardýr ki. Örneðin "Özledim…" demek istersiniz ama dudaklarýnýzdan bir türlü dökülmez bu kelime. Ayný þekilde düþünmediðini görme ihtimali tedirgin eder sizi.)
Ýþte öyle birþey...

Hani eski bir resme bakarken... (Sahi neden ayrýlmýþtýnýz? Neydi bu aþký bitiren þey? O an çok da anlamsýz gelir aklýnýza gelen nedenler. Belki basit bir kavga, belki bir kýskançlýk. Belki de bir ihanet. Ama hiçbir þeyin önemi yoktur artýk. O telefonun diðer ucundadýr ve aklýnýzda sadece onunla mutlu olduðunuz anlar vardýr.)
Hani yýllarý sayar da insan... (Ayrýlma aný ve sonrasý gelir aklýnýza. Umudunuzun yok olduðu ve geceler boyu aðladýðýnýz günler. Hani zaman geçmek bilmezdi ve hani siz umutsuzca ölmeyi beklerdiniz ya.)
Hani gözleri dolar ya birden... (Gözyaþlarýnýz, göz pýnarlarýnýza akýn eder. Aðlamamak için zor tutarsýnýz kendinizi. "Neden?" demek istersiniz. "Neden bitti?" ... Yutkunursunuz, tek kelime edemezsiniz. Dudaklarýnýzý ýsýrýr, içinize akýtýrsýnýz göz yaþlarýnýzý çaresiz. O an içinde bulunduðunuz zor durumu anlamasýný istemezsiniz.)
Ýþte öyle birþey...

Seni düþündüm dün akþam yine
Sonsuz bir huzur doldu kalbime
Bir de kendimi düþündüm sonra
Bir garip duygu çöktü omzuma

Hani yýldýzlar yanýp sönerken... (Gökyüzü ýþýl ýþýldý aþýk olduðunuz geceler ve sizin gökyüzündeki tek yýldýzýnýzdý o bir zamanlar. Her parlayan yýldýza onun adýný verirmiþtiniz.)
Hani bir yýldýz kayar da insan... (Her kayan yýldýzda ona dair dilekler tuttuðunuz gelir aklýnýza. Baþýnýzý kaldýrýr gök yüzüne bakarsýnýz; tek bir yýldýz dahi yoktur. Ve artýk sonsuza kadar o yýldýzsýz gecelerde yaþamaya mahkumsunuzdur.)
Hani bir telaþ duyar ya birden… ("Ne yapýyorum ben?" diye kýzarsýnýz kendinize. "Kendine iyi bak" deyip kapatýrsýnýz telefonu ve yine yalnýz kalýrsýnýz. Bir garip duygu çöker omuzlarýnýza... Gözleriniz geceye yenik düþer ve kapanýr.)
Ýþte öyle birþey...

Sabah uyanýrsýnýz ve sorarsýnýz kendinize "Neydi bu?" ... Cevabý yoktur. Çünkü "Ýþte öyle bir þey" dir bu yaþadýðýnýz... Sadece bir kaç dakikalýk bir süre içinde yaþadýðýnýz ve belki de bir daha asla yaþayamayacaðýnýz bir þey...
Başlık: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 07 Şub, 2006, 13:01
Aylardan Mayis... Baharin kapimizi çaldigi, kisin kasvetinin aydinliga, siyahin beyaza dönüsmeye basladigi, yüreklerin yeniden heyecanlandigi bir mevsim. Bahar, ilkbahar mevsimi... Yani tabiatin yasama yeniden merhaba dedigi, gökyüzünün parladigi, günesin içimizi isitmaya basladigi bir mevsim. Çiçeklerin ve doganin yeryüzünü rengarenk donattigi bir mevsim... Insanlarin gözlerindeki umut isiklarinin yogun olarak parladigi bir mevsim.. Ilkbahar mevsimi.. Yani gönlümün sevda yagmurlariyla sulanarak ruhumun ve yüregimin yeniden "merhaba" dedigi bir mevsim... Yani ask tomurcuklarinin filizlenmeye basladigi, benligimi sardigi bir mevsim. Yani birtanem senin heyecanini yasamaya basladigim bir mevsim... Yeniden varolusun mevsimi...

Duygularimizin baharinda filizlenen sevdamizi doyasiya yasamak, yasadikça güçlenmesini izlemek ve hissetmek... Herseye ve herkese ragmen bu aski ebediyyen, can bedeni terk edene kadar yasamak iyi ve kötü günde el ele ve omuz omuza, yasarken diger yasayanlara örnek olmak, dilden dile diyardan diyara bu askin anlatilmasini görmek... Duygularimizin ve yasadigimiz anlarin bize verdigi yegane amaç buydu... An gelir sesini duyamamanin, an gelir kokunu ve sicakligini hissedememenin yakici atesini yüregimin en derinliklerinden vücüdumu sarmaya basladigini gördüm. Mutluydum herseye ragmen sevdanla ve hasretinle.. Mutluydum, bize zarar verebilecek bir güç yok yeryüzünde diye düsünüyordum. Mutluydum; seninle yasadigim her saniyenin verdigi huzuru tatmanin onuruyla... Yasamistik alinabilecek tüm zevkleri, arzularin doruk noktasina kadar... Mutluydum, çünkü tek beden olmustuk...Dünyanin tüm pislikleri bize uzakti birlikteyken... Varligin güç veriyordu varligima... Sana her dokundugumda ilk heyecani yasiyordum yeniden... O çocuksu hareketlerin renk katiyordu iliskimize. Evet canim mutluydum. Hem de çook...

Aramizdaki kilometrelerce mesafe sevgimi daha da güçlendiriyordu nasil ki "uzak mesafeler küçük sevgileri öldürür, büyük asklari güçlenririr tipki rüzgarin mumu söndürüp atesi daha körükledigi gibi"... Artik haftada bir görmek yeterli degildi, kilometreler ayirmamasi gerekiyordu bizi... Ulasmaliydim sevdamin kaynagina tüm arzularimizi yasayabilmek için doyasiya... Ulastim sonunda.. Herseyimi feda ederek kollarimi açarak kostum can kusuma. Ayni mekani paylasabilmek, ayni havayi teneffüs edebilmek için bir ömür onunla ebediyyen... Iyi ve kötü günümüzde...

Aylardan Eylül... Haziran, temmuz, agustos derken eylül.. Mazide kalmisti, anilarimiz essiz güzellikleriyle süslemisti sevdamizi... Günes ilkbaharla dünyamizi isitmaya baslamis, yazla yakmis ve artik o yakiciligini kaybetmeye baslamisti... Uzaklasiyordu dünyamizdan. Ama uzaklasirken baharda yeseren tüm güzellikleri ve yesillikleri de beraberinde götürüyordu bir sonraki ilkbahara kadar... Güzellikler yok olmaya yüz tutmus ve yesiller sararmaya baslamisti, agaçlar da yaprak dökümüne.. Yani yasama veda etmeye baslamislardi... Yani sonbahardi kapimiza dayanan, bu sefer de. Evrenin kanunu geregi... Olmasi gerektigi gibi... Oysa olmamasi gereken tek sey vardi, oysa mevsimlerle hiç ilgisi olmadigi halde sevdamiz da yaprak dökümüne baslamisti... Yani sevgimizin de sonbahari gelmisti. Herseye ve herkese ragmen, ebediyyen can bedeni terkedene kadar dedigimiz o yüce sevgimizin... Susuzluktan sararip solan, boynunu büken tabiat gibi; sevgisizlikten ben de boynumu bükmüs ve ölüme terkedilmistim... Ugruna herseyimi feda ettigim, hayat arkadasim dedigim sevgilim artik bir yudum sevda damlaciklarina talim ettiriyordu kahredercesine beni... Uzaklasmaya baslamisti sebebini bilmedigim bir sekilde. Sevgisini gizlemeye ve bastirmaya çalismisti, her ne kadar becerememis olsa da. Yani sonun baslangicindaydik... Yani ölüme terk edilmistim bir sonraki bahara kadar... Ama tabiatin kanununda oldugu gibi birsüre sonra gelmeyecekti ilk bahar...

Oysa çok sey istememistim asla hayattan. Pembe panjurlu evim olsun istememistim. Onunla her yer ask yuvamizdi benim için. Çesit çesit yemekler istememistim, bir simit, bir bardak çay ya da sogan ekmek bile kebap gibiydi onunla. Askimizin verdigi güçle; sirtim pek karnim toktu zaten. Oysa çok sey istememistim asla hayattan. Bir yudum sevda istemistim, ayakta kalabilmek ve yasayabilmek, tüm engellere gögüs gerebilmek için can bedeni terkedinceye kadar... Sadece bir yudum sevda istemistim... Çok sey mi istemistim acaba.? Sonsuza uzanan sevdamizin ve gücüyle yildizlara kadar ulasnan büyüklügü gölgelenmeye çalisilmisti.. Birileri çekememisti bu yüce sevdayi ya da uygun görmemislerdi. Damlaya damlaya göl olan ve yasam kaynagimiz olan sevdamizi kurutmuslardi ebediyyen. Yok olmaya terk etmislerdi... Çabaladim yitirmemek için onu... Çünkü hala içimdeki sevgi çok büyüktü... Yeniden yücelmek için geç degil demistim hiçbir sey için, geç degil bir sevda için hiçbir sey demistim. Nafile...

Bir sevda vardi yüregimde tüm benligimi saran ama yasanmasi yasak olan ya da yasaklanan bir sevda... Asla ebedi mutluluga ermeyecek, yasama izni verilmeyecek bir sevda...
[/b]
Başlık: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: 3va - 07 Şub, 2006, 18:45
okumadan geciyim diyorum burayý
çünkü..
her okuyuþumda sol yaným yine sýzlamaya baþlýyor
derin bi nefes cekiyorum hayattan...
söz yok ki söylenecek
bu sýzý bile güzelleþtiriyor insaný
duygularýný yüceleþtiriyor
tþkr ler KalbimSende saolasýn ya
bu sýzýyý bu duygularý yaþattýgýn için...
o güzel yüregine saðlýk...
Başlık: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 08 Şub, 2006, 16:12
verliebt saðollasýn arkadaþým okumana ve beðenmen hoþuma gittii
Başlık: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Canik - 08 Şub, 2006, 23:21
Seni sevmek, hiçbir þeye sahip deðilken, dünyalar sana aitmiþ gibi mutlu olmaktýr ;)

yüreðine gönlüne emeðine saðlýk :(

tebrikledim ;)
Başlık: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 11 Şub, 2006, 17:26
saðollasýn Burçin
Başlık: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 20 Şub, 2006, 09:40
Dün gece þehri seyrettim tepeden... Karlar altýnda belli olan sadece ýþýklardý ve belli belirsiz görünen karlar vardý. Nasýl oldu bilmiyorum ama birden hayal kurmaya baþladým. Hayalden sonra kendime gelice irkildim. Bir gün bu þehre ve sevdiklerime veda edecektim. Bu düþünce öldürecekti beni. Küçük bir pencereden bakmýþtým oysa. bir de kalbimin penceresinde baksam ne olacaktý. Uzun zamandýr kapalý kalbimin penceresi. Ben o pecereden en son bir meleðe bakmýþtým. Kara bir pencereden bakan iblistim onun için. Zaten bu denli kötü bir yürekten ancak bir iblis bakardý, melek deðil. Lakin þimdi kapalý o pencere. Ve ortada melek mi, þeytan mý belli olmayan ben var... Bir gün bahar gelir mi diye düþünüyorum kalbime. Sen benim meleðimdin. Nasýl oldu bilmiyorum ama gözüme artýk eskisi gibi güzel gelmiyorsun. Her ne kadar aþkýn hatýrý olsa da seven bir kalbi þeytan yapmaya hakkýn yoktu senin. Beni üzmeye de hakkýn yoktu. Oldu artýk bir kere. Sana elveda demeye geliyorum... Sana yazdýðým þiirleri de yaktým... Ama ýsýtmadýlar nedense. Bana o denli soðuksun ki ateþ olsan bile yakamazsýn beni. Seni mahkum etmiþler mutsuzluk çölüne. O çöl ki ucu belli olmayan bir sahradýr. Bir de susuz býrakmýþlar seni... Sana kristal bardakta sunduðum suyu döktün. Ben daha ne yapabilirim ki... Her gördüðünün serap olduðunu düþünüyorsun iþte. Ben ise umutsuz kucaklarda aþk aramaya devam ediyorum.


Bekle beni Ýstanbul, geri döeceðim.
Daha bitmedi yaþayacaklarým,
Yenilmedim sana yenilmeyeceðim.
Hayat bu...
Her zaman sevinemez ki insan.
Hep mutlu olamaz ki her anýnda

Bugün seni gördüm sokakta
yýkýlmadýðýmý gördüm ayný zamanda
Sana besllediðim duygular,
Senin için büyütttüðüm çocuk ölmemiþ
Ýlk anýn heyecanýný yaþadým yeniden
Yine korkularýmý yenemedim
Yanýna gelip iki laf edemedim

Þimdi gidiyorum Ýstanbul dan
Bu maceraya biraz ara veriyorum.
Sanma ki unuturum seni
Geldiðim ilk gün hayalin karþýlayacak beni.
Aslýnda seni unutmak için gitmiyorum
Hayallerim için gitmem
Ýçimde ki çocuðu büyütmek,
Onu olgunlaþtýrmak için...

Sana veda etmeyeceðim.
sustum sen konuþ diyene kadar.
Belki de konuþmadan öleceðim.
Bilmiyorum hayat bize ne verir...
Bildiðim, bir gün gelecek
Ben sessiz öleceðim.
Başlık: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 20 Şub, 2006, 09:41
Aþk gözlerde baþlar kalpde büyürmüþ…

Gözlerine baktýðýmdan beri yüreðimde bir titreme var. Ýçimi aydýnlatan biþey var. Adýný daha koyamadýðým bir duygu bu. Ölmekle ölmemek arasý ,Sevmekle sevecek olmak arasý bir þey.

Ben senden hiç ayrý kalmamýþtým uzun zamandýr. Ne þarkýlar dindiriyor içimdeki sýzýyý nede senle geçirdiðimiz günlerin hayali… Hayallerde bir yerde toz bulutu olup kayboluyor gözümün önünden. Elimdeki resminin her karesini ezberledim. Kaç kývrým, kaç çizgi varsa yüzünde hepsi beynimin tam ortasýnda. Yarýn diyorum… yarýn belki her þey deðiþir….


Uzakta olmak içindeki sevgiyi daha çok tetikliyormuþ. Daha bi dolu yaþatýyormuþ kalbimde seni..


Bir asýrdýr ayrý gibiyiz sanki. Yollar uzaklaþtýkça özlemim bir o kadar artýyor sana. Teselli edecek hiçbir þeyin olmadýðýný anlýyorum "senden baþka" … çok þey istemiyorum ki hayattan. Bana çýkmazlarýn içinde olduðum zamanda verdiði mucizeyi þimdi yanýmda istiyorum…. Hayatýmdaki en güzel varlýðý " sen'i " …

Seviyorum seni .. hemde her zamankinden daha çok …..
Özlüyorum seni … kimsenin kimseyi özlemediði kadar …
Bekliyorum … geri dönüp koþacaksýn kollarýma diye …



Yaðmur,
Denize düþtüðünde deniz,
Yeþile düþtüðünde yeþil,
Topraða düþtüðünde toprak kokar...
Yaðmur,
Saçýna düþtüðünde sevgi,
Eline düþtüðünde özlem,
Göðsüne düþtüðünde aþk kokar..
Hiç yaðmuru,
Göðsüne düþürdün mü?

Ben düþürdüm … þimdi de beni hayata baðlayan yaðmur damlamý bekliyorum …..

Başlık: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 20 Şub, 2006, 09:41
Yorgunum Be Aþkým


Öylesine yorgunum ki aþkým,

Yýllarýn yükü var üzerimde, birikmiþ
Kalkmýyor omuzlarým, çökmüþ aðýrlýðýndan
Alamýyorum artýk, düþüncelerimi kendimden
Çýkamýyorum, gömüldüðüm çamurlu çukurdan…

Öylesine yorgunum ki aþkým,

Uyku bile haram oldu aylardýr
Hani hep derdim ya, geceler için
Benim sessiz arkadaþýmdýr diye, yýllardýr
Þimdi sesli dertleþiyoruz, karþýlýklý
Alenen, ýþýkta, alabildiðince, kafa kafaya…

Öylesine yorgunum ki aþkým,

Öylesine yorgunum iþte, anlatýlamaz
Tarifini becerebileceðimi sanmýyorum
Kelimelere de sýðdýramýyorum, almýyor
Yukarýdan aþaðýya uyuþmuþum, külliyen
Çimdiklesem bile, hissetmiyor artýk tenim
Gecelerin gizemi de, kar etmiyor dermana…

Öylesine yorgunum ki aþkým,

Bu nasýl bir duygu, bilemiyorum gayri
Kimseler de gülmüyor ki, etrafýmda
Sözleþmiþler sanki, karamsarlýðýmla
Ayna gibiler hüznüme, içimin acýsýna
Baktýkça onlara çaðlýyor, doluyor gözlerim
Boþalýyor yaþlar yanaðýmdan, akýyor, akýyor
Ýþte böylesine bir haldeyim, yanýyor yüreðim…

Öylesine bitkinim ki,
-Derdim beni aþmýþ...
---Yorgunum be aþkým,
----Hem de...
-----Çok yorgun…
Başlık: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 20 Şub, 2006, 09:42
 Sevda neydý
Basýtmýydý bu kadar
Herkesýn dýlýnde ký kadar
Basýtmýydý sevmek
Gelmeler ve gýtmeler
Sebepsýz terk edýslermý sevda
Gýdýslerýn ardýndan dokulen yaslarmý sevda

Neydý sevda
Neden vardý ki
Madem mutluluk yok sonunda
Neden gýrerký yureklere
Yýkmak mý sevda yýkýlmak mý
Gelmek mi sevda gitmek mi
Sebepsýz sevmek mý sevdaa

Neydýn sen
Neden sevdým ký sený ben
Sevdamýydýn sen
Yoksa
Yýtýk zamanlar harmanýnda
Kayýp býr zaman mýydýn sen

Neydin Sen, Neden Sevdim Seni Ben
Sevdam mýydýn
Yangýným mýydýn
Nefesim miydin
Yüreðim miydin

Belkide hepsiydin sen
Ama gittin.....
Sevdayý öðrendim ben

Sensizlikti sevda
Sevdanýn adýydý yada sensizlik
Özlemdi sevda
Acýydý sevda
Hasretti sevda

Küçük Bir Yürekte Koca Bir Haykýrýþtý Sevdaaa
Ve O Haykýrýsý Duymayan Bir Sevdalýydýn Senn
 
Başlık: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 20 Şub, 2006, 09:43
Kaçýrýlýyordu aðýzlar, telaþ içinde öpmüþtüm. Her sevgilide biraz daha dilime dolandý ezberlediðim aþk þiirleri... Maviyi nerede yitirdim?

Mahremiyetine inanmadým aþkýn. Harflerin büyüsünden dem vururken birileri, uzun cümleler kurdum aþk üstüne. Dillendirilmemiþ hiçbirþeye itibar etmedim. Mor beni kimlerle aldattý?

Sana kandým önce. Uzun, örgülü saçlarýna bir çýrpýda kýydýðýnda bildim, masallarýn da bir rengi olduðunu. Kim düþürdü sarýyý benim gülümseyiþime?

Uzak iklimlerden, beyaz sevinçler taþýrdý çocukluðumda yaðmurlar... Sahiplendim uzaklarý, üzünç oldu rengim. Kim soyundu beni siyaha?

Bir bakýþýn adýydý önce. Umuda evrildi sonra, ýssýz bir dað boyunca... Ýçimde hiç eksilmeyen... Kim alabilir yeþili ellerimden?

Þarap kýrýldý kaseye, deðdiðinde sevgilimin dudaklarý...Sýzdý þarap, sýzladý kase, yanmada dudaðý sevgilimin...Yanar kýrmýzý sonsuzca!

Sevgilim...
Rengim sýr þimdi...
Bir bahçenin ortasýndayým ve çiy düþürüyorum gülün her yapraðýna...

Başlık: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 20 Şub, 2006, 09:43
  Saat geceyi gece yarýsý geçiyor.Sen yanýmda yoksun.Sen,sevdiðim,benden uzak,soðuk bir þehirde yalnýz uykunla boðuþuyorsun.

Zaman anlamsýz þu an.Benim için zaman sensin...akrep senin;yelkovan benim ellerim.Ýkisi buluþtuðu an zaman anlamlý ve deðerli.Ve inadýna çok hýzlý.

Ellerimiz hep beraber kalsýn istiyorum.

Ýçim,

Ellerini ellerime,gözlerini gözlerime kilitle.Teninle ýsýt tenimi.Kokunu doyasýya içime çekeyim,doyasýya dokunayým o güzeller güzeli yüzüne.

Sarýlsam sana,bir kaç saniyeliðine de olsa..

Ey sevdiðim,zamana bir þeyler yap!günleri saatlere böl,sensizliðimi kýsalt ve "sen"li uzun zamanlar yarat bana,hiç bitmeyen...

Seni yaþat bana doyasýya.gözlerimin içine bak uzun uzun önce,sonra ellerimi tut ve sarýl bana sýkýca,hiç býrakmamacasýna.

Ey sevdiðim,zamana bir þeyler yap.önce bizi kavuþtur,sonra zamaný durdur ve "sen"li uzun zamanlar yarat bana.

Uzanalým sonsuzluða..

Başlık: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 20 Şub, 2006, 09:46
Yorgunsun, biliyorum...

En az benim kadar, belki de daha çok... yorgunsun ama inatla sürükleniyorsun peþimden. Ne zaman arkama dönüp baksam, sen hep ordasýn. Hep o ayný yerde...

Aþkýndan geriye acýlar kaldý
Zaman dediðin sonunda senide çaldý
Darmadaðýn edip uykularýmý
Yüreðimi hasretinle yakýp ta gittin

Senin yaralarýn beni üzer, benim üzüntüm seni yaralar her defasýnda. Biz çare deðiliz birbirimize. Ýkimiz de en çok birbirimizden ödünç aldýk hüzünlerimizi. Ve þimdi sen yorgunsun, ben ümitsiz...

Ne olur gitme artýk acýlarýn üstüne üstüne. Bir yerde kal ve orasý bana uzak olsun ne olur. Ne sen hak ediyorsun bu denli üzülmeyi ne de ben.

Üstüme vurup bu karanlýðý
Yüreðimi benden alýp ta gittin
Gökyüzümden toplayýp tüm yýldýzlarý
Bana ait ne varsa çalýp ta gittin

En iyisi unutmak her þeyi, geçmiþi silmek en doðrusu. Gözlerindeki yaþlarýn, yüreðindeki yorgunluðun sebebi olmasýn artýk sevdam. Kendine bir sýðýnak bul ve yaralý düþlerin uykusundan kaldýr o yorgun yüreðini.

Sonra yeniden sev, ama yorulmadan ve yormadan aþký... Biz hesapsýz yaþadýk sen doyasýya yaþa. Hadi... hemen þimdi, önce gözlerimi sil gözlerinden, sonra ellerimin sýcaklýðýný soðut avuçlarýnda. Beni hatýrlatan her þeyi yok et. Yorulma artýk benim için, gördün ki faydasý yok. Yeniden baþla ve mutlu ol dilediðince.

Gözlerim görmüyor, yetmiyor aklým
Uzayan gecelere sýðmýyor kahrým
Bilsen gençliðimi uðruna yaktým
Bir veda kurþunuyla vurup ta gittin...

Ama gelme artýk karanlýðýma... Yorgunsun biliyorum!...
Başlık: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: 3va - 26 Şub, 2006, 21:04
tebrik ederim
ve de teþekkür
ya herkesin bi parca kendinden biþeyler bulduguna eminim
sanýrým en cok da ben...
bunlarý okurken rahatlýyorum ya
sanki satýrlarla dertleþiyorum
dile getiremedigim duygularý sözleri buluyorum
iyi ki varsýn be arkadaþým
iyi ki...
Başlık: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 28 Şub, 2006, 16:26
saðollasýn verliebt
Başlık: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: denizz - 02 Mar, 2006, 20:22

Yeter ki Sen Yüreksiz Kalma Sevdiðim!...

Hiç tahmin etmezdim bu kadar acý çekeceðimi beni býrakýp gittiðini.Hep kaçmýþtým çünkü, çünkü hep sensizdi gelecek planlarým.Kýrýlmaktan korktuðum için katmýyordum seni geleceðimin hiçbir yerine..
.
Yada...Yada sadece kendimi kandýrýyordum, yada sadece yüreðimi avutuyordum.

Yada aslýnda tüm hayallerimde sen vardýn,her gece geliyordun rüyalarýma ve en güzel anlarý yaþýyorduk seninle o rüyalarda...Senin haberin olmuyordu ama ben günden güne baðlanýyordum sana...Ama ben günden güne baðlanýyordum ruhuna...

Korkuyordum...Korkuyordum ve rüyalarýmý bir türlü gerçekleþtiremiyordum.

Mesela çok istesem de sýký sýký sarýlamýyordum sana...Belki de bu yüzden hep Galata'da buluþmak istiyordum seninle... Hep belki tutarda atacaðým dersin diyordum ve ben bu sayede sýký sýký sarýlýrým boynuna..Belki sarýlýp kokunu çekerim ruhuma...

Sen farkýnda deðildin ama yavaþ yavaþ serum gibi giriyordun kanýma...Ve her damla da can veriyordun bana, her iþleyiþinde kanýma bir gülüþ býrakýyordun suratýmda...

Zamanýnda oluþan kýrgýnlýklarýmý unuttum yanýnda,elini tuttuðumda, aslýnda aþk buymuþ diyordum da, heyecanýmý anlamandan korkuyordum sebepsiz...Hep korktum,bilmeden nedeni korktum çaresiz...

En zor anýmda ,hiç tahmin etmediðim bir anda çýktýðýnda karþýma ve o köprüden zorla geçirdiðinde beni; ilk kez korkumla karþýya karþýya gelmiþ ve ilk kez cesareti bulmuþtum yaný baþýmda... Hatta cesareti abartmýþ, oturup sigara yakmýþtým,sen karþýmda...Kendimi güvende hissetmiþtim,ilk kez senin yanýnda bir korkumu yenmiþtim...

Ve umut baðlamýþtým aniden; sana ait hayallerimin, davetsiz misafirleri korkularýmý da yok edeceðime dair. Sevinmiþtim karabasanlarýmýn da karþýmýzda eriyip gideceðine düþündükçe sevdiðim...

...............
...................
.........................

Hiçbir zaman sevgimi ifade edemedim... Hiçbir zaman yazdýklarýmý söyleyemedi dilim ; ama konuþamasam da hiçbir þeyi sevmemiþti senin kadar kalbim...Ve hiçbir þey bu kadar ben olmamýþtý senden önce sevdiðim...

Sen sevdiðimdin... Ondan da öte yüreðim...Sen yüreðimdin benim...

"Ýnsan yüreksiz yaþayabilir mi?" Diye sormuþtum dostuma...
"Hayýr" demiþti de bana, ben kendimi göstererek,
"Yaþar.." Demiþtim gözümde bir damla yaþla...
Evet insan yüreksiz de yaþardý sevdiðim... Týpký gidiþinin ardýndan bedenimin yaþadýðý gibi.. Týpký gidiþinin ardýndan bedenimin nefes almasý gibi...


Sigara gibiydin benim için yüreðim..Bir fark vardý aranýzda ...Sen hiç zarar vermedin bana...Ve ben sigara gibi baðýmlýydým sana...

Bilirsin sigarayý ne çok içerim yüreðim..Gidiþinin ardýndan daha bir baðlandým sebepsiz ona... Senin gibi býrakýp gitmesinden korktum...Ýyice tek kalmaktan...Yüreðimin ardýndan...Bilmiyorum iþte gitmesinden... Korktum....Her þeyden olduðu gibi onun da gitmesinden korktum...

............
...............
.....................

Neden gittin demiyorum sana...Asla hakkým olmadýðýný biliyorum buna...
Ama giderken yüreðimi neden býrakmadýn bana?
Yüreksiz insan yaþar mýydý?
Evet yaþardý...
Ama bu gerçekten yaþamak mýydý?

Neden benim kadar sevmedin de diyemem asla, zorla sevgi dilenecek kadar onursuzlaþmadým daha... Belki þu an bu yazý bile öyle gelebilir sen dahil bir çoklarýna ama; ONURSUZLUK sevgiyi dile getirmekse eðer razýyým tüm onursuzluklara...

Neden diye sormuyorum sana biliyorum hiç hakkým olmadý buna... Asla soru sormaya hakkým olmadýðý gibi...Yada asla kýskanmaya...Yada kýzmaya...Özlemeye....
Bir sevmeye hakkým var sanýyordum ama ona da hakkým yokmuþ anladým sonunda...

..........
...............
..................

Sen benim sigaram gibiydin hayatýmda... Tek farkýn vardý ondan, sen asla zarar vermedin bana...

Kötü konuþamam ardýndan, kötü konuþulacak biri olmadýn asla... Tam tersi hayatýn karþýma çýkardýðý ilk iyi þeydin yaþamýmda...

Bir vurgunun ardýndan, aslýnda asýl sevdiklerimizin karþýmýza çýktýðýnýn en büyük kanýtýydýn artýk yanýmda olmasan da...

Kötü konuþamam ardýndan asla, sen hayatýmda tanýdýðým en iyi adamdýn... Tüm kýrgýnlýklara raðmen hala ayný iyi adamsýn...

.............
....................
........................

Hiçbir insaný öldürdün mü sen yüreðim?
Kalbinin tam orta yerine batýrýp býçaðý, seyrettin mi gözlerinin önünde kaybolmasýný?
Ya en sevdiðini öldürdün mü istemeden?
Sýrf o istiyor diye vazgeçtin mi onu sevmekten yüreðim?
Kalbindeki sevgini boþaltýp gittin mi yaralý?
Tüm acýlarý býrakýp olduðu yere, bir onun acýsýný alýp içine ilerledin mi yaðmurda bir baþýna? Ve o yaðmurla yýkanýp silmek istedin mi her þeyi?Silmek istedin mi tüm kýrgýnlýklarý kalbinden?

Geceleri karanlýk çöktüðünde odana ve sessizliðin sesi çýldýrttýðýnda seni, kendini suçladýn mý tüm olanlardan?

Dil yarasýnýn izlerini kapatabildin mi kalbinden peki yüreðim?

Tüm yaþananlara raðmen tek kötü söz kondurmayýp sevdiðine, bütün kötü sözleri yüklendin mi üzerine?

Sen benim sigaram gibiydin hayatýmda...Tek farkýn vardý ondan, sen asla zarar vermedin bana.. Ve ben hiç kötü konuþmadým hakkýnda...

Sahi sen hiçbir insaný öldürdün mü yüreðim?
Ya yüreksiz yaþamaya çalýþtýn mý hiç?
Sigarayý býrakmayý denedin mi peki?

Ben hepsini yaþadým , bilemezsin acýsýný sevdiðim...Hiç bilmede dileðim...Ben yüreksiz yaþarým , varsýn kalsýn yüreðim ellerinde, yeter ki sen yüreksiz yaþama sevdiðim...

Başlık: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: denizz - 02 Mar, 2006, 20:27
dikkat et arkadaþým cvplarýnda flodd yapýyosun
adres vermek yasak


C@DI
Başlık: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 03 Mar, 2006, 19:33
arkadaþým adres vermek diye 3 defa yazýlmýþ ýsrarla yazmýþýn LÜTFEN
Başlık: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 05 Mar, 2006, 18:50
Aklýnýn alamayacaðý,anlasan bile inanamayacaðýn kadar çok seviyorum seni!

Belki de böylesi daha iyi,yani anlamaman.Çünkü anlasan seni de korkutur içimdeki sevginin büyüklüðü.
O zaman sende farkýna varýrsýnki böyle bir sevginin yaptýramayacaðý,yaþatamayacaðý biþey olamaz..

Hem o zaman anlarsýnda sana ufak gözüken birþeyin bende böyle büyük etkiler yaptýðýnýn nedenini.Ama yine de hiçbir þey anlama!çünkü sana olan içimdeki sevgi öyle benliðime iþlemiþ,öyle benim olmuþki senle bile paylaþamayacak kadar kýskanýyorum onu!
O BENÝM! ve ona benden baþka kimse ulaþamaz,zarar veremez.

Belki þimdi anlatabilmiþimdir,bendeki sevgiyi nefrete dönüþtürmeye senin bile gücünün yetemeyeceðinin nedenini..

Seni kimsenin sevemeyeceði,sevmeye cesaret edemeyeceði kadar seviyorum..

Sen gidiyorsun ya.."O" hep benle kalacak..Hadi git..

romeo

Başlık: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 05 Mar, 2006, 18:55
"Bir gün bekle..."
Öyle demiþti giderken sessizce. Geleceðim demiþti en iyi gülümseyen haliyle. Küçük kýz kocaman gözlerini açmýþ arkasýndan bakakalmýþtý; içinde dayanýlmaz burukluðu ile hayatýn, elleri anlamsýzlaþmýþtý. Ardýndan baktýðý, bir nokta olana dek izlediði hiç ayrýlmak istemediði idi. Ve iþte ilk damla düþtü. Islak ve boþ eller ne iþe yarar diye düþündü, silmedi ikinciyi, üçüncüyü... Her lanet sabahta uyanýnca, gözlerini açýnca, görmek istemediklerinin saðanak yaðmurlarýyla ýslanmaktan býkmadý, býkmazdý. Hemen çýksan odana, býraksan her þeyi, kaybolsan ve acýsan kendine sessizce, kaybolan nokta ile hiç ayrýlmak istemediðinin görünmezliðinde, birden güzel yazý hatýrladý, o güzel gözleri ile masum, çok eski: "Ýyi ki varým iyi ki varsýn gitme".gölgesi yok oldu kýzýn birdenbire. Hep ayný güvensizlik, yoktan varolan dirençsiz kuþku ve sokaktan geçen yaþlý adamýn meraklý bakýþlarý ile hayatýnýn birkaç dakika öncesinin fotokopileri, benzersiz olmayan varyasyonlarýn çözümsüz problemleri, uzun gecelerin sýralanýþlarý ve nemli mendillerde biriken birleþimleri ile neticesi bilinen zamanýn bittiði yerde bir küçük kýz. Arkasýndan baktýðý uzaklaþtýkça çýplaklýðý ile üþüdüðü, bir de sokaktan geçen yaþlý amcanýn ilgiye dair bakýþlarý - solmuþ çiçeklerin manasýzlýðý, hepsini ama hepsini içine gömdü. Kimse duymaz nasýlsa diye düþündü: Belki yanýndan geçen günahkâr bir esinti, uzakta bildiði kalbine kalbini gönderir, her gittiði yere onu da götürür, iþitirdi. Sevginiz kýsýtlandý ve sen öylece kalakaldýn küçük kýz. Oysa seni öptüðünde git istediðin yere, sevgin benim içimde demiþtin. Hiç ayrýlmak istemediðinin geceyi aydýnlatan gözlerinin içi gülen bakýþlarý, gölgesiz küçük kýzýn beklediði gecesi olmayan gün, yaþanmamýþ henüz ve her yer hüzün…
Başlık: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: 3va - 06 Mar, 2006, 00:53
Hem o zaman anlarsýnda sana ufak gözüken birþeyin bende böyle büyük etkiler yaptýðýnýn nedenini.Ama yine de hiçbir þey anlama!çünkü sana olan içimdeki sevgi öyle benliðime iþlemiþ,öyle benim olmuþki senle bile paylaþamayacak kadar kýskanýyorum onu!
O BENÝM! ve ona benden baþka kimse ulaþamaz,zarar veremez.


teþekkürler KalbimSende...
Başlık: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 06 Mar, 2006, 19:49
ben teþekkür ederiimmm
Başlık: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...(Editörün Seçimi)
Gönderen: C@NiK - 27 Mar, 2006, 10:34
güzel gönlüne saðlýk arkadaþým güzel seçimler  ;)
Başlık: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...(Editörün Seçimi)
Gönderen: Abdulllah - 28 Mar, 2006, 13:57
Baðlanmayacaksýn bir þeye, öyle körü körüne.
"O olmazsa yaþayamam" demeyeceksin.
Demeyeceksin iþte.
Yaþarsýn çünkü.
Öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki.
Çok sevmeyeceksin mesela. O daha az severse kýrýlýrsýn.
Ve zaten genellikle o daha az sever seni, senin o nu sevdiðinden.
Çok sevmezsen, çok acýmazsýn.
Çok sahiplenmeyince, çok ait de olmazsýn hem.
Çalýþtýðýn binayý, masaný, telefonunu, kartvizitini...
Hatta elini ayaðýný bile çok sahiplenmeyeceksin.
Senin deðillermiþ gibi davranacaksýn.
Hem hiçbir þeyin olmazsa, kaybetmekten de korkmazsýn.
Onlarsýz da yaþayabilirmiþsin gibi davranacaksýn.
Çok eþyan olmayacak mesela evinde.
Paldýr küldür yürüyebileceksin.
Ýlle de bir þeyleri sahipleneceksen,
Çatýlarýn gökyüzüyle birleþtiði yerleri sahipleneceksin.
Gökyüzünü sahipleneceksin,
Güneþi, ayý, yýldýzlarý...
Mesela kuzey yýldýzý, senin yýldýzýn olacak.
"O benim" diyeceksin.
Mutlaka sana ait olmasýný istiyorsan bir þeylerin...
Mesela gökkuþaðý senin olacak.
Ýlle de bir þeye ait olacaksan, renklere ait olacaksýn.
Mesela turuncuya, ya da pembeye.
Ya da cennete ait olacaksýn.
Çok sahiplenmeden,
Çok ait olmadan yaþayacaksýn.
Hem her an avuçlarýndan kayýp gidecekmiþ gibi hem de hep senin kalacakmýþ gibi hayat.
Ýliþik yaþayacaksýn. Ucundan tutarak...

(Can Yücel den)
Başlık: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...(Editörün Seçimi)
Gönderen: Abdulllah - 28 Mar, 2006, 13:59
(http://www.sevgipinari.com/Sevgi_resimleri/opucuk1.jpg)

Kuytularýna saklandýðým karanfilce bir aþkýn semahýndayým. Ýçimde küfürbaz katiller...
Notalarý orta yerinden çatlamýþ nihavent bir þarkýnýn,
yetim serzeniþlerine düþüyorum; esiþim kan revan... Ve SEN...

Evet, SEN... Alnýnda rüzgar yemiþ geceyi taþýyan, alfabenin üçüncü harfine gül kokularýyla göçen; AÞK .
Düþlerime uzandýðýndan bu yana, öyle bir cinayetsin ki kalbimde; kalbim kalbimin katili.
Ey Aþk! Arada bir al gülüþümü çehrene.
Ýçim serinlesin. Ama yinede, esiþime teðet geçer saçlarýn bilirim.
Bu yüzden, kuþatýlmýþ sensizliðim son veriyor direniþe;
sana yürüyorum, sona yürümeden evvel. Sevdiðim! Bu kadar yaðmur durdun içime, içim senden yana; bensiz.
Ben benden yana sen li...

Korkuyorum... Ellerim infazýma alkýþ tutuyor. Gözlerin; daraðacým... Þiirleri hayata denk düþmeyen,
yüreðine rehin býrakýlmýþ bir þair eskisinde saklýyým. Korkak feryatlarla aðlarým kendime,
gözyaþlarým denizleri içer. Sus ey kendim! Ýstanbul düþtü, ben hala hayatta mýyým? Kahrolsun...

Gücün yetmiyor mu dokuz harflik hecemin kanayýþlarýna? Oysa ben üç uzun hecede susuyorum dokuz harfliliðimi,
kirletmeden hayalini. Ey Aþk! Dokunma intihar panoramama. Emanetci aðlayýþlarým düþer suskunluðuna, erirsin.
Ben DELÝRÝRÝM...

Gülüþü sarý safran coðrafyalarda hýrpalanmýþ, hayata ödünç sevinçlerle son da baþlayan, gözleri tutuklu bir Rüzgar ým.
Yani, aþkýn acýmtrak gölgesizliðinde son þehidim, sana...
Sevdiðim! Gemiler yanaþmadan mefluç limanlara, ver þehadetini gözlerimin...

En çok kendimi kucakladýðým vakitlerde ihanet ettim bana. Ýntiharlara iliþtirilen Dilbaz Düþler Çaðý ndan geldim.
Þimdi vakit, kelimesiz ölmeler vakti...
Sus ey kendim! Sus ey Rüzgar diye bilinen en suskun yaným!..

Dile gelsem þimdi, en çok seni susarým, yüzünün yarýsý görünen uykusuz mevsimlere.
içimde yüzü koyun yatan sevdalar, çarpar dirilmiþ ölmelerimin alnýna. Kusarým beni, bana en aþina cümlelere.
Sevdiðim! Bileðinden kan sýzsada bakýþlarýmýn hala;
bozgunlarým bozgunda þimdi. Ey-vah! Al bu feryat sende kalsýn. Kapat gözlerini bana, inleyerek...

Ben karanlýðýn kýskacýnda ölürken, kimse seslenmesede beni; kurtar-ma beni benden.
Doyasýya seyredeyim ölümümü.
Çünkü, sen benim aþký bildiðim yersin ey Aþk!

Sevdiðim! Ýçimin sureti! Olmadýðým kadar bendesin, olmadýðýn kadar sendeyim.

SENÝ ÇOK SEVÝYORUM...
Başlık: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...(Editörün Seçimi)
Gönderen: Abdulllah - 28 Mar, 2006, 14:02
(http://img127.imageshack.us/img127/4052/4124267md8ms.jpg)

Hayalini kurdum binlerce yýl uzaktan. Bir tebessümüne hasret kaldý günahkâr bakýþlarým. Sen bir serap gibisin içimin çöllerinde; yaklaþtýkça uzaklaþan, uzaklaþtýkça yaklaþan ve yakan... Hayalin bile serinliktir kavrulan ruhum için, hayalin bile tat verir acýyan yüreðime. Adýn geldiði ve ismin can olduðu zaman cümlelerimin özüne, yok olur bütün düþmanlýklar ve savaþlar. Gel, bir gece yarýsý cesedime can olmak için gel, damarlarýma aþkýnla dolmak için gel! Keþke hep aþkýnla oturup aþkýnla kalksam Ruhlar gibi yükselip de ufkunda dolaþsam Bir yolunu bulup gönlünden içeri aksam Keþke hep aþkýnla oturup aþkýnla kalksam. Keþke hep aþkýnla oturup aþkýnla kalksam. Aþkýnýn odunda pervaneler gibi can verip yansam. Ürkek ceylan misali yanýna sokulsam. Keþke hep aþkýnla oturup, aþkýnla kalksam.. Anlasam vuslata ne zaman ferman gelecek Hicranla yanan gönlüm durmadan inleyecek Ýnleyip en taze hislerle hep bekleyecek Anlasam vuslata ne zaman ferman gelecek? Anlasam vuslata ne zaman ferman gelecek? Beni de çaðýrýr mý çaðlarý delen sesin? Bir dua sonrasý ay yüzünle yüzüme bakýp, " gel!" der misin? Ýçimdeki sancýnýn adý nedir, ? Nedir beni bu zamansýz mekânsýz hasrete çeken, bu yüreðimdeki aðýrlýk, bu mücrim halimle ötelere duyduðum iþtiyak da ne? Kalbim bir güvercin kalbi gibi titrerken ardýndan Ne olur sana ulaþmam için kanadýndan Bir tüy ver, pervaz edeyim hep ardýndan Kalbim bir güvercin kalbi gibi titrerken ardýndan. Bedenim kafes , kalbim tutsak bir güvercin gibi titriyor kafesinde. Uzaklýðýn çekilesi dert deðil. Ýsmini ansam gecenin ýssýz saatlerinde, bir cuma sabahý uykuyu beyninden vurarak duaya dursam, gül kokan bir muþtuyla gelir mi melekler? Korkuyorum bu gurbette Sensiz kalmaktan. Yüreðim Sensiz karanlýk, yüreðim Sensiz gece... Sana doðru kayýyor gönlümün göklerinde yýldýzlar. Bir gece kirpiklerim kapansa; Sen, gül kokunu yüklenerek bir bahar edasýyla gelsen güneþ gibi ýsýtsan buzdan duygularýmý. Rüyalarým þeref bulsa . Ey kupkuru çölleri cennetlere çeviren gül Gel o bayýltan renklerinle gönlüme dökül! Vaktidir, aðlayan gözlerimin içine gül Ey kupkuru çölleri cennetlere çeviren gül. Mecnun gibi arkanda koþan kulun olayým Bir kor saç içime ocaklar gibi yanayým Sensiz geçen bu acý rüyâdan kurtulayým Mecnun gibi arkanda koþan kulun olayým. Eðer dünya bir nefeslik dar mekânsa ve bu mekâna gelmek imtihansa kul için, Mecnun eyle beni. Þehadet olsun sensizliðin bedeli. Bir kor saç ki içime, ocaklar gibi yanayým. Bu can yoluna kurban olsun. Aklým Senden uzakta kaldýðý günleri saymakta Ruhuma sisli-dumanlý bir kasvet yaymakta Göster çehreni ki güneþ gur uba kaymakta Aklým Senden uzakta kaldýðý günleri saymakta. Kalbimin çekirdeðinde inceden bir sýzý; bu sýzý Senden . Sensizlikle imtihan etmesin beni Yaradan. Sana ulaþmak zor olsa da Sana ulaþma arzusunu, Senden uzak kalma korkusunu içimden almasýn. Bu diyarlarda vakit dolmadan, ölüm meleði emanetini almadan, güneþ guruba kaymadan vaslýna ermekle müjdelesin. Beni bensiz býraksýn; ama Sensiz býrakmasýn. "Kefenimi saçlarýmdan giymeye baþladýðým þu demde", Sana döndüm yüzümü. "Zaifem, bîkesem âcizem, ." Dualarým, hep Senden yana. Fidanlarý bile yeþertir gözyaþlarým. Kapanýrken bu âlemde gözlerimde perdeler, Sen tut ellerimi. Öyle bir alayla gel ki beni almaya, sümbüller, nergisler, lâleler eþlik etsin endamýna. Her tarafta tamburlar çalsýn, neyler duyulsun, rüzgâr gül kokunu kâinata savursun. Aðaçlar, yapraklar bu neþveyle düðün meclisi kursun. Bari son demimde ruhum huzurla dolsun. Neyin eksik olur Ya Rabbim, bu da benim düðünüm olsun... Uzaklardan bir ses olmaný isterdim, bir selam, bir nefes... "Üþüme" diye seslenmeni isterdim... Bir el olmaný isterdim, bir kol... "Özledim" deyip sarýlmaný... En karanlýk yerinde düþlerimin çýkýp gelmeni isterdim. Kýnalý bir bahar gibi, umut ýþýðý olmaný isterdim hayatýma... Gelseydin ve yaslasaydým baþýmý omuzuna, aðlasaydým doya doya ... Geçerdi üþümesi yüreðimin, geçerdi üþümesi içimin, kirpiklerimde yaðmurlar dumanlanmazdý biliyorum... Seninle sularý yeþil bir ýrmaðýn kýyýsýnda buluþmak, saçlarýnýn kokusundan öpmek, içime çekmek ve serin soluðundan içmek, sana sarýlmak, kucaklamak, uçmak isterdim… Yokluðun buz gibi soðuk... Üþüyorum... Yüreðim de donmuþ sanki. Gözlerimde... Ateþler içinde bedenim... Öyle bir üþüme ki, hiç bir þey ýsýtmýyor artýk. Bütün uzuvlarým uyuþmuþ. Ezip geçiyor ruhumu acýlar... Yoksun iþte, kalbimin kuyusu en hazin sesle inliyor þimdi. Kirpikleri kýrýlan bir zamanýn teninde, aðrýlý þiirler topluyorum gecelere þimdi... Bilirim, sevmek ve özlemek bir ateþe dokunmaktýr; yakmaktýr yüreðini yangýnlarda. Ama ben üþüyorum. Yokluðun buz gibi soðuk. Yakacak bir þeyimde yok… Aðlýyorum, buza dönüþüyor gözyaþlarým… Aðlýyorum, akýp gidiyor gözyaþlarým çaðlayanlara… Bakakalýyorum ardýndan çaresiz… Ah! bir el olsan dokunsan alnýma, okþasan saçlarýmý bir anne þefkatiyle.. Geçerdi aðrýsý baþýmýn, geçerdi biliyorum... Bir gül olsaydýn bahçemde, koklasaydým nefes nefes, çekseydim içime derin derin... Bir göz olup baksaydýn gözlerime, çekip alsaydýn içindeki hüznü... Ah! bir bilsen nasýl sevinirdi yüreðim, nasýl sevinirdi dudaðýmdaki gelincik, kapýmdaki akasya... Susuyorum artýk derin derin... Ve sessizce soluyorum bir hazan yapraðý gibi... Oysa ne kadar çok hasretim konuþmaya, anlatmaya anlaþýlmaya... Oysa ne çok istiyorum, tüm bedenimden söküp almaný yalnýzlýðýmý, hicranýmý bir týlsýmla... Gel. Yüreðim ol seher gülüm, her ölümümde bana yeniden hayat ver. Elim ol, ayaðým ol, caným ol... Gecem - gündüzüm ol... Aðlayan gözlerim ol her damlada yeniden doður beni, yeniden doður umudumu. Her öldüðümde yeniden yarat ki, seni ne kadar özlediðimi anlatayým yeryüzündeki bütün canlý cansýz varlýklara, ne kadar çok sevdiðimi ... Önce sen gel sevgilim solmadan resimler, þiirler sislenmeden... Ýslenmeden geceler ... Sonra ölüm gelsin... Yoksun iþte, kalbimin kuyusu en hazin sesle inliyor þimdi.
Başlık: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...(Editörün Seçimi)
Gönderen: C@NiK - 28 Mar, 2006, 19:45
Sevmek mi bir daha?
Sensiz olan hersey yalan.
Sende gidiyorsun ya,unut diyorsun ya..
Þu harabe gönlüm senden baþkasýný severse taþ olsun,
Gözlerim bir daha seni göremeyecekse kör olsun,
Þu beden sensiz ölecekse kül olsun...
Sensizligin ilk günü bugün,gözlerim nemli,yüreðim paramparca...
Başlık: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...(Editörün Seçimi)
Gönderen: Abdulllah - 28 Mar, 2006, 19:50
saðollasýn canik ;)
Başlık: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: 3va - 29 Mar, 2006, 05:44
En çok kendimi kucakladýðým vakitlerde ihanet ettim bana. Ýntiharlara iliþtirilen Dilbaz Düþler Çaðý ndan geldim.
Þimdi vakit, kelimesiz ölmeler vakti...
Sus ey kendim! Sus ey Rüzgar diye bilinen en suskun yaným!..  


tþkr ler KalbimSende...
Başlık: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: D??i? - 29 Mar, 2006, 09:48
harika olmuþ apo gerçekten süper!!!yüreðine saðlýk arkadaþým

tþkler...
Başlık: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 29 Mar, 2006, 14:01
teþekkürler arkadaþlar beðenmenize sevindim
Başlık: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: pepe baba - 08 Nis, 2006, 09:27
çok güzel bir site iyiki kay1t olmusum
Başlık: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 08 Nis, 2006, 20:37
saðol pepe baba
Başlık: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 30 Nis, 2006, 23:55
ama Gittiii :(
Başlık: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: 3va - 01 May, 2006, 01:02
evet KalbimSende gitti...
emin ol birgün yüreðinden de cýkýp gidecek
belki yüzünde sadece sýradan bir gülümseme olarak kalacak zamanla..
'her aþk bitmek için baþlar' dimi ?
o büyük yüreðinin bi gün mutlaka
hakettiðin ve seni hakeden bir 'AÞK' diil  SEVGÝ ile buluþmasý dileðiyle...
asma yüzünü...
hayatta bu ve buna benzer acýlarý tatmalýyýz ki
gerçek aþkýn sevginin farkýna varabilelim
mutluluk kolay kazanýlmýyo
satýn da alýnamýyo
ama cok kolay satýlabiliyo...!!!
bu yüzden gidenin ardýndan yas tutma kendini yýpratma
en önemlisi de bu sevginin yada aþkýn yada tutkunun (her ne diyosan)
sana en ufak bir zarar vermesine izin verme!!!

'Beni Koyup Gitme Ne Olursun' dememize gerek kalmayacak bir sevgiyle bir gün bi yerde buluþuruz inþallah...

ve hep...
Gülümse Hayata :)

her ne olursa olsun
her ne yaþarsan yaþa
her kim canýný yakarsa yaksýn (anne-baba-eþ-dost-sevgili farketmez..)
gülmeyi asla unutma...


(edebiyat olsun diye yazmýyorum bunlarý.
böyle biþeye de gerek yok zaten...
belki de gülüp geçersin bilmiyorum.
beni anlayacaðýný umuyorum.)


Başlık: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 01 May, 2006, 13:12
senin yazdýklarýna gülüp geçmek ayýp olur kardeþ saðollasýn bu kadar yazman bile beni mutlu etti saðollasýn gülmeye çalýþýyorum saðollasýn ;)
Başlık: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 15 Haz, 2006, 19:34
:( :(
Başlık: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: 3va - 15 Haz, 2006, 19:56
Yitirdiðin her þeyde kazandýðýn bir þey var;

kazandýðýn her þeyde biraz yitirdiklerin.

Bu yüzden birileri hep ýsýnýp dururken

dinmez üþümelerin...  
Başlık: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 16 Haz, 2006, 09:34
doðru dinmez caným saðollasýn
Başlık: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: crayz - 16 Haz, 2006, 11:30
Aþk ve arkadaþlýk bir gün yolda karþýlaþýrlar, aþk kendinden emin bir þekilde sorar:ben senden daha candan ve daha yakýným. Sen niye varsýn ki dünyada? Arkadaþlýk cevap verir: sen gittikten sonra arkanda býraktýgýn gözyaþlarýný silmek için...
Başlık: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: Abdulllah - 17 Haz, 2006, 12:22
ooo süper yaaa
Başlık: Beni Koyup Gitme Ne Olursun...
Gönderen: |Ayþe| - 15 May, 2007, 11:49
Eski gülüþlerim yok artýk ...

Gözlerimdeki mutluluk paslandý. Ne hayata gülümseyebiliyorum nede yaþananlara ... Tek direncim sendin ama sende yoksun ...


Boðuluyor muyum ne buralarda. Nefes almak hiç bu kadar zor gelmemiþti ..


Her çalan hüzünlü þarkýda aðlamak istemesem bile gözlerimden damla damla yaþlar süzülüyor. Evet aðlýyorum... Yapmak istediðim son þey belkide bu. Ama yanlýzým burada. Ne tutunacak dalým var nede omzuna yaslanýp huzur bulabileceðim SEN ...

Sesin hala kulaklarýmda uðuldarken, benden seni unutmamý bekleme sakýn... Yapamam ... Yanýmda olmasan bile içimde yaþattýðým sen'i alamazsýn benden. Ýsteyemezsin bunu ... Gelip can'ýmý alsan bu kadar umursamam.... Acý vermez haykýrýþlarým ...


Sen içimde bir yerlerdesin ...
Onuda kaybetmek istemiyorum ....


:ok :ok :ok :ok